Więcej  informacji o aktualnych inicjatywach Stowarzyszenia Fides et Ratio
podawana jest na
http://jozefbizon.wordpress.com/fides_et_ratio_zaprasza
z odesłaniem do bogatego dorobku poznawczego Stowarzyszenia “Fides et Ratio”

- Edukacja narodowa przeciw globalizmowi

W jednym z dzieł przypisywanych Plutarchowi (50-120 po Chr.), a zatytułowanym O wychowaniu dzieci (De liberis educandis) możemy przeczytać: „Ze wszystkich rzeczy, które są w nas, tylko edukacja jest nieśmiertelna i boska”. Słowa te oddają celnie stosunek do edukacji, jaki panował w kulturze klasycznej, czyli w Grecji i w Rzymie, i tej, która z kultury klasycznej czerpała swoje soki, czyli w chrześcijaństwie.

Edukacja jest w nas czymś boskim i nieśmiertelnym. Z tego tytułu należy do niej przywiązywać jak największe znaczenie, zarówno ze strony rodziców jak i szkoły, rządzących państwem i Kościołem. Całe Imperium Rzymskie usiane było szkołami, z których najsłynniejsze były szkoły retoryczne zakładane na wzór opracowany jeszcze przez Isokratesa (IV w. przed Chr.). Gdy natomiast po upadku Zachodniego Cesarstwa Rzymskiego Europa zaczynała budzić się do życia, to misję oświatową przejął na siebie Kościół Katolicki. Przełomową rolę odegrał tu imperialny edykt cesarza Karola Wielkiego, który pod wpływem Alkuina (730-804), irlandzkiego zakonnika, nakazał zakładanie szkół przykatedralnych i zakonnych. Dzięki temu z jednej strony zaczęto szerzyć oświatę w skali niespotykanej od kilku wieków, z drugiej zaś – położono fundamenty pod późniejszy rozwój szkolnictwa, którego zwieńczeniem było powstanie uniwersytetów już w połowie XII wieku (Bologna 1150, Paryż 1200, Oxford 1220). 1 To kultura klasyczna i chrześcijańska leży u podstaw struktury szkolnictwa zachodniego. Jego rozwój i poszerzanie wynikało właśnie z tego przesłania, że edukacja jest w nas czymś boskim i nieśmiertelnym.

Ale dlaczego edukacja uzyskuje aż tak wysoki status? Dlatego że człowiek jako jedyny ze stworzeń żyjących na ziemi posiada rozum, i ten rozum najbardziej zbliża go do Boga. Anaksagoras powie: „rozum jest w nas Bogiem”, św. Augustyn napisze: „rozum jest umiłowanym dzieckiem Boga”. Tylko że rozum ludzki, który kieruje naszym poznaniem (nauka), naszym postępowaniem (moralność) i naszym wytwarzaniem (sztuka), budzi się do życia w stanie niedoskonałym. Człowiek szybko widzi, szybko słyszy, szybko płacze i szybko się śmieje, ale bardzo długo uczy się rozumienia, bardzo wolno uczy się używać rozumu. A przecież do pełni człowieczeństwa bez rozwiniętego rozumu nie dojdziemy, dlatego edukacja, której celem jest tak pojęty rozwój człowieka jest czymś bezcennym, jest czymś boskim, bo pozwalając człowiekowi być sobą, równocześnie w największym stopniu zbliża go do Boga, a tym samym i do nieśmiertelności. A kto nie ceni edukacji, kto podtrzymuje stan społecznej zapaści umysłowej, ten występuje nie tylko przeciwko człowiekowi, ale również przeciwko samemu Bogu (Isokrates).

Polska przyjmując przed ponad tysiącem lat chrześcijaństwo weszła w obręb krajów cywilizowanych. Znakiem tej przynależności był kościół i szkoła. Aleksander Bruckner pisał: „Obok kościoła była szkoła równie nowym zjawiskiem, nie znanym pogaństwu…”. 2 Zdolny był nasz naród, garnął się do nauki i aż przyjemnie popatrzeć na mapę średniowiecznej Europy, gdzie obok tak znanych miast uniwersyteckich jak Salamanca, Cambridge czy Padwa, widzimy też i Kraków.

Losy szkolnictwa w Polsce zależne były w dużej mierze od sytuacji politycznej. Trzeba ciągle pamiętać, kraj nasz nie posiadając naturalnych granic ciągle narażony był na nieustanne napady sąsiadów; na Wschodzie groziła nam Rosja, na Zachodzie i na północnym wschodzie Niemcy, zaś na południowym wschodzie Tatarzy i Turcy. To położenie odbijało się niekorzystnie na sytuacji wewnętrznej kraju, również owocowało upadkiem szkolnictwa. Ale też jak wysoką kulturę musieliśmy reprezentować, jeśli wobec groźby rozbiorów i unicestwienia państwa, główną drogę ratowania kraju widziano właśnie w podniesieniu poziomu edukacji. Jeden z współtwórców Komisji Edukacji Narodowej pytał: „Zacny narodzie polski! [...] Przypatrz się tylko i uważ, gdzie jest rada przy sejmach? Gdzie sprawiedliwość przy sądach? Gdzie egzekucyja przy zwierzchności i urzędnikach? Wielka mnogość konstytucyi, ale mało ustaw zbawiennych. Na miejscu wolności swawola, szlachetność w samym czczym imieniu, cnota i zasługa nie tylko opuszczona, ale nawet pohańbiona. Kraj bez wojska, naród bez najmniejszej powagi, Ojczyzna bez synów. Własność bez wolności i pewności, obszerne pola bez uprawy, uprawa bez dostatecznych nakładów, rozległe prowincyje bez ludności. Skądże ten upadek, ta niedola? [...] Skąd więc początek złego najgorszego wypłynął, skąd się brać należy do lekarstwa? Postanowieniem złego rządu zgrzeszyłeś i cierpiałeś, opłakany narodzie, za ustanowieniem dobrego podźwigniesz się i nader szczęśliwym zostaniesz. Do czego nic cię pewniej i pomyślniej nie doprowadzi, tylko jedna dobra instrukcyja i edukacyja narodowa.”3

Dziś w Polsce końca XX wieku słowa Antoniego Popławskiego wypowiedziane przed ponad 200 laty zachowują przedziwną aktualność: widzimy ciągle te same zagrożenia. Ale równocześnie uderza to myślenie długofalowe, żeby naprawdę zmienić sytuację trzeba zwrócić się w stronę edukacji - edukacji narodowej.

Na Zachodzie od czasów Rewolucji Francuskiej struktura edukacji jest taka jak dawniej, ale cel jest inny. Edukacja została upaństwowiona i to nie po to, żeby szkoła pomagała w rozwoju umysłowym i moralnym człowieka, ale żeby upaństwowić człowieka wtłaczając weń określoną ideologię. Najbardziej charakterystycznym rysem tej ideologii jest ateizm, z przedmiotów szkolnych zaczęto systematycznie usuwać wszystko, co dotyczyłoby Boga i Kościoła Katolickiego. W ten sposób uderzono w podstawy klasycznej edukacji, czyli upodobnianie człowieka do Boga. Treść podręczników musiała wprost lub pośrednio negować lub pomijać Boga, natomiast Kościół Katolicki przedstawiany był zawsze w jak najgorszym świetle. Tak działo się na Zachodzie, tak stało się i w Polsce po II Wojnie Światowej, gdy zapanował komunizm. Ale tak również od ponad 200 lat dzieje się w Ameryce, gdzie różnego rodzaju związki masońskie i paramasońskie przystąpiły do opanowywania odgórnie struktur administracyjnych decydujących o kształcie edukacji, l Maja 1776 roku Adam Weishaupt, twórca związku Iluminatów tak mówił: „Musimy zdobyć zwykłych ludzi w każdym zakątku. To się dokona głównie dzięki wpływowi na szkoły…”. A czego chcieli nauczać owi „oświeceni”? Tego, że patriotyzm to wymysł ciasnych umysłów, że trzeba wyrugować religię i tradycyjną moralność, że trzeba rozbić życie rodzinne, a także odebrać wychowanie dzieci z rąk rodziców. 4 Jakiemu celowi miał służyć ten program? Panowaniu nad światem. Temu panowaniu nad światem przeszkadza Pan Bóg i rodzice, religia i moralność. Już w 1912 roku „National Education Association” przystąpiło do propagowania edukacji seksualnej! A w roku 1918 Benjamin Kidd powie: „Dajcie nam młodych. Dajcie młodych, a my stworzymy nowy umysł na nowej ziemi w jednym pokoleniu.” 5 Nic dziwnego, że dziś najniższy standard poziomu wykształcenia wśród krajów rozwiniętych przypada w udziale Stanom Zjednoczonym. Jest tam tak dobrze, że nawet uczyć się nie trzeba.6

Hasło panowania nad światem staje się dziś coraz bardziej realne, państwa narodowe tracą gwałtownie suwerenność na rzecz różnych organizacji międzynarodowych, które nie liczą się z narodami i ludźmi, realizując bezwzględnie swoje polityczne i ekonomiczne cele. Wśród nich naczelną rolę odgrywa Bank Światowy oraz Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD). W roku 1989 Bank Światowy zażądał od Polski likwidacji 35 tysięcy placówek kulturalnych, w tym głównie bibliotek. Natomiast w Uwagach wstępnych do Reformy Systemu Edukacji (Warszawa 1998), czytamy: projekt reformy został także omówiony przez ekspertów Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) na spotkaniu w Warszawie oraz w trakcie 61 Sesji Komitetu Edukacji OECD w Paryżu.” Jest ciekawe, że polski system edukacji jest omawiany (a może zatwierdzany?) przez jakieś międzynarodowe organizacje. A jaki jest ideowy program OECD, to możemy przeczytać w przesłaniu sformułowanym przez „Center for Educational Research and Innovation”, instytucję powołaną właśnie przez OECD: ,Szkoła musi się zmieniać… Szkoła musi przygotować swych uczniów do życia w społeczeństwie wyznającym pluralistyczne wartości. Szkolenie dla internacjonalizmu i rugowanie prowincjonalizmu jest konieczne, jeśli świat ma przetrwać.” Zaś współpracujący z OECD wyznawca NEW AGE, Willis Harman, podkreśla, że u podstaw edukacji leżą trzy przesłanki filozoficzne: nowy naturalizm, nowy holizm, nowy immanentyzm; trzeba wyeliminować nacjonalizm, natomiast eksperymenty edukacyjne muszą opierać się na technologii zmiany osobowości. 7 Z punktu widzenia filozoficznego te przesłanki filozoficzne podważają najistotniejszy rys chrześcijańskiej koncepcji Boga, a mianowicie Transcendencję (na rzecz panteizmu), a także uderzają w człowieka, który nie jest traktowany jako osoba-podmiot, lecz jako materiał do technologicznej obróbki. OECD to nie tylko finanse i przemysł, to przede wszystkim tuba dla ideologii NEW AGE. Dlatego pytamy, co może wyjść z tej mieszanki afiszowania się wartościami chrześcijańskimi z NEW AGE? Wyjdzie tylko NEW AGE, podobnie jak połączenie mleka z kałużą da tylko kałużę.

Jak się bronić? Jest pięta Achillesowa nowego systemu edukacji: ulegając wpływom organizacji międzynarodowych, edukacja w okresie przejściowym wypada spod kontroli państwowych ministeriów. Równocześnie jednak o kształcie szkoły będą decydować samorządy. I tu jest nasza szansa: obrona edukacji narodowej, a więc polskiej i chrześcijańskiej oddolnie, poprzez samorządy, aby nasze polskie dzieci, nie były wynaradawiane i odreligijniane przez nauczycieli zamkniętych na Boga i Ojczyznę. To jest wielka szansa, której, widząc te nadciągające ze świata zagrożenia, nie możemy przegapić. Bo pamiętajmy: człowiek jest osobą, a jego celem jest Bóg, człowiek nie jest rzeczą w ręku niedouczonych technologów czy nieodpowiedzialnych polityków. Nasza edukacja musi być narodowa. I jak w czasie rozbiorów edukacja narodowa pielęgnowana w domach chroniła naszą duszę przed zaborcami, tak dziś edukacja narodowa pozostająca w gestii samorządów i społecznych inicjatyw niech chroni nas przed globalizmem, którego celem jest zniszczenie naszego narodu, naszego państwa i naszej wiary.

Piotr Jaroszyński
„Polska i Europa”

Przypisy:

1. Zob. D.C. Lindberg, The Beginnings of Western Science, Chicago and London 1992, s. 185-208.
2. A. Bruckner, Dzieje kultury polskiej, Warszawa 1957, t.l, s.277.
3. A. Popławski, O rozporządzeniu i wydoskonaleniu edukacyi obywatelskiej projekt…, w: „Komisja Edukacji Narodowej”, Wrocław 1954, s.151.
4. The Florida Forum. Protecting and Preserving Florida’s Families. A Chronology of Education with Quotable Quotes by Dennis L. Cuddy”, May 1993.
5. Ibidem, s. 5.
6. „It is only governments in the grip of blind dogma who will ignore this and opt for the undiluted free-market policies of countries like the USA, whose school standards arę among the lowest in the OECD”, A. Green, Education, Globalization and the Nation State, London-New York 1997, s.25.

Źródło:http://fides-et-ratio.pl/index.php/2012/01/prof-piotr-jaroszynski-edukacja-narodowa-przeciw-globalizmowi/

– Którędy ku katolickiej Polsce?

Grabarze idei katolickiej Polski w pośpiechu wrzucili ją do wapiennego dołu, przykrywając grubą warstwą kłamstw i kalumnii. Spokoju jednak nie zaznali. Ze strachem obserwują każdego, kto odważy pochylić się nad tą ideą, by zapalić jej znicz pamięci. Dobrze wiedzą, że od jednego niekontrolowanego płomienia tylko krok do wielkiego pożaru. Pożaru, który spopieli ich chory świat.

Choć Polacy nie wyszli jeszcze na ulice, to już ich październikowa świadoma nieobecność przy urnach wyborczych musi być odczytana jako bezkompromisowe żądanie zmian. I to zmian nie w obrębie kalekiej klasy politycznej, która wciąż robi dobrą minę do złej gry i tylko udaje ideologiczno-programową wielobarwność, ale zmian systemowych, dotyczących wszystkich – coraz bardziej gnijących – obszarów życia zbiorowego. Smrodu rozkładającego się organizmu państwa polskiego nie zdoła bowiem ukryć żadna propaganda, a jego trupiej bladości nie zamaskują partyjni hochsztaplerzy. Polacy już wiedzą, że każdy zmarnowany dzień przybliża nas do wielkiego upadku. Nie są to tylko nasze doświadczenia. Rosnący chaos polityczny i równoległy do niego kryzys gospodarczy ujawniają bankructwo patologicznej wizji świata opartego na bezbożnym liberalizmie, ekonomicznie zniewalającym jednostki i całe narody. Za chwilę wytworzy się ideowa próżnia, którą wielu zapragnie wypełnić. Nie czekajmy dłużej i poczyńmy kroki zmierzające do wprowadzenia w Polsce ustroju społeczno-gospodarczego realizującego zasady państwa katolickiego.

Wiem, że nie będzie to proste. Potencjał katolickiej Polski bardziej doceniają nasi wrogowie niż my sami. Stąd wokół niej narosło wiele mitów i nieporozumień, a rozprawienie się z nimi – z racji braku obiektywnych mediów – wymagać będzie od nas wielkiej determinacji i przestrzegania zasad prakseologii. Wyzwań jest wiele. Musimy na nowo zdefiniować rolę państwa, poziom jego zaangażowania w gospodarkę i zasady rozwiązywania problemów społecznych. Na gruntowną reformę czekają samorządy i sądownictwo. Nagli potrzeba sformułowania polskiej racji stanu i określenia kierunków zaangażowania w polityce międzynarodowej, regulacji wymaga status obcej własności w Polsce. Czas już nie na rozpoczynanie akademickiej dyskusji, ale na przedstawienie precyzyjnych rozwiązań prawno-ustrojowych. Udowodnijmy niedowiarkom, że konkretyzacja idei państwa katolickiego jest najlepszym remedium na wszystkie choroby pozostawione w spadku przez bandycki system III Rzeczpospolitej, zainstalowany w Polsce przez jej zewnętrznych i wewnętrznych wrogów. Stąd zaangażowanie sporych sił skupia się na obywatelskiej inicjatywie ustawowej ochrony religii katolickiej, rozumianej jako trudny do przecenienia element polskiej tożsamości. Nawet jeśli zaproponowana ustawa nie znajdzie akceptacji w zgnuśniałym parlamencie, to stanowić będzie jeden ze zrębów nowej formuły ustroju politycznego. Zdrowy rozsądek nakazuje bowiem szczególnie chronić to, co stanowi o sile narodu i państwa.

Trudno wskazać dziś siłę społeczną, która mogłaby z miejsca stać się awangardą idei katolickiej Polski. Do roli tej, przynajmniej z początku, nie będzie pretendował Kościół katolicki, choć z pewnością jakaś część duchownych odważy się publicznie przyznać do sentymentu do tej idei. W żadnej mierze nie poniosą jej też dyżurni politycy o „prokościelnym” wizerunku  wykreowanym na potrzeby katolickiej większości. Panowie Jurek, Gowin czy Giżyński nie wychylą się poza strefę politycznej poprawności i nie zaryzykują zmiany systemu, który może zechcieć rozliczyć ich z dotychczasowych poczynań politycznych. Aliantów dla idei katolickiej Polski można by – przynajmniej teoretycznie – upatrywać w organizacjach nawiązujących do przedwojennych struktur obozu narodowego: Młodzieży Wszechpolskiej, Obozu Narodowo-Radykalnego i Narodowego Odrodzenia Polski. Praktyka pokazuje jednak, że coraz bardziej nieśmiało przyznają się one do katolickiej części swojego ideologicznego dziedzictwa i traktują ją bardziej jako archetyp kulturowy, niż ponadczasową propedeutykę regulacji życia państwowego. Wierzę, że jest to tylko stan przejściowy. Na tę chwilę przesłania Katolickiego Narodu Państwa Polskiego można doszukiwać się w działaniach podejmowanych przez krakowskie Stowarzyszenie Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi i Stowarzyszenie Fides et Ratio, bydgoskie Stowarzyszenie Unum Principium, łódzkie środowisko skupione wokół miesięcznika „Aspekt Polski” oraz niektóre grupy intronizacyjne i tradycjonalistyczne. To jednak stanowczo zbyt mało, by myśleć o poważnej ideowej ofensywie. Niezbędne jest powołanie stronnictwa politycznego, które na sztandarach będzie miało wypisaną Polskę katolicką, które poniesie je dumnie naprzeciw zgrajom wrogów i sprzedajnych prześmiewców. Takim ugrupowaniem zdawała być się parę lat temu Liga Polskich Rodzin. Choć organizacyjnie niewiele z niej dziś pozostało, to setki ówczesnych działaczy wciąż stanowią niezwykły potencjał, wręcz podwalinę dla nowego potężnego ruchu społecznego. Czas zadąć w złoty róg i obudzić śpiących rycerzy. Odrzućmy lęk przed ośmieszeniem, przed histerią ze strony jawnych przeciwników i fałszywych przyjaciół. Niech jeden karmi drugiego własną odwagą i konsekwencją w postępowaniu. Mamy prawo iść tą drogą, a daje nam je tysiąc lat chwalebnej przeszłości. Któż bowiem ma bardziej wiarygodne plenipotencje do odpowiedzialnego kierowania losami narodu?

Rozpoczynający się nowy 2012 rok, to Rok Ks. Piotra Skargi – wielkiego bojownika o katolicką Polskę. Otwiera to dla nas nowe możliwości działania, prowokuje, wręcz zmusza do wyjścia z tego wapiennego dołu, do którego każdego dnia jesteśmy wrzucani. Wejdźmy w ten rok zdeterminowani wolą wykorzystania szansy, jaką on przyniesie. Wszystko zależy od nas. Mobilizacja do autoramentu narodowego już się rozpoczęła, a jego gotowość zostanie ogłoszona na Zjeździe Katolickiej Polski, który odbędzie się 28 kwietnia br. w Warszawie.
( kontakt: zjazd28kwietnia@prokonto.pl )

Krzysztof Zagozda
W Uroczystość Objawienia Pańskiego AD 2012 r.

Bóg się rodzi, moc truchleje,
Pan niebiosów obnażony!
Ogień krzepnie, blask ciemnieje,
Ma granice Nieskończony.
Wzgardzony, okryty chwałą,
Śmiertelny Król nad wiekami!
A Słowo Ciałem się stało
I mieszkało między nami.

Cóż masz, niebo, nad ziemiany?
Bóg porzucił szczęście Swoje,
Wszedł między lud ukochany,
Dzieląc z nim trudy i znoje.
Niemało cierpiał, niemało,
Żeśmy byli winni sami,
A Słowo Ciałem się stało
I mieszkało między nami.

W nędznej szopie urodzony,
Żłób Mu za kolebkę dano!
Cóż jest czym był otoczony?
Bydło, pasterze i siano.
Ubodzy, was to spotkało
Witać Go przed bogaczami!
A Słowo Ciałem się stało
I mieszkało między nami.

Potem królowie widziani
Cisną się między prostotą,
Niosąc dary Panu w dani:
Mirrę, kadzidło i złoto.
Bóstwo to razem zmieszało
Z wieśniaczymi ofiarami.
A Słowo Ciałem się stało
I mieszkało między nami.

Podnieś rękę, Boże Dziecię,
Błogosław Ojczyznę miłą!
W dobrych radach, w dobrym bycie
Wspieraj jej siłę swą siłą.
Dom nasz i majętność całą,
I wszystkie wioski z miastami.
A Słowo Ciałem się stało
I mieszkało między nami.
————-

Wraz z tą kolędą z okazji Świąt Bożego Narodzenia
składam wszystkim Polakom na obczyźnie i w Polsce
najserdeczniejsze życzenia błogosławieństwa Bożego
płynącego z Betlejemskiego Żłóbka od Bożej Dzieciny.
Niech ta bezgraniczna Miłość płynącego z Betlejemskiego Żłóbka
gości każdego dnia w naszych umysłach, sercach, w naszych rodzinach
– również w nadchodzącym 2012 r.
Niech stanowi Ona fundament naszej troski i wspólnego działania
na rzecz umęczonej Ojczyzny Polaków – Polski.

Polsko to nie Twoja droga!
Polsko wracaj do Boga!

Boguchwała, A.D. 24 grudnia 2011 r. – Józef Bizoń

Dwa różne marksizmy.

Organizowanie wystaw poświęconym działaczom komunistycznym, świadczy o dużych wpływach komunistów w Polsce, którzy w ten sposób rehabilitują zbrodniarzy komunistycznych. Prawdopodobnie niebawem nastąpi rehabilitacja Marksa.

Adam Schaff (1913-2006), polski filozof pochodzenia żydowskiego, był uważany za głównego i oficjalnego ideologa marksizmu. W 1965 r. Państwowe Wydawnictwo Naukowe w serii „Omega” wydało jego skróconą wersję książki „Marksizm a jednostka ludzka”. Wydawać by się mogło, że opinie autora zawarte w tej książce dotyczą okresu minionego i obecnie są już nieaktualne. Po co czytać jakieś bzdury. Przecież komunizm upadł i już nie powróci. Nic bardziej mylnego, bowiem książka jest scenariuszem wydarzeń, które nastąpiły w Polsce i Europie Środkowo-Wschodniej po 1989 r.

Adam Schaff odczytuje Marksa po nowemu, i wysuwa na pierwszy plan elementy systemu, które były nieznane, i z tego powodu nie mogły być wprowadzone w życie. Twierdzi, że odkrycie młodego Marksa, tzn. publikacja nowych, nie znanych dotąd tekstów marksowskich, przed wszystkim zaś jego „Rękopisy ekonomiczno-filozoficzne” z 1844 r., które zostały dopiero opublikowane w 1932 r. wnoszą nowe treści w marksizm. Pisze, że wystarczy powołać się na fakt, że zarówno „Rękopisy ekonomiczno-filozoficzne” jak „Niemiecka ideologia” zostały po raz pierwszy opublikowane w całości w języku oryginału w 1932 r., a „Przyczynek do krytyki heglowskiej filozofii prawa” w 1927 r., by zrozumieć, jak wielka był luka w wiedzy o Marksie, a więc i w rozumieniu marksizmu poprzednich pokoleń. Stwierdza: „Nie znając tych, a także szeregu mniejszych tekstów marksowskich, zarówno Kautski, jak Róża Luksemburg, Plechanow, Gramsci i Lenin dysponowali tylko niepełną wiedzą o marksizmie, której nie mógł uzupełnić największy geniusz. Tym bardziej, że szło tutaj o genezę myśli marksowskiej, genezę, która rzuca nowe światło na cały dalszy rozwój tej myśli”.

Autor wymienia cztery powody, dlaczego opublikowane w latach trzydziestych teksty Marksa nie wywarły do wybuchu drugiej wojny światowej większego wrażenia. Według autora, jednym z powodów był okres stalinowski, w którym nie było miejsca dla problematyki jednostki ludzkiej, filozofii człowieka i humanizmu. Pisze: „Tradycyjny, surowy i nieraz do granic mechanizmu posunięty stereotyp marksizmu został w tej atmosferze, w kontekście określonych potrzeb bieżącej polityki, nie tylko usankcjonowany, ale jeszcze bardziej usztywniony”.

(…) „Dopiero po drugiej wojnie światowej publikacja nie znanych dotąd prac młodego Marksa była prawdziwym odkryciem. Na Zachodzie pisma te przyciągały do marksizmu szerokie rzesze inteligencji, zwłaszcza młodzieży oraz myślicieli jak Sartre, Merleau-Ponty, czy nawet Heidegger. Dla autora najważniejszą jednak rzeczą było to, że przyciągały samych marksistów, że pisma młodego Marksa zmieniły ich wizję marksizmu, a na tle doświadczeń tzw. okresu kultu jednostki wpłynęły nie tylko na wizję teoretyczną, lecz i na praktyce. Humanizm marksistowski staje się coraz większą potęgą ideologiczną – na zewnątrz i wewnątrz ruchu robotniczego, tzn. jako element propagandy socjalizmu i jako element socjalistycznego wychowania”. Autor porównuje pisma młodego Marksa z dojrzałym i dochodzi do wniosku, że „ma się niewątpliwie do czynienia z twórczością różną – z punktu widzenia zarówno treści, jak i stylu intelektualnego tych prac”.

Dalej autor zapytuje: „Dwóch różnych Marksów, czy też jeden? Dwa różne marksizmy, czy też jeden? Te pytania zawierają poważną i ciekawą treść metodologiczną, której zasięg wykracza daleko poza sprawę Marksa i marksizmu. Ale zawierają one również doniosły sens praktyczny, idzie w nich bowiem o nowe spojrzenie na marksizm, o nowe rozumienie treści marksizmu, co posiada implikacje zarówno teoretyczne, jak i praktyczne, wchodzące w sferę działania. Tezy o istnieniu dwóch marksizmów i o przeciwstawności Marksa młodego dojrzałemu bronią nie tylko ci, którzy z pozycji rewizjonizmu, negując naukowy charakter marksizmu, pragną Marksa młodego pasować na jedynie „prawdziwego”, lecz i ci, którzy przeciwstawiają – pozornie z pozycji ortodoksji – Marksa dojrzałego młodemu”. Schaff odpowiada: „Do problemu jedności względnie braku jedności należy podchodzić historycznie, to znaczy coś znacznie szerszego, a mianowicie „rozwojowo”, „w dynamice”. A rozwój, dynamikę bada się i i ten postulat wchodzi wyraźnie w zasób metodologicznych wskazań historyzmu marksowskiego – również z punktu widzenia skutków danych zjawisk w procesie historycznym”.

(…) „Przy takim szerokim rozumieniu słowa „historycznie” sprawa losów myśli Marksa przedstawia się stosunkowo prosto. Oto myśliciel, który jest czynny na niwie twórczości duchowej ponad czterdzieści lat. W tym czasie przechodzi ewolucję, która prowadzi go w filozofii od idealizmu do materializmu, a w polityce od burżuazyjnego demokratyzmu i liberalizmu do komunizmu”.

Współcześnie Polska przechodzi fazę demokratyzmu i liberalizmu, co cechuje filozofię młodego Marksa. Po 1989 r., tak jak wcześniej komuniści zachodni, tak komuniści polscy przekręcili się w demokratów i liberałów i nadal wiodą prym w różnych dziedzinach życia. Choć nazywają siebie demokratami i liberałami, to nie przestali być komunistami, gdyż nadal są wyznawcami Marksa, ale tego młodego. Trzeba ich więc nazywać komunistami, a nie liberałami. Wróg wówczas będzie jasno określony i będzie widoczny.

Komunizm nie jest systemem lecz ruchem

Marks nie daje obrazu społeczeństwa komunistycznego, lecz przedstawia radykalną krytykę obecnego porządku świata. W „Ideologii niemieckiej” stwierdził, że „Komunizm, jest dla nas nie stanem, który należy wprowadzić, nie ideałem, którym miałby się kierować rzeczywistość. My nazywamy komunizmem rzeczywisty ruch, który znosi stan obecny” (cytat za Adamem Schaffem). Adam Schaff wstępował do ruchu komunistycznego a nie partii komunistycznej. Na ten temat mówił: „Gdy się szło do ruchu komunistycznego, można było stracić życie…” (Bohdan Chwedeńczuk, „Dialogi z Adamem Schaffem”, Wydawnictwo ISKRY, Warszawa 2005 r.). Jest to więc dobrze zorganizowana rzesza ludzi, która prowadzi walkę przeciwko Bogu, Kościołowi, religii, rodzinie, patriotyzmowi, państwu, chrześcijańskiemu systemowi wartości. Walka ta nie jest już prowadzono środkami z lat stalinowskich, lecz marksowskim humanizmem. Zapewne wewnątrz tego ruchu jest „grupa trzymająca władzę”. W wydanym w 1984 r. przez Niezależny Ośrodek Myśli Politycznej w ramach Zeszytów Edukacji Narodowej opracowaniu pt. „Polska lat osiemdziesiątych. Analiza stanu obecnego i perspektywy rozwoju sytuacji politycznej w Polsce” autorzy piszą: „Władza komunistyczna niejako z definicji jest władzą charyzmatyczną i jako taka się narodziła. Wyklucza to z góry nie tylko rezygnację z władzy, czy choćby podzielenie się nią z kimkolwiek, ale nawet możliwość nałożenia jakichkolwiek zewnętrznych ograniczeń na sposób jej sprawowani”. Trudno więc uwierzyć, że w 1989 r. komuniści tak po prostu oddali władzę.

W nowych warunkach celem komunistów jest wychowanie nowego człowieka. Schaff stwierdza: „Wychowanie nowego człowieka polega na wpajaniu ludziom poglądów i postaw, które cechuje negacja zjawisk w życiu społecznym, a następnie walka o aprobatę sytuacji, w której te zjawiska zostają przezwyciężone”. Jest to typowa metoda manipulacji społecznej. Jak to się robi?

Dobrym przykładem jest homoseksualizm. Kazimierz Kapera w 1991 r. został wiceministrem zdrowia w rządzie Jana Krzysztofa Bieleckiego. Po dwóch miesiącach został odwołany w związku z wypowiedziami m.in. na temat homoseksualistów. Za nazwanie homoseksualizmu zboczeniem premier Jan K. Bielecki pospiesznie, z zagranicy przez telefon, odwołał go ze stanowiska wiceministra zdrowia. W środkach masowego przekazu natychmiast pojawiły się tzw. autorytety („dyżurni znawcy tematu”), którzy atakują min. Kaperę za jego wypowiedź. Przedstawiają go jako człowieka szerzącego nienawiść do innych ludzi, w tym przypadku do homoseksualistów. Co było oczywiście nieprawdą. W ten sposób negatywna postawa ludzi wobec homoseksualistów została przezwyciężona. Obecnie środowiska homoseksualne walczą o powszechną akceptację społeczną swoich zachowań. Tak się dzieje też z innymi poglądami i postawami.

Według Schaffa, marksowska miłość bliźniego „w ogóle”, będąca doktryną walki, zawiera w sobie nakaz nienawiści do wroga w imię miłość bliźniego. Sprzeczność? Tylko pozorna. W omówionym wyżej przypadku marksowska miłość bliźniego oznacza miłość do homoseksualistów przy równoczesnym szerzeniu nienawiści do ich przeciwników. Komunista jest gotów do najwyższych poświęceń – może więc sam nawoływać do ofiarności i żądać jej od innych. Solidaryzuje się z ogólnym hasłem miłości bliźniego, ale z pogardą odnosi się do tych, którzy to piękne hasło głoszą w słowach, a zdradzają w czynach. Humanizm marksowski zobowiązuje bowiem nie tylko do określonych poglądów, lecz i do walki o wcielanie ich w życie. Również, a może przede wszystkim, do walki o przekonanie innych ludzi o słuszności humanizmu marksowskiego, do walki o przekształcenie ich postaw. Prowadzą więc wojnę z nacjonalizmem, ksenofobią, homofobią, z rzekomym rasizmem i antysemityzmem Polaków. Wszystko to w imię nowoczesności, humanizmu i „szczęścia” ludzi.

Schaff stwierdza, że człowiek nie może być szczęśliwy, gdy grozi mu śmierć na wojnie, gdy jest w niewoli narodowej, gdy jest pozbawiony wolności w różnych jej formach itd. itp. Pisze: „I oto została stworzona realna podstawa dla działania na rzecz szczęścia ludzkiego: nie w tym sensie, by czynić człowieka szczęśliwym, lecz w tym, by usuwać przyczyny jego nieszczęścia występujące w skali masowej. Walczący charakter humanizmu marksowskiego jest ściśle związany z tą koncepcją szczęścia: wzywa on do nieprzejednanej walki przeciw przyczynom ludzkiego nieszczęścia jako zjawiska masowego, a więc przeciw jego przyczynom społecznym”. Według marksizmu, ludzkim nieszczęściem jest Bóg, religia, rodzina, państwo, Dekalog i wartości chrześcijańskie. Wszystko to bowiem czyni człowieka nieszczęśliwym, dlatego należy je zwalczyć. Aldous Huxley (1894-1963) w „Nowym wspaniałym świecie” przedstawia definicję ludzkiego szczęścia: „Szczęśliwi ludzie to tacy, którzy nie są świadomi lepszych i większych możliwości, żyją we własnych światach odpowiednio skrojonych do ich predyspozycji”.

Komunista jest przede wszystkim internacjonalistą. Według Schaffa, „ideał człowieka komunizmu jest związany z normą, że człowiek jest dla człowieka dobrem najwyższym, „summum bonum”. Tylko w takiej sytuacji bowiem nabierają sensu i blasku hasła wolności, równości, sprawiedliwości społecznej, a w szczególności braterstwa. Postulat internacjonalizmu jest też w ramach marksizmu nie tylko postulatem bojowym wypływającym z potrzeb zjednoczenia sił jednej klasy przeciw drugiej w skali ponadnarodowej, lecz jest również postulatem równościowym, który konkretyzuje hasło braterstwa między ludźmi”. Dalej Schaff pisze, że „poza wszelką wątpliwością i dyskusją pozostaje teza, że postawę internacjonalistyczną należy w ludziach świadomie kształtować, że nie jest ona dana w sposób żywiołowy, zwłaszcza w okresie nabrzmiewających nacjonalizmów, lecz może być ukształtowana jedynie w walce z nacjonalizmem i rasizmem wszelkich odmian i odcieni”.

Walka z nacjonalizmem

Dla Schaffa jest to jeden z najważniejszych postulatów, i wzywa do walki społeczeństwo socjalistyczne, a w szczególności partie marksistowskie w stopniu tym większym, im poważniejsze jest niebezpieczeństwo nacjonalizmu. Według niego, „bez ukształtowania bowiem internacjonalistycznego oblicza człowieka socjalizmu, a więc bez przezwyciężenia wpływów nacjonalizmu i rasizmu na jego psychikę i zachowanie, nikt nie potrafi zbudować komunizmu w marksowskim znaczeniu tego słowa”.

Ideolog nie pisze na czym ta walka ma polegać, ale stwierdza, że „szczególne znaczenie ma walka z antysemityzmem i odpowiednia akcja wychowawcza wśród społeczeństwa”. Zapytuje: „Dlaczego właśnie antysemityzm, gdy występuje tyle innych odmian nacjonalizmu i nienawiści narodowej? Odpowiada: „Dlatego, że jest to typowa dla tych krajów forma rasizmu (a więc nacjonalizmu połączonego z pogardą dla ludzi innej narodowości, jako rasy „niższej”, co szczególnie ostro narusza zasadę, iż człowiek jest „summum bonum”), że jest ona historycznie zakorzeniona, że posiada zawsze ultrareakcyjne implikacje polityczne, co zaostrzyło się jeszcze w związku z hitleryzmem i jego następstwami”. Schaff powołuje się na Lenina, który natychmiast po rewolucji za jedno z głównych zadań uznał walkę z antysemityzmem.

Według poglądów Schaffa, Polakom należy wmawiać antysemityzm tak długo, dopóki nie zostanie przezwyciężony nacjonalizm. Czynią to publicyści, pisarze, politycy, redaktorzy programów telewizyjnych. W swoich publikacjach, książkach, programach telewizyjnych, zarzucając Polakom antysemityzm, posługują się fałszem. Prawda w ogóle ich nie interesuje, gdyż antysemityzmem pragną dokopać Polakom, a może nawet ich zastraszyć i rzucić na kolana, by wyrzekli się polskości. Obecnie walka z rzekomym antysemityzmem Polaków przybrała obrzydliwe formy, by wspomnieć tylko książki Jan Tomasza Grossa. Jego prace nie są historyczne, lecz ideologiczne. Wszystkie napaści na Polaków są ideologiczne.

Roman Giertych będąc ministrem Ministerstwa Edukacji Narodowej 6 czerwca 2006 r. na konferencji prasowej poinformował, że ministerstwo zamierza wprowadzić nowy przedmiot szkolny, a mianowicie wychowanie patriotyczne. Po tej wypowiedzi w środkach masowego przekazu rozpoczęła się istna burza z gradobiciem. Na ministrze R. Giertychu nie pozostawiono suchej nitki. W walce z patriotyzmem posłużono się nawet dziećmi. Mogliśmy się wówczas przekonać, ile w Polsce jest wrogów polskości. W stacjach telewizyjnych pojawiali się różni ludzie, którzy bezkarnie szydzili z patriotyzmu.

Likwidacja państwa

Engels w „Ludwiku Feuerbachu” o powstaniu państwa pisał: „Społeczeństwo stwarza sobie organ dla obrony swych wspólnych interesów przed atakami z zewnątrz i od wewnątrz. Organem tym jest władza państwowa. Natychmiast po swym powstaniu organ ten usamodzielnia się wobec społeczeństwa i to tym bardziej, im bardziej staje się organem określonej klasy, który bezpośrednio urzeczywistnia jej panowanie. Walka klasy uciskanej przeciw klasie panującej staje się z konieczności walką polityczną, walką przede wszystkim przeciwko panowaniu politycznemu tej klasy”. A. Schaff stwierdza, że „z tym stanowiskiem teoretycznym wiąże się walka Marksa i Engelsa przeciw alienacji państwa w kapitalizmie oraz teza o „obumieraniu” państwa w socjalizmie, które – jak twierdzi Engels w „Pochodzeniu rodziny, własności prywatnej i państwa” – zostanie umieszczone w muzeum starożytności obok kołowrotka i topora brązowego” (cytat za Adamem Schaffem). Według Schaffa, komunizm był też dla twórców marksizmu ustrojem „ex definitione” bezpaństwowym (państwo jest tu rozumiane jako aparat przymusu, a nie administracji), czego nie negował również Lenin. Późniejsza zmiana tej tezy przez Stalina była najczystszej wody rewizjonizmem, który naruszył jeden z filarów rewolucyjnej treści marksizmu”.

Dalej A. Schaff pisze, że teza o zdruzgotaniu machiny państwa burżuazyjnego, o „obumieraniu” państwa i o komunizmie jako ustroju bezpaństwowym, którą odnajdujmy w „Anty-Duhringu”, w „Krytyce Programu Gotajskiego”, w „Krytyce Programu Erfurckiego” i u Lenina w pracy „Państwo a rewolucja”, była z całą świadomością sformułowana przez Marksa już w „Nędzy filozofii”: „Klasa pracująca w toku swego rozwoju zastąpi dawne społeczeństwo obywatelskie zrzeszeniem, które wykluczy klasy i ich antagonizm; nie będzie już wówczas władzy politycznej w sensie ścisłym, ponieważ władza polityczna jest to właśnie oficjalny wyraz antagonizmu klas w społeczeństwie obywatelskim”.

Tworem, na rzecz którego Polacy mają się wyrzec państwa i patriotyzmu jest Unia Europejska, która powstała traktatem podpisanym w Maastricht 7 lutego 1992 roku. Docelowo UE zakłada likwidację państw, a w ich miejsce mają powstać regiony, prowincje, tak jak za czasów imperium rzymskiego. Inspirator Stanów Zjednoczonych Europy, Jean Monnet, nie krył się ze swoimi dążnościami i w książce napisanej w latach 80. XX w. powiedział, że „na zawsze porzucamy owo uporczywe dążenie do zachowania suwerenności państwa narodowego”. Natomiast Robert Schuman, w latach 50. XX w. francuski minister spraw zagranicznych z całym przekonaniem głosił, że podział Europy na małe państwa jest „anachronizmem, nonsensem, herezją”.

Choć twórcy Traktatu tego nie wspominają, to UE zmierza właśnie w kierunku Europy regionów. W latach 50 powstał Europejski Ruch Regionalny, a utworzył go Jean Monet. W ramach tego ruchu powstał związek regionów graniczących z Atlantykiem, który przyjął nazwę „Komitet Łuku Atlantyckiego”. 7 marca 1994 r. odbył się nawet zjazd delegatów z 32 regionów Łuku Atlantyckiego, a mianowicie z Anglii, Francji i Hiszpanii. Na tym zjeździe wybrano władze komitetu, które mają prowadzić negocjacje z Brukselą i rządami państw. W 1994 r. powołano na mocy traktatu z Maastricht Komitet Regionów, organ doradczy i opiniodawczy Wspólnot i reprezentujący interesy 250 regionów (do 31.12.2006 r.), na które podzielona jest Unia Europejska.

Uderzenie w autorytet Kościoła

Schaff cytuje Marksa: „Feuerbachowi należy się zasługa odkrycia, a przynajmniej radykalnego sformułowania prawdy, że nie bóg stworzył człowieka, lecz człowiek stworzył boga na wzór i podobieństwo swoje”. Marks więc wypowiada totalną wojnę z religią: „Filozofia tego nie ukrywa. Wyznanie Prometeusza: <Prawdę mówiąc, wszystkich bogów ja nienawidzę>, jest jej własnym wyznaniem, jej własnym powiedzeniem, wymierzonym przeciwko wszystkim niebiańskim i ziemskim bogom, którzy nie uznają ludzkiej samowiedzy za najwyższe bóstwo. Obok niej nikt nie powinien się znajdować”.

Schaff stwierdza, że „Prowadzona we wczesnych latach komunizmu walka z religią była wagi pierwszorzędnej, od której należało zacząć. Ale była to kampania, na której – jeśli ją prowadzono konsekwentnie – nie można było skończyć. Przecież to Marks stwierdził (we „Wstępie” do „Przyczynku do krytyki heglowskiej filozofii prawa), że krytyka religii kończy się tezą, iż człowiek jest najwyższą istotą dla człowieka, co prowadzi w konsekwencji do nakazu obalenia wszystkich stosunków, w których człowiek jest istotą poniżoną, ujarzmioną, godną pogardy”. Dalej: „Bóg, istota nadprzyrodzona, jest tworem człowieka, jest eksterioryzacją i obiektywizacją jego własnych cech i właściwości. Tym samym człowiek sam siebie zuboża, gdyż pozbawia się własnych cech i treści na rzecz projekcji swego umysłu, która przyjmuje postać społecznego wierzenia”. Kierując się tym fałszywym poglądem komuniści wypowiedzieli wojnę Bogu, Kościołowi Katolickiemu, religii i Dekalogowi, bo pochodzi od Boga.

W wydanym w 1984 r. przez Niezależny Ośrodek Myśli Politycznej w ramach Zeszytów Edukacji Narodowej opracowaniu pt. „Polska lat osiemdziesiątych. Analiza stanu obecnego i perspektywy rozwoju sytuacji politycznej w Polsce” autorzy również nie darzą Kościoła Katolickiego sympatią i piszą: „Toteż skoro już nie udało się w stalinowskim okresie wyeliminować w pełni w sposób nieodwracalny wpływów Kościoła w społeczeństwie, istniała i istnieje tylko jedna możliwość zlikwidowania owej niewygodnej i skądinąd nienormalnej sytuacji, w której odpowiednio zinterpretowana nauka Kościoła staje się dla wielu ludzi sednem ideologii opozycji politycznej. Możliwość taką oczywiście stanowiłoby dopuszczenie do autentycznego pluralizmu politycznego”. Od 1989 r. mamy w Polsce pluralizm polityczny.

Dlatego właśnie, że nie udało się przed 1956 r. i później wyeliminować w pełni i w sposób nieodwracalny wpływów Kościoła, to po 1989 r. kontynuowano walkę z Kościołem ale już w sposób nie otwarty, lecz zakamuflowany, bardzo subtelny. Odpowiednio interpretowano naukę Kościoła i w ten sposób usiłowano wielu katolików ustawić w opozycji do Kościoła. Skutkiem tego było, że kiedy Sejm w 1993 r. wprowadził ustawę antyaborcyjną, to wielu katolików opowiadało się za aborcją. Tak samo było, gdy wprowadzano religię do szkół. Wielu katolików opowiadało się przeciwko wprowadzeniu religii do szkół. Wielu też katolików opowiada się przeciw moralności i wartościom chrześcijańskim. Wreszcie doprowadzono do tego, że wielu katolików w kolejnych wyborach głosowało na partie antychrześcijańskie.

W okresie przed 1956 r. nie został w Polsce zachwiany autorytet Kościoła Katolickiego, ani nie została zniszczona w stopniu wystarczającym z punktu widzenia komunistów – jego struktura jako instytucji. Głównym więc celem komunistów po 1989 r. jest zachwianie autorytetu Kościoła i doprowadzenie do sytuacji, w której kościoły w Polsce będą puste, tak jak w Europie zachodniej. W sposób wyrafinowany uderzano w biskupów, podważano ich autorytet. Ulubionym tematem środków masowego przekazu były domniemane związki homoseksualne czy seksualne wykorzystywanie dzieci przez niektórych biskupów, choć do końca nie udowodniono im winy. Rzucano pomówienia i oszczerstwa na biskupów. Posługiwano się przy tym przykładami z amerykańskiego Kościoła. W 2006 r. zaraz po pielgrzymce Ojca Świętego Benedykta XVI do Polski, rozpętała się wściekła wrzawa na temat lustracji księży. Bardzo ważnym faktem jest to, że atak na księży poprzedziły szeroko propagowane przez środki masowego przekazu książka „Ewangelia Judasza” i film „Kod da Vinci”, które już w zamyśle autorów miały podważyć wiarygodność Kościoła i zasiać wątpliwości w sercach katolików. Albowiem w filmie tym mieszają się idee antykatolickie, gnostyczne i okultystyczne, z prymitywnymi kłamstwami, którym autorzy książki o tym samym tytule przypisują wartość historyczną.

W konsekwencji z roku na rok coraz mniej ludzi chodzi do kościoła. Według wyników liczenia wiernych, w 2010 r. do kościoła w niedzielę chodziło 41 proc. katolików. To niewiele mniej niż w roku poprzednim (41,5 proc). Ale chodzących do kościoła ubywa systematycznie, w ostatnich 20 latach o około 10 proc. – Niestety ta tendencja się utrzymała. Spadek jest widoczny – potwierdził ks. prof. Witold Zdaniewicz, dyrektor Instytutu Statystyki Kościoła Katolickiego, od 30 lat prowadzącego badania.

Prymas Polski, Sługa Boży Stefan kardynał Wyszyński w książce „Jedna jest Polska” pisał: „Wrogów naszego Narodu poznajemy po tym, jak się odnoszą do Boga i do moralności chrześcijańskiej. Umieją oni ocenić sens tej moralności dla nas, wiedzą, że jest ona siłą i mocą Narodu, że najlepiej służy jego bytowi, całości i jedności. I dlatego chcąc zniszczyć Naród, niszczą jego wiarę i moralność chrześcijańską (Stefan Kardynał Wyszyński, „Jedna jest Polska. Wybór z przemówień i kazań”, Instytut Prymasowski Ślubów Narodu, Warszawa 1989).

Wolność wyboru?

Adam Schaff o rozchwianiu wartości pisze: „Antropologia filozoficzna Marksa była konsekwencją wizji konfliktów jednostki w świecie rozchwianego systemu wartości w świecie wstrząsanym trudnościami przejścia od jednej formacji do drugiej”.

Po 1989 r. w Polsce nastał kryzys moralności. Stan ten spowodował zachwianie wartości i porządku moralnego, niezbędnego do równowagi psychicznej i samorealizacji osoby. Zatarcie bądź zniesienie granic między dobrem a złem w pewnych kręgach społecznych spowodowało dezorientację moralną i problemy na większości płaszczyzn życiowych. Przyjęto zasadę, że jednostka nakazom etyczno-moralnym nie musi się podporządkowywać.

Dla Schaffa stan ten posiada kapitalne znaczenie, ponieważ wolność człowieka realizuje się w konkretnych wyborach, a w rozchwianym systemie wartości, człowiek nie wie jak wybierać. Autor pisze: „Każdy świadomy wybór dokonuje się na gruncie określonego systemu wartości, który ustala skalę tego, co godne, dobre, szlachetne, słuszne, społecznie użyteczne itp., oraz skalę przeciwieństw tych określeń. Taki system wartości kształtuje się społecznie i jest wpajany jednostce przez różnokształtne wychowanie społeczne. W takiej analizie należy umiejętnie rozróżniać dwie różne sytuacje. Jedna polega na wyborze między różnymi systemami wartości”.

Dalej: „Sytuacja taka zachodzi wówczas, gdy jednostka ma się decydować w swych działaniach społecznych np. na wybór programu konserwatywnego lub rewolucyjnego z wszystkimi stąd płynącymi konsekwencjami. Każda jednostka jest społecznie uwarunkowana, ale wybory jednostek w tym względzie są różne”. (…) Sytuacja drugiego typu charakteryzuje się tym, że jednostka dokonująca wyboru na gruncie określonego systemu wartości popada w konflikt z tym systemem niezależnie od tego, jakiego dokona wyboru. Taka sytuacja występuje wówczas, gdy wybór oznacza w każdym wypadku konflikt z jakąś akceptowaną wartością”. Dalej A. Schaff pyta: „Na czym polega problem sytuacji konfliktowych? Odpowiada: „Przede wszystkim na tym, że człowiek posiadając wolność wyboru, musi dokonać wyboru, ale nie może się zdecydować, co wybrać. W sytuacji konfliktowej bowiem trudność polega na tym, że przy dokładnej znajomości systemu wartości i związanych z nim nakazów i zakazów, każdy wybór prowadzi do przekroczenia jakiegoś zakazu, każda prób czynienia dobra wiąże się nieuchronnie z czynieniem zła. Jak wybierać? Które dobro jest wyższe, które zło jest gorsze”. (…) To są sytuacje, w których się powiada: „ja bym postąpił tak a tak, ale ty musisz decydować sam”.

Idąc za tym wskazaniem, przy kolejnych kampaniach wyborczych, w stacjach telewizyjnych pojawiają się „autorytety”, które w prowadzonych dyskusjach wyborczych, podpowiadają wyborcy, na kogo powinien głosować. W ogłupianiu ludzi prym wiodą jednak różne instytucje badania opinii publicznej, jak OBOP, CEBOS i inne, podające preferencje wyborcze Polaków. Zaraz po kolejnych wyborach ośrodki te z góry zakładają poparcie dla danych partii. Następnie przez cztery lata wmawiają te poparcie Polakom. Wynik wyborczy jest z góry przesądzony. W takiej sytuacji człowiek jest skazany na zły wybór.

Grecki filozof Heraklit (540-480 przed Chr.) twierdził, że „Zmienność wszystkiego jest wynikiem nieustannego konfliktu przeciwstawnych sił, poddanych jednak jednemu prawu”. System dwupartyjny obowiązuje w wielu państwach, jak np. w USA republikanie i demokraci. Kandydaci na prezydenta USA z obu partii uczestniczą każdego roku w orgiach w Bohemian Grove. W lipcu 2008 roku Barack Hussein Obama – kandydat partii demokratycznej na prezydenta i John Sidney McCain III – kandydat partii republikańskiej na prezydenta, odwiedzili Bohemian Grove. Informacje docierające do opinii publicznej mogą radykalnie zmienić wizerunek Bohemian Grove. Nie tylko pijaństwo, nieograniczone używanie alkoholu i narkotyków, niejasne sygnały praktyk homoseksualnych, ale podejrzenie o działania dużo bardziej poważne, takie jak porwanie, gwałt, pedofilia, sodomia, mord rytualny. Dochodzenie jest zablokowane przez National Security Act of 1947 (Za: Cathy O’Brien, Mark Phillips, „Trance Formation of America”).

W Polsce po 1989 r. w ramach tzw. pluralizmu politycznego stworzono dwa kierunki polityczne: lewicę i prawicę, czyli zrealizowano postulat Heraklita. W zasadzie między tymi dwoma kierunkami nie ma żadnej różnicy programowej a wywoływane konflikty są pozorne, ale w odbiorze społecznym ma to robić wrażenie, że te dwa kierunki są różne. Lewica i prawica, czyli dwa skrzydła jednego ptaka, lub dwa skrzydła drużyny piłkarskiej. Nikt nie może dokonać właściwego wyboru, ponieważ wszystkie kierunki są zablokowane. Dla przeciętnego wyborcy, każdy wybór oznacza błąd. Niech przykładem będzie to, że po 1989 r. w Polsce na przemian rządzi prawica i lewica, ale program jest taki sam. Żadna z partii nie przerwała procesu rozpoczętego przez Balcerowicza w 1990 r. Przepędza się ludzi z deszczu pod rynnę i z powrotem z rynny pod deszcz. Wprowadzony po 1989 r. system, niezależnie czy rządzi prawica czy lewica, wyrzuca na margines życia wielką liczbę Polaków.

Eugenika

Adam Schaff do zespołu postulatów marksowskich dodaje jeszcze szereg innych, zwłaszcza z dziedziny zdrowia i eugeniki. Eugenika jest postulatem Platona, który w dziele „Państwo”, napisał: „W państwie należy zastosować dyscyplinę i jurysprudencję nakazującą zajmować się tylko zdrowymi na ciele i umyśle obywatelami. Tym natomiast, którzy nie są zdrowi, należy pozwolić umrzeć”.

Eugenika była stosowana przez nazistów i wiązała się z eutanazją. W latach 30. i 40. XX w. reżim nazistowski w przymusowych programach eutanazji zabijał dziesiątki tysięcy osób uznanych instytucjonalnie za upośledzonych i przeprowadzał sterylizację setek tysięcy umysłowo upośledzonych ludzi. W Chinach w latach 40. i 50. XX w. komuniści wprowadzili ustawę o kontroli urodzeń, a więc aborcję, antykoncepcję ale również sterylizację mężczyzn i kobiet. Chińska rodzina może mieć tylko jedno dziecko, więc rodzina przede wszystkim stara się o syna, który w przyszłości utrzyma rodziców. O ile urodzi się córka, to rodzice się jej brutalnie pozbywają. W Polsce w kwietniu 1956 r. komuniści wprowadzili ustawę o dopuszczalności przerywania ciąży, która obowiązywała do 1993 r. Wprowadzona w 1993 r. ustawa antyaborcyjna dopuszcza jednak aborcję pod trzema warunkami.

Adam Schaff nie omawia postulatu z dziedziny zdrowia, ale można przypuszczać, że był wrogiem powszechnej dostępności do lecznictwa. Jego komunizm to „świat ludzi zdolnych do zaspokojenia wszystkich swoich potrzeb materialnych, ludzi doskonałych pod względem fizycznym i umysłowym…”. W tym nowym świecie nie będzie więc ludzi chorych, ułomnych fizyczne i umysłowo, inwalidów, gdyż człowiek będzie doskonały pod „względem fizycznym i umysłowym”.

Z pewnością dlatego po 1989 r. utrudniono Polakom dostęp do lecznictwa specjalistycznego. W przychodniach tworzą się długie kolejki oczekujących na świadczenie, a czas oczekiwania do specjalisty sięga nawet kilku lat. Niezadowalająca jest również jakość udzielnych świadczeń. Do tego dochodzi potężne zadłużenie szpitali i ośrodków zdrowia, ciągły wzrost cen leków, co w procesie leczenia ma olbrzymie znaczenie, ponieważ wielu pacjentów po wizycie u lekarza, z braku pieniędzy rezygnuje z zakupu przepisanych leków. Wszystko to sprawia, że umiera coraz więcej Polaków w wieku średnim, nie mówiąc już o osobach starszych.

W dziedzinie eugeniki i redukcji przyrostu naturalnego ludności, poglądy Adama Schaffa były zgodne z poglądami głoszonymi przez neomaltuzjan, którzy postulują w państwach ograniczanie przyrostu naturalnego. Według neomaltuzjan, aby ograniczyć przyrost naturalny ludności należy wprowadzić aborcję, występki przeciw naturze, prostytucję, należy promować wstrzemięźliwość płciową, antykoncepcję, ostrożność w zwieraniu małżeństw, późne małżeństwa; odwetowo natomiast działają, zmniejszając już istniejącą liczbę ludności: emigracja, wojny, nędza, choroby, dzieciobójstwa. Szczególnie zwiększa się śmiertelność dzieci u ludzi biednych wskutek braków w odżywianiu i niedostatecznej opieki zdrowotnej.

W 1986 r. ludność Polski liczyła 37 milionów 571 tys. Według GUS, na koniec 2010 roku, liczba ludności naszego kraju wynosiła 38 milionów 200 tysięcy. Upłynęły 24 lata i przyrost wyniósł zaledwie 629 tys. osób. Od dłuższego czasu jest ujemny przyrost demograficzny.

Biuro demograficzne ONZ opublikowało prognozy dla wszystkich krajów świata do roku 2050. Dane oparte są o statystyki z roku 2008 (opublikowane w 2009 r.) Oto dane o ludności wybranych krajów, w milionach ludzi, za okres od 1950 do dzisiaj i prognoza do 2050 r. Liczba mieszkańców Polski w 2050 r. będzie wynosić 32 mln.

Adam Schaff od 1969 r. był członkiem powstałego w 1968 r. Klubu Rzymskiego, a 1987 r. pierwszym prezesem Polskiego Towarzystwa Współpracy z Klubem Rzymskim. Klub Rzymski jest komisją Klubu 300 (rząd światowy) i jego główną rolą jest prowadzenie badań demograficznych i propagowanie w państwach ograniczanie przyrostu naturalnego ludności. Według jednego z członków tego klubu prof. Meadowsa, Polska ma liczyć 15 mln mieszkańców.

Prof. Dennis L. Meadows w 1974 r., po kongresie demograficznym, który odbył się w Bukareszcie, udał się w objazd stolic ówczesnych krajów socjalistycznych, między innymi do Warszawy. Z tej okazji ukazujący się w PRL tygodnik „Kultura” (nr 2/604 z 12 stycznia 1975 roku) przeprowadził wywiad z prof. Meadowsem zatytułowany „Granice prognozy”, w którym uczony stwierdził, że około 15 milionów ludności dla Polski „gwarantowałoby równowagę”, (Wywiad z profesorem Dennisem na stronie: http://www.twx.bloog.pl/id,3910394,title,Granice-Wzrostu-Wywiad-z-profesorem-Dennisem-L-Meadows,index.html).

—————————-

Thomas Robert Malthus (1766–1834), angielski ekonomista, profesor w college w Haileybury. W 1798 wydał on anonimowo dzieło „Principles of Poulation”, w którym przedstawił teorię ludnościową, nazwaną od niego maltuzjańską. Według Malthusa zwiększenie liczby ludności uzależnione jest ściśle od ilości środków utrzymania, gdyż nieograniczony przyrost mieszkańców w danym państwie musi doprowadzić do zwichnięcia równowagi między liczbą mieszkańców a ilością środków utrzymania.

Malthus zwalcza politykę państw, które sprzyjają wzrostowi ludności. Uznaje ją jako szkodliwą i niepotrzebną i proponuje ograniczanie przyrostu naturalnego ludności. Wyznawał teorię tzw. związku przyczyniowo-skutkowego, którego konsekwencją będzie prawo odwetu. Postuluje, by państwa przeciwdziałały naturalnemu przyrostowi ludności przez popieranie prostytucji, występków przeciw naturze, spędzanie płodu itp. Zdawał sobie sprawę, że w ten sposób sprowokuje sprawiedliwość Bożą, gdyż zakładał, że za popełnione grzechy musi spaść na ludzi kara Boża, która zmniejszy już istniejącą liczbę ludności, bo sprowadzi nędzę, wojny, choroby, jako karę za dzieciobójstwo. Zwolennicy teorii Malthusa, neomaltuzjanie, zawiązali Ligę, która ma swoich przedstawicieli w każdym niemal państwie. Proponują oni ograniczanie płodności małżeńskiej przez stosowanie środków antykoncepcyjnych, głównie feministki. Jednocześnie walczą oni o poprawę rasy, eugenika i głoszą hasło „quality not quality”.

Wiemy wszystko o niczym

Swoje rozważania o oświacie Adam Schaff rozpoczyna cytatem z Bertranda Russella: „Wiemy coraz więcej o coraz węższym zakresie zagadnień, zmierzając ku granicy, gdy będziemy wiedzieli wszystko o niczym”. Filozof występuje przeciwko systemowi wychowania, który obowiązywał w PRL. Postuluje jego zmianę, gdyż według niego, „jest on fantastycznie konserwatywny, a zmiany wprowadzone w tym względzie w systemie socjalistycznym w porównaniu z kapitalistycznym są minimalne”. Twierdzi, że szkoła dzisiejsza (1964 r.) – pod względem czasowym – trwa tak samo długo i jest tak samo skonstruowana, jak szkoła z początków XIX w.

Pisze: „Wyjście z tej sytuacji polega na powrocie do utopii starożytnej, której dzisiejsza rzeczywistość może nadać charakter realny”. Chodzi tu o „Państwo” Platona, które jest utopią. To w tym dziele Platon zamieścił zalążki idei komunistycznych. Według Platona, dusza ludzka składa się z trzech części: rozumnej, impulsywnej i wegetatywnej. Te trzy części są sobie podporządkowane. Analogicznym powinien być ustrój państwa, który powinien składać się z trzech warstw. Części rozumnej duszy odpowiada elita filozofów, intelektualistów, która powinna rządzić. Schaff głównie zajmuje się ludźmi ze sfer administracji rządowej. Pisze: „Platon żądał, by ci którzy mają sprawować kierownictwo sprawami publicznymi studiowali różne umiejętności do czterdziestego roku życia i dopiero wówczas przechodzili do praktyki”. Do tego trzeba jeszcze dodać, że w „Państwie” Platon żąda od nich gotowości i umiejętności otrząśnięcia się z wiary i czaru praw boskich i zejścia w wir spraw ludzkich, aby je kształtować nie według życiowych, społecznych i praktycznych zasad, norm, ale według norm poznanych przez niego wyższego rzędu.

Schaff postuluje więc przedłużenie czasu nauki i studiów, i to o wiele lat, by na gruncie wiedzy ogólnej przeprowadzić specjalizację, która powinna przejść bezboleśnie. Pisze: „Bez kaleczenia osobowości człowieka w sensie przekształcenia go w jednostronnie wykształconego rzemieślnika naukowego, który jest żenującym nieraz ignorantem w innych dziedzinach wiedzy i życia”. Ten cytat wszystko wyjaśnia. Obecnie mamy w Polsce olbrzymią ilość ludzi wykształconych, którzy są dobrymi i cenionymi fachowcami, ale są kompletnymi ignorantami w wielu dziedzinach w tym politycznych i narodowych.

W platońskim państwie „doskonałym” impulsywnej części odpowiada wojsko i policja. Jest to więc państwo policyjne. Wreszcie części wegetatywnej odpowiada społeczeństwo bezklasowe, które będzie się starać o zaspakajanie materialnych potrzeb dla całości. Będą oni kształceni na robotników.

Platon był przeciwnikiem pisma, i w „Fajdrosie”, pisze, że pismo samo w sobie jest niepoważną grą czy zabawą na podobieństwo letniego zwyczaju „ogrodów Adonisa” wraz z marnowaniem nasion, które nie wydają dojrzałych owoców. Podobną opinię zamieścił w „Liście VII”. Platon potępiał więc tradycyjną literaturę grecką, a szczególnie retorykę i poezję. Należy więc przypuszczać, że w szkołach stopniowo będzie zanikać literatura i poezja. W totalitarnym świecie Aldousa Huxleya również potępiono literaturę i naukę: „Prawda jest groźna, a nauka stanowi zagrożenie publiczne”. W świecie Huxleya każdy obywatel otrzymuje tylko te lektury, które przydadzą mu się w przyszłym zawodzie.

Jednym z postulatów Platona jest socjalizacja dzieci. Rząd planuje więc, że od piątego roku życia dzieci będą podlegały wychowaniu przedszkolnemu. Natomiast obowiązek szkolny dla sześciolatków będzie od 2014 r. Tak jak u Spartan, również rząd polski dąży do przejęcia od rodziców roli wychowania dzieci. Platon był zafascynowany systemem Sparty. W ramach socjalizacji dzieci wprowadzono wychowanie seksualne już od piątej klasy szkoły podstawowej. W totalitarnym świecie Aldousa Huxleya dzieci już od najmłodszych lat są nakłaniane do inicjowania erotycznych zachowań.

Gilberte Côté-Mercier na ten temat pisze: „W szkołach polskich seksuologia nie powinna być nigdy wykładana. Jest to niesłychana zbrodnia. Dzieci i nastolatki, które sprowokowano do inicjacji seksualnej, tracą równowagę psychiczną i zachowują się jak osoby obłąkane. Potrzeba wręcz cudownego uzdrowienia, aby mogły odzyskać zrównoważenie, gdy osiągną wiek dojrzały” (Gilberte Côté-Mercier, „Wychowanie seksualne w szkole deprawuje uczniów? Aplikowanie tego przedmiotu dzieciom jest sadyzmem”, „Michael”, sierpień-wrzesień 2000). W szkołach podjęto demoralizację dzieci, gdyż w przyszłości, gdy dorosną, będzie się nimi łatwiej rządzić w „nowym wspaniałym świecie”.

Wiemy wszystko o niczym, ale gdy będziemy chcieli wiedzieć jeszcze więcej o niczym, to posłuchamy dębu lub głazu. Platon w „Fajdrosie”, włożył w usta Sokratesa następujące słowa: „Znowu kapłani świątyni Zeusa w Dodonie powiadali, że pierwsze mowy wróżebne wywodziły się z pewnego dębu. Tamtejszym ludziom, ponieważ nie byli mędrcami, jak wy młodzi, w prostocie ducha wystarczało wysłuchanie dębu i głazu, jeśli tylko prawdę mówił”. Platon był uczniem Sokratesa. Współcześnie odpowiednikiem „głazu” i „dębu” jest telewizor i radio.

Wprowadzona we wrześniu 1999 r. reforma oświaty, oparta na 6-letniej szkole podstawowej, 3-klasowym gimnazjum i 3‑klasowym liceum, rozbijając proces dydaktyczny na trzy zbyt krótkie etapy, spowodowała obniżenie się poziomu nauczania. Nauczanie w szkołach zostało tak ustawione, aby nie podciągać wzwyż poziomu wychowania uczniów, ale zaniża się go. O poziomie nauczania w szkołach niech najlepiej świadczy język, jakim uczniowie posługują się na przerwach lekcyjnych, na boiskach sportowych, ulicy, dyskotekach.

Zaśmiecanie języka ojczystego

Jest już regułą, że kiedy upada państwo i naród, upada również jego język i kultura. Najniżej upadł język polski już za Sasów w XVIII w., przystosowując się do ogólnego obniżania poziomu kultury. Upadała kultura i upadał język polski. Język pustoszał, druki coraz gorsze zrywały z tradycją i poprawnością, dziczały ogólnie przyjęte normy. Zmniejszała się liczba autorów i czytelników. Warstwy wykształcone mówiły, pisały a nawet myślały po francusku. Język polski stawał się językiem kuchennym. Okres ten skończył się rozbiorami.

Język ojczysty może być tylko jeden, ten sam od początku i bez przerwy uprawiany oraz ciągle udoskonalany. Dzisiaj nasz język ojczysty, nie dość, że jest zaśmiecany obcymi wyrazami, to jeszcze na dodatek jest zanieczyszczony ordynarnymi, prostackimi, nieprzyzwoitymi słowami, a powinien być pielęgnowany, by rozmawiając czy pisząc dobierać piękne słowa. W szczególności uczniowie szkół nie potrafią inaczej mówić jak w rozmowie nie użyją wulgarnych słów. W jednym zdaniu, i to na ulicy, można usłyszeć kilka wulgarnych słów. Również u małych dzieci bawiących się na piaskownicy, na podwórku można usłyszeć brzydkie słowa. Wulgarne wyrażenia, nieprzyzwoite dowcipy, piosenki a nawet tania wulgarna literatura są już dzisiaj zjawiskiem powszechnym. Wulgaryzm z łac. Vulgaris oznacza coś prostackiego, pospolitego. Czy to ze względu na brak umiejętności dobierania słów lub ubogie słownictwo? Czy też może są to brzydkie nawyki wyniesione z domu? Bo jak łatwo można zauważyć, to przecież już rodzice przy dzieciach używają brzydkich słów. Przeciętnie wykształcony Polak posługuje się w mowie od 100 do 300 wyrazami i jest to ubogie słownictwo. Więc ze względu na brak słów używa się nieprzyzwoitych wyrazów.

Nasz język ojczysty jest taki piękny i nie byłby tym, czym jest, gdyby nie został przekształcony przez Pismo Św. Starego i Nowego Testamentu.  Najlepszym przykładem niech będzie doskonały przekład Biblii dokonany przez ks. Jakuba Wujka w latach 1593 – 1599 z Wulgaty. Jest to przekład napisany pięknym, do dziś żywym językiem polskim. Pismo Święte było tym, na którym pokolenia Polaków uczyły się czytać, a wielcy poeci tworzyli swoje dzieła będąc pod jego wpływem. Już w średniowieczu Kościół Katolicki inspirował twórców. Wniósł też umiejętność pisania i czytania. Wprowadził do narodu Pismo Święte i stworzył podwaliny literatury religijnej, która służyła kształtowaniu narodu, wprowadziła wartości chrześcijańskie oraz ustaliła hierarchię spraw i powinności człowieka. Dekalog należał do tekstów najczęściej tłumaczonych ze względu na swoją funkcję kształtowania podstawowych zasad moralności chrześcijańskiej. Ówczesna literatura udzielała wskazań higieniczno-zdrowotnych, uczyła ogłady towarzyskiej, obyczajności, moralności ale też udoskonalała język polski. Gdyby nie Pismo Święte nie byłoby całej naszej literatury. Co zostałoby z Jana Kochanowskiego, Adama Mickiewicza, Juliusza Słowackiego, Bohdana Zaleskiego, Zygmunta Krasińskiego, Cypriana Norwida i innych poetów i pisarzy? Tworzyli oni swoje wielkie dzieła pod wpływem Pisma Świętego, bez którego dzieła ich byłyby niezrozumiałe. To pod jego wpływem były pisane pięknym językiem polskim.

Język ojczysty nie poddał się rusyfikacji i germanizacji. Przymus szkoły niemieckiej, służby wojskowej, a w niektórych polskich miastach język niemiecki był urzędowy, spowodowały, że język polski został naszpikowany germanizmami, które zwalczono dopiero w okresie międzywojennym. Dzieci polskie były bite przez nauczycieli niemieckich, bo nie chciały mówić po niemiecku. Dzisiaj nie grozi nam już rusyfikacja czy też germanizacja, ale język ojczysty staje się wulgarny. Język ojczysty, tak jak i Ojczyzna są Darem danym od P. Boga.

Niepokojącym zjawiskiem jest duża przestępczość wśród nieletnich. Roman Giertych w „Liście otwartym do prokuratora Seremety w sprawie przestępczości w szkołach w kontekście instrukcji o traktowaniu karpi” napisał: „Statystyki policyjne informują, że w roku 2010 ogólna liczba podejrzanych nieletnich wyniosła ponad 51 tysięcy. Policja przypisała podejrzanym nieletnim 100 425 (ponad sto tysięcy!) przypadków naruszenia prawa, czyli aż o 15 405 więcej niż w roku poprzednim. Oznacza to wzrost na poziomie 18,1 %. To największa liczba czynów karalnych popełnionych przez nieletnich przez ostatnich 20 lat. Niemniej bulwersujące są dane na temat przestępczości na terenie szkół. W roku, w którym obejmowałem urząd ministra edukacji (maj 2006 r.) liczba przestępstw przekroczyła 19 tysięcy. W rok później, gdy opuszczałem urząd (lipiec 2007 r.) spadła do ok. 17 tysięcy, ale już w kolejnym roku – 2008, w wyniku zaniechania działań prewencyjnych (m.in. porzucenia programu „Zero tolerancji dla przemocy w szkole”), powróciła do poziomu ponad 19 tysięcy, aby w 2009 przekroczyć 21 tysięcy przypadków, a w roku ubiegłym osiągnąć poziom 26 197. Łatwo wyliczyć, że w ciągu czterech lat poziom przestępstw na terenie szkół wzrósł o ponad 53%. Nie przypominam sobie, by Pan Prokurator wydawał specjalne instrukcje podległym sobie instytucjom, jak skuteczniej walczyć z tym problemem” (Roman Giertych, „List otwarty do p. Seremeta w sprawie przestępczości w szkołach w kontekście instrukcji o traktowaniu karpi”, 10 grudnia 2011 r.)

Marsz Niepodległości a „Nowy wspaniały świat”

Wypróbowanym sposobem walki z polskością jest antysemityzm, ale i określenie grup patriotycznych czy narodowych mianem „faszystów”. Nie ważne jest dla środowiska GW i Krytyki Politycznej, czy dla innych lewackich grup, że jest to fałszywe określenie. Dla nich najważniejsze jest, aby opinii publicznej w Polsce i świecie w mówić, że w Polsce są faszyści lub szerzej, że to Polacy są faszystami. Nie dziwi potem fakt, że dziennikarze zachodnich gazet, używają nazwy „polskie obozy koncentracyjne”, zamiast niemieckie obozy koncentracyjne. Przy byle okazji, gdy patrioci, czy narodowcy chcą demonstrować swoje przywiązanie do polskości, natychmiast zbierają się lewackie grupy tzw. antyfaszystów, oczywiście przy wsparciu GW i Krytyki Politycznej, którzy wywołują chuligańskie burdy, ale winą za wybryki obarcza się patriotów. Robią wszystko, aby obrzydzić Polakom patriotyzm, polskość. Już Stalin nakazywał nazwanie faszystami wszystkich, których zdefiniowano jako wrogów komunizmu, a największym wrogiem komunistów są właśnie narodowcy, dlatego głównie narodowcy po wojnie byli ofiarami stalinizmu.

W tym roku Marsz Niepodległości miał przeciwników nie tylko z grup lewackich, ale i samej policji, która zablokowała uczestników Marszu Niepodległości. Działania policji były zgodnie z broszurą „Przestępstwa z nienawiści”, która została wydana przez MSWiA. Broszura jednoznacznie sugeruje, iż polski nacjonalizm jest równoznaczny z faszyzmem, albowiem umieszczony w tym wykazie znak Falangi, „Mieczyk Chrobrego”, krzyż celtycki czy słowo „NaRa”; ewidentnie narzucają takie myślenie funkcjonariuszom, którzy z różnych przyczyn przecież nie zagłębiają się w historię Polski. Współautorami tej broszury są między innymi: „Otwarta Rzeczpospolita”, Stowarzyszenie LAMBDA, Stowarzyszenie „Nigdy Więcej”. Te ostatnie słynie z całkowitej bezkarności, kiedy nawołuje do blokad, fizycznej konfrontacji i pacyfikacji legalnych demonstracji polskich patriotów (Tomasz Kostyła, „Czym się zajmuje MSWiA w przededniu Święta Niepodległości?”, konserwatyzm.pl/, 9 listopada 2011).

Podwójny kordon policji zajął całą szerokość ulicy, i policjanci stali twarzą w kierunku uczestników Marszu Niepodległości, jakby czekali na jakąś prowokację z zewnątrz Marszu. Na szczęście kolumna Marszu wyruszyła z Pl. Konstytucji przed 15.00 godz. pod pomnik Dmowskiego, dlatego do prowokacji nie doszło. Wydarzenia w Święto 11 Listopada żywo przypominały starcia milicji z Solidarnością w latach 80. XX w., z tym że obecnie było o wiele gorzej, gdyż organizacje lewackie blokujące Marsz Niepodległości zaprosiły na pomoc lewackie organizacje z Niemiec. Jest to wielki skandal, za który nikt nie poniósł odpowiedzialności. Na jednym z filmów pokazywanych w TV pokazano policjanta przebranego za cywila, który z brutalnością bił i kopał leżącego przechodnia. Ilu takich przebranych po cywilnemu policjantów w mieszanych było w tłumie? Na kpinę zakrawa fakt, że sąd w trybie przyspieszonym skazał pobitego mężczyznę na 3 miesiące bezwarunkowego pozbawienia wolności za naruszenie nietykalności cielesnej funkcjonariusza.

W GW, która patronowała akcji blokowania Marszu Niepodległości, Seweryn Blumsztajn zamieścił tekst: „Jak ich zatrzymać?”, w którym między innymi napisał: „Zgromadzenie Kolorowej Niepodległej dzięki zdecydowanej i sprawnej akcji policji odniosło symboliczny sukces – obroniło Marszałkowską”. W zakończeniu Blumsztajn pisze: „Ale widać już, że blokadami i policją nie zatrzymamy ani radykalnej nacjonalistycznej prawicy, ani potężniejącej fali kibolskiej przemocy”. Z jego wypowiedzi jasno wynika, że cel blokad tzw. antyfaszystów i policji był taki sam, a mianowicie za wszelką cenę nie dopuścić do Marszu Niepodległości. W lokalu Krytyki Politycznej 11 listopada br. policja znalazła m.in. pałki, kastety oraz gaz łzawiący – poinformował rzecznik Komendy Głównej Policji Mariusz Sokołowski, zaznaczając, że nikt się do tego nie przyznaje. Policja zapowiada, że sprawdzi na monitoringu, do kogo należy ten arsenał.

W tym lokalu znajduje się tzw. Centrum Kultury Nowy Wspaniały Świat oraz kawiarnia pod tą samą nazwą. Nazwę kawiarni wzięto z tytułu napisanej w 1932 r. przez Aldousa Huxleya powieści „Nowy wspaniały świat”. Autor w powieści ukazał Republikę Świata, gdzie wyhodowano idealnych robotników. Zostali przygotowani psychicznie i fizycznie do pełnienia określonej roli w społeczeństwie, nie mają wygórowanych wymagań, są zadowoleni ze swojej pracy. Aby nie mieli wyższych potrzeb celowo obniża się ich poziom umysłowy dostosowując go do minimalnych wymagań mechanicznej, odtwórczej pracy. Stanowią idealne społeczeństwo, gdyż nie strajkują, nie żądają podwyżki, nie intrygują w celu uzyskania awansu. Natomiast są uzależnieni od somy, narkotyku, której dawka uśmierza ewentualne niepokoje.

Aldous Huxley był propagatorem użytkowania środków psychoaktywnych, z których dwóm: meskalinie i LSD-25, poświęcił wiele czasu bezpośrednich badań. Swoje doświadczenia narkotyczne opisał w esejach. Od 1939 r. aż do śmierci był członkiem stowarzyszenia Vedanta Society of Southern California, z siedzibą w Hollywood, które zostało założone w 1930 roku przez Swami Prabhavananda (1893-1976), indyjskiego filozofa, mnicha z zakonu Ramakrishna. Stąd Huxley wiedział co to jest soma. W mitologii indyjskiej soma jest podniecającym napojem życia, płynem, który wywołuje wewnętrzny żar w pijącym. Soma jest wytwarzana z pewnej rośliny. Ktoś, kto napił się somy, mówi: „Jak gwałtowne wiatry, łyki, które wypiłem, poniosły mnie daleko. Jak szybkie konie porywają wóz, tak owe łyki podnieciły mnie. W swej potędze przewyższam niebo, przewyższam także tę śmiertelną ziemię!”.

Sterowanie pracą ludzkiego mózgu

CIA chcąc zapewne urzeczywistnić „Nowy wspaniały świat” Huxleya prowadziło w latach 50. i 60. XX w. badania nad możliwością sterowania pracą ludzkiego mózgu. W 1974 r. dziennik „The New York Times” ujawnił ściśle tajny projekt badawczy o kryptonimie „MK-ULTRA”, który był prowadzony w latach 50. i 60. XX wieku przez CIA. Jego celem było zbadanie możliwości sterowania pracą ludzkiego mózgu i kontroli umysłu z wykorzystaniem substancji chemicznych (w tym środków psychodelicznych, m.in. LSD) i bodźców elektrycznych. Według wielu relacji, badania były często brutalne i odbywały się także na nieświadomych ich celu obywatelach USA, czasem z tragicznymi skutkami, i wkrótce stał się przedmiotem serii dochodzeń rządowych. Mimo zniszczenia większości dokumentacji dwa lata wcześniej na polecenie ówczesnego dyrektora Agencji, Richarda Helmsa, specjalne komisje, jak „Church Committee” powołany przez kongres, oraz prezydencka „Rockefeller Commission”, potwierdziły doniesienia gazety. Pokrewnymi projektami z okresu zimnej wojny były między innymi „BLUEBIRD” (badania nad tworzeniem fałszywych wspomnień i zamazywaniem pamięci, przeprowadzane także z udziałem dzieci) oraz „ARTICHOKE” (metody przesłuchań wykorzystujące hipnozę, substancje narkotyczne, itp). Dr Sidney Gottlieb jako doradca naukowy CIA (1951-1956) pracował w Wydziale Operacji Specjalnych i był odpowiedzialny za testy kontroli umysłowej programu MK-ULTURA, specjalizował się w silnie toksycznych substancjach i truciznach niewykrywalnych podczas autopsji.

Skutki marihuany to schizofrenia i paranoja

2 listopada br. Super Expres w artykule „Janusz Palikot chce truć ludzi marihuaną” pisze: „Palenie trawki podwaja prawdopodobieństwo schizofrenii! To odkrycie brytyjskich naukowców stawia pod znakiem zapytania intencje polityków żądających legalizacji marihuany. Szef zespołu badawczego doktor Matt Jones z Uniwersytetu w Bristolu ogłosił swoje odkrycia na łamach „Journal of Neuroscience”. Wnioski naukowców są przerażające. Palenie marihuany może nawet podwoić groźbę zachorowania na tak potworne choroby, jak schizofrenia i paranoja. To wnioski z badań przeprowadzonych na 22 tysiącach palaczy trawki. Równie wstrząsające są efekty badań na szczurach. Już po kilku wdechach mózg szaleje. Padają ośrodki odpowiedzialne za zapamiętywanie i podejmowanie decyzji”.

Od 1 stycznia 2012 r. w Holandii wejdzie w życie rozporządzenie zmieniające zasady handlu marihuaną. Zgodnie z nowymi rozporządzeniami odmiany o największym stężeniu substancji o działaniu narkotycznym zostały zaklasyfikowane tak samo jak twarde narkotyki. Decyzja rządu oznacza, że niektóre z najbardziej popularnych papierosów zawierający „trawkę” będą musiały zniknąć ze sklepowych półek. Decyzja ta została podyktowana tym, że obecnie dostępne odmiany najbardziej silnych odmian marihuany są znacznie bardziej mocne niż było to kilka czy kilkanaście lat temu. W przyszłości wszystkie odmiany marihuany zawierające więcej niż 15% THC będą klasyfikowane jako twarde narkotyki i tym samym zakazana będzie ich sprzedaż. Nowe prawo może spowodować, że sklepy zmuszone zostaną do usunięcia ze swoich sklepów nawet 80% towaru. W marcu br. Sejm RP znowelizował ustawę o przeciwdziałaniu narkomanii, która zakłada, że złapane osoby posiadające niewielką ilość narkotyków na własny użytek nie będą ścigane. Ustawa wejdzie w życie 9 grudnia br.

Choć Holandia odchodzi od twardych narkotyków, i choć uczeni brytyjscy dowiedli, że palenie trawki podwaja prawdopodobieństwo schizofrenii, to w dniu 18 listopada br. Lech Wałęsa, Aleksander Kwaśniewski i Wisława Szymborska wystąpili z listem wzywającym do zmiany polityki narkotykowej, w tym odejścia od masowego karania osób zażywających narkotyki. W liście m.in. napisano: „Globalna wojna z narkotykami została przegrana, skutkując licznymi nieprzewidzianymi i niszczycielskimi konsekwencjami dla całego świata. Polityka oparta na zakazach powoduje więcej szkody niż pożytku. Musimy poważnie rozważyć przesunięcie środków z karania dziesiątków milionów obywateli, którzy w żaden inny sposób nie łamią prawa, i przeznaczenie ich na podejście oparte na ochronie zdrowia, redukcji szkód, efektywności kosztowej i przestrzeganiu praw człowieka”.

Wałęsa i Kwaśniewski pewnie nie wiedzą o tym, że globalna wojna z narkotykami została przegrana dlatego, gdyż to głównie CIA prowadzi nielegalny handel narkotykami. Jednym z banków, w którym prano brudne pieniądze był bank BCCI. Na krótko przed bankructwem banku BCCI okazało się, ze bank ten był zamieszany w przemyt narkotyków oraz pranie brudnych pieniędzy.

Bank mafii

Bank BCCI (Bank of Credit and Commerce International) został założony w 1972 roku w Wielkiej Brytanii przez pakistańskiego finansistę, Agha Hasana Abei. Bank został zarejestrowany w Luksemburgu. Pod koniec lat 70. XX wieku bank działał w 78 państwach i posiadał 400 oddziałów z majątkiem powyżej 20 mld. dolarów i był siódmym największym bankiem na świecie pod względem aktywów. Klientami banku byli tacy dyktatorzy, jak Saddam Husajn, Manuel Noriega, Hussain Mohammad Ershad i Samuel Doe. Bank upadł w 1991 r. Według byłego amerykańskiego komisarza celnego Williama von Raaba, CIA posiadała liczne konta w BCCI. Według magazyny „Time” rachunki bankowe były wykorzystywane do różnych nielegalnych tajnych operacji, w tym transfer pieniędzy i broni związanych z aferą Iran-Contras. CIA wykorzystywała BCCI w finansowaniu i zbrojeniu afgańskich mudżahedinów podczas agresji ZSRR na Afganistan. CIA wykorzystywała BCCI do prania brudnych pieniędzy pochodzących z przemytu heroiny z Pakistanu i Afganistanu, celem zwiększenia dostaw narkotyków na rynki europejskie i amerykańskie. Z czasem bank zyskał miano „międzynarodowych przestępców i oszustów”. Jednak wielu z głównych przestępców i oszustów banku nigdy nie postawiono przed sądem amerykańskim czy brytyjskim. Właściciel banku Agha Hasan Abedi żył sobie spokojnie w Pakistanie, gdzie zmarł w 1995 roku. Został co prawda oskarżony przez USA i Wielką Brytanię za przestępstwa związane z BCCI, ale rząd Pakistanu odmówił jego ekstradycji, ponieważ uznał, że były to motywy polityczne.

Polska w stanie permanentnej rewolucji

Przełomy i odnowy

Stworzone przez Marksa, a następnie rozwinięte przez Trockiego wyrażenie „rewolucja permanentna” w gruncie rzeczy oznacza, że cel nigdy nie będzie osiągnięty. Nie ma również idei, do której należy dążyć. Jest tylko czysty sadyzm. Bowiem u Marksa idea i cel są pojmowane mglisto, natomiast jest mocno rozbudowana krytyka panującego porządku społecznego.

Adam Michnik w 1990 roku powiedział, że Polska od 1944 r. znajduje się w stanie permanentnej rewolucji. Za tym faktem przemawia chociażby kryzysogenny charakter polskiej gospodarki w minionym okresie. Tak więc kolejne polskie kryzysy, zwroty i przesilenia, przełomy i odnowy (1956, 1968, 1970, 1976, Okrągły Stół) były przez ruch komunistyczny manipulowane i kontrolowane. Głównym hasłem kolejnych przełomów było: „socjalizm – tak, wypaczenie – nie”. Nasze zrywy niepodległościowe, dążenia, aspiracje były przez komunistów wykorzystywane dla osiągnięcia ich celów. Kluczowym zdarzeniem i symptomem każdego przełomu była zmiana kierownictwa władzy. Nowa ekipa składała deklarację, która pozwalała rozładować napiętą sytuację, po czym następowało stopniowe uspokojenie nastrojów społecznych i powrotów do poprzedniego stanu. Zmiany personalne w aparacie władzy pozornie tylko świadczyć miały o zmianie kursu, by pozyskać opinię publiczną. Jednak głównym celem tych ustawicznych zmian było usprawnienie systemu władzy, oraz co najważniejsze, to przez składanie deklaracji dawano społeczeństwu nadzieję na lepsze życie.

W latach 1944-1989 jednym z najważniejszych kierunków działania ruchu komunistycznego było zagwarantowanie sobie monopolu i ciągłości władzy. Jest rzeczą charakterystyczną, że podstawowe kanonu komunizmu, a więc internacjonalizm, ateizacja, świeckość państwa, laickie wychowanie w szkołach, walka z Kościołem, w żadnym momencie powojennej historii Polski nie zostały złamane w sposób trwały i nieodwracalny. Okrągły Stół ten nienormalny stan utrwalił. Natomiast wszystkie odstępstwa od zasad komunizmu wynikały z wyjątkowej roli Polski w bloku państw socjalistycznych, a mianowicie jej historii, tradycji, określonych struktur i instytucji życia społecznego, określonego modelu kulturowo-cywilizacyjnego, a co najważniejsze to ogromny wpływ Kościoła Katolickiego, którego autorytet nigdy nie został zniszczony.

Prymas Tysiąclecia wiedział

Prymas Polski, Sługa Boży Stefan kardynał Wyszyński zwracając się do delegacji „Solidarności Wiejskiej” 6 lutego 1981 roku powiedział: „Mówiłem tu przed chwilą z panem Wałęsą i delegacją z Bielska Białej, że ruch, który zrodził się w Polsce – odnowy moralnej i społecznej – jest wybitnie polski. Ten ruch musi służyć przede wszystkim sprawie Polski, to znaczy ludności polskiej, czy to będzie ludność rolnicza, czy robotnicza, dla zaspokojenia jej potrzeb. Trzeba się strzec, żeby się nie wplątali tacy ludzie, którzy mają inne założenia, którzy są gdzieś uzależnieni i chcą przeprowadzić nie polskie sprawy. Trudno to po nazwisku wymieniać. Ludziom tym zależy na tym, aby Polskę wplątać w jakieś sytuacje polityczne” (Stefan Kardynał Wyszyński, „Kościół w służbie Narodu”, Rzym 1981).

Niestety, Wałęsa nie posłuchał Prymasa. W jego otoczeniu byli tzw. doradcy z KSS KOR, którzy wykorzystując „Solidarność” realizowali swoje trockistowskie cele. Nie mogli się pogodzić z faktem, że w „Solidarności” od 1980 r. coraz bardziej dominował nurt patriotyczno-narodowy. Trockiści to też komuniści, czyli internacjonaliści. Byli po obu stronach barykady. Ich głównym celem było zniszczenie nurtu patriotyczno-narodowego w Solidarności. Długo nie czekali. W stanie wojennym zmuszono do wyjazdu około 800 tys. wybitnych działaczy Solidarności. Po stanie wojennym „Solidarność” nie była już tym samym ruchem co „Solidarność” z 1980 r. Gdyby ci działacze zostali, Polska byłaby obecnie w innym położeniu.

Każdego roku 13 grudnia, w rocznicę wprowadzenia stanu wojennego, pod domem Jaruzelskiego zbierają się manifestanci i oskarżają go o wprowadzenie stanu wojennego, twierdząc, że w Polsce w latach 1980-1981 nie było zagrożenia interwencją ZSRR. Takie stanowisko wyraża też IPN. Należy więc przypomnieć, że w Bukareszcie w dniach 1-3 grudnia 1980 roku odbyło się spotkanie ministrów państw Układu Warszawskiego, na którym zaproponowano zorganizowanie wspólnych manewrów pod kryptonimem „Sojuz 80”. 8 grudnia 1980 r. pod pozorem ćwiczeń koalicyjnych na teren Polski miało wkroczyć osiemnaście związków taktycznych (piętnaście dywizji Armii Radzieckiej, w tym dywizja powietrznodesantowa, dwie dywizje Czechosłowackiej Armii Ludowej i jedna Narodowej Armii Ludowej NRD). Wraz z dwiema dywizjami radzieckimi stacjonującymi w Polsce zgrupowanie inwazyjne liczyłoby dwadzieścia dywizji wojsk lądowych. Kategoryczny sprzeciw przywódców PRL i naciski państw NATO, głównie USA, spowodowały, że radziecki sztab generalny oficjalnie odstąpił od realizacji organizowania tych manewrów wojskowych. Jednak 16 marca 1981 r. rozpoczęły się na terytorium Polski, Czechosłowacji, NRD i ZSRR manewry wojskowe „Sojuz ’81”, które trwały do 7 kwietnia 1981 roku. Decyzję o ich zakończeniu podjął sekretarz generalny KC KPZR Leonid Breżniew, gdyż Jimmy Carter, prezydent USA, wystosował do niego ostrzegawczą depeszę.

Radzieckie władze, uwikłane w kłopoty w Afganistanie oraz na trudną do przewidzenia postawę Chin, zrezygnowały z interwencji w Polsce. Naciskał na nią jeszcze tylko Erich Honecker, I sekretarz KC w NRD. Na pewno nie kierowały nim motywy tzw. socjalistycznego internacjonalizmu. Bądź, co bądź niemieckie wojsko mogło za przyzwoleniem ZSRR wkroczyć na polskie ziemie zachodnie (Janusz Dobrosz, „Zniewalanie Polski”, Wydawnictwo „NORTOM”, Wrocław 2006). O takim scenariuszu wówczas się mówiło. Zagrożenie agresją wojsk NRD i Czechosłowacji trwało aż do wiosny 1982 r. Dlaczego IPN nie podejmuje tego wątku?

Radykałowie z Solidarności parli do konfrontacji z władzą. Bardzo prowokacyjne były wystąpienia niektórych członków Komisji Krajowej Solidarności na posiedzeniu 3 grudnia 1981 r. w Radomiu. Rulewski przedstawiał propozycję cofnięcia mandatu zaufania rządowi Jaruzelskiego. Bujak sądził, że PZPR nie daje gwarancji lojalnego partnerstwa i wykluczał zagwarantowanie jej z góry większości w przyszłym sejmie. Kosmowski wypowiadał się natomiast za powołaniem rządu tymczasowego w momencie konfrontacji. Jaworski spodziewał się, że wojsko i milicja przejdą na stronę Solidarności. Modzelewski zakończył swoje wystąpienie słowami: „Bój to będzie ich ostatni” (Jerzy Holzer, Solidarność 1980-1981, Wydawnictwo Krąg, Warszawa 1984).

W dniach 25-26 listopada 1981 roku obradowała 181 Konferencji Episkopatu Polski. W wydanym komunikacie napisano: „Kraj nasz znajduje się w obliczu wielu niebezpieczeństw, przemieszczają się nad nim ciemne chmury, grożące bratobójczą walką”. 8 grudnia 1981 prymas Józef Glemp wysłał listy do gen. Wojciecha Jaruzelskiego i Lecha Wałęsy. W liście do Wałęsy prymas pisał o „narastających złowrogich nastrojach w naszym społeczeństwie, których rozładowanie wielu dopatruje się w konfrontacji”. Krajowa Komisja Solidarności badała nastroje społeczne. Z książki Jerzego Holzera można się dowiedzieć, że „podczas obrad Krajowej Komisji Solidarności, która zebrała się w dniach 11‑12 grudnia 1981 r., Ludwik Dorn zreferował wyniki ankiety przeprowadzone przez Ośrodek Badań Społecznych przy regionie Mazowsze. Niemal połowa członków  „Solidarności” przeciwna była konfrontacji z władzami. Jedna trzecia skłaniała się ku poważnym ustępstwom. Nie należący do „Solidarności” byli jeszcze bardziej skłonni do podporządkowania się rządowi”. Świadczy to dobitnie, że członkowie KK parli do konfrontacji z władzą, dlatego zlecili te badania. W Polsce miała polać się krew.

Maciej Giertych w biuletynie „Opoka w Kraju” napisał: „To, że w Polsce poleje się krew, oraz to, że obiecywano NRD za udział w opanowaniu Polski, obszar na zachód od linii Szczecin-Katowice. O ustaleniach między ZSRR a NRD pisały gazety RFN: „Die Bunte” 25 lutego 1982 i „National-Zaitung 2 kwietnia 1982” (Maciej Giertych, „Opoka w Kraju”, nr 72(93) kwiecień 2010).

Czy w Polsce był komunizm?

Po zapoznaniu się z postulatami Adama Schaffa, przychodzi na myśl pytanie: czy w Polsce był komunizm? Joanna Szczepkowska, aktorka i pisarka, tuż po wyborach w 1989 r. w TVP radośnie ogłosiła, że 4 czerwca 1989 r. skończył się w Polsce komunizm. Od tego czasu posłowie, członkowie rządu, publicyści, i pod ich wpływem znaczna część społeczeństwa, posługuje się wyrażeniem „komunizm” na określenie systemu panującego w Polsce do 1989 r. Jest to fałszywy pogląd wynikający z celowego ogłupiania społeczeństwa, i który sprawia, że żyjemy w kłamstwie.

W wydanym w 1984 r. przez Niezależny Ośrodek Myśli Politycznej w ramach Zeszytów Edukacji Narodowej opracowaniu pt. „Polska lat osiemdziesiątych. Analiza stanu obecnego i perspektywy rozwoju sytuacji politycznej w Polsce”, autorzy na postawione pytanie: „Czy Polska rzeczywistość dnia dzisiejszego jest zgodna z naczelnymi zasadami systemu społeczno-politycznego określanego mianem „komunizmu” – miało być rozumiane dosłownie, to odpowiedź musiałaby być negatywna.

Na pytanie: „Czy Polska jest państwem socjalistycznym”? Autorzy odpowiadają, iż „kwalifikowanie naszego kraju do kategorii „państw socjalistycznych” jest rzeczą co najmniej dyskusyjną. Nie chodzi przy tym oczywiście o kwestię naszej przynależności do „obozu socjalistycznego” w znaczeniu satelickiego charakteru Polski: ten fakt bowiem i wynikające z niego konsekwencje nie budzą na ogół większych wątpliwości”. (…) „Jeśli jednak chodzi o realne istniejące w PRL stosunki polityczne i gospodarcze, to często zwraca się uwagę na fakt, iż zdają się one znacznie odbiegać nie tylko od wzorca określonego modelowymi zasadami komunizmu, ale również od stosunków charakteryzujących ustroje państw sąsiednich. Istnieją rzeczywiście dziesiątki przykładów, które łatwo przytoczyć dla uzasadnienia owej tezy o polskiej odmienności i które stwarzają pozory, że problem jest prosty do rozstrzygnięci. Potężny sektor prywatny w rolnictwie, prywatna drobna wytwórczość, usługi i handel, względny liberalizm kulturalny i w ogóle stosunkowo mniej represyjny, niż w innych krajach bloku radzieckiego charakter systemu (w szczególności tolerowanie przez długi czas tzw. demokratycznej opozycji), łatwe i powszechne (do niedawna) kontakty z Zachodem, wreszcie silna pozycja Kościoła Katolickiego – oto bodaj najczęściej podawane przykłady mające świadczy o tym, iż teza o „socjalistycznym” charakterze ustroju PRL nie jest bynajmniej oczywista”. Według autorów, po 1956 r. była to polska droga do socjalizmu. W 1980 r. niektórzy opozycjoniści mieli wpięte w klapie marynarki plakietki z nazwą „Element antysocjalistyczny”. Natomiast członków władz PRL nie nazywano komunistami czy socjalistami, lecz nazywano ich technokratami. Nie dajmy się wiec ogłupić, gdyż według Marksa, komunizm nie jest system, lecz ruchem komunistycznym.

Dlaczego więc wmówiono Polakom, że do 1989 r. w Polsce był komunizm? Odpowiedź jest prosta: dlatego, aby Polacy nie byli świadomi faktu, że zachodzące w Polsce po 1989 r. zmiany społeczne są zgodne z marksistowskimi postulatami. Komunizm więc ma się Polakom kojarzyć wyłącznie z PRL, gdy tym czasem Polska może zostać skomunizowana, czego naród w ogóle nie zauważy i przeciwko czemu nie będzie już protestować.

Od 1989 r. Polska znajduje się w transformacji ustrojowej. Według Jana Szczepańskiego, transformację ustrojową charakteryzuje endogenne źródło zmian. Transformacja nie jest synonimem zmiany społecznej. To ciąg zmian dokonujących się w różnych dziedzinach prowadzący do przemiany istotnych dla całego systemu społecznego. Takie definiowanie problemu oddaje ducha transformacji przebytej przez społeczeństwo polskie w 1989 r. (Jan Szczepański: „Reformy, rewolucje, transformacje”, Wyd. IFiS PAN Warszawa 1999). Przemiana całego systemu społecznego oznacza zmianę całokształtu wzorców, funkcji i społecznie akceptowanych sposobów zachowania obowiązujących w społeczeństwie.

——————————

W opracowaniu „Polska lat osiemdziesiątych. Analiza stanu obecnego i perspektywy rozwoju sytuacji politycznej w Polsce” wykorzystano, bez zgody i wiedzy Autorów, materiały publikowane zarówno w obiegu oficjalnym, jak i w obiegu poza zasięgiem cenzury. Zeszyt został wydany w 1984 r. przez „CONSYLIUM PRO PATRIA”. Jednym z autorów był ponoć Bronisław Geremek.

Okrągły stół

Stał on się w konsekwencji symbolem oszustwa, grabieży majątku narodowego, biedy. Istotą tego przełomu było powołanie tzw. „koalicyjnego rządu”, którego członkowie wywodzili się z PZPR i „Solidarności”, oraz powołanie pierwszego nie komunistycznego premiera. Zniesiono cenzurę, która była „wprowadzona ze względu na toczącą się walkę społeczną” (Adam Schaff, „Marksizm a jednostka ludzka”). Dalej autor mówi: „Czy zniesiemy kiedyś te ograniczenia? Oczywiście, w miarę tego jak ustrój nasz będzie się stabilizował, a przeciwna nam ideologia (narodowa) będzie tracić na znaczeniu praktycznym”.

Najważniejszy dokument Solidarności uchwalony na I Zjeździe Krajowym Delegatów w dniu 7 października 1981 roku brzmiał następująco: „Solidarność, określając swoje dążenia, czerpie z wartości etyki chrześcijańskiej, z naszej tradycji narodowej. Droga jest nam idea wolności i nie okrojonej niepodległości. Popierać będziemy wszystko co umacnia suwerenność narodową i państwową”. Do dzisiaj postulaty sierpniowe i ta deklaracja są tylko świstkiem papieru, gdyż dążenia tzw. doradców Solidarności były inne. Postulaty strajkujących stoczniowców z sierpnia 1980 r. nigdy nie zostały spełnione. O jakim więc zwycięstwie Solidarności jest dzisiaj mowa? Solidarność po 1989 r. poniosła całkowitą klęskę. Członkowie Solidarności zostali perfidnie oszukani, a z Wałęsy zrobiono narodowego bohatera. Nawet A. Wajda kręci film o nim.

W Polsce przy Okrągłym Stole spotkali się zwolennicy starego Marksa oraz rewizjoniści tj. zwolennicy młodego Marksa. Innych opcji politycznych do rozmów nie dopuszczono. Obrady Okrągłego Stołu doprowadziły do zlikwidowania w Polsce podziału w ruchu komunistycznym. Nazwa Okrągły Stół, przejęta z legendy arturiańskiej, podkreślała znaczenie wszystkich uczestników. Okrągły Stół przyjął się wżyciu politycznym od prywatnej konferencji w domu Sir Williama Harcourta, 14 stycznia zwołanej w celu likwidacji rozłamu partii liberalnej, wywołanego przez irlandzką politykę Gladstone’a.

Reformy wprowadzone po 1989 r. głównie polegały na wysprzedaż majątku narodowego. Sprzedawano więc całe przedsiębiorstwa, nawet te dobrze prosperujące, ale najpierw doprowadzano je do bankructwa. Brutalną konsekwencją było pozbawienie środków do życia milionów ludzi. Taka wyprzedaż nie miała nic wspólnego ani z wolnym rynkiem, ani z ekonomią. To była zaplanowana grabież. Przedsiębiorstwa polskie, które były konkurencyjne dla zachodnich, były wykupywane przez kapitał obcy, i następnie były doprowadzane do bankructwa. Zniszczono stocznie i gospodarkę morską. 70 proc. banków w Polsce jest w rękach obcych. W ramach bitwy o handel polski uprzywilejowano hipermarkety, przeważnie niemieckie, co doprowadziło do likwidacji małych i średnich sklepów, a nawet dużych przedsiębiorstw mięsnych i przetwórczych. Była to druga bitwa o handel polski, pierwsza odbyła się w latach 40. i 50. Na tak przeprowadzonej prywatyzacji wzbogaciła się oligarchia gospodarcza, której rodowód wywodzi się z komunistycznej „nowej klasy”. Wielu z nich było uczestnikami wielkich afer gospodarczych i przestępstw giełdowych. Zniszczono tysiące przedsiębiorstw.

Jednym z głównych celów utworzenia Unii Europejskiej było stworzenie możliwości bogacenia się. Ten cel miał również wymiar polityczny. Chodziło oto, by oderwać ludzi od religii, rodziny, tradycji i państwa. John Keyns, angielski ekonomista, na ten temat powiedział, że „jak niegroźny staje się człowiek, kiedy umożliwi się mu pogoń za bogactwem” (Thomas Hugh, „Europa”, Warszawa 1998). Engels określił to dobitniej: „Likwidacja niewoli feudalnej uczyniła zapłatę gotówkową jedyną spójną ludzkości. Własność zostaje przez to wyniesiona na tron i koniec końców, aby alienacja ta była zupełna, panem świata staje się pieniądz, ta wyalienowana, pusta abstrakcja wolności. Człowiek przestał być niewolnikiem człowieka, a stał się niewolnikiem rzeczy; stosunki ludzkie zostały całkowicie wywrócone na opak”. Według Adama Schaffa, stan ten musi prowadzić do załamania, gdyż zniknie państwo, rodzina, religia, a zwycięży „rozumny porządek”.

Naomi Klein o przemianach w Polsce

Kanadyjska dziennikarka Naomi Klein w książce „Doktryna szoku”, pisze, że jednym z doradców Solidarności był Jeffrey Sachs, wówczas trzydziestoczteroletni. Choć był wolnym strzelcem, niezatrudnionym na stałe ani przez MFW, ani przez amerykański rząd, w oczach wielu czołowych działaczy „Solidarności” był obdarzony niemal mesjanistyczną mocą. Sachs zawiązał sojusz z nowo mianowanym ministrem finansów Leszkiem Balcerowiczem, ekonomistą ze Szkoły Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie. Dziennikarka cytuje wypowiedź Wałęsy: „Wałęsa wciąż twierdził, że Polska może znaleźć bardziej łagodną trzecią drogę, którą w wywiadzie z Barbarą Walters opisywał jako „mieszankę. [...] To nie będzie kapitalizm. To będzie system lepszy od kapitalizmu, który odrzuci wszystko to, co w kapitalizmie jest złe”. Rząd Mazowieckiego zaakceptował to, co w polskiej prasie ochrzczono mianem „planu Sachsa” lub „terapii szokowej”. Oprócz zniesienia z dnia na dzień kontroli cen i obcięcia dotacji, plan Sachsa zakładał także sprzedaż państwowych kopalni, stoczni i fabryk sektorowi prywatnemu. Było to bezpośrednie wyzwanie rzucone programowi ekonomicznemu „Solidarności”, który przewidywał własność pracowniczą i choć przywódcy ruchu przestali mówić o kontrowersyjnych elementach tego planu, dla wielu członków „Solidarności” pozostawały one rodzajem wyznania wiary”.

Autorka pisze: „Polska stała się podręcznikowym przykładem Friedmanowskiej teorii kryzysu: dezorientacja na z powodu szybkiej zmiany politycznej w połączeniu ze społecznym strachem spowodowanym tąpnięciem gospodarczym sprawiły, że obietnica szybkiej i magicznej zmiany – jakkolwiek iluzoryczna – okazała się zbyt silna, by ją odrzucić. Terapia szokowa stanowiła w istocie kpinę z procesu demokratycznego, bo pozostawała w bezpośrednim konflikcie z pragnieniami przeważającej większości wyborców, którzy oddali swoje głosy na „Solidarność”. Jeszcze w 1992 roku 60 procent Polaków wciąż sprzeciwiało się prywatyzacji przemysłu ciężkiego. Terapia szokowa – likwidująca ochronę miejsc pracy, przyczyniająca się do dużego wzrostu kosztów utrzymania – nie zapewniła Polsce statusu jednego z „normalnych” krajów europejskich (z restrykcyjnym prawem pracy i szczodrymi świadczeniami socjalnymi), ale spowodowała te same rosnące nierówności społeczne, które towarzyszyły kontrrewolucji wszędzie tam, gdzie odniosła ona sukces, od Chile do Chin. To że to „Solidarność”, ruch stworzony przez polskich robotników, odpowiada za znaczne zwiększenie się liczby ludzi ubogich, oznaczał zdradę ideałów ruchu związkowego i stał się pożywką dla cynizmu i gniewu, z którego kraj nigdy do końca się nie otrząsnął” (Naomi Klein, „Doktryna szoku”, Wydawnictwo MUZA SA., Warszawa 2008).

Już tylko nędza i rozpacz?

Społeczne skutki okrągłego stołu i w związku z nim wprowadzonej transformacji ustrojowej okazały się dla bytu państwa i narodu tragiczne. Ich efektem jest wysokie bezrobocie, głębokie rozwarstwienie społeczeństwa, zwiększanie się podziałów i niesprawiedliwości, zubożenie i degradacja licznych grup ludności, permanentne obniżanie się ogólnej jakości życia, brak perspektyw dla młodych ludzi, często dobrze wykształconych, brak mieszkań. Ludzie walczą o swój byt samodzielnie, każdy na własną rękę np. poprzez szukanie stosownych dojść i korzystne usytuowanie się w nowych układach lub poprzez chwytanie się sposobów nieformalnych czy też nielegalnych, byleby jakoś przetrwać.

Wszystko to powoduje u ludzi odpowiednie uczucia strachu przed utratą pracy, przed wyrzuceniem z mieszkania na bruk, a więc niepewność przyszłości, a w związku z tym smutek, ciężkie i potworne sny, niepokój, niebezpieczeństwo. Ludzie nie wytrzymują psychicznie, dlatego gwałtownie wzrasta ilość samobójstw. Na wskutek utraty źródeł utrzymania około 5 tys. osób, albo i więcej rocznie popełnia samobójstwa. Natomiast młodzi ludzie masowo wyjeżdżają za pracą do innych państw. Już pond 2 mln młodych Polaków pracuje za granicą. Jest to skandal!

Spowodowano biedę, a przecież Polska jest bogata i zasobna. Prymas Polski, Sługa Boży Stefan Kardynał Wyszyński mówił: „W sytuacji naszego kraju, rozwijając przemysł przetwórczy, sprzyjając rolnictwu, warzywnictwu, sadownictwu i hodowli, można by wyżywić nie tylko Polskę, ale całą Skandynawię, Niemcy Wschodnie, Białoruś, która – jak wiadomo – ma ubogie ziemie. Nie mówiąc o Ukrainie, która jest krajem bardzo żyznym. Można by pomóc jeszcze Bałkanom, a na pewno i Czechom, którzy nie mają tak korzystnych warunków rolniczych, jak my”.

W połowie października podano komunikat w „Wiadomościach” TVP1, że w 2011 r. w skrajnym ubóstwie w Polsce żyje 2,1 mln osób, w tym 600 tys. dzieci. Jednocześnie podano informację, że w Polsce marnuje się rocznie 9 mln ton żywności. Wielu odbiorców zrozumiało, że winę za biedę ponoszą obywatele, bo wyrzucają żywność na śmietnik, a nie rząd. Zapomniano tylko dodać, że w Polsce za 73 proc. zmarnowanej żywności odpowiedzialność ponosi branża spożywcza. Wielu producentów i dystrybutorów żywności woli produkty zniszczyć, niż przekazać je bankom żywności, gdyż od przekazanej żywności musieliby zapłacić podatek. W tamtym roku zbankrutował piekarz, gdyż rozdawał chleb biednym. To, że w Polsce w skrajnym ubóstwie żyje 2,1 mln osób nie oznacza wcale że reszta społeczeństwa żyje zasobnie. Na skraju ubóstwa żyją miliony Polaków.

Według najnowszego raportu GUS, aż 17% Polaków zagrożonych jest ubóstwem. Ponad 5% obywateli żyje za mniej niż wynosi tzw. minimum egzystencji, co oznacza, że nie wystarcza im na zaspokojenie podstawowych potrzeb. Liczba bezrobotnych zarejestrowanych w urzędach pracy w końcu sierpnia 2011 r. wyniosła 1 mln 855 tys. osób. A ile jest osób bezrobotnych niezarejestrowanych w urzędach pracy?

Długość przeciętnego dalszego trwania życia dla noworodka płci męskiej urodzonego w Polsce wynosi nieco ponad 68 lat. To znacznie krócej niż w innych krajach Europy Zachodniej. Dystans, jaki dzieli nas od czołówki europejskiej wynosi około 8 lat. Przeciętne dalsze trwanie życia dla Polki wynosi 76,6 lat. Zaś w większości krajów Europy zachodniej kobiety dożywają 80 lat.

Do tego trzeba jeszcze dodać, że w latach 90. XX wieku Polska zanotowała największy wzrost ubóstwa spośród wszystkich 175 państw sklasyfikowanych przez ONZ-towski program rozwoju UNDP. Kojarzyła sie z biednymi krajami Afryki. W 2007 r. Komisja Europejska opublikowała raport, w którym wykazano, że wśród wszystkich krajów UE w Polsce najwięcej dzieci żyje w biedzie, bo aż 29 proc. Wzywa ona Polskę do bardziej konkretnych działań na rzecz integracji społecznej i wzrostu zatrudnienia.

Klasa średnia, która miała być kołem zamachowym gospodarki, ciągle się kurczy (zarówno mała i średnia przedsiębiorczość). Dowodem jest coraz mniejszy udział tzw. II grupy podatkowej w PIT i coraz większe rozwarstwienie dochodów (wskaźnik Ginniego). Oligarchia nie będzie popierać przedsiębiorczości, gdyż jest to sprzeczne z samym systemem. Oligarchie, jak np. w Brazylii, łączą zarówno koncentrację władzy ekonomicznej jak i bezpośredni lub utajony wpływ na rządy i klasę polityczną i nie są zainteresowane rozwojem przedsiębiorczości.

Neokolonializm

Współcześnie coraz bardziej terminy „imperializm” i „kolonializm” używane są na określenie przestarzałego systemu dominacji w Afryce lub gdzie indziej. Jednak powszechnie używane zaczyna być wyrażenie neokolonializm. W obecnym czasie, w wielu państwach również europejskich, pod szyldem demokracji i wolności mniejszość panuje nad większością .Władza jest osiągana przez nich przez zamachy stanu, rewolucję, intrygi i korupcję. Rządy w byłych koloniach są co prawda sprawowane przez krajowców, lecz rzeczywistą władzę sprawują ci, co posiadają w swoich rękach banki, handel, środki masowego przekazu, środki komunikacji i transportu, przemysł, a także sprawują kontrolę nad wydobyciem surowców. Krajowcy głównie stanowią tanią siłę roboczą i są silnie uzależnieni od pracodawcy, który przeważnie jest obcy. Bezrobocie, głód i nędza, choroby są spowodowane przez nową formę kolonializmu.

W Polsce komuniści podczas swoich rządów pozbawiali ludzi wszystkiego, co mogłoby umożliwić im przeciwstawienie się sterowaniu i nadzorowi władzy. Przede wszystkim pozbywali Polaków ich własności (wywłaszczenia i deprawacja ekonomiczna). W międzyczasie przez 45 lat nielegalnie i wskutek przestępczych działań, gromadzili majątek trwały i finansowy. Pozostawili Polskę z olbrzymimi długami. Po 1989 r. Polska nie mogła się równać pod względem ekonomicznym z Zachodem i stała się pod względem gospodarczym ofiarą tego drugiego. Albowiem przeobrażenia, jakie dokonały się w Polsce po okrągłym stole w 1989 r., nie doprowadziły ani do politycznego, ani do gospodarczego postępu, a wręcz cofnęły Polskę w rozwoju. Natomiast zyskał kapitał obcy, któremu nie tylko na rozwoju Polski nie zależy, ale który potężnej Polski nie chce. Polska stała się krajem już nie trzeciego, czwartego ale piątego świata.

Sytuacja prawna komunizmu w Polsce

Głoszenie poglądów politycznych odwołujących się m.in. do komunizmu w Polsce jest zakazane, reguluje to Konstytucja RP (Dz.U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483).

Art.13. Zakazane jest istnienie partii politycznych i innych organizacji odwołujących się w swoich programach do totalitarnych metod i praktyk działania nazizmu, faszyzmu i komunizmu, a także tych, których program lub działalność zakłada lub dopuszcza nienawiść rasową i narodowościową, stosowanie przemocy w celu zdobycia władzy lub wpływu na politykę państwa albo przewiduje utajnienie struktur lub członkostwa.

Choć Konstytucja RP wymienia partie totalitarne, których działalność jest zakazana, to Kodeks Karny nie wymienia komunizmu.

Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks Karny (Dz.U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553, późn. Zm.)

Art. 256. Kto publicznie propaguje faszystowski lub inny totalitarny ustrój państwa lub nawołuje do nienawiści na tle różnic narodowościowych, etnicznych, rasowych, wyznaniowych lub ze względu na bezwyznaniowość, podlega grzywnie, krze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

Art. 257. Kto publicznie znieważa grupę ludności albo poszczególną osobę z powodu jej przynależności narodowościowej, etnicznej, rasowej, wyznaniowej albo z powodu jej bezwyznaniowości lub z takich powodów narusza nietykalność cielesna innej osoby, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

Propagowanie symboli komunistycznych zakazane

W czerwcu 2010 r. weszła w życie zmiana art. 256 kodeksu karnego stanowiąca, że: produkcja, utrwalanie, nabywanie, przechowywanie, przesyłanie, wreszcie posiadanie i prezentowanie druków, nagrań lub innych przedmiotów będących nośnikiem symboliki faszystowskiej, komunistycznej lub innej totalitarnej, w celu ich rozpowszechniania, jest przestępstwem zagrożonym do dwóch lat więzienia.

Do tej pory art. 256 k.k. (teraz rozbudowany) za przestępstwo uznawał tyko publiczne propagowanie faszystowskiego lub innego totalitarnego ustroju państwa (i nawoływanie do nienawiści na tle różnic narodowościowych, rasowych). Nauka prawa do totalitarnych ustrojów zaliczała też komunizm, ale w jego twardej wersji, z walką klas, zdobywaniem władzy przemocą.

Symbole komunistyczne legalne

W lipcu 2011 r. Trybunał Konstytucyjny za niezgodny z ustawą zasadniczą uznał przepis przewidujący karanie za produkcję i przechowywanie z zamiarem rozpowszechniania symboli komunistycznych. Wniosek złożyła w Trybunale Konstytucyjnym grupa posłów SLD.

Wyrok TK jest ostateczny. Fragment przepisu o zakazie promowania komunizmu straci moc z chwilą wpisania do dziennika ustaw.

W Polsce organizacje komunistyczne działają legalnie?

Choć Art.13 Konstytucji RP zakazuje istnienie partii politycznych i innych organizacji odwołujących się w swoich programach do totalitarnych metod i praktyk działania m.in. komunizmu, to w Polsce istnieje silne „podziemie” ruchu komunistycznego. W Polsce istnieją ponadto legalnie organizacje komunistyczne, jak Postępowa Młodzież Polski, Komunistyczna Partia Polski, Nowa Lewica i inne. Jak na razie nie odwołują się one do praktyk totalitarnych, ale głoszą hasła komunistyczne, i dlatego ich działalność powinna być zabroniona.

Obok wymienionych organizacji w Polsce działa legalnie Fundacja Edukacji Europejskiej im. Stefana Okrzei (członek ekstremistycznego skrzydła PPS), która ma swoją siedzibę w Poznaniu. Ta kierowana przez lewicową ekstremę instytucja (zarząd i radę fundacji, z nielicznymi wyjątkami, stanowią aktywiści Federacji Młodych Unii Pracy) realizuje w Europie Środkowo-Wschodniej interesy ponadnarodowej nowej lewicy. Wśród „partnerów” poznańskiej fundacji są między innymi francuska fundacja im. Jeana Jauresa (francuskiego komunisty), holenderska fundacja im. A. Mozera czy niemiecka fundacja im. Róży Luksemburg (niemiecko-żydowska komunistka, która wraz z F. Dzierżyńskim i J. Marchlewskim założyła skrajnie lewicową partię Socjaldemokracja Królestwa Polskiego i Litwy, zwalczającą ideę niepodległej Polski). Komunistyczni patroni tych fundacji dobitnie pokazują, jaka orientację polityczną reprezentują te gremia i w czyim interesie są podejmowane finansowania przez nich inicjatyw. Głównym źródłem finansowania ich działalności są dotacje unijne oraz poszczególnych rządów, jak np. Fundacja Róży Luksemburg jest hojnie sponsorowana przez niemiecki budżet federalny. Propagowane przez poznańską Fundację Edukacji Europejskiej inicjatywy, jak aborcja, homoseksualizm i powszechna demoralizacja, dokładnie pokrywają się z inicjatywami propagowanymi przez działający w Europie Środkowo-Wschodniej założony przez Sorosa Instytut Społeczeństwa Otwartego (Krzysztof Warnecki, „Kondotierzy rewolucji, ND, 4-5 grudnia 2004).

7 września 2011 r. niemieckie stowarzyszenie „Fundacja Róży Luksemburg” oraz „Stowarzyszenie Społeczno-Kulturalne Warszawa w Europie” otwarło w Warszawie przy ulicy Floriańskiej 14, na placu przed kościołem Św. Floriana, wystawę poświęconą Róży Luksemburg, współzałożycielki Komunistycznej Partii Niemiec. Znajdowało tam się 36 plansz formatu B1 opowiadających o życiu i działalności działaczki. We wstępie do wystawy można było przeczytać: „Róża Luksemburg, jedna z nielicznych Polek znanych na całym świecie, której myśl przykuwa uwagę kolejnych pokoleń i łączy się z perspektywami nowoczesnego społeczeństwa zjednoczonej Europy. Orędowniczka samorządności, demokracji u podstaw, polityki sprawiedliwości i równości dla wszystkich, obrończyni tolerancji i akceptacji różnorodności – czy nie mogłaby z powodzeniem występować dzisiaj na wiecu alterglobalistów? [...] Róża przestrzegająca przed demonami nacjonalizmu – kto odważyłby się po doświadczeniach pierwszej i drugiej wojny światowej zakwestionować jej wielki lęk? A jednocześnie, czego nie wolno pomijać, Róża wzbudzająca sprzeciw utopijną wiarą w internacjonalizm, proletariat, wyższość ideałów społecznych nad narodowymi, Róża postrzegająca dążenie do niepodległości jako zastępcze w stosunku do potrzeb socjalnych”.

Organizowanie wystaw poświęconym działaczom komunistycznym, świadczy o dużych wpływach komunistów w Polsce, którzy w ten sposób rehabilitują zbrodniarzy komunistycznych. Prawdopodobnie niebawem nastąpi rehabilitacja Marksa.

Wałbrzych-Krosno, sierpień-grudzień 2011
Stanisław Bulza

 - Tragicznymi rocznicami 13 grudnia stoi dla Narodu Polskiego

Polski grudzień, to kolejne rocznice: przelanej niewinnej polskiej krwi, morza łez, rozpaczy i smutku, zabijania nadziei Narodu Polskiego na lepsze jutro życia w prawdzie i wolności, zabijania marzeń Polaków na wolną, suwerenną, niepodległą Ojczyznę Polaków.
To miesiąc szyderczego posługiwania się: wydarzeniami „Grudnia 70”, wprowadzonym stanem wojennym, ofiarami kopalni „Wujek” – a to wszystko dla ukrycia w nowym wydaniu niewoli Narodu Polskiego. Niewoli w szczególnie perfidnym wydaniu. Teraz w grudniowe dni i noce władza nie strzela do niewinnych ludzi, ale w zamian za to ludzie umierają z zimna, z niedożywienia i z braku środków na lekarstwa, odbierają sami sobie życie w pogrążeniu w beznadziei. Teraz władza nie daje biletów w jedną stronę, ale za to od 1989 r. wszystkie bez wyjątku ekipy rządowe, wszystkie bez wyjątku główne siły polityczne wytworzyły mechanizm wypychania Polaków ze swej Ojczyzny w świat za chlebem.
Polski grudzień, to czas kolejnych obchodów żydowskiego święta Chanuka w Pałacu Prezydenckim RP – święta sprowadzonego do tego pałacu przez Prezydenta Lecha Kaczyńskiego w dniu 18 grudnia 2006 r. – to czas kolejnych obchodów żydowskiego święta Chanuka w Sejmie RP.

13 grudnia 2011 r. to:
.
- 30 rocznica wprowadzenia 13.12.1981 r. przez gen. Wojciecha Jaruzelskiego stanu wojennego przeciwko Narodowi Polskiemu.
.
-  9 rocznica zakończenia i podpisania przez Leszka Millera [SLD] 13.2002 r. na szczycie UE w Kopenhadze ostatecznych warunków przystąpienia Polski do Unii Europejskiej.

16 kwietnia 2003 w Atenach wraz z Włodzimierzem Cimoszewiczem i Danutą Hübner podpisał Traktat Akcesyjny wprowadzający Polskę do UE.
Stanowiło to ostateczną realizację UCHWAŁY SEJMU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ z dnia 18 lutego 2000 r. w sprawie przygotowań do członkostwa Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej, w której m.in. czytamy:
„Wobec krótkiego czasu, jaki pozostał do upływu wskazanego przez Rząd terminu gotowości Polski do członkostwa w Unii Europejskiej (31 grudnia 2002 r.), Sejm zwraca uwagę na potrzebę aktywniejszego działania Rządu w zakresie dążenia do osiągnięcia spójności polskiego systemu prawa z prawem europejskim oraz koordynacji działań, a także czytelnego skorelowania kompetencji i funkcji Komitetu Integracji Europejskiej, Rządowego Centrum Legislacji oraz departamentów zajmujących się harmonizacją prawa w poszczególnych ministerstwach.”
Wyniki głosowania po pierwszym czytaniu pod:
http://orka.sejm.gov.pl/SQL.nsf/glosowania?OpenAgent&3&71&4
a po drugim czytaniu [po rozpoznaniu układu sił] tu:
http://orka.sejm.gov.pl/SQL.nsf/glosowania?OpenAgent&3&71&12
Więcej w
„Sprzedali Polskę i Polaków Unii Europejskiej – AW$LD – lekcja 5”
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/08/07/sprzedali-polske-i-polakow-unii-europejskiej-awld-%E2%80%93-lekcja-5/

- 7 rocznica wykładu Aleksandra Kwaśniewskiego 13 grudnia 2004 [z cyklu wykładów o naprawie Rzeczypospolitej] w Fundacji Batorego G. Sorosa.

Po A. Kwaśniewskim swe wykłady z tego cyklu m.in. mieli: Jarosław Kaczyński [14 lutego 2005 r.], Donald Tusk [6 września 2005 r.], Lech Kaczyński [19 września 2005 r.].
.
Zaś 4 maja 2005 r. o sensie 9 maja 1945 i polską politykę  – dyskutowali w tej fundacji Żyda Sorosa: Jarosław Kaczyński, Adam Daniel Rotfeld i Bronisław Komorowski [prowadzenie – Aleksander Smolar].
Więcej w:
„PiS w Fundacji Batorego George’a Sorosa – uaktualnienie”
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/06/17/pis-w-fundacji-batorego-georgea-sorosa-uaktualnienie/

- 4 rocznica złożenia podpisu przez Prezydenta Lecha Kaczyńskiego [13.12.2007] pod Traktatem Lizbońskim [którym się chełpił].

Dzieje się to w 26 rocznicę wprowadzenia przez gen. Wojciecha Jaruzelskiego stanu wojennego [13.12.1981 r.] przeciwko Narodowi Polskiemu.
Prezydent Lech Kaczyński stojący na czele polskiej delegacji składa na ołtarzu bezbożnej Unii Europejskiej swe zapewnienie ostatecznej likwidacji państwowości  Polski – jako państwa wolnego, suwerennego i niepodległego – składając swój podpis pod Traktatem Lizbońskim konstytuującym w Europie, na gruzach państw narodowych, nowe państwo zwane Unią Europejską.

.

.

.

Prezydent Lech Kaczyński dokona zakończenia dzieła 10 października 2009 r. ratyfikując uroczyście Traktat Lizboński. 10 kwietnia 2010 r. ginie on wraz z małżonką i 94 innymi osobami w katastrofie pod Smoleńskiem.
.

.
Ratyfikowanie 10.10.2009 r. Traktatu Lizbońskiego poprzedzone zostaje wydaniem na to zgody przez Sejm RP w dniu 1 kwietnia 2008 r. [a i Senatu RP 2 kwietnia 2008 r.].
.
Opis tegoż wydarzenia mamy w artykule „Judasz w cieniu Smoleńska”.
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/07/31/judasz-w-cieniu-smolenska/
Mamy tam przytoczoną mowę chwalebną Prezydenta Lecha Kaczyńskiego, a i odwołanie do wyników głosowań z pominięciem głosu w tej sprawie Narodu Polskiego.
.
Za wyrażeniem zgody na ratyfikację Traktatu Lizbońskiego głosują m.in. Zbigniew Ziobro i Beata Kępa  – twarze medialne powstałej jesienią 2011 r. formacji „Solidarna Polska”. Ciekawe tylko z kim w istocie rzeczy samej solidarna?  Za wyrażeniem zgody jest też oczywiście Jarosław Kaczyński [Prezes PiS].
.
Radio Maryja i media z nim związane [Nasz Dziennik, TV TRWAM] rozprowadza PiS do zwycięstwa w 2005 r. Potem – aż po dzień dzisiejszy  – media te osłaniają PiS jednocześnie go gloryfikując. Nagłaśniają jedynie posunięcia PiS miłe sercu i uchu Polaków przez co skutecznie zasłonięto wyżej pokazane czyny PiS [lub na nie  skutecznie znieczulono Polaków] współgrające z czynami SLD, PO, PSL.
Więcej na
http://jozefbizon.wordpress.com/kor-batory-inni/
– tam też zdjęcia obchodów święta Chanuka przez PiS, PO, PSL
.
13 grudnia 2011 r. z inicjatywy prezesa PiS Jarosława Kaczyńskiego ma się odbyć w Warszawie „Marsz Niepodległości”.
.
PiS z Jarosławem Kaczyńskim [a i wytworzona odpowiednio wcześnie jego odnoga „Solidarna Polska” ze Zbigniewem Ziobro i Kurskim na czele] będą teraz bronić niepodległości i suwerenności. Ciekawe czyjej w świetle tego co wyżej pokazano?
.
Ale, aby bronić teraz tej suwerenności i niepodległości [której nie ma, bo Polska rozumiana jako Ojczyzna Polaków nigdy dotąd po 1939 r. jej nie odzyskała] i włączyć w to starym zwyczajem nieświadomych stanu rzeczy Polaków, to wpierw należało przygotować odpowiedni do tego grunt.
Konieczna była bardzo silna i skuteczna prowokacja – prowokacja berlińska.
.
To też i ten grunt przygotowano w postaci wystąpienia Ministra Spraw Zagranicznych Radosława Sikorskiego w Berlinie 28 listopada 2011 r.
W takim razie wystąpienie Sikorskiego musiało nastąpić w Niemczech i do tego w Belinie – w miejscu bardzo źle kojarzącym się Polakom.
Musiało ono zawierać treści po których powstanie niekończąca się i nieprzerwana [aż do 13.12.2011 r.] burza medialna – co też się stało.
Zaś Jarosław Kaczyński w ten sposób mógł teraz stanąć w roli męża opatrznościowego broniącego suwerenności i niepodległości – podobno Polski.
.
Natomiast Premier Donald Tusk broniąc swego ministra na konferencji prasowej 1 grudnia 2011 r. powiedział:
.
„Kierunek i zasadnicze tezy w wystąpieniu Radosława Sikorskiego były zaakceptowane przeze mnie i są wynikiem wielomiesięcznej pracy całego rządu i polskiej prezydencji – podkreślił Tusk.”
http://wiadomosci.onet.pl/raporty/burza-po-slowach-sikorskiego/tusk-wystapienie-sikorskiego-bylo-przeze-mnie-zaak,1,4939359,wiadomosc.html
.
Ta wielomiesięczna praca całego rządu i prezydencja w UE wiedzie nas wprost do pobytu D. Tuska [wraz z dużą częścią swego rządu – w tym z Radosławem Sikorskim] w Izraelu w dniach 23-24 luty 2011 r.  Na tę okoliczność Władysław Bartoszewski ujawnił, że „Polska w lipcu obejmuje przewodnictwo w UE i Izraelczycy łączą z tym spore nadzieje.”
.
Te nadzieje potwierdził D. TUSK -  „Deklarował, że tak jak w przeszłości, tak teraz, w skomplikowanej rzeczywistości, Polska i Izrael mogą na siebie nawzajem liczyć. Zapewniał, że nasz kraj będzie na arenie europejskiej i światowej prezentował w odniesieniu do Izraela takie właśnie solidarne stanowisko.”
http://fakty.interia.pl/fakty-dnia/news/tusk-w-izraelu-wspolna-przeszlosc-i-wspolna-przyszlosc,1601394
.
Wiemy też, że rok 2011 r. to rok mocnych turbulencji w ramach UE. Wygląda na to, że UE może się zawalić, a w takich razach Izrael i Polskę obowiązuje solidarne stanowisko – jak deklarował to Tusk. No i przy tej okazji nie może się zawalić zaprojektowana wspólna przyszłość Polski i Izraela.
Nie może też ulec zmianie polityka wobec Izraela stanowiąca fundament tej wspólnej przyszłości wyjawiona w 2006 r. przez Prezydenta Lecha Kaczyńskiego w Izraelu.
.
„I mogę państwa zapewnić, że chociaż rządy w Polsce się zmieniają, jak w każdym demokratycznym państwie, to polityka wobec Izraela się nie zmieni”
- Prezydent RP Lech Kaczyński, Izrael – 11.09.2006 r.
.
Z łatwością można teraz w tym miejscu zauważyć, że jedynym gwarantem – jako odwód – powyższego testamentu politycznego Lecha Kaczyńskiego jest Jarosław Kaczyński ze swym PiS [a i wszystko na to wskazuje, że PiS-bis /”Solidarna Polska” Ziobry i Kurskiego/ jako dodatkowe jeszcze ubezpieczenie].
.
Stąd i ten zapowiadany „Marsz Niepodległości” Jarosława Kaczyńskiego na 13 grudnia 2011 r. –  wzmacniany nawoływaniem Polaków do wzięcia w nim udziału z sugerowanym powoływaniem się na 20 rocznicę Radia Maryja i krążącym po Internecie „Przesłaniem Ojca Świętego Benedykta XVI do Radia Maryja” z  okazji tej rocznicy.
.
Wielkimi krokami idzie mocno niepewny czas i wszystko musi być pod dobrze wcześniej zaplanowaną kontrolą, bo inaczej może się zdarzyć, że Polacy urwą się z łańcucha niewoli – i spełni się czarny sen Jarosława Kaczyńskiego, a to, że wykluczeni Polacy wraz z częściowo wykluczonymi Polakami spotkają się wreszcie przy urnie wyborczej bez jego udziału, bez jego towarzyszy:  z KOR, z  Fundacji Batorego, i kanciastego stołu.
.
Zamiast „Marszu Niepodległości” 13 grudnia 2011 r. lepiej w tym dniu niech Jarosław Kaczyński z detalami opowie nam Polakom o polityce wobec Izraela, która nie ma prawa się zmienić pomimo zmiany rządów w Polsce.
.
Niech nam Polakom powie Jarosław Kaczyński – a jak się ta polityka zmieni w wyniku prawdziwie demokratycznych wyborów to co?  Kto i pod czyim przywództwem napadnie na Polskę?
.
Niech nam Jarosław Kaczyński udzieli odpowiedzi na bardzo proste pytania:
– Czy D. Tusk wraz ze swym rządem realizuje tę nie mającą się prawa zmienić politykę względem Izraela? Czy też nie realizuje?
– a jeśli D. Tusk realizuje tę politykę, to czy realizuje ją w stopniu: niezadawalającym, zadawalającym, dobrym, bardzo dobrym, z nawiązką?
.
A może też i Pan Zbigniew Ziobro w dniu 13 grudnia 2011 r. [może być i nieco później] opowie nam Polakom o tej polityce względem Izraela i udzieli odpowiedzi na postawione wyżej pytania.
.
Wreszcie, jak zawiodą w tym względzie Jarosław Kaczyński i Zbigniew Ziobro, to może o tej polityce względem Izraela [która nie ma się prawa zmienić] coś nam Polakom chociaż trochę powie na falach Radia Maryja prof. Jerzy Robert Nowak – no i może chociaż spróbuje odpowiedzieć na postawione wyżej pytania.
Jest to konieczne, gdyż mówienie i powoływanie się na sukcesy Orbana na Węgrzech może się okazać całkowicie chybione w świetle tej niemającej prawa się zmienić polityki Polski wobec Izraela.
.
Zaś 13 grudnia 2011 r. Polacy niechaj nie biorą udziału w tym nam Polakom urządzanym urągowisku. Niech Polacy pozostaną w swych domach i pomodlą się w tym czasie za ich zniewoloną Ojczyznę – Polskę, za wszelkie osoby Jej szkody czyniące ku nawróceniu tych osób.

Boguchwała, A.D. 08 grudnia 2011 r. – mgr inż. Józef Bizoń

Budują na polskiej ziemi „Rzeczypospolitą Obojga Narodów”

 „I mogę państwa zapewnić, że chociaż rządy w Polsce się zmieniają, jak w każdym demokratycznym państwie, to polityka wobec Izraela się nie zmieni” -  Prezydent RP Lech Kaczyński, Izrael – 11.09.2006 r.
.
„Razem z nami są ministrowie obu rządów i będziemy dziś i jutro pracowali, by zaprojektować wspólną przyszłość” – Premier Izraela Beniamin Natanyahu, Jerozolima 23 luty 2011 r. – na powitanie premiera RP Donalda Tuska wraz z jego rządem.
.
W tym samym czasie biegły [i biegną] dwa przeciwstawne sobie procesy.
.
- Pierwszy – rozpoczęty Układem Europejskim z dnia 16 grudnia 1991 r. – dla którego wprowadzenia w życie zorganizowano kanciasty stół – zwany dla niepoznaki ‘okrągłym stołem’. Później w czerwcu 1992 r. użyto karty lustracyjnej dla rozgonienia w Sejmie powstałej opozycji w stosunku do tego Układu Europejskiego. Przy tej okazji wykreowano mity tzw. ‘nocnej zmiany’, którymi karmiono Polaków dla zbudowania obecnego układu politycznego, zbudowania całych mechanizmów zniewalających Naród Polski i w konsekwencji osiągnięcia tragicznego obecnie stanu państwa polskiego. Niepomierne zasługi na tym polu ma obecne PiS oraz PO, a i nie gorsze SLD oraz PSL.
.
- Drugi – odbudowy na najwyższym poziomie prawdziwego życia żydowskiego w Polsce, jeśli nie w tym, to na pewno już w następnym pokoleniu [za rabinem Sacha Pecaric].
Temu procesowi od samego początku wiernie służył i służy PiS [Prawo i Sprawiedliwość] wraz z PO [Platformą Obywatelską]. Służył też Lech Kaczyński wraz ze swoimi współpracownikami.
Pod te procesy dostosowywano też i inne partie pod względem personalnym.
Pod te procesy układane były i są listy kandydatów do tzw. wyborów – poczynając od liczących się większych miast [ale i miasteczek], aż po Prezydenta RP.
Temu drugiemu procesowi sprzyjał i sprzyja prowadzony proces pierwszy.
.
Zasadniczo są już gotowe wszystkie elementy do masowego osadnictwa Żydów w Polsce.
Wgląd w archiwa IPN stronie izraelskiej zapewnił prezydent Lech Kaczyński już we wrześniu 2006 roku.
Pozostało jedynie do dopracowanie pole przyzwolenia społecznego Polaków na masowe osadnictwo w Polsce Żydów. W każdym bądź razie ten proces osadnictwa Żydów w Polsce będzie kontynuowany.
.
Więcej – bardzo obszernie i solidnie udokumentowane na:
http://jozefbizon.wordpress.com
http://jozefbizon.wordpress.com/kor-batory-inni
http://jozefbizon.wordpress.com/kolekcja_zdjec-2
http://jozefbizon.wordpress.com/wpisy-blog
http://jozefbizon.wordpress.com/opracowania-matrix-ue-2002
.
Boguchwała, A.D. 14 września 2011 r. – mgr inż. Józef Bizoń

Więcej  informacji o aktualnych inicjatywach Stowarzyszenia Fides et Ratio
podawana jest na
http://jozefbizon.wordpress.com/fides_et_ratio_zaprasza
z odesłaniem do bogatego dorobku poznawczego Stowarzyszenia “Fides et Ratio”

=======================================

Niżej przykład manipulatorskich działań zwolenników PiS sugerujących jakoby wiersz Pani Lusi Ogińskiej nie odnosił się również do ludzi z PiS i ludzi z innych partii, którzy doprowadzili do upadku polskiej państwowości i obecnego stanu rzeczy w Polsce.

.
.
.
.

Polaku!
Nie masz honoru?
Kpią sobie z Ciebie
wszyscy kamraci
i skamlą teraz
- idź na wybory!

-  Czas na Chanukę z PSL-em

„To światło symbolizuje najbardziej uniwersalne wartości, tak naprawdę najważniejsze na dzisiaj, dla przyszłości całej ludzkości”
- Jarosław Kalinowski z okazji święta Chanuka 2007 r.

– klip do obejrzenia i odsłuchania
http://pardon.wrzuta.pl/film/2gNWsZHLPQb/pardon_tv_happy_chanuka .

Jesienne wybory parlamentarne roku 2007 wygrała Platforma Obywatelska i utworzono koalicję rządową PO-PSL.
.
W polityce na linii Polska-Izrael nastąpił podział ról pomiędzy prezydentem RP Lechem Kaczyńskim a koalicją rządzącą PO-PSL. W 2009 r. na falach Radia Maryja prof. Bogusław Wolniewicz stwierdzi [ku niezadowoleniu prowadzącego – zaraz kończę, wszelkie pretensje proszę kierować do mnie_mówił profesor], że pomiędzy Lechem Kaczyńskim i jego kancelarią a Donaldem Tuskiem i jego rządem trwa jakiś dziwny wyścig w ukochaniu wszystkiego co żydowskie, i że Polskę spisano na straty.
.
W roku 2007 żydowskie Święto Chanuka przypadało w pierwszej dekadzie grudnia.
Kolejne rocznice wydarzeń grudniowych – tak drogie sercu każdego Polaka – przypadały po święcie Chanuka. Połączono zatem świętowanie Chanuki [na Placu Defilad, w Sejmie RP i w Pałacu Prezydenckim] z licznymi uroczystościami nadawania orderów i odznaczeń państwowych przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego. Wszystkie mass-media nagłaśniały i komentowały nadawanie tych orderów i oznaczeń państwowych.
Po wprowadzeniu w grudniu 2006 r.  przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego menory wraz ze świętem Chanuka do Pałacu Prezydenckiego nastał teraz czas na  wprowadzenie menory i święta Chanuka do Sejmu RP.
.
Na 10 grudnia 2007 r. ustalono wspólne świętowanie w tym dniu Chanuki w dwóch miejscach:
1) w Sejmie RP z udziałem parlamentarzystów;
2) w Pałacu Prezydenckim  z udziałem  prezydenta Lecha Kaczyńskiego [uwielbianego przez słuchaczy Radia Maryja i czytelników Naszego Dziennika] i Metropolity Warszawskiego abp. Kazimierza Nycza [uwielbianego przez środowiska abp. St. Dziwisza z Krakowa i środowiska Gazety Wyborczej].
.
Poprzedzone to zostało zapaleniem świateł menory 9 grudnia 2007 r. na Placu Defilad [przed pałacem Kultury i Nauki w Warszawie] z udziałem wicepremiera Waldemara Pawlaka [z PSL], prezydenta Warszawy Hanny Gronkiewicz Waltz i ambasadora Izraela Dawida Peleg.
.
Powstał w ten sposób po raz pierwszy w historii Polski jawny komplet Chanukowy: władza prezydencka, władza rządowa, władza samorządowa, władza kościelna.
Zaś działalność pisarska Grossa szkalująca Polskę i Polaków, której pomógł Lech Kaczyński – jako minister sprawiedliwości – poprzez przerwanie ekshumacji zwłok w Jedwabnem, stanowiła idealną osłonę tego procesu pochodu Chanuki do polskich urzędów państwowych, a wraz z nią pochodu menory.
______________

9 grudnia 2007  r.

Na Placu Defilad w Warszawie ustawiono dużych rozmiarów menorę [świecznik] – tak, że trzeba było użyć podnośnika do zapalenia świateł na tej menorze.
Internetowe wydanie gazety.pl na tą okoliczność donosi: „Miasto z rządem przy menorze”
http://wiadomosci.gazeta.pl/kraj/1,34309,4746542.html
.
Świętowali tam: prezydent Warszawy Hanna Gronkiewicz Waltz [PO], wicepremier Waldemar Pawlak [PSL], ambasador Izraela Dawid Peleg. Pani prezydent wówczas mówiła, że warto wierzyć w cuda, których symbolem jest właśnie Chanuka.
Potwierdzenie tegoż znajdujemy również w innym źródle informacji
- http://www.kosciol.pl/article.php?story=20071215184446716

- tam też dowiadujemy się, że Chanuka zapłonęła na Kremlu.
Potwierdza to również portal społeczności żydowskiej jewish.org.pl
„Chanuka z Chabadem przed Pałacem Kultury”.
http://www.jewish.org.pl/index.php/pl/wiadomopci-mainmenu-57/927-chanuka-z-chabadem-przed-pasacem-kultury.html
_______________

10 grudnia 2007  r.

Wicemarszałek Sejmu Jarosław Kalinowski z PSL i rabin Shalom Stambler [rezydujący w Polsce – z żydowskiej międzynarodowej organizacji Chabad Lubavitch] zapalili w Sejmie RP chanukowe świece w świeczniku menory. Obecni przy tym byli polscy parlamentarzyści oraz  ambasador Izraela w Polsce Davida Peleg, były ambasador Izraela w Polsce Szewacha Weiss.
.
Jarosław Kalinowski wówczas m.in. tam mówił:

 „to światło symbolizuje najbardziej uniwersalne wartości, tak naprawdę najważniejsze na dzisiaj, dla przyszłości całej ludzkości”

– klip do obejrzenia i odsłuchania
http://pardon.wrzuta.pl/film/2gNWsZHLPQb/pardon_tv_happy_chanuka .
.
Informację wraz ze zdjęciami z tego wydarzenia w Sejmie RP zamieszczona jest m.in. w artykule
„W Sejmie i Pałacu Prezydenckim zapłonęły chanukowe świece”
http://www.rp.pl/artykul/75805.html
Stąd też niżej kilka bezpośrednich wejść do zdjęć [które warto obejrzeć] z tego wydarzenia w Sejmie RP.
Na świeczniku menory w jej środku zamontowano orła.

NR_1                NR_2                  NR_3    .

NR_1 – http://grafik.rp.pl/grafika2/75805,93932,9.jpg
NR_2 – http://grafik.rp.pl/grafika2/75805,93936,9.jpg
NR_3 – http://grafik.rp.pl/grafika2/75805,93931,9.jpg
>
Nie jest dla mnie jasnym kto w grudniu 2008 r. zapalał w Sejmie menorę [trudno to teraz odszukać].

W 2009 r. menorę wraz z rabinami zapalał wicemarszałek Sejmu Stefan Niesiołowski
i wyraził z tego powodu wielką radość, a i że myśli, że losy Polaków i Żydów są na zawsze z sobą splecione.
Zaś rabin Szalom Ber Stambler [z Chabad Lubavitch] raczył zauważyć, że menora i Chanuka na stałe pozostaną w Sejmie RP, bo to już trzeci raz te obchody Chanuki w Sejmie RP, a liczba 3 oznacza u Żydów coś stałego.
– czytaj: „Niesiołowski: losy Polaków i Żydów na zawsze splecione”
http://www.kosciol.pl/article.php?story=20071215184446716
.
Zobacz też zdjęcie szczęśliwego Stefana Niesiołowskiego z menorą:
http://i.wp.pl/a/f/jpeg/23561/niesiolowski_chanuka_550.jpeg
.
.
.
Również w 2010 r. Stefan Niesiołowski zapalał wraz z rabinem menorę w Sejmie RP.
 „Zapłonęły świece chanukowe”
http://religie.wiara.pl/doc/682808.Zaplonely-swiece-chanukowe
.
  Zdjęcie: http://i.wp.pl/a/f/jpeg/25812/chanuka_niesiolowski_pap_550.jpeg
.
Według tej stałej liczby 3 – w rozumowaniu żydowskim – to menora [oficjalne godło Izraela] i Chanuka weszły na stałe również do Pałacu Prezydenckiego.
Następnie w ramach budowy ‘Rzeczpospolitej Obojga Narodów’ menora wraz Chanuką wejdą na stałe do urzędów wojewódzkich, urzędów marszałkowskich, a na końcu do wszystkich urzędów gmin w całej Polsce, a i do kościołów katolickich w Polsce [no bo to będzie taniej, przyjaźnie i ekumenicznie]  – jak dobrze pójdzie. W kościele katolickim w Nadarzynie już stoi przy ołtarzu pokaźnych rozmiarów menora.

No i jak to Jarosław Kalinowski z PSL stwierdził: najważniejsza będzie menora i Chanuka, bo to najważniejsze na dziś i dla przyszłości całej ludzkości.

Powyższy tekst jest fragmentem ze strony: KOR_BATORY_INNI
http://jozefbizon.wordpress.com/kor-batory-inni

Boguchwała, A.D. 25 września 2011 r. – Józef Bizoń

Pośród burzy smoleńskiej, przepychanek w Warszawie o krzyż na Krakowskim Przedmieściu, wrzasków i krzyków dnia 6 sierpnia 2010 r. – w dniu objęcia prezydentury RP przez Bronisława Komorowskiego - posłanka PiS Masłowska Gabriela złożyła w imieniu 85 posłów – 82 posłów z PiS, 3 posłów z PjN [Polska jest Najważniejsza] ‑ do Grzegorza Schetyny Marszałka Sejmu RP projekt „ustawy o zmianie ustawy o przekształceniu prawa wieczystego użytkowania w prawo własności nieruchomości oraz niektórych innych ustaw” – DRUK 3859.
Po dwudniowej [23 -24.02.2011] wizycie premiera Tuska ze swą świtą w Izraelu i wspólnym posiedzeniu rządów Izraela i Polski [podpisaniu tam nieznanych nam wspólnych porozumień] sprawa projektu ustawy ruszyła z kopyta. 4 marca 2011 r. w pkt 22 porządku obrad wszedł ów projekt ustawy do pierwszego czytania i został on przez Sejm przekazany do komisji sejmowych celem dalszych nad nim prac.
v
Jeśli dojdzie do uchwalenia przez Sejm tej ustawy i ustawa wejdzie w życie [a takie są zakusy ze wskazaniem daty jej obowiązywania od 9.08.2011 r. – tj. aby na niej jeszcze zbić kapitał polityczny w nadchodzących wyborach parlamentarnych], to  problem złodziejskiej tzw. prywatyzacji majątku narodowego Polaków zostanie raz na zawsze rozwiązany w tym sensie, że  zalegalizuje ona i dodatkowo na wieki wieków zabezpieczy nabywców polskiego majątku narodowego dając im prawo własności całości nieruchomości w oparciu jedynie o to, że posiadają prawo użytkowania wieczystego gruntu – przy czym nie jest istotnym to, czy i co na tym gruncie było pobudowane: np. czy było tam przedsiębiorstwo państwowe, którego budynki i budowle zostały wcześniej za psie pieniądze sprzedane nabywcy na własność, a grunty zajęte przez to przedsiębiorstwo oddane nabywcy przedsiębiorstwa w użytkowanie wieczyste – żeby było jeszcze taniej.
v
Po wejściu w życie tej ustawy nikt już więcej nie będzie zawracał sobie, ani też i innym, głowy złodziejską prywatyzacją z przeszłości – bo nawet nie będzie żadnej takiej skutecznej możliwości. Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa [odpowiedzialną za kontrolę i nadzór procesów tzw.  prywatyzacyjnych] będzie można tym sposobem radykalnie i bardzo szybko odciążyć [a rząd przy tej okazji pochwali się oszczędnościami grosza publicznego] i docelowo w bardzo krótkim czasie całkowicie ją zlikwidować – straci ona przecież rację swego istnienia, bo nie będzie już co sprzedawać, ani też czegokolwiek kontrolować.
Skądinąd sama likwidacja tej prokuratorii nie byłaby może taka głupia, bo tak naprawdę od chwili jej powołania dość mizernie wygląda to jej dbanie o interesy Skarby Państwa RP.
v
Jest i też w tej ustawie „dobrodziejstwo” dla osób fizycznych – przysłowiowych Kowalskich. Prawem własności gruntu [a i całej nieruchomości] ma być obdarzony ów Kowalski [po dobroci lub z przymusu ustawowego], na który to grunt Kowalski obecnie posiada prawo użytkowania wieczystego.
v
Obecnie prawo własności tego gruntu posiada Skarb Państwa, a ów Kowalski nie ma zielonego pojęcia czyj był wcześniej ten grunt i kto teraz – w tych czasach mocno niepewnych – może  wyciągnąć po ten grunt łapę, a takich dobrze zorganizowanych [z kasą i układami] widać już dobrze, a jeszcze inni nagle też się mogą objawić. Teraz Kowalski – posiadając prawo użytkowania wieczystego gruntu – może spać spokojnie, bo w razie czego ci znani i nieznani dobrze zorganizowani [z kasą i układami] muszą składać pozwy przeciwko Skarbowi Państwa o zwrot „ich” mienia, a nie przeciwko Kowalskiemu – który prawa własności gruntu nie posiada [grunt nie jest jego – on ma tylko prawo użytkowania wieczystego tego gruntu]. Jeśli Skarb Państwa proces przegra, tak – czy siak, Kowalskiemu będzie należało się odszkodowanie [liczone w cenach rynkowych] od Skarbu Państwa lub nowego-starego właściciela gruntu, jeżeli nie zostanie przedłużona mu umowa użytkowania wieczystego na następne 99 lat lub zostanie zerwana z nim takowa obowiązująca umowa [co nie jest rzeczą taką prostą].
Z chwilą, gdy Kowalski stanie się właścicielem gruntu – po dobroci [tzn. na własny wniosek] lub z ustawowego przymusu bez jego wniosku – to do sądu o zwrot gruntu zostanie zaciągnięty Kowalski, a nie Skarb Państwa.
Marne wówczas widoki rysują się przed Kowalskim, a tym marniejsze, gdy z własnej inicjatywy złożył wniosek o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego gruntu na prawo własności – na własne życzenie  pozbywając się ten sposób prawa do jakichkolwiek odszkodowań. Pójście Kowalskiego na dziady jest murowane. W sytuacji, gdy Kowalskiego zrobią z przymusu właścicielem gruntu [nieruchomości], to pewnie i jakieś tam szanse na odszkodowania by były, o ile będzie on miał środki finansowe i siły na wieloletnie się procesowanie.
v
Pisałem o tym swego czasu wiosną 2003 r. w artykule „Oby uwłaszczenie nie było dla pozoru?”
http://www.rodzinapolska.pl/dok.php?art=tematm/archiwum/2003/189_1.htm
Przypomnę, że jak zwykle – mając jedynie na względzie dobro Polaków, no i ojczyzny -  rozpętano kampanię tzw. uwłaszczeniową, a prym w tym wiódł prof. Adam Biela [wówczas LPR, a obecnie Prawica Rzeczypospolitej] ochoczo wspierany przez toruńskie media O. Tadeusza Rydzyka – no i przez „Nasz Dziennik”.
v
Obecnie nad sprawą czuwa i ją pilotuje posłanka Gabriela Masłowska z PiS, gdyż prof. Adam Biela na obecną chwilę nie zasiada w polskim parlamencie.
v
Od tamtego czasu zmieniło się tylko tyle, że Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 17.12.1996 r. w sprawie określenia wysokości wpisów w sprawach cywilnych (kolejno modyfikowane) [Dz.U. 1996 nr 154 poz. 753]  zamieniono na Ustawę z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych [Dz.U. 2005 nr 167 poz. 1398]
http://isap.sejm.gov.pl/Download?id=WDU20051671398+2006%2403%2402&type=3
- tj. na twór bardziej stabilny [pewny w razie czego], no i otwierający drogę do komercjalizacji polskiego sądownictwa.
v
A tak przy tej okazji warto też zauważyć, że inni w tym czasie gardłowali, że chodzi o uporządkowanie różnego rodzaju opłat sądowych w sprawach cywilnych rozsianych w różnych aktach prawnych, lecz ani słowa przy tym, że pod tym pretekstem chodzi o komercjalizację polskiego sądownictwa.
Warto też przyjrzeć się głosowaniu nad Ustawę z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, którą przyjęto pod osłoną rozpoczynającej się burzy kampanii wyborczej 2005 r., gdy PiS szedł po władzę.
Przebieg procesu legislacyjnego tej ustawy
http://orka.sejm.gov.pl/proc4.nsf/opisy/2582.htm
Głosowanie Sejmu w III czytaniu nad ustawą – pos. nr 107 dn. 08-07-2005
wynik głosowania: 327 za, 29 przeciw, 1 wstrzymał się (głos. nr 204)
PiS [m.in.: J. Kaczyński, Z. Ziobro, Z. Wasserman, M. Kamiński, A. Szczygło, Jurek Marek, M. Piłka], PO, SLD, PSL, SDPL – wszyscy w całości za komercjalizacją polskiego sądownictwa. No i mamy tutaj też do kompletu:
v
- Annę Sobecką [bohaterką artykułu „Judasz w cieniu Smoleńska”],
- Gabrielę Masłowską [bohaterkę niniejszego artykułu i promotora ustawowej zamiany prawa wieczystego użytkowania na prawo własności], jedyne dwie osoby z LPR, które wespół i zespół – razem z jedynie słusznymi – za tą ustawą głosowały.
v
W ten to oto sposób wspólnymi siłami niepostrzeżenie skomercjalizowano polskie sądownictwo – no i mamy „państwo prawa”, gdzie 90% ludności wyjętych jest spod prawa, bo można nimi pomiatać, gdyż ich nie stać na obronę swych ‘jakichś tam praw’ na drodze sądowej – o jakości tej drogi sądowej już nie wspominając.
v
No i obecnie np. w ramach sławetnej już walki ze spółdzielniami mieszkaniowymi trzeba zapłacić 200 zł. od uchylenia jej uchwały [art. 27 pkt 8 ustawy], zamiast 80 zł. jak wcześniej było [§12 ust. 1 pkt 4 Rozporządzenia].
Przewidziano wprawdzie dla finansowych dziadów zwolnienia [w tym uznaniowo przez sądy] od kosztów sądowych, ale jednocześnie zadbano o stosowną zwyżkę zwrotu kosztów procesu przez stronę przegrywającą proces na rzecz wygrywającego proces – a już przecież wróble na dachu ćwierkają jak to jest z tymi wyrokami.
Rozporządzenie w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu z dnia 28 września 2002 [Dz.U. z 2002r. Nr 163, poz. 1348]
http://www.polskieustawy.com/print.php?actid=1765&lang=&adate=20110602
http://www.polskieustawy.com/act_index.php?logic=&dzur=2002&dzup=1348&SearchExp=&SearchExp2=
v
Nie można się zatem dziwić, że w tych opisanych wyżej warunkach po 4 marca 2011 r., po przekazaniu przez Sejm projektu ustawy – której „skutek podobny do wywłaszczenia” [w ocenie Stanisława Rudnickiego Sędziego Sądu Najwyższego w st.sp. do tego projektu] – do dalszych prac w komisjach i po uzyskaniu zgodnych opinii, co do celowości dalszych prac nad tym projektem, od: Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa z dn. 29.04.2011, Rady Ministrów RP z dn. 5.05.2011 – bardzo mocno ożywiła się na nowo  Przewodnicząca niemieckiego Związku Wypędzonych (BdV), Erika Steinbach, która 22 maja 2011 r. przybyła z wizytą na Pomorze.
http://www.tokfm.pl/Tokfm/1,102433,9642846,Erika_Steinbach_przyjezdza_na_Pomorze__PiS_ostrzega.html
v
Zrozumiałe staje się też włączenie się rządu Izraela w proces odzyskiwania majątków żydowskich na ziemiach polskich. „Grupa Zadaniowa d/s Restytucji Majątku z Okresu Holocaustu (HEART), którą powołano w Izraelu, zgromadziła juz w swoich archiwach dane dotyczące ponad 650 tysięcy obiektów należących kiedyś do Żydów mieszkających na terenach państw byłego obozu komunistycznego, jednak w większości na terenie Polski.”
http://piotrbein.wordpress.com/2011/06/04/sprawdz-czy-zyd-zapuka-do-twoich-drzwi-po-%E2%80%9Cswoje%E2%80%9D/
v
Prawo wieczystego użytkowania gruntów regulują dwa główne akty prawne:
- ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny [Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.]
PDF – http://isap.sejm.gov.pl/Download?id=WDU19640160093&type=3
- ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami [Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 z późn. zm.].
v
W Kodeksie cywilnym prawo to regulują przepisy od art. 232 do 243.
Na podstawie art. 236 Kodeksu Cywilnego użytkowanie wieczyste [prawo rzeczowe] przyznawane jest osobie fizycznej lub prawnej i ustanawiane jest na okres 99 lat, a w wyjątkowych przypadkach na okres krótszy, ale nie mniej niż 40 lat. §2 gwarantowane jest przedłużanie umowy na następne okresy czasu [ma to bardzo istotne znaczenie], jednakże można  odmówić  przedłużenia umowy użytkowania wieczystego z uwagi na ważny interes społeczny.
v
Takim ważnym interesem społecznym do skorzystania z klauzuli odmowy przedłużenia umowy jest niewątpliwie przeprowadzana od 1991 r. złodziejska prywatyzacja majątku narodowego Polaków. Z chwilą wygaśnięcia prawa użytkowania wieczystego gruntu całość majątku zlokalizowanego na tym gruncie wraca do prawowitego właściciela [Skarbu Państwa lub innych osób prawnych wymienionych w przywołanych przepisach tej ustawy].
v
Skorzystaniu z tej klauzuli sprzyjają również przepisy „Ustawy z dnia 21 czerwca 1990 r. o zwrocie korzyści uzyskanych niesłusznie kosztem Skarbu Państwa lub innych państwowych osób prawnych” [Dz.U. z 1990 r. Nr 44 poz. 255].
v
Do dyspozycji staje też art. 223 Kodeksu cywilnego, który mówi, że roszczenia dotyczące nieruchomości nie ulegają przedawnieniu. Ponadto art. 58 Kodeksu cywilnego podaje okoliczności, po spełnieniu których jakakolwiek dokonana czynność prawna jest nieważna od samego początku z mocy samego prawa – a trzeba wiedzieć, że możliwości zastosowania w tym przypadku tego przepisu mogą okazać się ogromne, gdyż niemal powszechną praktyką – przy tzw. prywatyzacji – było nie przejmowania się przepisami obowiązującego prawa, w myśl zasady: co tam prawo – my na lewo. Wreszcie w końcu – daj Bóg – polski Sejm, gdyby taki się trafił z woli Opatrzności, mógłby znowelizować przepisy ze skutkiem wstecznym tak, aby z uwagi na dokonany rozbój na majątku narodowym Polaków możliwe było rozwiązanie umowy [a tym samym jej wygaśnięcie] w dowolnym czasie przed upływem terminu, na który została zawarta umowa użytkowania wieczystego gruntu.
v
To właśnie w tym tutaj – pokazanym wyżej miejscu – leży klucz do odzyskania majątku narodowego Polaków, które to jednocześnie miejsce wskazywane jest przez projektodawców projektu ustawy na druku 3859 jako główna wada, którą bezwzględnie należy wyeliminować z obiegu prawnego – jakoby reliktu komunistycznej przeszłości.
v
Projekt Pani Masłowskiej [oraz jej 84 projektodawczych wspierających]
kładzie ostateczny kres tym wyżej wymienionym możliwościom odzyskania rozkradzionego majątku narodowego Polaków.
Czy pani poseł Gabriela Masłowska – wraz z pozostałymi posłami w liczbie 84 – zdaje sobie z tego sprawę???
v
Czy zdają sobie z tego sprawę: Nasz Dziennik, Ojcowie z Radia Maryja, TV TRWAM ‑ a w szczególności, czy zdaje sobie z tego sprawę O. Dyr. Tadeusz Rydzyk???

Wykaz 85 posłów RP [w tym: 82 PiS, 3 PjN] – okręgami wyborczymi -
podpisanych pod projektem ustawy o ostatecznym wywłaszczenia Narodu Polskiego [DRUK nr 3859 z dnia 6 sierpnia 2010 r.]:
v
1 – Legnica:       Machałek Marzena [PiS]; Witek Elżbieta [PiS]
2 – Wałbrzych:   Wiązowski Waldemar [PiS]; Zalewska Anna [PiS]
3 – Wrocław:     (-)
4 – Bydgoszcz: Latos Tomasz [PiS]
5 – Toruń:         Drab Marzena [PiS]; Giżyński Zbigniew [PiS]
6 – Lublin:         Masłowska Gabriela [PiS]; Michałkiewicz Krzysztof [PiS]; Sadurska Małgorzata [PiS]
7 – Chełm:        Wojciech Żukowski [PiS]; Zawiślak Sławomir [PiS]
8 – Zielona Góra: Ast Marek [PiS]; Rafalska Elżbieta [PiS]
9 – Łódź:           (-)
10 – Piotrków Trybunalski:  Seliga Dariusz [PiS]; Telus Robert [PiS]
11 – Sieradz:     Grabicka Krystyna [PiS]; Matuszewski Marek [PiS]; Polak Piotr [PiS]; Woźniak Tadeusz [PiS]; Zarzycki Wojciech Szczęsny [PiS]
12 – Chrzanów:  Hajda Kazimierz [PjN]; Łatas Marek [PiS]; Polak Marek [PiS]
13 – Kraków:     Adamczyk Andrzej [PiS]; Osuch Jacek [PiS, 13]; Owczarski Zbysław [PjN]; Terlecki Ryszard [PiS]
14 – Nowy Sącz: Bartuś Barbara [PiS]; Paluch Anna [PiS]
15 – Tarnów:     Czesak Edward [PiS]; Marianowska Barbara [PiS]; Pilch Jacek [PjN]; Rojek Józef [PiS]; Wojtkiewicz Michał [PiS]
16 – Płock:        (-)
17 – Radom:      Bąk Dariusz [PiS]; Sońta Krzysztof [PiS]
18 – Siedlce:     Kowalski Bogusław [PiS]
19 – Warszawa I:  Górski Artur [PiS]
20 – Warszawa II: (-)
21 – Opole:       Kłosowski Sławomir [PiS]; Religa Jan [PiS]
22 – Krosno:      Babinetz Piotr [PiS]; Bury Jan s. Antoniego [PiS]; Golba Mieczysław [PiS]; Śnieżek Adam [PiS]
23 – Rzeszów:   Błądek Antoni [PiS]; Chmielowiec Zbigniew [PiS]; Gołojuch Kazimierz [PiS]; Moskal Kazimierz [PiS]; Ożóg Stanisław [PiS]; Popiołek Krzysztof [PiS]; Szlachta Andrzej [PiS]; Warzecha Jan [PiS]
24 – Białystok:   Gwiazdowski Kazimierz [PiS];  Tołwiński Krzysztof [PiS]; Zieliński Jarosław [PiS]
25 – Gdańsk:     Chrapkiewicz Daniela [PiS]; Jaworski Andrzej [PiS]; Smoliński Kazimierz [PiS]
26 – Gdynia:                 (-)
27 – Bielsko Biała: Matuszny Kazimierz [PiS]; Szwed Stanisław [PiS]
28 – Częstochowa: Giżyński Szymon Stanisław [PiS]; Wiśniewska Jadwiga [PiS]
29 – Gliwice:      Chłopek Aleksander [PiS]; Wita Tadeusz [PiS]
30 – Rybnik:      Janik Grzegorz [PiS]; Kloc  Izabela [PiS]
31 – Katowice:   Nowak Maria [PiS]
32 – Sosnowiec: Andzel Waldemar [PiS]
33 – Kielce:       Bętkowski Andrzej [PiS]; Dorywalski Bartłomiej [PiS]; Kwitek Marek [PiS];  Lipiec Krzysztof [PiS]; Rusiecki Jarosław [PiS];  Wrona Waldemar [PiS]; Zuba Maria [PiS]
34 – Elbląg:       Babalski Zbigniew [PiS]; Krasulski Leonard [PiS]
35 – Olsztyn:     Arent Iwona [PiS]; Gosiewski Jerzy [PiS]; Kossakowski Wojciech [PiS]
36 – Kalisz:       Rogacki Adam [PiS]
37 – Konin:        Czarnecki Witold [PiS]; Dolata Zbigniew [PiS]
38 – Piła:           (-)
39 – Poznań:     (-)
40 – Koszalin:    Strzałkowski Stefan [PiS]
41 – Szczecin:   (-)
v
Wizualizacja wyników wyborów w 2007 r: tu dla PiS; tu dla PO; tu dla SLD; tu dla PSL
v
W imieniu grupy posłów [autorów projektu ustawy] uzasadnienie celowości  przyjęcia takiej ustawy wyłożyła Gabriela Masłowska [PiS] – patrz: Sprawozdanie  stenograficzne z 86 posiedzenia Sejmu w dniu 4.03.2011 [str. 241 i dalsze]
http://orka2.sejm.gov.pl/StenoInter6.nsf/0/28318F7ADF601CB2C125784D0032E089/$file/86_c_ksiazka.pdf
v
Kto i jak głosował za przekazaniem tego projektu ustawy do komisji sejmowych celem dalszych nad nim prac, to tego się nie dowiemy, bo prowadzący obrady Wicemarszałek Sejmu Jerzy Wenderlich [SLD] w porozumieniu z Prezydium Sejmu wpadł na genialny pomysł, że proponuje on przekazanie projektu ustawy do dalszych prac w komisjach i jeśli nie usłyszy w tej mierze sprzeciwu, to Sejm tak postanowił. Nikt sprzeciwu nie złożył, to i Sejm tak postanowił [str. 253 – 254 stenogramu].
v
Tuż wcześniej Posłanka Gabriela Masłowska tak kończyła wówczas w Sejmie swe płomienne przemówienie: „Proszę państwa, bardzo dziękuję za to, że państwo wykazujecie chęć dalszej pracy w komisjach. Panu ministrowi sprawiedliwości również dziękuję za propozycję, informację, że państwo będziecie skłonni towarzyszyć nam w trakcie prac w komisji z  nami współpracować dla dobra Polski, dla dobra Polaków. Bardzo dziękuję.” – [str. 253 stenogramu].
v
Przyjrzyjmy się jednak bliżej – bez frazeologii stosowanej – głównym zapisom projektu tej ustawy  [DRUK 3859] – no i co z nich faktycznie wynika w kontekście istniejących już stanów prawnych i istniejącego stanu rzeczywistego nieruchomości, które mają być tą ustawą objęte.
W projekcie zapisano:

„Art. 1. Z dniem wejścia w życie ustawy prawo wieczystego użytkowania przekształca się z mocy prawa w prawo własności nieruchomości, w rozumieniu Kodeksu cywilnego.”
v
„Art. 3. 1. Podstawą wpisu własności na rzecz dotychczasowego użytkownika wieczystego,  jest decyzja: 1) starosty wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej – w przypadku nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa, w tym również nieruchomości, w stosunku do których prawo własności Skarbu Państwa wykonują inne państwowe osoby prawne; 2) wójta, burmistrza, prezydenta miasta, zarządu powiatu albo zarządu województwa – odpowiednio w przypadku nieruchomości stanowiących własność jednostek samorządu terytorialnego. ….. ;
v
2. Decyzję, o której mowa w ust. 1 wydaje się z urzędu lub na wniosek zainteresowanego. … ”

W projekcie ustawy przewidziano zastąpienie decyzjami administracyjnymi starostów  umów notarialnych prawa wieczystego użytkowania gruntów – zawartych ze Skarbem Państwa – w prawo własności nieruchomości. Ponieważ w Polsce jest 379 starostw, to sprawnie i szybko – poza instytucjami Skarbu Państwa, Prokuratorią Generalną – w pierwszej kolejności nastąpiłoby uwłaszczenie tych, co z różnych racji tego najpilniej wymagają – oczywiście mając na względzie nie zapchanie w sądach wydziałów ksiąg wieczystych, chociaż i takiego zapchania być nie musi przy dobrej organizacji całego przedsięwzięcia. Gminy, których w Polsce jest 2479, mogą przecież trochę poczekać i załatwi się je w drugim rzucie. Ostatecznie wnioski o wpis prawa własności nieruchomości na podstawie decyzji administracyjnych mogą równolegle składać wszyscy tym sposobem uwłaszczeni, bo i tak skutek prawny wpisu do księgi wieczystej liczy się z datą złożenia takiego wniosku, a wydziały ksiąg wieczystych sądów posegregują sobie takie wnioski do obróbki wedle stosownego priorytetu. Żaden starosta, czy kto inny uprawniony, nie będzie patrzył na to czy zawarto jakąś umowę własności budynków [a tym bardziej za jaką ceną], bo będzie miało znaczenie jedynie to, czy ktoś posiada prawo użytkowania wieczystego, a jeśli tak, to resztą wykona  ‘automatycznie’.
v
Po takim manewrze jedyną podstawą prawną – wyłącznym dowodem prawnym – prawa własności nieruchomości [czyli gruntu i wszystkiego tego, co się na tym gruncie i w gruncie znajduje] będzie decyzja administracyjna – co zauważył w swej opinii Sędzia Sądu Najwyższego w st.sp. Stanisław Rudnicki.  Dzieje się tak dlatego, że z mocy samego prawa nabycie prawa własności gruntu pociąga za sobą automatycznie nabycie wszystkiego tego, co w tym gruncie i na gruncie jest zlokalizowane [w tym pobudowane]. Z chwilą wydania takiej decyzji administracyjnej i jej wpisu w „Dział II-Własność” księgi wieczystej jako podstawy prawnej nabycia prawa własności całej nieruchomości – przestają mieć jakiekolwiek znaczenie jakieś tam wcześniejsze sprzed lat umowy notarialne na nabycie za bezcen prawa własności budynków [to tak jakby tych umów nigdy nie było]. No i może się z czasem okazać, że skoro umowy te nie stanowią podstawy wpisu do księgi wieczystej, to i znikną one z akt księgi wieczystej nie pozostawiając tam po sobie jakiegokolwiek śladu.
v
Z chwilą też wpisu prawa własności nieruchomości w oparciu o taką decyzję administracyjną będzie można powołać się na rękojmie wiary publicznej ksiąg wieczystych [patrz: Ustawa o księgach wieczystych i hipotece /art. 5 – art. 9/] no i na trybunały, bo po to one przecież istnieją. Można też będzie wówczas z dużym zyskiem szybko zbyć skutecznie nieruchomość nowemu nabywcy ‑ a ten posiądzie ją w sposób trwały na własność powołując się na tę rękojmię. Wszelka naprawa zaistniałego stanu rzeczy po wprowadzeniu w życie takiego projektu ustawy i po wydaniu decyzji administracyjnej będzie praktycznie niemożliwa!
v
Z decyzją administracyjną związany jest jeszcze jeden bardzo waży aspekt prawny.
Sprawy z zakresu wydawania decyzji administracyjnych regulują przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego [K.p.a.]. Według treści art. 156 §2 K.p.a. już po upływie 10 lat – licząc od chwili doręczenia lub ogłoszenia decyzji administracyjnej – nie można stwierdzić nieważności decyzji i to nawet wówczas, gdy: dotyczy sprawy już rozstrzygniętej inną decyzją; została skierowana do osoby nie będącej stroną w sprawie; zawiera wadę powodującą jej nieważność z mocy prawa. Nie można także stwierdzić nieważności decyzji administracyjnej, gdy decyzja wywołała nieodwracalne skutki prawne ‑ i to niezależnie od upływu jakiegokolwiek okresu czasu.
v
To co się od razu rzuca w oczy w przemówieniach posłów w imieniu klubów parlamentarnych [patrz – sprawozdanie stenograficzne], to zadziwiająca wręcz zgodność stanowisk, że ogólnie to bardzo słuszny kierunek projektu ustawy.
Wszyscy wskazują na potrzebę takiej regulacji prawnej, a także na jej dobrodziejstwa dla osób fizycznych, właścicieli lokali, członków spółdzielni mieszkaniowych, coś tam dobrego dla samorządów terytorialnych. Słowem – sam miód. Poprawi się projekt tu i ówdzie i będzie można bardzo szybko zaklepać ustawę. Dlatego też Stefan Strzałkowski w imieniu klubu PiS mówi: „Klub parlamentarny PiS w całej rozciągłości popiera projekt ustawy”, a przemawiający w imieniu klubów: PO, SLD, PSL – mówią, że nie w całej rozciągłości, ale są za i są za dalszymi pracami nad projektem tej ustawy.
v
Z datą 12 maja 2011 r. sporządzona zostaje opinia prawna przez Stanisława Rudnickiego Sędziego Sądu Najwyższego w st. sp. do projektu ustawy [do druku  3859].
http://orka.sejm.gov.pl/rexdomk6.nsf/0/916BB3C7A964A44AC12578730038EACE/$file/i931-11A.rtf
v
Opinia ta [krótka – 6 stron] zasługuje na szczególną uwagę, gdyż dotyczy ona spraw fundamentalnych projektu ustawy i pozbawiona jest ona politycznego i lobbistycznego koniunkturalizmu. Idzie ona w kierunku obrony interesów Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego, a także w obronie interesów innych osób prawnych, a co bardzo ważne – idzie w obronie interesów osób fizycznych.
v
Opinia wskazuje na rażące podawanie nieprawdy zawarte w uzasadnieniu projektu ustawy [dla celu, które można się domyślać]:

„Trzeba przy tym pamiętać, że prawo wieczystego użytkowania podlega – wbrew błędnemu przekonaniu autorów projektowanej ustawy – takiej jak własność ochronie konstytucyjnej na równi z własnością i innymi prawami majątkowymi (art. 64 Konstytucji). Dlatego uważam, że zamiana wieczystego użytkowania na prawo własności powinna następować tak, jak jest dotychczas – na wniosek, a w każdym razie użytkownik wieczysty powinien mieć możliwość wyrażenia sprzeciwu.” – [str. 4 opinii].
v
… „Wbrew argumentom przytoczonym w uzasadnieniu projektu Trybunał Konstytucyjny stwierdził w uzasadnieniu wyroku z dnia 12 kwietnia 2000 r. K. 8/98 OTK ZU 3/00, poz. 87, że „…ewolucja rozwiązań normatywnych doprowadziła do tego, że dziś prawo to, oczyszczone z elementów administracyjnego nacisku, jest sprawnym narzędziem gospodarki rynkowej, …” [str. 4 opinii].
v
… „Nie przekonuje także przytoczony w uzasadnieniu projektowanej ustawy argument, że wady konstrukcyjne i legislacyjne przejawiające się rzekomo  „…w rozszczepieniu regulacji tej instytucji (użytkowania wieczystego) między Kodeks cywilny a ustawę o gospodarce nieruchomościami…” uzasadniają eliminację użytkowania wieczystego z porządku prawnego. Praktyka sądowa i administracyjna bynajmniej nie odnotowuje jakichkolwiek poważniejszych trudności wykładni i stosowania przepisów dotyczących prawa użytkowania wieczystego. Powoływanie się autorów projektu na stanowisko Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Cywilnego w sprawie losu użytkowania wieczystego w przyszłym kodeksie cywilnym jest zatem chybione, Komisja bowiem popiera likwidację wieczystego użytkowania ale – jednocześnie – postuluje  wprowadzenie prawa zabudowy cudzej (nie tylko skarbowej lub samorządowej) nieruchomości.” – [str. 3 opinii].

Opinia potwierdza całkowite oderwanie opłaty za prawo własności nieruchomości od rzeczywistej wartości tej nieruchomości[str. 5 pkt 2 opinii].

Wreszcie w tej opinii prawnej sporządzonej z datą 12 maja 2011 r. przez Stanisława Rudnickiego Sędziego Sądu Najwyższego w st. sp. do projektu ustawy [do druku  3859] stwierdzono:

 „Trzeba bowiem pamiętać, że uzyskaniu przez dotychczasowych wieczystych użytkowników prawa własności towarzyszy jego utrata przez dotychczasowych właścicieli – następuje więc skutek podobny do wywłaszczenia.” – [str. 3 opinii].

Odnosi się nieodparte wrażenie, wynikające z dotychczasowych doświadczeń – a i wiadomości z lat ubiegłych przy okazji powoływania różnych komisji, że faktycznym źródłem tej zadziwiającej zgodności wszystkich [PiS, PO, SLD, PSL] jest fakt, że projektem tej ustawy objęte są grunty Skarbu Państwa oddane w użytkowanie wieczyste wraz ze złodziejską prywatyzacją  przedsiębiorstw państwowych, w której to takiej prywatyzacji mają umaczane – na przeróżne sposoby, broń Boże nie mówię, że kradli – swe paluszki  wszyscy tutaj tak wielce zgodni: PiS, PO, SLD, PSL. No, bo tak – jeden coś nie zauważył, drugi coś tam nie doczytał, inny nie wiedział za czym głosował, a jeszcze inny nie wiedział co podpisał, bo nie miał czasu tego przeczytać. Przecież furę też czasu zabiera czesanie włosów, mizdrzenie się do kamery, bieganie tu i ówdzie – trzeba to przecież zrozumieć i być wyrozumiałym. No i tak to sobie jakoś to wszystko samo szło i szło ….. aż w końcu wszystko samo się zrobiło.

No to teraz tych wszystkich cudotwórców od samego przez się robienia trzeba wszystkich wybrać ponownie do parlamentu.
I tak:
v
- z PiS – bo święci i przygotowali projekt ostatecznego wywłaszczenia Polaków, no i za katastrofę smoleńską [o katastrofie Polski, to ni mru, mru];
v
- z PO – bo podobno są przeciw PiS, a i też są święci tylko trochę inaczej [KEP ostatnio dał przecież wykładnię w tym względzie – różnie można rozumieć dobro, a nawet przeciwstawnie];
v
- z SLD – bo się przecież nawrócili - w kościołach w pierwszych ławkach przecież się ich widuje, no i ktoś tam z nich musi robić za babę Jagę, co by innych postraszyć, bo inaczej nudno by było;
v
- z PSL – bo ponoć żywią i bronią - mniejsza z tym, że w obu przypadkach tylko samych siebie i z kim tylko popadnie;
v
- no i z PjN też trzeba koniecznie wybrać – bo to taka ładna spinka pomiędzy PiS i PO [a tak ogólnie, bo Polska dla nich jest najważniejsza – no bo przecież Polska da im za friko niezłe koryto na następne 4 lata];
v
- no jeszcze tak kogoś też by trzeba było wybrać – ale wpierw trzeba by było jednak podać go badaniu KanalioZatorem, aby się nadawał na to wielce szczytne stanowiska.
v
O skali ilości takiego gruntu [związanego z tzw. prywatyzacją i objętego prawem użytkowania wieczystego] dowiadujemy się mimochodem z przemówienia Gabrieli Masłowskiej, że wchodzi tu w grę 300 000 hektarów Skarbu Państwa i część z 85 000 hektarów gruntów samorządów terytorialnych [tyle podano w stenogramie – str. 242, a ile tych gruntów jest faktycznie!???] – w tym i grunty objęte użytkowaniem wieczystym przez podmioty zagraniczne pod potrzeby lub pozory budowy elektrowni  wiatrowych. A czy są pośród tych gruntów tereny stoczni, hut, stalowni ect., a i tereny niedawno oddane w użytkowanie wieczyste pod warunkiem, że będą czymś tam zabudowane – a zabudowane jeszcze nie zostały?
v
Jednakże o tych gruntach po byłych przedsiębiorstwa państwowych poseł Gabriela Masłowska nie wspomina ani słowem w swym przemówieniu sejmowym – nie wspomina też o nich w popierających ją mediach toruńskich O. T. Rydzyka – gdzie występowała z opowieściami na temat tego projektu ustawy.
Sprawę nagłośnił też Nasz (czyj?) Dziennik [Sobota-Niedziela, 5-6 marca 2011, Nr 53 (3984) – Użytkownik zostanie właścicielem?] ‑ a także powtórzono to samo w Radio Maryja -  chyba nie przypadkowo cytując z uzasadnienia G. Masłowskiej „użytkowanie wieczyste jest wytworem epoki realnego socjalizmu, dostosowanym w swych zasadniczych rozwiązaniach do założeń ówczesnego ustroju, z prymatem własności państwowej (socjalistycznej)” – czyżby w ND i RM chciano w ten sposób nam powiedzieć, że w ten sposób – i słusznie – pozbędziemy się problemu powracania do złodziejskiej prywatyzacji?
v
Drogę do rozkradania polskiego majątku narodowego otworzyła „Ustawa z dnia 13 lipca 1990 r. o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych”
[Dz. U. z dnia 1.08.1990 r. Nr 51 poz. 298]
http://isap.sejm.gov.pl/Download?id=WDU19900510298&type=2
v
Ustawę skonstruowano wedle zasadny: dla każdego – coś miłego.
W art. 5 do art. 36 ustawy – przewidywała bezpośrednie przekształcenie przedsiębiorstwa państwowego w spółkę – wówczas na starcie powstawała nowa forma prawna przedsiębiorstwa, czyli spółka z akcjami, w której Skarb Państwa – jako posiadający 100% akcji – był sobie sterem, żeglarzem i okrętem.
v
W art. 37 do 43 ustawy – przewidziano stosowne obdzielenie się majątkiem Skarbu Państwa – czyli naszym, Narodu Polskiego – w drodze likwidacji [papierowej, broń Boże fizycznej] przedsiębiorstw państwowych. Wszystko wedle dalszych już potrzeb, zapatrywań, upodobań, no i aby kogoś tam nie skrzywdzić z beneficjentów.
v
W art. 37 ust. 1 ustawy – mamy do wyboru kilka możliwości likwidacji przedsiębiorstwa państwowego: 1) w celu jego sprzedaży na pniu; 2) w celu wniesienia go do innej spółki; 3) w celu oddania go do odpłatnego korzystania [w leasing] na czas określony z możliwością nabycia przedsiębiorstwa po zakończeniu leasingu. Z tej formy najczęściej korzystała biedniejsza nomenklatura do uwłaszczenia się [ale i nie tylko ona] z wykorzystaniem załóg pracowniczych.
W ust. 2 mamy: „Decyzję o likwidacji podejmuje organ założycielski z własnej inicjatywy bądź na wniosek rady pracowniczej przedsiębiorstwa.”
v
No i z tymi decyzjami, to też różnie bywało.
Wydano też szereg nowych aktów prawnych towarzyszących tej ustawie, a inne wcześniejsze znowelizowano.
I tak wymieniając tylko niektóre z nich:
v
- „Uchwała Sejmu RP z dnia 9 listopada 1990 r. w sprawie podstawowych kierunków prywatyzacji w roku 1990” [M.P. 1990 Nr 43 poz. 333  http://isap.sejm.gov.pl/Download?id=WMP19900430333&type=2 ]
v
– „Zarządzenie Ministra Finansów z dnia 10 listopada 1990 r. w sprawie zasad ustalania należności za korzystanie z mienia Skarbu Państwa” [M.P. 1990 nr 43 poz. 334]
http://isap.sejm.gov.pl/Download?id=WMP19900430334&type=2
v
- „Rozporządzenie Ministra Przekształceń Własnościowych z dnia 20 listopada 1990 r. w sprawie sposobu przeprowadzania analiz prawnych i ekonomiczno-finansowych przedsiębiorstwa spółki ich finansowania oraz kwalifikacji wymaganych od osób dokonujących analiz.” [Dz.U. 1991 nr 2 poz. 10]
http://isap.sejm.gov.pl/Download?id=WDU19910020010&type=2]
v
W oparciu o to rozporządzenie mnożą się jak grzyby po deszczu jedynie słuszne ośrodki dokonujące analiz i stosownej wyceny przedsiębiorstw państwowych [z oczekiwaniem:  jak najtaniej – najlepiej za bezcen]. Zamówienia na takie wyceny mogą też składać dyrekcje przedsiębiorstw państwowych tworząc z czasem przeróżne kombinacje spółkowe – najczęściej nomenklaturowe.
- Wprowadzane są też kolejne zmiany do „Ustawy z dnia 25.09.1981 r. o przedsiębiorstwach państwowych – „Ustawa z dnia 20 grudnia 1990 r. o zmianie ustawy o przedsiębiorstwach państwowych oraz o zmianie niektórych innych ustaw” [Dz.U. 1991 nr 2 poz. 6]
Stosowne przygotowawcze zmiany prawne rozpoczęły się już za Rakowskiego – co widać chociażby tu: „Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 8 lutego 1988 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie wykonania ustawy o przedsiębiorstwach państwowych.” – [Dz.U. 1988 nr 6 poz. 51]
http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19880060051&min=1
v
Równolegle z tym od 1988 roku [wedle tego co teraz da się jakoś oficjalnie ustalić] trwały zakulisowe tajne prace z ośrodkami zagranicznymi nad układem Europejskim z 16 grudnia 1991 r., o którym to układzie niby nic nie wiedział mecenas i premier Jan Olszewski, [czytaj: „Jan Olszewski i Układ Europejski z 16.12.1991 r.”
a i dzisiaj wszyscy omijają ten Układ Europejski jak morowe powietrze – no i trudno im się dziwić skoro po uszy – w taki lub inny sposób – są w nim upaprani lub też czerpią z niego profity.

Te przygotowania po polskiej stronie – w postaci uchwalanych ustaw i wydawanych rozporządzeń - do wielkiego skoku na majątek narodowy Polaków, były komplementarną niezbędną częścią Układu Europejskiego z dn. 16.12.1991 - otwierającego na oścież drzwi do ograbienia Polaków ze wszystkiego co tylko jest możliwym.
v
Przeprowadzenie z nagła przez Sejm RP tego Układu Europejskiego przypadło na rządy Jana Olszewskiego i zostało uwieńczone sukcesem pod osłoną burzy lustracyjnej
[czytaj: „Nocna zmiana - czy nocna zdrada”].
v
Przy tej okazji do paczki kanciastego stołu
– który się teraz zaczyna sypać, a i jest propozycja jego uratowania -
[czytaj: Roman Kafel „Jak uratować Okrągły Stół, który zrobiono z … Wielkiego Kantu?”]
załapał się ze swym PSL-em Waldemar Pawlak, jako premier figurant na czas niezbędny.
v
Przy tej też okazji wytworzono mity, którymi karmiono Polaków [i nadal się karmi] dla wykreowania PiS-u jako zbawcy Narodu Polskiego. Ktoś musiał być przecież na takiego wykreowany dla szczelnego obstawienia Polaków, bo trudno przecież było ‑ z oczywistych względów – wykreować na takiego zbawcę SLD, PSL … czy PO.
v
Dobrodziejstwa tego układu wychwalali też bracia Kaczyńscy – oczywiście nie wprost – lecz ustami posła Marcina Przybyłowicza w imieniu ówczesnego PC.
Jakoś wówczas braciom Kaczyńskim nie przyszedł pomysł do głowy, aby poinformować o tym układzie polskie społeczeństwo i zażądać referendum w tej sprawie – o co wnosił wówczas poseł Wojciech Mojzesowicz. [Czytaj: „Nocna zmiana - czy nocna zdrada”]
v
Dopiero teraz, po stworzeniu już kompletu jedynie słusznych aktów prawnych, mogła ruszyć w 1992 r. z kopyta tzw. prywatyzacja.
Niech się nikt nie powołuje na to, że za rządów Jana Olszewskiego tak niewiele majątku narodowego opchnięto, bo nie o to wówczas chodziło.
Wówczas głównym zadaniem było przepchnięcie znienacka przez Sejm RP strategicznego do dalszego działania Układu Europejskiego z 16.12.1991 r.
Był to czas udanego przygotowania do wielkiego skoku na majątek narodowy Polaków.
v
Każda z tych zgodnych dzisiaj sił politycznych [PO, PiS, SLD, PSL] miała swoich przedstawicieli – w tzw. procesach prywatyzacyjnych – do zawierania takich umów w imieniu Skarbu Państwa z chętnymi na majątek narodowy Polaków.
v
PC [Porozumienie Centrum braci Kaczyńskich] – a obecnie PiS – też takowego swego przedstawiciela miało w osobie Stanisława Padykuły [z Mielca], który dziwnym trafem zginął 12 lipca 2001 r. w Wenezueli w katastrofie lotniczej samolotu Skytruck [wyprodukowanym w WSK Mielec] podczas pokazowego lotu tego samolotu, a potem  Wenezuelska komisja ustaliła, że katastrofę spowodował błąd załogi samolotu. – donosiła Gazeta 24.01.2002 r. – no i o to jakoś krzyku nie było, a przecież Samolot był polski, podsekretarz  stanu – i do tego od prywatyzacji – też Polski, a tu raptem tylko wenezuelska komisja.
v
Otóż przedsiębiorstwa państwowe gospodarowały jedynie na mieniu Skarbu Państwa. Właścicielem tego mienia był Skarb Państwa. W prowadzonych księgach wieczystych dla tego mienia przedsiębiorstwo państwowe było jedynie użytkownikiem wieczystym tego mienia ‑ a w szczególności, co jest bardzo istotnym, było użytkownikiem wieczystym – z reguły na 99 lat ‑ gruntu, na którym zlokalizowane było to przedsiębiorstwo.
Dlatego też z chwilą prawnej likwidacji przedsiębiorstwa państwowego [wykreślenia go z sądowego rejestru przedsiębiorstw państwowych, bo fizycznie przedsiębiorstwo dalej istniało] całość jego majątku [razem z gruntem] przechodziło na Skarb Państwa.
v
Sam grunt [z konieczności uzbrojony – a więc obiektywnie bardzo drogi] oddawano nabywcom przedsiębiorstw państwowych w wieczyste użytkowanie na 99 lat.
v
Przy czym wyceniano ten grunt tak, aby były jak najniższe opłaty roczne z tytułu jego użytkowania.
Do tego znano treść art. 68 Układu Europejskiego z dn. 16.12.1991 r., z którego jasno wynikało, że z czasem zlikwiduje się prawo wieczystego użytkowania gruntów – bo w UE takowe prawo nie istnieje, do tego, że to relikt socjalizmu – przekształcając go w prawo własności gruntu.
Nie było więc sensu dokonywać rzetelnej wyceny gruntu, a tym bardziej kupować go na własność, bo w ostatecznym rozrachunku – pod szumnymi sztandarami uwłaszczenia Polaków, znaczy się w istocie ich wywłaszczenia – grunt ten wpadnie w łapki praktycznie za darmo – czemu naprzeciw wychodzi niniejszy projekt ustawy [DRUK 3859].
v
Prawo wieczystego użytkowania jest prawem zbywalnym [można to prawo sprzedać]. Aby było możliwym posiadanie na własność budynków [z prawem własności do nich], to koniecznym jest posiadanie prawa własności gruntów lub prawa użytkowania gruntów, na których te budynki są posadowione. Nie jest możliwym nabycie praw tylko do samych budynków bez praw [prawa własności lub prawa użykowania wieczystego] do gruntów -  na których są one posadowione.
v
Otóż w tym procederze okradania Narodu Polskiego nagminnym było zawieranie umów notarialnych, którymi przenoszono za bezcen prawo własności budynków [wraz z ich całym wyposażeniem] byłych przedsiębiorstw państwowych [a więc własność Skarbu Państwa] na rzecz nowych właścicieli – tudzież najczęściej ostatecznie zagranicznych w drodze późniejszych dalszych sprzedaży tych budynków [w ramach już różnych nowych form własności firm, zakładów].
Zaś na  grunt, na którym posadowione były te budynki ustanawiane było prawo użytkowania wieczystego, które to prawo było zbywane w dalszej wędrówce mienia Skarbu Państwa [po byłych przedsiębiorstwach państwowych] do właściwej stacji docelowej.
v
Z kolei uzbrojony pod potrzeby przemysłowe grunt [siłą rzeczy powinien być bardzo drogi] wyceniano na śmiesznie niskie kwoty dla potrzeby jak najniższych opłat: jednorazowej, a potem rocznych za jego prawo użytkowania wieczystego.
Nabywca tego prawa wnosi bowiem pierwszą opłatę (jednorazowo lub w oprocentowanych ratach) na rzecz Skarbu Państwa lub gminy, a następnie uiszcza opłaty roczne. Opłaty z tytułu użytkowania wieczystego ustalane są według stawki procentowej od ceny nieruchomości.
Stawka procentowa pierwszej opłaty wynosi od 15 do 25% ceny nieruchomości gruntowej, a stawki opłat rocznych ustalane są od 0,3 do 3% tej ceny.
v
To, że wycenę gruntu pod byłymi przedsiębiorstwami państwowymi dokonywano z wielkim przymrużeniem oka potwierdza sam rząd Donalda Tuska w swej opinii z dnia 5 maja 2011 r. do projektu ustawy
http://orka.sejm.gov.pl/Druki6ka.nsf/0/F5922DF0729BC898C125788D003EDE3F/$file/3859-s.pdf
– drugi i trzeci  akapit str. 2 i 3, drugi akapit str. 4. Rząd też potwierdza, że projekt ustawy dotyczy również przedsiębiorstw – w tym zagranicznych.
v
Całość opinii rządu Donalda Tuska z dn. 5 maja 2011 r.
http://orka.sejm.gov.pl/Druki6ka.nsf/0/F5922DF0729BC898C125788D003EDE3F/$file/3859-s.pdf
do projektu ustaw idzie w kierunku wskazania niedogodności i ich obejścia – tak by w konkluzji opinii stwierdzić:

„Z zastrzeżeniem przedstawionych uwag, Rada Ministrów opowiada się za skierowaniem poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o przekształceniu prawa wieczystego użytkowania w prawo własności nieruchomości oraz niektórych innych ustaw (druk sejmowy nr 3859) do dalszych prac legislacyjnych.”
v
W tym samym duchu została wcześniej sporządzona opinia Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa z dn. 29 kwietnia 2011 r. [przekazana do Sejmu 04.05.2011]
http://orka.sejm.gov.pl/Druki6ka.nsf/0/7F61FA9602CA9405C125788D004BE363/$file/3859-001.pdf
– „Ad. 2. Na wstępie wskazać należy, że samo założenie ustawy o likwidacji w prawie polskim instytucji użytkowania wieczystego, jest w dłuższej perspektywie czasowej właściwe.”

I w tym miejscu powróćmy do Układu Europejskiego z dnia 16 grudnia 1991 r., który art. 68 ma zapewnić zabetonowanie złodziejskiej prywatyzacji i dać złodziejom pewną pełnię praw posiadania rozgrabionego majątku narodowego Polaków.
v
Artykuł 68 [Układu Europejskiego z dnia 16.12.1991]
– „Strony uznają, że istotnym warunkiem wstępnym integracji gospodarczej Polski ze Wspólnotą jest zbliżanie istniejącego i przyszłego ustawodawstwa Polski do ustawodawstwa istniejącego we Wspólnocie. Polska podejmie wszelkie starania w celu zapewnienia zgodności jej przyszłego ustawodawstwa z ustawodawstwem Wspólnoty.”
v
Jak to wszystko bliżej wygląda – w ramach tej zgodności ustawodawstwa -  i jak wyglądają pobudowane na tym mechanizmy można zobaczyć w opracowaniu [PDF] „Mechanizmy władzy kolonialnej nad Polską” dostępnym w:
„UNIJNY MATRIX – CO, SKĄD i JAK POBRAĆ”
- skąd też można pobrać i zapoznać się z całością nadal obowiązującego Układu Europejskiego z 16.12.1991 r. stanowiącego fundament wszelkich przekrętów i tkwienia Polski i Narodu Polskiego w śmiertelnym uścisku UE – gdzie Traktat Lizboński jest tylko jego bardzo ważnym zwieńczeniem, ale zwieńczeniem.
v
Teraz – jak zwykle wypróbowaną już metodą – projekt ustawy grupy posłów z PiS [z posłanką Gabrielą Masłowską na jej czele] wszedł  w dniu 4.03.2011 pod obrady Sejmu – pod osłoną wrzawy smoleńskiej i na tym tle rozpoczętej wrzawy kampanijnej PiS. Sejm nadał temu projektowi bieg legislacyjny – patrz „Strona Sejmowa z informacją przebiegu prac legislacyjnych” – http://orka.sejm.gov.pl/proc6.nsf/opisy/3859.htm
v
Na koniec zwróćmy uwagę, że projekt ostatecznego wywłaszczenia Narodu Polskiego [DRUK 3859] złożono do Sejmu RP w dniu 6 sierpnia 2010 r.
W tym dniu Bronisław Komorowski objął po wyborach urząd Prezydenta RP.
Prace nad tym projektem musiały być siłą rzeczy prowadzone dużo wcześniej – warto by ustalić kiedy się one  rozpoczęły. Łatwo sobie można wyobrazić sytuacje, w których [po pozyskaniu wiedzy odnośnie tego projektu]  zawierano umowy użytkowania wieczystego na niezabudowane grunty wskazując przy tym na przyszłe mające być na nich zlokalizowane inwestycje, jako warunku otrzymania przez przyszłego inwestora prawa użytkowania wieczystego tych gruntów [wymóg art. 239 Kodeksu Cywilnego]. Może się przecież zdarzyć i w wcale w tej sytuacji nie tak rzadko, że żadnych poczynionych inwestycji na tych gruntach nie będzie i w chwili wejścia w życie takiego projektu ustawy grunt przejdzie na własność użytkownika wieczystego. Wówczas też użytkownik wieczysty [a teraz właściciel] będzie mógł zapomnieć o swych wcześniejszych zobowiązania inwestycyjnych na tym gruncie i teraz zrobić z tym gruntem [jako jego właściciel] co mu się żywnie podoba.
v
Jak teraz temu wszystkiemu zaradzić, aby to wszystko nie stało się faktem.
Wyborem mniejszego zła w postaci PiS – który wniósł i poparł w całości ten projekt?
Wyborem PO, SLD, PSL i reszty z Sejmu – którzy też są za tym projektem?
v
A może wszyscy – niektórzy może klnąc w niebogłosy – zawrócą z tej drogi po przeczytaniu tego artykułu?
Czy przyjdzie w porę opamiętanie?
v
ALE TERAZ TRZEBA NAM BIĆ NA ALARM, gdzie tylko się da i jak się tylko da.
Trzeba nam iść bardzo szybko do ludzi z tą informacją – nie oglądając się na innych, że może oni to za mnie zrobią. Trzeba nam dawać tę informację każdemu – bez względu na takie, czy inne jego sympatie polityczne.
v
Przeczytaj też to:
„Polski trójkąt bermudzki: PO-PiS-SLD CZĘŚĆ I – NARODZINY”
„Polski trójkąt bermudzki: PO-PiS-SLD CZĘŚĆ II – POJMANIE POLSKI”

Boguchwała, A.D. 8 czerwca 2011 r. – mgr inż. Józef Bizoń
v
Ps.
Przebieg procesu legislacyjnego
http://orka.sejm.gov.pl/proc6.nsf/0/27DCED794E98C858C125782D0046C3EA?OpenDocument
______________
Odwołania w tekście do innych artykułów opublikowanych przez Józefa Bizonia:
v
Oby uwłaszczenie nie było dla pozoru?
http://www.rodzinapolska.pl/dok.php?art=tematm/archiwum/2003/189_1.htm
v
Judasz w cieniu Smoleńska
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/07/31/judasz-w-cieniu-smolenska/
v
Jan Olszewski i Układ Europejski z 16.12.1991 r.
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/06/21/jan-olszewski-i-uklad-europejski-z-16-12-1991-r/
v
Nocna zmiana – czy nocna zdrada
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/08/07/nocna-zmiana-%e2%80%93-czy-nocna-zdrada/
v
UNIJNY MATRIX – CO, SKĄD i JAK POBRAĆ
http://jozefbizon.wordpress.com/opracowania-matrix-ue-2002/
v
Polski trójkąt bermudzki: PO-PiS-SLD CZĘŚĆ I – NARODZINY
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/06/20/polski-trojkat-bermudzki-po-pis-sld-czesc-i-%E2%80%93-narodziny/
v
Polski trójkąt bermudzki: PO-PiS-SLD CZĘŚĆ II – POJMANIE POLSKI
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/08/11/polski-trojkat-bermudzki-po-pis-sld-czesc-ii-%E2%80%93-pojmanie-polski/
v
KanalioZator
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/08/20/masz-problem-przed-wyborami-kup-wielofunkcyjny-miernik-kanaliozator/
_______________________
Przeniesiono, połączono i uaktualniono z:
cz. 1 – http://www.propolonia.pl/blog-read2.php?bid=142&pid=3218
cz. 2 – http://www.propolonia.pl/blog-read.php?bid=142&pid=3217
________
20.08.2011

Co do tuszowania, mataczenia przez Rosję sprawy z 10.04.2010 r., to popatrzmy na to z innej strony. Nikt przecież obcy nie ma interesu w tym, aby Polska była silnym krajem. Najlepiej gdyby była trupem politycznym, gospodarczym i pod każdym innym względem.
v
Gdy Rosjanie zauważyli, że na tym tle [tej katastrofy pod Smoleńskiem z 10.04.2010] nakręca się śrubę podziału pośród Polaków, aby tylko utrzymać przy życiu niszczący Polskę i Naród Polski układ i mechanizmy wywodzące się z KORO-PRL i schadzek w Fundacji Batorego u Żyda Sorosa
[czytaj: „PiS w Fundacji Batorego George’a Sorosa”]
to jaki mieli w tym interes, aby 10.04 szybko i sprawnie wyjaśnić? Ano żaden.
v
A jeśli wiedzą, że wydarzyło się to np. za sprawą braku elementarnej odpowiedzialności decydentów PiS, to już zupełnie dla nich żaden interes to ujawniać, bo przecież prysłby układ jak bańka mydlana, a wówczas do głosu [a może i władzy] dorwaliby się wykluczeni, których tak się bał i boi Jarosław Kaczyński – ale nie tylko on, bo i biesiadnicy kanciastego stołu, pośród których był też i Lech Kaczyński.
No i Polska mogłaby się wyrwać ze śmiertelnego dla niej uścisku nowego wielkiego brata.
v
No to w takim razie mogli pomyśleć i zadziałać prosto i logicznie – z ich punktu widzenia. Będziemy kręcić i mataczyć. Polacy na tym tle niech się do cna skłócą, a to że przy tym będą na nas nalatywać, toż to nic dla nas nie znaczy.
v
Na tym tle niech się nawet sami Polacy wytłuką na ulicach, a RM, ND i TRWAM trzymającym  z PiS [czy odwrotnie PiS trzymający w garści RM, ND i TRWAM] w tym nakręcaniu śruby pomoże. Obce interesy w Polsce na tym nie ucierpią, a wręcz przeciwnie. Wszak wielu chodzi o to, aby Polska trupem się stała.
v
Czy taką rolę chce odegrać RM, ND i Telewizja TRWAM? – Pomijając już powyższy możliwy rosyjski scenariusz. Jak do tej pory wszystko wskazuje na to, że ku temu to wszystko zmierza ‑ a przed nami jeszcze rok nakręcania tej śruby.
v
Pora więc na otrzeźwienie i wyjście z zauroczenia PiS-em. Trzeba stanąć w prawdzie i z Narodem Polskim, a nie z PiS [pozostałych nawet nie wymieniając] czy u boku Izraela ‑ jak to zapewniał w Izraelu L. Kaczyński tak gloryfikowany przez te media.
[czytaj: „Polska stać będzie u boku Izraela!”]
v
No i na dodatek pobito nam teraz [23.10.2010 r.] światłego polskiego kapłana – ks. Ksawerego Wilczyńskiego, proboszcza w Koszutach Małych – szczerze oddanego Panu Bogu, Kościołowi i Narodowi Polskiemu i trzymającego z Narodem Polskim, a nie z takimi czy innymi partiami Magdalenowo- kanciasto- stołowymi.
http://www.propolonia.pl/article.php?art=592#art
v
Więc pytam – no i co dalej???

Boguchwała, A.D. 26 października 2010 r. – mgr inż. Józef Bizoń
________________
Odwołania w tekście do innych artykułów opublikowanych przez Józefa Bizonia:
v
PiS w Fundacji Batorego George’a Sorosa
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/06/17/pis-w-fundacji-batorego-georgea-sorosa-uaktualnienie/
v
Polska stać będzie u boku Izraela!
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/08/13/polska-stac-bedzie-u-boku-izraela/
_______________________
Przeniesiono i uaktualniono z:
http://www.propolonia.pl/blog-read.php?bid=142&pid=2890
___________
19.08.2011

“Żądamy stosownego wyjaśnienia w regionalnej prasie oraz natychmiastowego wycofania dotychczasowych materiałów wyborczych wymienionego Komitetu, którego działanie narusza nasze dobra osobiste. W przeciwnym razie skierujemy sprawę na drogę sądową.“
v
Taka była reakcja w 2002 r. na materiały wyborcze [serwisy informacyjne] przygotowane w oparciu o opracowanie /dokumentację/ z 2002 r. ukazujące zbudowane mechanizmy zniewolenia Narodu Polskiego.
v
Oni w lot pojęli znaczenie i wagę tych materiałów i dlatego tak gwałtownie zaprotestowali.
Zażądali ich wycofania, by światła dziennego one nie ujrzały.
v
A co na to reszta? – Najczęściej im się to w głowie nie mieści lub wolą nic nie wiedzieć, bo wszystko już z gazet wiedzą.
v
Postanowieniem Sądu Okręgowego w Rzeszowie protest profesorów został oddalony.
v
Niżej zamieszone są w całości serwisy informacyjne, których treść wywołała taką reakcję. 130 000 egzemplarzy tych serwisów trafiło w 2002 do mieszkańców Podkarpacia.
v
Nic nie straciły na aktualności treści tych serwisów i to pomimo upływu 9 lat od ich wydania.
v
Ukazują one w kondensowanej formie cały mechanizm trzymania za twarz Narodu Polskiego i stanowią dobry przewodnik po materiale prezentowanym na tej witrynie.
V
V
V
V
V
V
V
V
V
V
V
Boguchwała, A.D. 13 maja 2010 r.  – mgr inż. Józef Bizoń
_____________
Przeniesiono i uaktualniono z:
http://www.propolonia.pl/blog-read.php?bid=142&pid=2621
_________
19.08.2011

 - KARTA NAWIGACYJNA KN1 – WPISY
Kliknij wyżej w napis lub symbol PDF lub niżej w obrazek – nastąpi WYWOŁANIE KARTY NAWIGACYJNEJ KN1 – [

Po tej operacji można przy pomocy tej karty [KN1_LOK] przeglądać cały materiał bez użycia internetu. Czas zrzutu całości materiału nie powinien przekroczyć 20 minut nawet przy kiepskim łączu. Obie karty nawigacyjne są bezpieczne – nie zawierają żadnego szkodliwego oprogramowania, nie zawierają żadnych makr.  Ich działanie oparte jest tylko i wyłącznie na wykorzystaniu odwołań zewnętrznych [hiperliknków] powszechnie standardowo stosowanych.
Zachęcam do szybkiego zrzutu treści tej witryny na własny dysk przy użyciu karty KN1_LOK.

Karta KN1 [a także KN1_LOK] jest w formacie PDF. Po jej wywołaniu  zapisz ją na swój dysk.
Następnie otwórz ją z własnego dysku i korzystaj z niej niezależnie od wywołanej witryny. Dla wygody można ją [lub skrót do niej] zapisać na pulpicie swego komputera.

Znakomicie ułatwia ona poruszanie się po materiale zamieszczonym na stronie http://jozefbizon.wordpress.com/wpisy-blog celem szybkiego zrozumienia otaczającej nas Polaków rzeczywistości w oparciu o zamieszczone tam treści.
Korzystając z ‘KARTY NAWIGACYJNEJ KN1′ można również wprost z niej pobierać artykuły w postaci PDF [bardzo wygodnej do czytania i dalszego rozpowszechniania].
v
Jeżeli dany artykuł [wpis] umieszczony został na karcie nawigacyjnej, to jego tytuł poprzedzony jest oznaczeniem ‘KN1.y.xx’ – gdzie:
- ‘y’ – jest literowym [duża litera] oznaczenie bloku, w który zostało umieszczone wejście do artykułu. Brak oznaczenia bloku oznacza, że artykuł nie został przydzielony do jakiegokolwiek bloku;
- xx – oznaczenie pozycji w bloku dla tego artykułu [umieszczony jest w polu kółka na schemacie blokowym].
Np. KN1.B.10 – oznacza, że wejście do artykułu znajduje się w bloku ‘B’ pod pozycją 10.
Oznacza to, że celem przyswojenia sobie treści podawanych w tym artykule należy wcześniej zapoznać się z kolejno treściami artykułów umieszczonymi w bloku ‘A’ i następnie kolejno z artykułami w bloku ‘B’ poprzedzającymi ten artykuł.
v
UWAGA!
Czysto biały kolor pola kółka - z umieszczoną w nim pozycją artykułu – oznacza, że nie jest wymagane zapoznanie się z treściami innych wcześniejszych artykułów dla właściwego rozumienia treści przekazywanych tym artykułem.
Proponuje się rozpocząć czytanie od S1, S2, a następnie od  artykułów umieszczonych w bloku ‘A’.
v
KLIKNIĘCIE w oznaczenie przy tytule artykułu np. w ‘KN1.B.10’ powoduje zgłoszenie się ‘KARTA NAWIGACYJNA KN1 – WPISY’ w formacie PDF.
v
‘KARTA NAWIGACYJNA NR 1 – WPISY’ posiada aktywne odwołania [linki] i przy jej pomocy możemy prześledzić i zapoznać się chronologicznie z materiałem zamieszczonym na tej witrynie.
v
Wywołaj „KARTĘ NAWIGACYJNĄ NR1 – WPISY’ klikając u góry w tytuł tego wpisu [KARTA NAWIGACYJNA KN1 - WPISY] lub w symbol PDF przy tytule wpisu lub wyżej w obrazek ze schematem.
____________________________________________________________________________________

Premier Izraela Beniamin Natanyahu, Jerozolima 23 luty 2011 r.
– na powitanie premiera RP Donalda Tuska wraz z jego rządem -
„Razem z nami są ministrowie obu rządów i będziemy dziś i jutro pracowali, by zaprojektować wspólną przyszłość”

v
Witryna ma charakter edukacyjno-informacyjny i służy odkrywaniu skrzętnie ukrywanej prawdy o otaczającej nas Polków rzeczywistości.
v
Prezentowane treści na tej witrynie nakierowane są na rozumienie zbudowanych [i nadal budowanych] mechanizmów zniawalania Narodu Polskiego we wszelkich żywotnych dla Narodu Polskiego obszarach. Burzone są wytworzone mity ogłupiające Polaków pod realizacjię obcych celów na terytorium Polski. Ukazywane jest wykorzystywanie religii katolickiej i duchownych Kościoła Rzymsko-Katolickiego dla realizacji celów godzących w żywotne interesy Narodu Polskiego, a i samego Kościoła. Ukazywana jest w tym rola poszczególnych partii politycznych, ludzi i mediów – łącznie z tymi mieniącymi się tylko polskimi.
v
Dla wielu osób prezentowane treści będą całkowitym zaskoczeniem i w pierwszym odruchu mogą wywoływać wręcz oburzenie wynikające z siedzącej w ich głowach medialnej papki w konfrontacji z faktami  udokumentowanymi na tej witrynie. Dokono [i dokonuje się nadal] niebywałego oszustwa w dziejach Polski.
v
Dla uśpienia czujności Narodu Polskiego nową jego niewolę nazwano wolnością, a część osób [i ugrupowań politycznych - teraz PiS] odpowiedzialnych za ten stan rzeczy kreuje się na wielkich polskich patriotów i zbawców Narodu Polskiego.
v
Konsekwentnie realizuje się plan budowy  ‘Rzeczypospolitej Obojga Narodów’  [zwaną IV RP] – tzn. Żydów i Polaków lub Polaków i Żydów – jak kto woli, ze skutkiem wiadomym dla Narodu Polskiego.
v
Rzetelna wiedza o rzeczywistym stanie rzeczy jest punktem wyjścia do dalszych działań na rzecz Narodu Polskiego.

Dlaczego akurat omawiany jest PiS [Prawo i Sprawiedliwość] – bo:

1. Największe tutaj jest zakłamanie;
v
2. Na bazie tego totalnego zakłamania PiS kreowany jest na zbawcę Narodu Polskiego, a stan faktyczny jest wręcz przeciwny;
v
3. Celem wykazania, że w stanie faktycznym PiS niczym nie różni się od PO [Platformy Obywatelskiej] – obie formacje realizują plany Izraela w stosunku do terytorium polskiego;
v
4. Jest najbardziej niebezpieczny [z uwagi na to zakłamanie] dla interesów Narodu Polskiego – nim blokowane są [przechwytywane] wszelkie działania środowisk szczeropolskich;
v
5. Pozostałe główne formacje polityczne [PO, SLD, PSL] są w miarę dobrze rozpoznane i służą tym samym celom co służy PiS.

Solidne rozpoznanie PiS i metod jego działania daje jednocześnie pełne rozpoznanie w tym zakresie pozostałych głównych formacji politycznych działających w Polsce,
a także pozwala na właściwą ocenę innych grup i środowisk pojawiających się [lub już istniejących] na polskiej scenie politycznej, a także pozwala na właściwą ocenę postaw księży – w szczególności hierarchii kościelnej [Episkopatu Polski].
v
Boguchwała, A.D. 17 sierpnia 2011 r. – mgr inż. Józef Bizoń
_____________

Nieważne jak się rzeczy faktycznie mają – ważne jest to, jak się o tym opowiada.
A opowiada się tak, aby było to z korzyścią dla opowiadającego.
Podobno wszystko można rozeznać po czynach. Szkopuł jednak w tym, że znowu tutaj się opowiada, które czyny są ważne, a które nie mają żadnego znaczenia. Ostatecznie, gdy niecnych czynów nie da się ukryć lub nie sposób je obronić – to się je przemilcza.
v
Stosowanie strategii „najciemniej jest pod latarnią” ma się u nas bardzo dobrze. A jeśli to wszystko umiejętnie i sugestywnie wymiksować z wiarą i polskimi narodowymi świętościami, to sukces SOROSA jest murowany.  Nikłe są bowiem  szanse na dotarcie z racjonalnymi argumentami do tak zaczadzonych, bo brak już jest u nich miejsca na własny rozum – bo został on skutecznie wyparty rozumem cudzym.
v
10 kwietnia 2010 r. odsłania nam w całej ostrości skalę dokonanej i dokonywanej manipulacji na Narodzie Polskim. Nagle okazało się, że ważne jest jedynie to, że zginęli śmiercią tragiczną. Reszta wcześniejszych dokonań stała się nagle nieważna
– i to o dziwo dla wszystkich bez żadnego wyjątku. W rozwikłaniu tej zagadkowej sytuacji mogą pomóc  wykłady odbyte w 2005 r. w Fundacji Batorego George’a Sorosa.
v
Wykłady tam m.in. mieli:
Cykl wykładów o naprawie Rzeczypospolitej.

Wykład Aleksandra Kwaśniewskiego            13 grudnia 2004
v
Wykład Jana Rokity                                          10 stycznia 2005
v
Wykład Marka Borowskiego                             3 lutego 2005
v
Wykład Jarosława Kaczyńskiego                    14 lutego 2005
v
Wykład Marka Belki                                         3 marca 2005
v
Wykład Tadeusza Mazowieckiego                   6 czerwca 2005
v
Wykład Zbigniewa Religi                                 24 czerwca 2005
v
Wykład Donalda Tuska                                     6 września 2005
v
Wykład Włodzimierza Cimoszewicza             12 września 2005
v
Wykład Lecha Kaczyńskiego                            19 września 2005

Z cyklu Polityka zagraniczna. Ciągłość i zmiana w polityce zagranicznej RP (22 grudnia 2005) – dyskusja z udziałem:

Stefana Mellera,
Władysława Bartoszewskiego,
Bronisława Geremka,
Dariusza Rosatiego
Jacka Saryusz-Wolskiego.

Sens 9 maja 1945 i polska polityka (4 maja 2005) – dyskusja z udziałem:

Jarosława Kaczyńskiego,
Adama Daniela Rotfelda,
Bronisława Komorowskiego,
prowadzenie - Aleksander Smolar.

14 lutego 2005 r. Jarosław Kaczyński w swym wykładzie m.in. powiedział:
http://www.batory.org.pl/doc/jkaczynski.pdf [str. 22 - 23, ostatni akapit.]

„W 2002 roku radykałowie otrzymali w wyborach przeszło 30 procent.
W tej chwili ich notowania są nieco mniejsze.
Ale jeżeli w Polsce dojdzie do sytuacji, w której połączą swoje siły, nie w jakiejś rewolucji, nie w wystąpieniach ulicznych, w wielkich strajkach, tylko przy urnie wyborczej, całkowicie wykluczeni z częściowo wykluczonymi, dwie wielkie grupy społeczeństwa, to będziemy mieli rządy Samoobrony, być może LPR-u (to też formacja radykalna) rozwścieczonych swoim losem postkomunistów.”
v
„Ci ostatni znajdują się dzisiaj w znanej sytuacji, ale nawet jeżeli uda nam się ich zdelegalizować – liczę na Trybunał Konstytucyjny – to ze sceny politycznej nie zejdą.
Przecież delegalizacja to nic innego jak wyrejestrowanie.
Potem będą mogli założyć kolejną partię.
Delegalizacja byłby jedynie mocnym aktem potępienia moralnego.
v
Podkreślam raz jeszcze: istnieje niebezpieczeństwo zdobycia władzy w Polsce przez radykałów. Wszystkim, którzy zalecają heroiczną drogę walki o przemiany gospodarcze w Polsce, radziłbym wziąć to pod uwagę.”

Czytaj też: „PiS w Fundacji Batorego George’a Sorosa – uaktualnienie”
v
Wszystko jest jasne. Jedynie fragment o „rozwścieczonych swoim losem postkomunistów” nijak się ma do rzeczywistości, bo oni mają się akurat bardzo dobrze – zamienili książeczki partyjne na czekowe. To taki rodzaj populistycznego straszaka, jeśli zważyć na grono zacnych towarzyszy obradujących wspólnie z Kaczyńskimi u Sorosa.
v
Zwróćmy uwagę, że to wszystko ma związek z Układem Europejskim z 16.12.1991 r., o którym Jan Olszewski twierdzi, że nic w tamtym czasie [gdy był premierem] o nim nie wiedział – czytaj: „Jan Olszewski i Układ Europejski z 16.12.1991 r.”
Nawet, gdyby to przyjąć, to po co komu taki premier, który o takich brzemiennych w swych skutkach aktach prawnych nic nie wie? To po co kreować takiego na niedoszłego zbawcę Narodu Polskiego.
v
Potem Uchwała Sejmu RP z dnia 18.02.2000 r. w sprawie przygotowań do członkostwa Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej
czytaj: „Kandydaci na Prezydenta RP a Układ Europejski – lekcja 3”
– opublikowana: w Monitor Polski Nr 6, poz. 124 z dnia 25 lutego 2000 r.
http://isap.sejm.gov.pl/Download?id=WMP20000060124&type=2
v
Jesienne wybory parlamentarne 2005 r. były realizacją tej strategii ujawnionej przez Jarosława Kaczyńskiego w Fundacji Sorosa. Mają być dwie duże partie [wywodzące się KOR i kanciastego stołu] i postkomuniści. Resztę z czasem się wykończy – co się też i stało.
v
Z ubolewaniem trzeba stwierdzić, że w realizacji tej strategii ma swój znaczący udział Radio Maryja i Nasz Dziennik wspomagane przez TV TRWAM – DLACZEGO???
v
Obecnie po 10 kwietnia 2010 r. nic się w tej mierze nie zmieniło. Wszelkimi sposobami eksploatowana jest ta katastrofa pod potrzeby nadchodzących wyborów samorządowych i parlamentarnych [a wcześniej pod potrzeby wyborów prezydenckich] – a wiec pod potrzeby polityczne wyrażone u Sorosa.
v
Nie liczą się fakty wyrażone m.in. w:

„Tabu – o tym nie wolno mówić, pisać! Zdrada – po trzykroć zdrada???”
v
„Zadymy sejmowe a sprawa odszkodowań dla Żydów – kontekst wyborczy”
v
„Sprzedali Polskę i Polaków Unii Europejskiej AW$LD – lekcja 5”
v
„Kontekst smoleński doktryny politycznej ujawnionej przez  PiS w Fundacji Batorego”
v
„Naczelny Rabin Polski Michael Schudrich o Lechu Kaczyńskim – STRACILIŚMY PRZYJACIELA”

Nie liczy się podpisanie Traktatu Lizbońskiego – nawet pióro odmówiło posłuszeństwa.
No i nie liczą się święta Chanuka odbywane w Pałacu Prezydenckim, zapalanie menory, wysokie polskie odznaczenia państwowe za odbudowę życia żydowskiego w Polsce – przy jednoczesnym wstrzymaniu ekshumacji w Jedwabnem przez L. Kaczyńskiego – a o czym jest m.in. mowa w: „Nie będziesz miał cudzych bogów przede Mną”
v
Jeśli to wszystko się nie liczy – jest mało ważne, to ja się pytam co się właściwie liczy – co jest ważne dla Narodu Polskiego i Polski?
Wygląda mi na to, że ważna jest teraz budowa pomnika – potem pomniejszych pomników -  ofiarom katastrofy pod Smoleńskiem – no i wciągnięcie w to jak najszerszych rzesz Polaków.
v
Wszystko wskazuje też na to, że teraz do jesiennych wyborów samorządowych będzie trwał spór o wygląd pomnika, o jego wykonawcę itp. – z udziałem stosownych gości. Potem do wyborów parlamentarnych będą ogłaszane zbiórki pieniędzy – a tuż przed wyborami parlamentarnymi odbędzie się uroczyste odsłonięcie obelisku. A wszystko po to, aby wiecznie była żywa strategia Sorosa – eksploatując w tym celu katastrofę pod Smoleńskiem z 10.04.2010 r.
v
No i aby w ten sposób nie doszło w Polsce do sytuacji, w której połączą swoje siły, nie w jakiejś rewolucji, nie w wystąpieniach ulicznych, w wielkich strajkach, tylko przy urnie wyborczej, całkowicie wykluczeni z częściowo wykluczonymi.
v
Czy o to chodzi tym wszystkim gloryfikującym PiS na tle katastrofy pod Smoleńskiem?
Czy na tym ma być budowany „patriotyzm inaczej” młodych pokoleń Polaków?
Wygląda na to, że tak – skoro niewolę nazwało się wolnością, to i można uczyć następne pokolenia Polaków „patriotyzmu inaczej”.
Chyba najwyższy czas na opamiętanie – chyba że …
v
Boguchwała, A.D. 16 sierpnia 2010 r. – mgr inż. Józef Bizoń
_____________
v
Odwołania w tekście do innych artykułów opublikowanych przez Józefa Bizonia:
v
PiS w Fundacji Batorego George’a Sorosa – uaktualnienie
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/06/17/pis-w-fundacji-batorego-georgea-sorosa-uaktualnienie/
v
Jan Olszewski i Układ Europejski z 16.12.1991 r.
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/06/21/jan-olszewski-i-uklad-europejski-z-16-12-1991-r/
v
Kandydaci na Prezydenta RP a Układ Europejski – lekcja 3
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/08/07/kandydaci-na-prezydenta-rp-a-uklad-europejski-%e2%80%93-lekcja-3/
v
Tabu – o tym nie wolno mówić, pisać! Zdrada – po trzykroć zdrada???
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/08/11/tabu-%e2%80%93-o-tym-nie-wolno-mowic-pisac/
v
Zadymy sejmowe a sprawa odszkodowań dla Żydów – kontekst wyborczy
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/08/09/rzecz-o-kaczynskich-marku-jurku-i-nie-tylko-zadymy-sejmowe-a-sprawa-odszkodowan-dla-zydow/
v
Sprzedali Polskę i Polaków Unii Europejskiej AW$LD – lekcja 5
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/08/07/sprzedali-polske-i-polakow-unii-europejskiej-awld-%e2%80%93-lekcja-5/
v
Kontekst smoleński doktryny politycznej ujawnionej przez  PiS w Fundacji Batorego
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/08/07/kontekst-smolenski-doktryny-politycznej-ujawnionej-przez-pis-w-fundacji-batorego/
v
Naczelny Rabin Polski Michael Schudrich o Lechu Kaczyńskim – STRACILIŚMY PRZYJACIELA
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/06/20/naczelny-rabin-polski-michael-schudrich-o-lechu-kaczynskim/
v
Nie będziesz miał cudzych bogów przede Mną
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/08/08/nie-bedziesz-mial-cudzych-bogow-przede-mna/
_______________________
Przeniesiono i uaktualniono z:
http://www.propolonia.pl/blog-read.php?bid=142&pid=2805
___________
16.08.2011

Wbrew pozorom temat ten jest bardzo ważny – a w zasadzie wywołuje on temat rozumienia działania mechanizmu zabezpieczającego interesy kliki rządzących Polską ‑ kliki w zasadzie jednej maści. Aby dostrzec mechanizm trzeba kwestię nazwisk odłożyć na bok – dziś są takie a jutro będą inne nazwiska.
Tutaj jednak posłużę się nazwami i konkretnymi nazwiskami – ale wyłącznie dla konkretnego przykładu. W mechanizmie tym mamy do czynienia z zasadą przenoszenia autorytetu, używania tych samych pojęć i określeń – ale jednocześnie z podkładaniem zupełnie innego celu w ramach realizacji tegoż.
No i tu osoba Pana Stanisława Michalkiewicza jest jak ulał.
v
Radio Maryja [i media z nim bezpośrednio związane] głosi to co głosi – ma swoich żelaznych słuchaczy.
Stanisław Michalkiewicz poprzez stałą obecność w Radio Maryja [a i okazuje się w 53 różnych innych mediach zamieszczany jak tego sprawa wymaga /patrz wywiad - St. Michalkiewicz sam o sobie/] kojarzony jest bezpośrednio z Radiem Maryja – no i że to co on tam głosi jest jedną z możliwych opcji akceptowanych przez to radio.
Faktyczne intencje Radia Maryja zapraszania St. Michalkiewicza kompletnie są tutaj nieistotne – ważny jest odbiór tegoż przez ogół słuchaczy.
St. Michalkiewicz od tzw. odzyskania przez Polskę wolności wspiera UPR i Korwina Mikke - również swą osobistą obecnością w tych środowiskach z fotkami z nimi włącznie.
v
Dobre kilka lata temu organizowanie kół terenowych UPR [w większych wsiach i miasteczkach] odbywało się według scenariusza, w którym żelaznym punktem było powołanie się na osobę St. Michalkiewicza [czasami fizycznie był on obecny na takim organizacyjnym zebraniu] i jego silne związki [wystąpienia i felietony] w Radiu Maryja i Naszym Dzienniku. O programie UPR, czym ten twór jest w istocie, nigdy na takim czymś nie mówiono, bo i po co - skojarzenie z RM i ND skutecznie miało to zastąpić i zastępowało.
v
UPR od dawna ma swój program – ten jawny, ale i nie tylko – opisałem go tu:
“Kontrrewolucja 2010 w wydaniu kandydata Korwina Mikke“
Swego czasu wywołałem wielki niesmak niezadowolenia pośród organizatorów – [proszony o przeprowadzenie wykładu zorientowałem się pod koniec wykładu, że cały ten mój wykład jest w ramach założenia koła UPR] – gdy na koniec wykładu wyłożyłem zebranym ten program UPR.
Miny wszystkich były nietęgie.
v
Efekt końcowy tego mechanizmu mamy taki, że część elektoratu [o nastawieniu propolskim] przechwytywane było i jest przez UPR [2,5-2,8%]. Teraz z uwagi na podatny grunt i głoszone w tym mechanizmie tezy przez St. Michalkiewicza UPR może przekroczyć próg wyborczy do sejmu [a już 3% daje mu środki z budżetu państwa na dalszą jego działalność] z jego programem j.w.
v
Powstaje więc “piękny” – inteligentny – mechanizm zwalczania sił szczeropolskich.
Bez St. Michalkiewicza [a w szczególności bez jego obecności w Radio Maryja - z czego on sobie zdaje sprawę /dał temu wyraz w swym wywiadzie/] ten mechanizm skutecznie się wali.
W tym stanie rzeczy popieranie i promowanie St. Michalkiewicza nie leży w interesie sił szczeropolskich – a stąd i moim.
v
Oczywiście Pan St. Michalkiewicz może sobie pisać co chce, tylko my musimy wiedzieć co z jego pisania ostatecznie wynika i kto z tego jego pisania ostatecznie zbiera i zbierze profity.
v
No i na koniec skuteczność UPR w ‘kołowaniu’ ambitnych ludzi młodych – niekoniecznie słuchaczy Radia Maryja.

“Na pierwszych latach studiów wstąpiłem do Unii Polityki Realnej. Zrobiłem to z przekonania, albowiem wolnościowe idee UPR były mi aksjologicznie najbliższe. Zadałem sobie pytanie, czy radykalny program gospodarczy partii jest możliwy do praktycznej implementacji z punktu widzenia finansowego. Zainteresowałem się makroekonomią, finansami publicznymi, budżetowaniem i prognozowaniem. Owocem był sporządzony program gospodarczy oparty o model finansów publicznych. Jego wynik pokazywał, że idee Janusza Korwina-Mikke były niemożliwe do natychmiastowego zrealizowania, co najwyżej mogły określać cel w perspektywie co najmniej kilkunastu lat. Opracowanie na ten temat zrobiło się głośne we władzach UPR, zostałem mianowany członkiem sygnatariuszem UPR. Ale jednocześnie odkryłem, że lider partii głosił poglądy nie znajdujące oparcia w realiach finansowych. Zaczął rodzić sceptycyzm, co do jego celów. Sceptycyzm uległ pogłębieniu po obserwacji przebiegu posiedzeń najwyższych organów UPR. Uznałem, że celem Janusza Korwina-Mikke jest skanalizowanie impetu pragnącej zmian młodzieży oraz środowisk wolnościowych, tak aby idee te pozostawały wyłącznie przedmiotem rozważań teoretycznych. Na przełomie wieków wycofałem się z aktywnej działalności w UPR, sygnalizując kolegom, że kiedyś do polityki wrócę.” – Tomasz Urbaś
http://urbas.blog.onet.pl/2,ID393074870,index.html

A ilu nie miało takiego szczęścia, aby to odkryć?
v
Boguchwała, A.D. 03.02.2011 r. – mgr inż. Józef Bizoń
v
________
Czytaj też:
v
Polski trójkąt bermudzki: PO-PiS-SLD CZĘŚĆ I – NARODZINY
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/06/20/polski-trojkat-bermudzki-po-pis-sld-czesc-i-%e2%80%93-narodziny/
v
Polski trójkąt bermudzki: PO-PiS-SLD CZĘŚĆ II – POJMANIE POLSKI
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/08/11/polski-trojkat-bermudzki-po-pis-sld-czesc-ii-%e2%80%93-pojmanie-polski/
v
Wybory przez pryzmat „Nocnej zmiany – czy nocnej zdrady?”
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/08/10/wybory-przez-pryzmat-%e2%80%9enocnej-zmiany-%e2%80%93-czy-nocnej-zdrady%e2%80%9d/
___________

Odwołania w tekście do innych artykułów opublikowanych przez Józefa Bizonia:
v
Kontrrewolucja 2010 w wydaniu kandydata Korwina Mikke
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/08/15/kontrrewolucja-2010-w-wydaniu-kandydata-korwina-mikke/
_______________________
Przeniesiono i uaktualniono z:
http://www.propolonia.pl/blog-read2.php?bid=142&pid=3058
_________
15.08.2011

Filed under: Bez przydziału ]]> http://jozefbizon.wordpress.com/2011/08/15/radio-maryja-stanislaw-michalkiewicz-a-upr/feed/ 0 jozefbizon Artykuł w wersji PDF - KLIKNIJ, czytaj, zachowaj, drukuj http://jozefbizon.wordpress.com/2011/08/15/kontrrewolucja-2010-w-wydaniu-kandydata-korwina-mikke/ http://jozefbizon.wordpress.com/2011/08/15/kontrrewolucja-2010-w-wydaniu-kandydata-korwina-mikke/#comments Mon, 15 Aug 2011 12:38:08 +0000 Józef Bizoń http://jozefbizon.wordpress.com/?p=2592 Czytaj dalej →]]> 8 – KN1.D.1 – Kontrrewolucja 2010 w wydaniu kandydata Korwina Mikke.

Mądrzy ludzie powiadają, że przezorny zawsze jest ubezpieczony i że trzeba być dalekowzrocznym. Idąc za tym wskazaniem, a także wiedząc, że ludzie nie lubią czytać – a tym bardziej czytać dokumentów, tylko wolą posłuchać, pooglądać, wykombinowano sposób na budowę struktur UPR w terenie – na tzw. „rybkę” – tam, gdzie jest największa słuchalność Radia Maryja.
v
Gra jest ustawiona na ludzi młodych, bo starszych trudniej skołować lub zostali już skołowani przez innych.
v
Głównie chodzi o to, aby tych ludzi młodych uwięzić chociażby na jakiś czas w strukturach UPR i tym samym przeciwdziałać przejściu ich do innych ugrupowań politycznych, a tym bardziej do mogącego powstać ugrupowania szczeropolskiego, bo groziłoby to katastrofą docelowego planu generalnego, a po realizacji którego nie może być przecież mowy o żadnym anszlusie – chyba, że z Izraelem.
v
Przy okazji każdych wyborów posługując się tymi strukturami zawsze przechwycą na siebie jakąś część wyborców, których głosy mogłyby zasilić ugrupowania niechciane – patrząc z perspektywy docelowej. Z tych to też powodów nikt dotychczas nie ganił UPR za to, że przy każdych wyborach rozbija głosy wyborców – no bo rozbija tych co ma rozbijać. Zgoła odwrotna jest reakcja, gdy powstaje jakieś ugrupowanie skierowane przeciwko dotychczasowemu układowi – a to co innego i wówczas wrzask się podnosi, że będzie ono rozbijać głosy. A prawda jest taka, że najwyższy już czas rozbić nie tylko głosy – zabierając ich lwią część – ale i rozbić wszystkie sitwy i układanki mamiące Polaków. W każdym bądź razie trzeba te wysiłki podejmować nie bacząc na krzyki o rozbijaniu głosów puszczając je mimo uszu. Trudno – niech sobie krzyczą.
v
W 2002 i 2003 roku byłem zapraszany na spotkania organizowane we wsiach i małych miastach Podkarpacia do przeprowadzenia wykładów z moich opracowań z 2002 r. prezentowanych na tej witrynie. Zawsze po każdym przeprowadzonym wykładzie – na którym było sporo ludzi młodych ‑ okazywało się, że byłem tam potrzebny na przysłowiową „rybkę”. Na koniec mi dziękowano i przystępowano do zakładania koła UPR.
v
Przy okazji dowiadywałem się, że słuchacze kompletnie nie orientują się w tym, że program gospodarczy UPR to czystej wody hiper  „Balcerowicz”, ale za to dowiadywali się od organizatora spotkania, że Stanisław Michalkiewicz ma swoje felietony w Radio Maryja.
v
Po paru takich spotkaniach zrezygnowałem z takich zaproszeń. To osobiste doświadczenie pozwoliło mi na poznanie mechanizmu organizacji kół UPR w terenie – no i na podzielenie się swymi spostrzeżeniami w moim artykule „Kontrrewolucja, ale jaka?” z 2005 r. Okazuje się, że te moje spostrzeżenia są cały czas aktualne.
v
Na stronie: http://www.michalkiewicz.pl/linki.php czytamy:
„Unia Polityki Realnej
www.upr.pl
Oficjalna strona UPR. Stanisław Michalkiewicz był jednym z jej założycieli, wraz ze Stefanem Kisielewskim i Januszem Korwin-Mikke (rok 1987, patrz Życiorys).
Na stronie regularnie ukazują się teksty SM, linki do nagrań felietonów z Radia Maryja i informacje o spotkaniach.”
v
Niżej tekst mego artykułu z 2005 r. – opublikowanego wówczas na stronie: www.snpp.pl [obecnie już tam niedostępnego]
_______

Kontrrewolucja, ale jaka?

Pan redaktor Stanisław Michalkiewicz (UPR) w felietonie wyemitowanym w Radiu Maryja  dnia 07.12.2005 r. o godz. 20.50 – w 14 rocznicę powstania tego radia – przypomniał krwawe rocznice grudniowe w wykonaniu komunistów  i dzielnie stanął w obronie Radia Maryja za co należy mu się podziękowanie, ale przechodząc do politycznej analizy obecnego stanu rzeczy powiedział:

„Układ okrągłego stołu wie, że jego dni są policzone, a jego los przypieczętowany. Właśnie stąd te nerwy, właśnie dlatego to wycie. Nie ma co się nim przejmować. Trzeba puszczać mimo uszu absurdalne oskarżenia i nie tracić czasu na polemiki. Mamy bowiem większe zmartwienie. Okres dobrego fartu okrągłego stołu dobiega końca. To dobrze, ale musimy pamiętać, że natura nie znosi próżni. Jeśli zatem nie przedstawimy właściwej alternatywy, to złamanie tamtego monopolu nie przyniesie dobrych rezultatów. Dlatego zamiast wspierać się z wyjącym stadem szatanów trzeba rozpocząć dyskusję nad alternatywą. Dyskusję rzetelną, bez zagadywania się frazesami.”
v
„W związku z tym chciałbym przypomnieć o jeszcze jednej rocznicy. 6 grudnia minęło 15 lat od  rejestracji Unii Polityki Realnej obok PSL chyba najdłużej działającej partii na polskiej scenie politycznej. UPR z różnych powodów nie odniosła politycznego sukcesu pozostając przez cały okres swego istnienia na marginesie sceny politycznej, ale pozostając na tym marginesie wypracowała sporo interesujących propozycji  zarówno odnoszących się do gospodarki, jak i modelu ustrojowego państwa, a także polityki zagranicznej. Mówię o tym, bo sam uczestniczyłem w wielu tych pracach i nieskromnie powiem, że zasługują one na zainteresowanie, tym bardziej, iż ostatnia kampania wyborcza nie obfitowała w przełomowe propozycje. Tymczasem, podkreślam jeszcze raz, Polsce potrzeba kontrrewolucji i to kontrrewolucji udanej, żeby przełamanie monopolu układu okrągłego stołu przyniosło pożądane rezultaty dla narodu i państwa. Dlatego dyskusja powinna być poważna, bez frazesów i bez uprzedzeń. Teraz jest dobry moment.”

Pan red. Michalkiewicz zachwalając swą partię mówi, że UPR wypracowała sporo interesujących propozycji odnoszących się do gospodarki i żali się, że ostatnia kampania wyborcza nie obfitowała w przełomowe propozycje.
v
Ma się oczywiście rozumieć, że takimi przełomowymi propozycjami dysponuje i dysponowała UPR, ale elektorat się na tym nie poznał i UPR przez to cały czas – jak do tej pory – pozostawała na marginesie sceny politycznej.
v
Na stronie internetowej:
http://www.upr.org.pl/main/artykul.php?strid=1&katid=79&aid=91
mamy
v
„PROGRAM GOSPODARCZY  UNII POLITYKI REALNEJ  opracowany przez
INSTYTUT SOCJO-CYBERNETYKI w Warszawie zatwierdzony po poprawkach przez Radę Główną UPR dn. 11 grudnia 1990 r. zmieniony przez Radę Główną UPR w dn. 27 listopada 2004 r.”, a w nim m.in.:

- Kurs złotówki do innych walut winien być absolutnie swobodny – i wszelka ingerencja rządu lub banku zakazana ustawowo.
v
- Z uwagi na kluczową pozycję systemu bankowego banki będą prywatyzowane w pierwszej kolejności (p. ,,Prywatyzacja”).
v
- Na rynek polski dopuszczone zostaną wszelkie stabilne banki zachodnie.
v
- Przyjęta do konstytucji musi być klauzula gwarantująca, że każda ustawa, przepis, dekret, rozporządzenie lub tp. wchodzi w życie dopiero w sześć lat od chwili uchwalenia i opublikowania.
v
- Wszystkie domy na mocy ustawy staną się z mocy prawa Spółkami Mieszkaniowymi.
v
- Wszelkie drobne przedsiębiorstwa, warsztaty, lokale sklepowe i podobne pomieszczenia oraz majątek likwidowanych przedsiębiorstw – zostaną bezzwłocznie wystawione na licytację i sprzedane.
v
- Prywatyzacja majątku produkcyjnego będzie dokonana możliwie szybko i bez żadnych ograniczeń.
v
- Obrót akcjami jest całkowicie wolny między osobami prywatnymi.
v
- Lecznictwo zostaje bezzwłocznie sprywatyzowane.
v
- Szpitale, przychodnie i podobne instytucje zostaną sprywatyzowane na zasadach ogólnych. Jeśli nabywcą jest spółka złożona z większości lekarzy, uzyskuje o­na zniżki jak w p. E2 lub P10. Pozostali pracownicy zachowują prawo do nabycia 20% akcji.
v
- Szkolnictwo zostanie sprywatyzowane od razu.
v
- Nauka będzie płatna.
v
- Obecne wyższe uczelnie zostaną sprywatyzowane w sposób następujący:
   a.  Podział na mniejsze – jak w p.G2
…b.  Sprzedaż na zasadzie ,,małej prywatyzacji” (p.E)
v
- Kodeks Pracy i Układy Zbiorowe – 1. Umowy te zostają zniesione, jednakże ich postanowienia będą nadal częścią już zawartych umów o pracę. 2. Umowy nowo-zawierane będą zupełnie dobrowolne i dowolne. Państwo dbać będzie o uczciwe wykonywanie tych dobrowolnych umów.
v
- Cła na większość towarów zostaną zniesione od razu.
v
- Rolnictwo traktowane będzie jak każdy inny dział gospodarki, jednakże otrzyma ulgi w okresie przejściowym.
v
- Subwencje i dotacje – 1. Wszelkie subwencje i dotacje, a także podatki szczególne zostaną zniesione najlepiej w następnym roku budżetowym. 2. Dotyczy to również zasiłków dla bezrobotnych, które zostaną zniesione w ciągu 3 miesięcy. Zachowany być może zasiłek wypłacony przez 3 miesiące osobom, które po 5 latach pracy utraciły ją.
v
- Urządzenia wszelkich kopalń będą mogły być sprzedane wraz z prawem do eksploatacji.
v
- Opieka społeczna – 1. Opieka taka i działalność charytatywna winny być prowadzone przez prywatne organizacje, Kościoły, instytucje charytatywne (np. ,,Caritas”) a zwłaszcza osoby prywatne, które państwo wspomaga (zostawiając im pieniądze w kieszeniach).
v
- Związki zawodowe – 1. Polska wystąpi z Międzynarodowej Organizacji Pracy (oraz kilku agend o­nZ, np. UNESCO). 2. Zniesie się specjalne ustawodawstwo związkowe. 3. Związki zawodowe z mocy prawa staną się stowarzyszeniami zwyczajnymi. 4. Wszelkie dodatkowe przywileje dla związków i ich działaczy przestają istnieć.”

- Polityczny układ okrągłego stołu zrealizował już bardzo wiele z tego programu gospodarczego UPR. Zanosi się też na to, że i reszta programu UPR może zostać zrealizowana bez konieczności kontrrewolucji.
Nie za bardzo więc  wiadomo o jaką kontrrewolucję chodzi Panu red. Stanisławowi Michalkiewiczowi i przeciwko komu tak naprawdę skierowaną, bo sądząc po programie gospodarczym UPR można mniemać, że zdaniem UPR zagrożone jest dokończenia dzieła rozpoczętego po 1989 r. przez Balcerowicza.
v
Można by to wszystko puścić mimo uszu, gdyby nie fakt, że Pan red. Michalkiewicz wygłaszając od dłuższego już czasu swe felietony na antenie Radia Maryja jednocześnie od 2-ch lat buduje struktury terenowe UPR i to głównie z ludzi młodych w małych miasteczkach i większych wsiach, tj. tam gdzie jest duża słuchalność Radia Maryja.
v
Promocja swojej partii – Unii Polityki Realnej występującej w ostatnich wyborach do Sejmu RP jako Platforma Janusza Korwin-Mikke – przy okazji 14 rocznicy powstania Radia Maryja jest nader sprytnym posunięciem, aczkolwiek niesmacznym, tym bardziej, że zdecydowana większość ludzi nie zna programu UPR – w tym programu gospodarczego.
v
W ostatnich wyborach do Sejmu RP w 2005 r. UPR (Platforma Janusza Korwin-Mikke) zdobyła 1,57% głosów głównie wśród elektoratu prawicowego i jakoś dziwnie nikt nie atakował tego ugrupowania za to, że rozbija ono głosy po prawej stronie sceny politycznej.
Równocześnie w publikowanych badaniach opinii publicznej (również i w chwili obecnej) cały czas promuje się UPR wymieniając tę partię – ostatnio z 2% poparciem.
v
Wypada zgodzić się z Panem red. Michalkiewiczem, że Polsce potrzeba udanej kontrrewolucji, ale na pewno nie w wydaniu programu gospodarczego UPR, który jawi się jako ostateczne ukoronowanie polityki Balcerowicza – zero państwa polskiego, wszystko rozprzedane.
v
Wypada zgodzić się też z tym, że dlatego dyskusja powinna być poważna, bez frazesów i bez uprzedzeń. Teraz jest dobry na to moment.  Oczywistym jest też to, że teraz jest decydujący moment kto kogo przechytrzy i stanie na czele tej kontrrewolucji.
v
Boguchwała, A.D. 09 grudnia 2005 r.
v
Opublikowano na stronie: www.snpp.pl w dniu 10.12.2005 r.
= = = = = =
Boguchwała, A.D. 20 maja 2010 r.  -  mgr inż. Józef Bizoń
__________
Idź też do:
v
Polski trójkąt bermudzki: PO-PiS-SLD CZĘŚĆ I – NARODZINY
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/06/20/polski-trojkat-bermudzki-po-pis-sld-czesc-i-%E2%80%93-narodziny/
v
Polski trójkąt bermudzki: PO-PiS-SLD CZĘŚĆ II – POJMANIE POLSKI
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/08/11/polski-trojkat-bermudzki-po-pis-sld-czesc-ii-%E2%80%93-pojmanie-polski/
v
Wybory przez pryzmat „Nocnej zmiany – czy nocnej zdrady?”
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/08/10/wybory-przez-pryzmat-%e2%80%9enocnej-zmiany-%e2%80%93-czy-nocnej-zdrady%e2%80%9d/
v
Sprzedali Polskę i Polaków Unii Europejskiej – AW$LD – lekcja 5
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/08/07/sprzedali-polske-i-polakow-unii-europejskiej-awld-%e2%80%93-lekcja-5/
v
Kandydaci na Prezydenta RP a Układ Europejski – lekcja 3
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/08/07/kandydaci-na-prezydenta-rp-a-uklad-europejski-%e2%80%93-lekcja-3/
v
Polska – najlepszy przyjaciel Izraela w UE
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/08/14/polska-%e2%80%93-najlepszy-przyjaciel-izraela-w-ue/
_____________________
Przeniesiono i uaktualniono z:
http://www.propolonia.pl/blog-read.php?bid=142&pid=2644
_________
15.08.2011

Każda partia jest dobra pod warunkiem, że to nasza partia lub partie naszych kumpli wywodząca się z kanciastego stołu.
Demokracja jest tak długo najlepsza pod słońcem dopóki wybierana jest nasza partia lub partie  – patrz wyżej
v
W przeciwnym razie ludzi należy nauczyć głosować – szczególnie tych ze wsi, bo to nieudacznicy i stawiają krzyżyki tam gdzie nie trzeba albo też za dużo ich stawiają, a jeszcze gorzej, bo zabierają oni sobie te karty na pamiątkę tej naszej demokracji –a to przecież najcięższy grzech pod słońcem – no i przeciw demokracji – bo z naszymi nazwiskami  nie wiadomo co zrobią – znaczy się z tą kartą do głosowania z tymi naszymi nazwiskami. Mogą np. ją tam gdzieś przecież powiesić na nieodpowiedniej ścianie.
v
No może nie jest aż tak źle z tymi ludźmi ze wsi, bo może to wójt ze sprzątaczką [o proboszczu przecież nie wolno wspominać], albo może i jego ludzie dostawiają krzyżyki na tych już raz dobrze zakrzyżykowanych kartach  – przecież to dziecinnie proste; długopis w garść i szast krzyżyk – i po sprawie.
v
Może też wyrzucają [znaczy się ich ludzie w komisjach wyborczych] karty dobrze zakrzyżykowane i wsypują puste – i stąd tyle nieważnych głosów.
v
A może jeszcze do tego wszystkiego złego na tych pustych kartach ludzie wójta i jego spóła  [boć to ludzie uczone] wstawili prawidłowo krzyżyk i do żłobu dostało się więcej naszych konkurentów niż naszych, a tak nie miało być i być nie może.
v
Jedno jest pewne – tak, czy siak – będzie teraz z tego wielka zadyma, co już się zaczęło – bo Nasz Dziennik [Wydanie: Sobota-Niedziela, 27-28 listopada, Nr 277 (3903)] o tym mniej więcej w takim stylu napisał – w wywiadzie z euro-deputowanym Januszem Wojciechowskim - że takie bezeceństwa [chodzi o karty i krzyżyki  - a nie o poczyniony wyżej wstępniak] mogły mieć miejsce przy wyborach samorządowych roku Pańskiego 2010.
Zadymiarze tylko na to czekali i zaraz pognali po necie z sensacją podpierając się  wypowiedziami Pana posła do PE i dokładając do tego od siebie niestworzone rzeczy – np. jak to robi osoba podpisująca się gen. Jan Grudniewski [znaczy się generał, ale nie stopnia wojskowego – o tak sobie sami od siebie generały].
Jeszcze inni korzystając z rozkręcającej się zadymy grzmią już po necie:  jak np. podpisujący się jako Marek Chrapan: „ SZYKOWAĆ SIĘ !!!”, a wcześnie coś też on plótł po necie o „kałachach”.
v
Myślę, że Pan poseł nie przemyślał do końca skutków tych swych publicznych dywagacji na temat minionych wyborów samorządowych – w oparciu o ilość nieważnych głosów -  bo skutki tego mogą okazać się fatalne  [oczywiście jak zawsze dla Narodu Polskiego, a nigdy nie dla rządzących].
v
Najgorsze na dzień dzisiejszy jest to, że Pan poseł Janusz Wojciechowski bardzo lecce sobie dywaguje w absolutnym oderwaniu od elementarnych zasad logiki – nawet w zakresie uprawdopodobnienia swych dywagacji, nie mówiąc już o jakimkolwiek uzasadnionym podejrzeniu dokonania fałszerstwa wyborczego w związku z 12% głosów nieważnych oddanych w głosowaniach do sejmików województw.
Nie można w obecnej sytuacji politycznej w Polsce [chyba, że o to chodzi – czego nie zakładam] wyskakiwać z tezą [czy hipotezą] bez solidnego pokrycia w okolicznościach sprawy, a co więcej  sprzeczną z faktami wynikającymi z konfrontacji wyników wyborów samorządowych z 2006 r. i obecnych wyborów z roku 2010 do sejmików województw.
v
Pana poseł Janusza Wojciechowski [na tle ilości głosów nieważnych do sejmików w wysokości 12%] publicznie rzekł:
v
„Stawiam hipotezę, że wybory samorządowe mogły zostać sfałszowane. Wskazuje na to zdumiewająca liczba prawie 2 milionów głosów nieważnych. Niewykluczone, że ktoś je unieważniał już po głosowaniu.”
v
Rzecz w tym, że ta teza [hipoteza] jest z gruntu fałszywa – o tym mowa jest niżej –  a co gorsza niezmiernie szkodliwą – mogącą doprowadzić do nieprzewidywalnych zachowań ludzi i niemożliwych do opanowania zwykłymi środkami.
v
Zaś udział „Naszego Dziennika” w nagłośnieniu tej absurdalnej tezy w wydaniu sobotnio-niedzielnym [największa poczytność w tym okresie czasu] pozwala – również i w oparciu o jego dotychczasowy kurs – na publiczne postawienie pytania: „nasz” to znaczy konkretnie czyj jest ten „Nasz Dziennik”? I w pytaniu tym pomijam ludzi zwiedzionych – co powinno być oczywiste.
v
Wykonanie zestawienia wyników wyborów samorządowych roku 2006 i roku 2010 [w szczególność w odniesieniu do sejmików wojewódzkich, ale i nie tylko] w sposób oczywisty zaraz na wstępie przeczy stawianej tezie przez Pana posła J. Wojciechowskiego.
Więcej analiza porównawcza wyników roku 2006 i roku 2010 ukazuje pewną stałą już w czasie zależność przejawiającą się właśnie w liczbie głosów nieważnych – i nie jest bynajmniej winą ludzi [szczególnie tych ze wsi] nieumiejących stawiać krzyżyki na kartach do głosowania.
Ludziska umieją Panie pośle stawiać te krzyżyki . Aby się o tym przekonać wystarczy prześledzić wyniki głosowań do Sejmu i Senatu RP z kolejnych poprzednich wyborów /ok. 3% nieważnych głosów/. No i nie pierwszy raz ludzie te krzyżyki stawiają na kartach, a potem władza już po wyborach kładzie krzyżyk na tych ludziach – i tak do następnych wyborów.
v
Nie jest to też wynikiem działania jakichś wrażych sił – chyba, że za takowe wraże siły uznamy właśnie takie świadome zachowanie się wyborców oddających nieważne głosy.
v
Niżej zestawiono w tabeli wyniki wyborów samorządowych z roku 2006 i roku 2010 r. do sejmików województw – do wszystkich województw w Polsce.
Dla sprawdzenia poprawności danych  pod każdą nazwą województwa – wpisaną w pierwszej kolumnie tabeli –wstawiono łącza do wyników wyborów zawartych w bazie Państwowej Komisji Wyborczej.
Najistotniejsze elementy do analizy przedstawiono dodatkowo niżej wizualnie na wykresach słupkowych. Wykonano też zestawienie zbiorcze dla całej Polski odnośnie sejmików województw.
v
Stoi z tego jak wół, że poziom nieważnie oddawanych głosów [i kart zabieranych do domu przez wyborców] oscyluje wokół tej samej niewiele różniącej się wartości. Prawidłowość ta dotyczy wszystkich województw bez żadnego wyjątku.
v
Najniższy poziom nieważnych głosów ma województwo śląskie [10,02% w roku 2006; 9,99% w roku 2010].
Najwyższy poziom nieważnych głosów ma województwo wielkopolskie [16,94% w roku 2006; 15,46% w roku 2010].
v
Poziom głosów nieważnych [liczony z uwzględnieniem zabranymi kart do domów]w skali całej Polski wynosił:  12,91% w roku 2006; 12,23% w roku 2010. [zmniejszył się w stosunku do roku 2006 o 0,68%].

W liczbach bezwzględnych było głosów nieważnych: 1 792 424 w roku 2006; 1 772 803 w roku 2010. Nastąpiło zmniejszenie liczby głosów nieważnych w stosunku do roku 2006 o 19 621.
v
Frekwencja wyborcza efektywna [liczona stosunkiem głosów ważnych do liczby uprawnionych]: 39,98% w roku 2006; 41,56% w roku 2010. Wzrosła w stosunku do roku 2006 o 1,58%.
v
Z OBWIESZCZENIA PAŃSTWOWEJ KOMISJI WYBORCZEJ z dnia 23 listopada 2010 r.
o zbiorczych wynikach wyborów do rad na obszarze kraju, przeprowadzonych w dniu 21 listopada 2010 r.
http://wybory2010.pkw.gov.pl/templates/kbw/doc/Obwieszczenie%20PKW.pdf
dowiadujemy się, że głosowanie przeprowadzono w 25 464 obwodach głosowania. Głosowania nie przeprowadzono w 1 001 okręgach wyborczych [na 23 101 okręgi wyborcze], bo albo chętnych na radnych nie było, albo kandydatów było tylu co miejsc [mandatów]  na radnych.
v
Do 2 152 rad gmin w gminach liczących do 20 tys. mieszkańców [czyli dotyczących wsi] było głosów nieważnych w skali całej Polski 190 490, to jest 2,78% [2,99% w roku 2006].
Do 262 rad w gminach liczący więcej niż 20 000 mieszkańców – głosów nieważnych oddano 179 935, to jest 5,45% [5,60% w roku 2006].
Do 64 rad  miast na prawach powiatu [- głosów nieważnych oddano 125 495, to jest 3,56% [3,32% w roku 2006].
Do Rady m. st. Warszawy – głosów nieważnych oddano 28 375, to jest 4,38% [5,42% w roku 2006]- [Do rad dzielnic m. st. Warszawy - głosów nieważnych oddano 22 007, to jest 3,40% [4,16% w roku 2006]].
v
Ale już do 314 rad powiatów – głosów nieważnych oddano 841 976, to jest 8,18% [8,30% w roku 2006].
Do 16 sejmików województw – głosów nieważnych oddano 1 744 609, to jest 12,06% [12,70% w roku 2006].
v
Dane zbiorcze z wyborów samorządowych roku 2006  mamy podane w OBWIESZCZENIU PAŃSTWOWEJ KOMISJI WYBORCZEJ z dnia 15 listopada 2006 r. o zbiorczych wynikach wyborów do rad na obszarze kraju, przeprowadzonych w dniu 12 listopada 2006 r.
http://wybory2006.pkw.gov.pl/kbw/cache/doc/d/obwPKW/wyniki.pdf
v
Do tego dodajmy, że członkowie komisji wyborczych wyłaniani są w drodze losowania spośród kandydatów zgłaszanych przez poszczególne komitety wyborcze. Komisje te wyłania się w ten sposób przed każdymi wyborami i  przy każdych kolejnych wyborach składy osobowe komisji są inne. Do tego dochodzą mężowie zaufania wyznaczani przez poszczególne komitety wyborcze.
v
No i teraz – na tle tej analizy – zapytajmy Pana posła Janusza Wojciechowskiego [zasiadającego w Parlamencie Europejskim] o dziecinną łatwość fałszowania [co do głosów nieważnych] obecnych wyborów samorządowych  roku 2010 i to w dodatku takiego fałszowania, aby uzyskać niemal pełną zgodność – pokrywanie się – wszystkich wyników   roku 2010 i roku 2006 w zakresie głosów nieważnych – tak co do każdego województwa, jak i w skali całej Polski.
v
Może jakiś matematyk wyliczy nam jakie to może być prawdopodobieństwo. Bo wygląda na to, że w opisanych wyżej warunkach bardzo bliskie zera.  No chyba, że mieli jakiś super tajny system szybkiego reagowania i super szybkiej i sprawnej łączności – w skali całej Polski – aby dowodzić tym na jaką liczbę [no i na rzecz kogo]  każda z 25 464 komisji obwodowych ma dokonać kantu, aby wszystko odpowiadało poziomowi roku 2006 r.  No i już podczas wyborów w roku 2006 r. musiał ten system działać, aby wytworzyć taką bazę porównawczą wyników do roku 2010 – żeby nikt nic teraz nie podejrzewał .
v
Ciekawą przy tym jest sprawa, że w 2006 r. nikt nie robił z tego rabanu – a teraz raban na całego. Odpowiedź wydaje się być prostą. W 2006 r. pewnie liczono na to, że to zjawisko przejściowe, jednak teraz w 2010 r. po wyborach okazało się, że jest to zjawisko trwałe.
v
Około 10% elektoratu [2% odliczamy na nieudaczników] idących do urn wyborczych nie identyfikuje się z żadną obecną partią polityczną wystawiającą swych kandydatów do Sejmików województw. Te 10% wyborców daje temu wyraz oddając głosy nieważne.
v
Wrzaskliwe kampanie wyborczych do sejmików prowadzą partie polityczne przez co wyborcy postrzegają sejmik jako przedłużone ciało polityczne układów partyjnych u szczytu władzy i w parlamencie.
v
Co prawda w mniejszym już stopniu, ale też już znacznym, wyborcy postrzegają rady powiatów jako przedłużone ciała polityczne. Również temu dają wyraz głosami nieważnymi. Inaczej już rzecz się ma z radami gmin będącymi najbliżej wyborcy. Tu stosowany jest przeróżnego rodzaju kamuflaż dla ukrycia powiązań partyjnych [np. zmieniane nazwy komitetów wyborczych na każde wybory] przez co wyborca nie postrzega tych rad jako przedłużonego ciała partyjnego, a z drugiej strony rady te są najbliższe wyborcy a wybrane rady chcąc, czy nie, muszą się jako tako liczyć z wyborcami – za cztery lata przecież będą kolejne wybory.
v
Władcy Polski – ich różnej maści protektorzy -  zauważyli nagle, że budzą się z przysłowiową „ręką w nocniku”, że wali się strategia uzgadniana na schadzkach u Sorosa w Fundacji Batorego i tam wygłaszana – więcej w „PiS w Fundacji Batorego George’a Sorosa”.
Zauważyli, że zaistniała realna groźba zawalenia się tak misternie budowanego i w bólach zrodzonego „Polskiego trójkąta bermudzkiego: PO-PiS-SLD” z obrotowym PSL.
No i dobrym rozwiązaniem tego powstałego ambarasu mogłaby się okazać ostra zawierucha – a i ostatecznie skłócenie wszystkich ze wszystkimi też ujdzie jako rozwiązanie.
v
Tylko po co w to wszystko wpakował się Pan poseł do Parlamentu Europejskiego Janusz Wojciechowski? Czy aby nie jest tak, że pan każe to sługa musi?
v
Boguchwała, A.D. 30 listopada 2010 r. – mgr inż. Józef Bizoń.

v
Ps. Niżej wykresy słupkowe i tabela wyników głosowań – wykonał Józef Bizoń.
W wersji PDF tego artykułu - tabela wyników z aktywnymi linkami do wyników na stronie PKW
_____________
v
Odwołania w tekście do innych artykułów opublikowanych przez Józefa Bizonia:
v
PiS w Fundacji Batorego George’a Sorosa
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/06/17/pis-w-fundacji-batorego-georgea-sorosa-uaktualnienie/
v
Polski trójkąt bermudzki PO-PiS-SLD cz.1 NARODZINY”
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/06/20/polski-trojkat-bermudzki-po-pis-sld-czesc-i-%E2%80%93-narodziny/
_______________________
Przeniesiono i uaktualniono z:
http://www.propolonia.pl/blog-read.php?bid=142&pid=2923
___________
15.08.2011

v

v

v

Wyniki zestawił i opracował: Józef Bizoń.
W wersji PDF artykułu - Tabela z aktywnymi linkami do strony PKW z wynikami głosowań dla poszczególnych województw.

W Jerozolimie rozpoczęły się wspólne obrady rządów Benjamina Netanjahu i Donalda Tuska. Aż 55 osób liczy oficjalna rządowa delegacja, na czele której Donald Tusk przybył do Izraela. W jej skład wchodzą m.in. ministrowie obrony Bogdan Klich, edukacji Katarzyna Hall oraz spraw zagranicznych Radosław Sikorski. Premierowi towarzyszy również jego doradca – a zarazem honorowy obywatel Izraela – Władysław Bartoszewski. – Wspólne obrady rządów Polski i Izraela to dowód, że łączy nas szczególny sojusz. I nie chodzi tu tylko o historyczne sentymenty, ale także o twarde interesy – powiedział „Rzeczpospolitej” Władysław Bartoszewski. – Polska w lipcu obejmuje przewodnictwo w UE i Izraelczycy łączą z tym spore nadzieje – dodał.
v
Już w 2004 roku, gdy Polska przystąpiła do Unii, mówiono, że stanie się w tej instytucji przeciwwagą dla propalestyńskich państw, takich jak Francja czy Wielka Brytania. Obecnie, w wyniku rewolucji w świecie arabskim, osłabienia roli USA w regionie oraz impasu w rozmowach z Palestyńczykami, międzynarodowa pozycja Izraela uległa znacznemu osłabieniu. Polskie przewodnictwo w Unii może ją wzmocnić.
v
– Polska to ewenement. Wszystkie liczące się siły polityczne w naszym kraju są życzliwe Izraelowi. Zarówno PO, jak i prawicowe PiS. Przecież świętej pamięci Lech Kaczyński był wielkim przyjacielem państwa żydowskiego – mówi Bartoszewski. – Proszę wskazać inny kraj w Europie, w którym w ostatnim 20-leciu trzech szefów dyplomacji, Meller, Rotfeld i Geremek, było żydowskiego pochodzenia, jeden ma honorowe obywatelstwo Izraela, a obecny ma żonę Żydówkę.
v
Rozmowy w Jerozolimie dotyczą współpracy w dziedzinie kultury, edukacji (wycieczki izraelskiej młodzieży do Polski), gospodarki oraz wojskowości. Ministrowie obrony podpiszą deklarację dotyczącą współdziałania między obydwiema armiami. Chodzi m.in. o wspólne ćwiczenia  pilotów F‑16.
– Obie nasze armie mają amerykański sprzęt, ale my używamy go na co dzień w warunkach bojowych. Dlatego taka współpraca może być dla Polaków niezwykle cenna – powiedział „Rzeczpospolitej” Jossi Melman, znany izraelski publicysta.
v
Podkreśla on, że polsko-izraelskie zbliżenie to w dużej mierze zasługa pochodzących z Polski Izraelczyków (Melman sam urodził się w Warszawie), którzy z nostalgią myślą o „starej ojczyźnie“. – Do tanga trzeba jednak dwojga. Widzimy, że Polska również jest do nas nastawiona bardzo pozytywnie. W efekcie stereotyp Polaków jako notorycznych antysemitów zanika. Zarówno w Izraelu, jak i w diasporze – dodał Melman.
v
Nie wszystkim w Warszawie znakomite relacje na linii Izrael – Polska odpowiadają.
Dziś przed siedzibą rządu odbędzie się demonstracja Kampanii Solidarności z Palestyną. – To, że te obrady nie odbędą się w Tel Awiwie, tylko w okupowanej Jerozolimie, to skandal.
Polska sankcjonuje zbrodniczą politykę Izraela wobec Palestyńczyków – powiedziała „Rz” Ewa Jasiewicz, działaczka Kampanii.
Jej zdaniem Polska powinna jak najszybciej zerwać stosunki dyplomatyczne z Izraelem i wszystkie kontrakty zawarte z izraelskimi firmami.
v
Źródło: Rzeczpospolita
= = = = = = = = = =

.

.

.

Ps.
v
Czytaj też to niżej. To wszystko łączy się w jedną całość.

1. Prezydent Kaczyński  porównał siebie do izraelskiego premiera Ariela Szarona
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/08/06/prezydent-kaczynski-porownal-siebie-do-izraelskiego-premiera-ariela-szarona/
v
2. Naczelny Rabin Polski Michael Schudrich o Lechu Kaczyńskim
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/06/20/naczelny-rabin-polski-michael-schudrich-o-lechu-kaczynskim/
v
3. Polska stać będzie u boku Izraela! – Czy Lech Kaczyński drugim Szaronem? A może kimś znacznie więcej?
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/08/13/polska-stac-bedzie-u-boku-izraela/
v
4. Nie będziesz miał cudzych bogów przede Mną
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/08/08/nie-bedziesz-mial-cudzych-bogow-przede-mna/
v
5. Na Wawel za kładzenie podwalin pod budowę państwa żydowskiego na ziemiach polskich
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/08/06/na-wawel-za-kladzenie-podwalin-pod-budowe-panstwa-zydowskiego-na-ziemiach-polskich/
v
6. Aby krzyk Narodu Polskiego nie został przez świat zauważony
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/08/10/aby-krzyk-narodu-polskiego-nie-zostal-przez-swiat-zauwazony/
v
7. Kontekst smoleński doktryny politycznej ujawnionej przez  PiS w Fundacji Batorego
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/08/07/kontekst-smolenski-doktryny-politycznej-ujawnionej-przez-pis-w-fundacji-batorego/
v
8. Zadymy sejmowe a sprawa odszkodowań dla Żydów – kontekst wyborczy
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/08/09/rzecz-o-kaczynskich-marku-jurku-i-nie-tylko-zadymy-sejmowe-a-sprawa-odszkodowan-dla-zydow/
v
9. Polski trójkąt bermudzki: PO-PiS-SLD CZĘŚĆ I – NARODZINY
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/06/20/polski-trojkat-bermudzki-po-pis-sld-czesc-i-%E2%80%93-narodziny/
v
10. Polski trójkąt bermudzki: PO-PiS-SLD CZĘŚĆ II – POJMANIE POLSKI
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/08/11/polski-trojkat-bermudzki-po-pis-sld-czesc-ii-%E2%80%93-pojmanie-polski/
v
11. Jan Olszewski i Układ Europejski z 16.12.1991 r.
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/06/21/jan-olszewski-i-uklad-europejski-z-16-12-1991-r/
v
12. Nocna zmiana – czy nocna zdrada
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/08/07/nocna-zmiana-%E2%80%93-czy-nocna-zdrada/
v
13. Jeżeli Radio Maryja i Nasz Dziennik nie wiedziały kogo i co popierają, to teraz już wiedzą!
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/08/10/jezeli-radio-maryja-i-nasz-dziennik-nie-wiedzialy-kogo-i-co-popieraja-to-teraz-juz-wiedza/
v
14. Jarosław Kaczyński gwarantem – czego?
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/08/14/jaroslaw-kaczynski-gwarantem-%E2%80%93-czego/
v
15. UNIJNY MATRIX – CO, SKĄD i JAK POBRAĆ [Opracowania i dokumenty z 2002 r.]
http://jozefbizon.wordpress.com/opracowania-matrix-ue-2002/
v
Boguchwała A.D. 26 luty 2011 r. – mgr inż. Józef Bizoń
______________
Przeniesiono i uaktualniono z:
http://www.propolonia.pl/blog-read2.php?bid=142&pid=3124
_________
14.08.2011

W świetle wyłożonych dowodów na mojej stronie  http://jozefbizon.wordpress.com udział w tzw. wyborach 4 lipca 2010 r.  lub  poparcie któregokolwiek z kandydatów stanowi zaprzeczenie zdrowego rozsądku. Stanowi swoistą nagrodę za zbudowane -  siłami wszystkich dotychczasowych formacji politycznych – mechanizmy zniewolenia Narodu Polskiego. W świetle zgromadzonych i ujawnionych ogółowi dowodów byłoby to wielce nieetyczne i wielce niemoralne przesłanie dla młodego pokolenia Polaków.
v
Strategia ujawniona w artykule „PiS w Fundacji Batorego George’a Sorosa” wspierana była przez wszystkie liczące się ośrodki medialne w Polsce, jak i przez wszystkie mające duże oddziaływanie środowiska opiniotwórcze.
Rozłożone były jedynie role i akcenty na poszczególne wykreowane wedle tej strategii główne partie – PiS i PO. Nic też więc dziwnego, że teraz te ośrodki medialne i te środowiska wyłażą wręcz ze skóry, aby skłonić ludzi do wzięcia udziału w tej farsie wyborczej.
v
Po stronie wspierających Jarosława Kaczyńskiego panuje w ostatnim czasie wręcz histeria, że niby co to się nie stanie, gdy on nie zostanie Prezydentem RP.
Otóż w sytuacji przegranej Jarosława Kaczyńskiego padnie ta misternie budowana przez lata strategia. Zostaną odblokowane pola do wyłonienia się siły politycznej reprezentującej tzw. wykluczonych, których tak się bał Jarosław Kaczyński w swym wykładzie w Fundacji Batorego. Dopiero te nowe siły polityczne, a nie żaden PiS, mogą podjęć skuteczną, a nie pozorowaną,  walkę polityczną z PO.
v
Wystarczy spojrzeć na mapę Polski z procentowym rozkładem głosów dla kandydata PO i kandydata PiS po pierwszej turze wyborów, aby uzmysłowić sobie, że w wyniku tej realizowanej od lat obłąkańczej  strategii Polska rozrywana jest wewnętrznie na dwa obszary wpływów obcych sił – jednych stojących za plecami PO i drugich stojących za plecami PiS.
A przecież potrzebna jest nowa siła polityczna zdolna przeniknąć te dwa oddalające się od siebie obszary Polski. Siła eliminująca tak wpływy PiS, jaki wpływy PO, a w ślad za tym zdolna do wewnętrznego integrowania się tych dwu obszarów Polski.
Łudzą się ci, którzy w ostatnim czasie udzielają swego poparcia Jarosławowi Kaczyńskiemu.
Wygrana Jarosława Kaczyńskiego to kontynuacja na bliżej nieokreślony czas w/w strategii [raz PiS, raz PO], no i ci naiwni mogą zapomnieć o budowie liczącej się nowej formacji politycznej mimo ich szumnych polskich narodowych haseł i zarysów programu.
v
Boguchwała, A.D. 02 lipca 2010 r. – mgr inż. Józef Bizoń
_________
v
Odwołania w tekście do innych artykułów opublikowanych przez Józefa Bizonia:
v
PiS w Fundacji Batorego George’a Sorosa
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/06/17/pis-w-fundacji-batorego-georgea-sorosa-uaktualnienie/
_______________________
Przeniesiono i uaktualniono z:
http://www.propolonia.pl/blog-read.php?bid=142&pid=2742
_________
14.08.2011

W poszukiwaniu odpowiedzi na tak postawione pytanie sięgnijmy na początek do oficjalnej wizyty w dniach 10-13 września 2006 r. Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego w Izraelu w związku z 60 rocznicą powstania państwa Izrael.
v
PORTAL SPOŁECZNOŚCI ŻYDOWSKIEJ JEWISH.ORG.PL zamieszcza na tę okoliczność informację PAP, w której czytamy:
v
„Prezydent Kaczyński w przemówieniu zaznaczył, że pochodzi z kraju, z którego pochodzi też bardzo znaczna część diaspory żydowskiej. W ocenie prezydenta to właśnie szczególnie łączy Polskę z Izraelem i dlatego chcemy jak najlepszych stosunków. – Osiągamy je – ocenił.
Słowa prezydenta RP o polsko-żydowskiej przeszłości i bezprecedensowe deklaracje, że Polska stać będzie u boku Izraela, wywołały aplauz zebranych.”
http://www.jewish.org.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=1456&Itemid=57
v
I dalej: „Polska to miejsce, gdzie ponad 800 lat trwała żydowska diaspora. I że tutaj rozwijała się żydowska kultura, m.in. żydowski renesans, żydowskie oświecenie – mówił prezydent. Jak zaznaczył, chciałby, żeby młodzi obywatele Izraela wiedzieli, jaki udział mieli ich rodacy w historii Polski, w powstaniach narodowych, i jaką rolę odegrali w tworzeniu polskiej literatury i kultury.”

W artykule Macieja Konarskiego z dn. 13.09.2006 r. zamieszczonego na
http://www.psz.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=3213
czytamy:
„Polska jest przyjacielem Izraela, który zawsze może na Polskę liczyć” zadeklarował polski prezydent”
„Podczas poniedziałkowego spotkania Kaczyńskiego z prezydentem Izraela Mosze Kacawem ten ostatni nawiązał do historii i holokaustu. „Pamiętamy z bólem, że na ziemi polskiej wydarzyła się najstraszniejsza tragedia narodu żydowskiego. Na ziemi polskiej działali naziści i ich kolaboranci, dążąc do zagłady narodu żydowskiego” powiedział. „Jest prawdą, że na ziemi polskiej doszło do wielkiej tragedii, zbrodni, jaką był holokaust” odparł Lech Kaczyński podkreślając jednak twardo, że „tragedię przygotował i zrealizował reżim niemiecki, nazistowski”.
v
Zauważmy, że Mosze Kacaw najwyraźniej odwoływał się w tym miejscu do paszkwilu Grosa „Sąsiedzi”, który to paszkwil podżyrował Lech Kaczyński wstrzymując – jako Minister Sprawiedliwości – ekshumację zwłok w Jedwabnem. Swoje zrobił i teraz mógł podkreślać twardo jedynie na użytek ogłupienia Polaków – no bo nie Żydów, którym wyświadczył przysługę.
v
I dalej czytamy:
„W poniedziałek Prezydent RP uczestniczył w uroczystości otwarcia wystawy „Za Naszą i Waszą Wolność”, poświęconej udziałowi obywateli pochodzenia żydowskiego w wojsku polskim. Prezydent Kaczyński wygłosił wykład na temat „Stosunków polsko-żydowskich i polsko-izraelskich”. Jak powiedział Lech Kaczyński, Żydzi byli obecni w polskich siłach zbrojnych już w powstaniu kościuszkowskim. Jego zdaniem, taka wystawa „to klucz do przełamywania pewnych obustronnych stereotypów”.”
v
Z tego wyżej już podanego wyłania się nam obraz, że – zdaniem Lecha Kaczyńskiego -  Polska należy się jednakowoż Polakom jak i Żydom.

No i Żydom należy się jeszcze dodatkowo odszkodowanie za utracone mienie w czasie II wojny światowej. Upomniał się oto Yohilel Lekiet – przedstawiciel Światowego Kongresu Żydów. A na to L. Kaczyński: „„jest w tej chwili projekt polskiej ustawy w tym zakresie”. „W tej chwili spór dotyczy nie zasady tylko procentu”
Na okoliczność odszkodowań dla Żydów L. Kaczyński jechał na tę wizytę już przygotowany, a nie z pustymi rękoma.
Załatwił mu to Marszałek Sejmu RP Marek Jurek wraz z Sejmem RP. Ten sam Marek Jurek, który pierwszy wprowadzał Chanukę do sejmu składając w sejmie, jako Marszałek Sejmu RP, życzenia Żydom z okazji ich święta Chanuka. No bo przecież L. Kaczyński nie mógł tylko powiedzieć twardo Żydom, że da się to jakoś kiedyś zrobić.
Szczegóły w „Zadymy sejmowe a sprawa odszkodowań dla Żydów ‑ kontekst wyborczy”.
v
Z artykułu Macieja Konarskiego dowiadujemy się jeszcze innej ciekawej rzeczy.
Otóż – udało się obejść Ministra Edukacji Narodowej Romana Giertycha [w rządzie Jarosława Kaczyńskiego] uznawanego w Izraelu za antysemitę. Sprawa dotyczyła koordynacji wizyt edukacyjnych młodzieży izraelskiej w Polsce. Okazuje się, że na życzenie Żydów Jarosław Kaczyński – na kilka tygodni wcześniej przed wizytą swego brata Lecha w Izraelu – powołał specjalnego pełnomocnika do tych celów. Warto by było teraz spytać Jarosława Kaczyńskiego o personalia tego pełnomocnika. Zaś Romana Giertycha wypada zapytać: czy warto było zakładać jarmułkę na głowę w Jedwabnem?
A jak wyglądają te nowe zasady wycieczek młodzieży żydowskiej do Polski to można zobaczyć tu:
http://www.youtube.com/watch?v=nu6t9YmHvT4&feature=player_embedded
v
Lech Kaczyński podczas tej wizyty zaprzeczył temu jakoby Radio Maryja prowadziło jakąś walkę z Żydami, no i że ono się zmienia. Komentarz do tego twierdzenia na razie pozostawmy na później.
v
W miesiącu lutym 2006 r. – jak można sądzić w ramach przygotowań do wrześniowej wizyty w Izraelu – Żydowska Agencja JTA podała:
[czytaj: „Prezydent Kaczyński porównał siebie do izraelskiego premiera Ariela Szarona”]

„Prezydent Kaczyński porównał siebie do izraelskiego premiera Ariela Szarona, “prawdopodobnie jako jedyny przywódca europejski”. Podkreśla też, że polski ambasador w Izraelu potępił terroryzm palestyński, co – jak pisze – “wywołało wrzaski oburzenia ze strony niektórych jego europejskich kolegów”.
„Jak przypomina autor, Lech Kaczyński jeszcze jako minister sprawiedliwości w rządzie premiera Buzka (w latach 2000-2001) “przeforsował pełne ujawnienie masakry Żydów w Jedwabnem“, a później, jako burmistrz Warszawy, aktywnie poparł budowę Muzeum Historii Żydów Polskich w stolicy.”
v
Swe przywiązanie do Izraela – i wypełnianie deklaracji „Polska stać będzie u boku Izraela” – Lech Kaczyński potwierdzał również później swym działaniem jako Prezydent RP.
Wprowadził on do Pałacu Prezydenckiego zwyczaj obchodzenia żydowskiego święta „Chanuka”.
Regularnie odwiedzał Synagogę Nożyków w Warszawie.
Odznaczał Żydów wysokimi polskimi odznaczeniami państwowymi, co byłoby zrozumiałe, gdyby te odznaczenia były przyznawane za odbudowę polskiej suwerennej państwowości, a tym czasem popatrzmy:
Odznaczeni zostali:

- za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce,
za zasługi dla odrodzenia polskiej społeczności żydowskiej w wolnej Polsce:
   KRZYŻEM KOMANDORSKIM ORDERU ODRODZENIA POLSKI
           Pan Piotr Krzysztof KADLČIK
- za wybitne zasługi w działalności na rzecz dialogu polsko-żydowskiego
   KRZYŻEM OFICERSKIM ORDERU ODRODZENIA POLSKI
           Pan Krzysztof Symcha KELLER
Pan Michael Joseph SCHUDRICH
   KRZYŻEM KAWALERSKIM ORDERU ODRODZENIA POLSKI
           Pani Joanna Małgorzata PODOLSKA-PŁOCKA
Pan Marek SZUKALAK
- za zasługi dla odrodzenia polskiej społeczności żydowskiej w wolnej Polsce
   ZŁOTYM KRZYŻEM ZASŁUGI
           Pan Yosef EREZ *
Pan Michał Stanisław SAMET.

Więcej tu: „Nie będziesz miał cudzych bogów przede Mną”
To raczej władze Izraela powinny dać swe odznaczenia za te osiągnięcia – no cóż, ale jak się stoi u boku Izraela …
v
Po katastrofie pod Smoleńskiem 10.04.2010 r. w wywiadzie dla The JewischWeek (Tuesday April 20, 2010 26 Nisan 7670)
[http://www.thejewishweek.com/news/international/%27we_lost_friend%27
Tłumaczenie w „Naczelny Rabin Polski Michael Schudrich o Lechu Kaczyńskim”]
Naczelny Rabin Polski Michael Schudrich mówił o Lechu Kaczyńskim:

„Straciliśmy przyjaciela.  Jako Prezydent Polski, Lech Kaczyński z całą siłą i szczerze wspierał Izrael oraz naszą tutejszą żydowską społeczność:
v
- Ostatnio,  bardzo mocno przeciwstawił się Raportowi Goldstone’a, przygotowanemu dla ONZ, w którym oskarża się Izrael o dokonanie przestępstw wojennych w Gazie.
v
- Lech Kaczyński był pierwszym prezydentem, który zapalił świecę z okazji święta Chanukah w pałacu prezydenckim.  Od trzech lat mam honor kierować tą ceremonią.
v
- W grudniu 2008 r. jako pierwszy polski prezydent odwiedził synagogę Nożyka, centrum życia społeczności żydowskiej w stolicy, aby zapalić pierwszą świecę Chanukah.
v
- Jako jeden z pierwszych popierał idee utworzenia w Warszawie Muzeum Żydowskiego, które obecnie tam się wznosi.”
v
„Brakuje mi słów, aby opisać ból, i cierpienie całego narodu. Straciłem przyjaciół. Żydzi i Izrael stracili przyjaciół.
v
Przyjaciele, których straciliśmy, walczyli, aby uczynić Polskę lepszą i Polska już jest lepsza dzięki nim.”

I ma rację rabin – tyle tylko, że nie dopowiedział, że Polska dzięki nim jest lepsza [a może dużo lepsza], ale dla Żydów. Nic też dziwnego w tym, że Lechowi Kaczyńskiemu należy się Wawel – zdaniem Żydów.
Czytaj: „Na Wawel za kładzenie podwalin pod budowę państwa żydowskiego na ziemiach polskich”
v
I żeby była sprawa jasna, to nie tylko Kaczyńscy i PiS zasługują na bardzo wysokie uznanie Żydów, ale i pozostali uczestnicy kanciastego stołu rządzący Polska od 1989 r.
W informacji PAP, msu /10.01.2006 23:09 w „Obecność w UE to sprawa fundamentalna”
Prezydent Lech Kaczyński powiedział podczas spotkania z dyplomatami m.in.:
“Fundamentalną sprawą jest dla nas przynależność do UE” – podkreślił prezydent. “Traktujemy to jako poważny sukces” – dodał.
„Kaczyński wyraził też przekonanie, że stosunki z Izraelem, które istotnie poprawiły się w ostatnich kilkunastu lat obecnie “przybiorą nową jakość” – no i jak już wyżej pokazano przybrały.
A przytoczona już żydowska agencja JTA 10.02.2006 r. podała:
“Od upadku komunizmu Polska – kraj, który Żydzi tak lubią nienawidzić – prowadzi konsekwentnie proamerykańską i proizraelską politykę” – ocenia Taube.”
v
Powróćmy teraz do wypowiedzi L. Kaczyńskiego w Izraelu:
„Polska to miejsce, gdzie ponad 800 lat trwała żydowska diaspora. I że tutaj rozwijała się żydowska kultura, m.in. żydowski renesans, żydowskie oświecenie – mówił prezydent. Jak zaznaczył, chciałby, żeby młodzi obywatele Izraela wiedzieli, jaki udział mieli ich rodacy w historii Polski, w powstaniach narodowych, i jaką rolę odegrali w tworzeniu polskiej literatury i kultury.”
v
„Prezydent Kaczyński wygłosił wykład na temat „Stosunków polsko-żydowskich i polsko-izraelskich”. Jak powiedział Lech Kaczyński, Żydzi byli obecni w polskich siłach zbrojnych już w powstaniu kościuszkowskim.”
„Podczas spotkania z młodzieżą w Yad Vashem prezydent był też pytany o Radio Maryja. Lech Kaczyński, odpowiadając, zaznaczył, że radio „się zmienia”, a ponadto „myli się” ten, kto myśli, że na jego antenie jest prowadzona jakaś walka z Żydami.”
Do tego dodajmy:
v
“… pomimo dramatu historii i wszelkich złych prognoz, żydowska nauka i żydowskie życie mogą odrodzić się w Polsce na najwyższym poziomie, kształtując przyszłość polskich Żydów i kierując ich na drogę Tory, która stanowi o istocie żydowskiej tożsamości. Oby dzieło rozpoczęte prze Pardes Lauder mogło być kontynuowane i oby stało się fundamentem dla odbudowy prawdziwego żydowskiego życia w Polsce, jeżeli nie w tym, to na pewno już w przyszłym pokoleniu.” – krakowski rabin Sacha Pecaric –
[Więcej: „Dwa żywioły antypolskie wiszące nad Polską”]
v
Wyłożono nam Polakom  jasno i dobitnie, że Polska w jednakowym stopniu należy się Żydom jak i Polakom, a z uwagi na to, że Polaków we wszystkich obszarach zepchnięto do roli niewolników [do czego nieodzowna była Unia Europejska], to w zasadzie należy się Żydom. Realizacja dla nich odszkodowań to przypieczętuje.
W odpowiednim czasie dołożony zostanie do tego koronny argument w postaci Jana Pawła II wkładającego karteczkę w ścianę płaczu.
v
Dlatego też teraz „Polska stać będzie u boku Izraela” – jak zapewniał Lech Kaczyński.
No i aby stała trzeba było się spotykać w Fundacji Batorego Żyda Sorosa
[Czytaj: „PiS w Fundacji Batorego George’a Sorosa”]
i trzeba było zadbać o to, aby wykluczeni tym kursem Polacy nie spotkali się nad urną wyborczą, bo grozi to katastrofą misternego planu oszustwa.
v
Pomijając już PO, SLD i PSL – którzy również stoją u boku Izraela, to u boku Izraela stoi nadal Jarosław Kaczyński wraz ze swoim PiS.
No i u boku Izraela stoją wszyscy popierający J. Kaczyńskiego i PiS.
W ten oto sposób – póki co – u boku Izraela stoi też Radio Maryja – o czym zapewniał Lech Kaczyński mówiąc w Izraelu, że radio to „się zmienia”.
Czy przyjdzie otrzeźwienie?
v
Nie płaczcie więc Polacy nad ofiarami katastrofy pod Smoleńskiem, ale płaczcie nad sobą samym, nad waszymi dziećmi i wnukami waszymi, bo zgotowaliście im [aczkolwiek nie wszyscy] los niewolników na polskiej ich ojczystej ziemi.
Oby Lech Kaczyński nie okazał się tym, który wraz z Radiem Maryja wprowadził Żydów do ziemi obiecanej zwanej Polin.
v
Boguchwała, A.D. 30 września 2010 r. – mgr inż. Józef Bizoń
_____________
v
Odwołania w tekście do innych artykułów opublikowanych przez Józefa Bizonia:
v
Zadymy sejmowe a sprawa odszkodowań dla Żydów ‑ kontekst wyborczy
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/08/09/rzecz-o-kaczynskich-marku-jurku-i-nie-tylko-zadymy-sejmowe-a-sprawa-odszkodowan-dla-zydow/
v
Prezydent Kaczyński porównał siebie do izraelskiego premiera Ariela Szarona
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/08/06/prezydent-kaczynski-porownal-siebie-do-izraelskiego-premiera-ariela-szarona/
v
Nie będziesz miał cudzych bogów przede Mną
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/08/08/nie-bedziesz-mial-cudzych-bogow-przede-mna/
v
Naczelny Rabin Polski Michael Schudrich o Lechu Kaczyńskim
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/06/20/naczelny-rabin-polski-michael-schudrich-o-lechu-kaczynskim/
v
Na Wawel za kładzenie podwalin pod budowę państwa żydowskiego na ziemiach polskich
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/08/06/na-wawel-za-kladzenie-podwalin-pod-budowe-panstwa-zydowskiego-na-ziemiach-polskich/
v
Dwa żywioły antypolskie wiszące nad Polską
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/08/13/dwa-zywioly-antypolskie-wiszace-nad-polska/
v
PiS w Fundacji Batorego George’a Sorosa
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/06/17/pis-w-fundacji-batorego-georgea-sorosa-uaktualnienie/
_______________________
Przeniesiono i uaktualniono z:
http://www.propolonia.pl/blog-read.php?bid=142&pid=2860
_________
13.08.2011

O ile o antypolskim żywiole niemieckim mówi się w mediach – od czasu do czasu – i niektórzy politycy wskazują na zagrożenia z nim związane, to o żywiole żydowskim zagrażającym Polsce obowiązuje nakaz milczenia.
v
Zajmę się zatem tym drugim żywiołem.
Punktem wyjścia są tutaj stwierdzenia aktualnego rabina krakowskiego Sacha Pecaric zawarte na stronie internetowej: [http://www.pardeslauder.pl/old/o_nas.html – link nieaktualny na 2011 r.]
v
“Te kilka lat, przez które Pardes Lauder ukształtował się i osiągnął swój dorobek pokazują, że pomimo dramatu historii i wszelkich złych prognoz, żydowska nauka i żydowskie życie mogą odrodzić się w Polsce na najwyższym poziomie, kształtując przyszłość polskich Żydów i kierując ich na drogę Tory, która stanowi o istocie żydowskiej tożsamości.
v
Oby dzieło rozpoczęte prze Pardes Lauder mogło być kontynuowane i oby stało się fundamentem dla odbudowy prawdziwego żydowskiego życia w Polsce, jeżeli nie w tym, to na pewno już w przyszłym pokoleniu.”
v
Realizacja tego programu jest oparta na nawiązaniu do  II Rzeczypospolitej i w oparciu o to ma nastąpić odbudowanie ówczesnej struktury ludnościowej – jeśli chodzi o Żydów.  Z tą wielką różnicą, że wpływ Kościoła Katolickiego na Naród Polski ma być maksymalnie zdegradowany, a o gospodarce polskiej, to szkoda już mówić, bo co jest, to każdy już widzi.
v
W ramach tej doktryny żydowskiej (ujawnionej niedawno przez krakowskiego rabina Sacha Pecarica) toczą się do dnia dzisiejszego procesy polityczne, społeczne i gospodarcze rozpoczęte na dobre pomiędzy rokiem 1981 a 1989.
v
Wstąpienie Polski do NATO i bardzo silne związanie się militarne Polski z USA, ale tylko w jedną stronę (stąd polskie wojska w Iraku, Libanie, Afganistanie i nie wiadomo gdzie jeszcze w najbliższej przyszłości),  pod potrzeby syjonistów amerykańskich – wspierających politykę izraelską i sam Izrael tzw. ogromnymi bezzwrotnymi pożyczkami,  jest w tej sytuacji oczywiste.
v
Wyniszczenie Polski w tzw. procesie dostosowawczym do Unii Europejskiej i dalsze wyniszczanie Narodu Polskiego (faktyczne wypędzenie – młodego pokolenia Polaków z własnej Ojczyzny w poszukiwaniu chleba) poprzez obecność Polski w UE służy jak najlepiej realizacji tej doktryny.
v
Przedstawiciele Kościoła Katolickiego w Polsce zakładający w 1989r. po tzw. odzyskanej wolności przez Polskę, że doktryna ta będzie w pełni realizowana przyjęli dwojaką postawę:
v
- jedni przyłączyli się na wprost do środowisk żydowskich i je wspierali (UW),
v
- drudzy doszli do wniosku, że powstał obszar do realizacji nowych celów bieżących i przyszłych w ramach współpracy ze środowiskami filosemickim i z tzw. dobrymi Żydami.
v
Oba te nurty żydowskie – których przedstawicieli obecnie widzimy z jednej strony w PO, a z drugiej w PiS – wzajemnie się uzupełniają co do ostatecznego celu wyrażonego w doktrynie i wytworzyły obecnie stan posługiwania się Kościołem Katolickim w Polsce na własne potrzeby. Jedni atakują (PO) niewygodnych księży, a drudzy ich bronią – (PiS) i filosemici.
v
Klamrę uścisku na Kościele zamykają środowiska SLD i wszelkie lewactwo z nim związane. Wytworzono w ten sposób stan nie do pozazdroszczenia Kościołowi polskiemu.
v
To wszystko znalazło swe potwierdzenie w politycznej doktrynie PiS wygłoszonej przez Jarosława Kaczyńskiego w swym wykładzie „O naprawie Rzeczypospolitej”  wygłoszonym w Fundacji im.  Stefana Batorego w dniu 14.02.2005 r. - a co opisałem w artykule „PiS w Fundacji Batorego George’a Sorosa”. Jarosław Kaczyński powiedział tam m.in.:
v
„W 2002 roku radykałowie otrzymali w wyborach przeszło 30 procent. W tej chwili ich notowania są nieco mniejsze.
Ale jeżeli w Polsce dojdzie do sytuacji, w której połączą swoje siły, nie w jakiejś rewolucji, nie w wystąpieniach ulicznych, w wielkich strajkach, tylko przy urnie wyborczej, całkowicie wykluczeni z częściowo wykluczonymi, dwie wielkie grupy społeczeństwa, to będziemy mieli rządy Samoobrony, być może LPR-u (to też formacja radykalna),  rozwścieczonych swoim losem postkomunistów.”
v
W takiej to sytuacji nie mogło być już miejsca na wsparcie i rozwój sił szczeropolskich. Pozostawiono je swojemu losowi i na pożarcie przez wszystkich – ewentualne wchłonięcie przez PiS – co na jedno wychodzi. Efekt tej strategii działania obecnie widzimy na dołach. Tzw. doły są zabetonowane układami okrągłostołowymi.
v
Po 17-tu latach siły narodowe szczeropolskie zamiast się cokolwiek rozwinąć w terenie  – zdobyć przyczółki, jakieś wsparcie finansowe -, to się cały czas kurczą. Widać to dobitnie po tegorocznych wyborach samorządowych.  Widoczny jest też rosnący obszar apatii społecznej i protestu – szczególnie w wyborach do sejmików.
v
Z punktu widzenia potrzeb: organizacyjnych, kultowych, gospodarczych,  powiązań i polityki międzynarodowej, koniecznych  regulacji prawnych oraz układu politycznego; wszystko jest już gotowe pod masowe sukcesywne osadnictwo Żydów w Polsce – odbudowy stanu sprzed 1939r.
v
W tym miejscu zwrócę tylko uwagę na kilka spraw natury prawnej zawartych w ustawie z dnia 20 lutego 1997 r. „o stosunku Państwa do gmin wyznaniowych żydowskich w Rzeczypospolitej Polskiej” (Dz. U. Nr 41, poz. 251 z dnia 26 kwietnia 1997 r., z późn. zmianami)  m.in. podano:
v
W art. 1. wpisano, że „Ustawa określa stosunki między Państwem a gminami wyznaniowymi żydowskimi w Rzeczypospolitej Polskiej, zwanymi dalej “gminami żydowskimi”, oraz ich sytuację prawną i majątkową.” i dalej „Wszelkie zmiany ustawy wymagają uprzedniej opinii zarządu Związku Gmin Wyznaniowych Żydowskich.” nie podając jednak w jakim czasie opinia ta musi być wydana, co skutecznie blokuje wszelkie niewygodne zmiany dla strony żydowskiej.
v
Art. 11. 1. Osoby należące do gmin żydowskich mają prawo do zwolnień od pracy lub nauki na czas obejmujący następujące święta religijne, nie będące dniami ustawowo wolnymi od pracy:
v
1) Nowy Rok – 2 dni,
2) Dzień Pojednania – 1 dzień,
3) Święto Szałasów – 2 dni,
4) Zgromadzenie Ósmego Dnia – 1 dzień,
5) Radość Tory – 1 dzień,
6) Pesach – 4 dni,
7) Szawuot – 2 dni.
v
2. Terminy świąt, o których mowa w ust. 1, określane są według kalendarza żydowskiego.
3. Osobom należącym do gmin żydowskich przysługuje prawo zwolnienia od pracy lub nauki na czas szabasu trwającego od zachodu słońca w piątek do zachodu słońca w sobotę oraz w święta, o których mowa w ust. 1, na zasadach określonych w odrębnych przepisach.
v
Art. 21. Instytucje państwowe, samorządowe i wyznaniowe współdziałają w ochronie, konserwacji, udostępnianiu i upowszechnianiu zabytków architektury i sztuki oraz ich dokumentacji, muzeów i archiwów będących własnością gmin żydowskich, a także dzieł kultury i sztuki o motywach religijnych, na zasadach określonych w odrębnych przepisach.
v
Art. 22. 1. Wyznaniowym żydowskim osobom prawnym, o których mowa w art. 5, przysługuje prawo nabywania, posiadania i zbywania mienia ruchomego i nieruchomego, nabywania i zbywania innych praw oraz swobodnego zarządzania swoim majątkiem.
v
2. Gminy żydowskie i Związek Gmin prawa, o których mowa w ust. 1, mogą realizować samodzielnie, a także przez utworzoną w tym celu fundację z udziałem innych krajowych osób prawnych i fizycznych oraz zagranicznych organizacji Żydów pochodzących z Polski i Światowej Żydowskiej Organizacji Restytucji (World Jewish Restitution Organisation).
v
„Art. 25 ust. 2. ⁽⁴⁾ Zbiórki, o których mowa w ust. 1, nie wymagają zezwolenia właściwego organu administracji rządowej lub samorządowej, jeżeli odbywają się w obiektach kultu religijnego oraz w miejscach i okolicznościach zwyczajowo przyjętych i w sposób tradycyjnie ustalony.” – nie podano przy tym według czyich zwyczajów i tradycji.
v
Pora teraz przywołać wniesiony do Sejmu przez Rząd RP projekt ustawy o wypłacie odszkodowań dla Żydów opisany w artykule „Zadymy sejmowe a sprawa odszkodowań dla Żydów”. Ciekawe przy tym jest to, że żadna z pływowych sił w Polsce przeciwko temu projektowi ustawy nie protestuje i nie żąda od Rządu PiS wycofania tego projektu z Sejmu przed drugim czytaniem.
v
Całość operacji osadnictwa Żydów w Polsce ma się odbyć pod hasłem „dobrych Żydów”, którzy to Żydzi są uciskani przez żydowskich syjonistów i różnej maści szachrajstwo żydowskie. Przywołuje się przy tym tzw. żydowskie elity postępowców, które to zostały wymordowane przez nazistów.  Przy tej okazji nie bez znaczenia jest tworzenie armii zawodowej, a nie z poboru – stanowi to bowiem mocny czynnik przyciągający.
v
Przedstawicielem tego nurtu jest propagandysta  – socjalista (podobno z Krakowa) – prowadzący portal zaprasza.net (na który trzeba bardzo uważać, bo zachowują oni, tylko dla swoich tylko znanych celów, adresy IP komputerów osób wchodzących na ten portal i dokonujących tam wpisów, publikują na swej stronie adresy IP osób niewygodnych /czym się też chwalą/, co w konsekwencji może prowadzić do inwigilacji poczty elektronicznej wybranych osób i blokowania łącz przez nieznanych sprawców).
v
W swym artykule (na tej witrynie) z dnia 02.04.2006r. pisze on:
v
„Żydom niezbędny jest nowy ruch społeczno – kulturalny, odwołujący się do tradycji a otwarty na dialog z innymi kulturami.”
v
Ale też zaraz dodaje, że nie mogą być to ludzie typu Ks. prof. Waldemara Chrostowskiego pisząc:
v
”Ksiądz Waldemar Chrostowski narzeka, że z Żydami nie ma dialogu…  A z kim on chciał prowadzić dialog… ze Stanisławem Krajewskim?  To niechaj do siebie ma pretensje, że nie może być żadnej dyskusji. … W tym wypadku dobór osób do tak zwanego “dialogu chrześcijańsko – żydowskiego” świadczy dobitnie, czemu ten rzekomy dialog miał służyć.”
v
A więc, dialogowanie ma polegać na tym, aby w wyniku takiego dialogu akceptować wszystko czego oczekują Żydzi. Pod takie dialogowanie należy dobierać przedstawicieli Kościoła Katolickiego wspomaganych osobami świeckimi o takim samym charakterze.
Wyraża też on troskę o odbudowę Polski pisząc:
v
„Chociaż dzieło odbudowy Polski winno sprowadzić się do najprostszych działań to poprzedzone musi być bardzo wszechstronną, wielowątkową analizą, uwzględniającą całokształt zagadnień związanych z problemem żydowskim. Nieszczęściem Żydów jest to, że naziści wymordowali całą elitę postępowców, którzy zachowując tradycję, chcieli znaleźć się we współczesnym świecie.”
v
Kilka miesięcy później w innym swym artykule „Idzie nowe” dodaje do tego:
v
“Zacięci antysemici i prostaccy krytycy Żydów nie potrafią zrozumieć, że tylko współpraca z przyzwoitymi Żydami (a są tacy) pomoże nam odwrócić tą sytuację i anulować przestępcze działania polskiego i żydowskiego – politycznego motłochu. W przeciwnym razie, przez kolejne stulecia, nasi potomkowie będą niewolnikami tej gospodarczej zbrodni.“
v
Jednocześnie ostrzega on (w poprzednim artykule): „Nie rozpoczynajcie matoły “wojny totalnej” z Żydami bo taką wojnę na pewno przegramy!”  - inaczej mówiąc; siedźcie Polacy cicho i słuchajcie dobrych postępowych Żydów. Jednocześnie ów propagandysta ze szczególną zajadłością atakuje Radio Maryja wykorzystując obecny stan z PiS-em – a to z powodu przewidywanego przez niego nagłego zwrotu obranego kursu przez to Radio. Nie pozostawia on też suchej nitki na innych niewygodnych kapłanach oraz na tym co szczeropolskie i katolickie.
v
Powstające niezadowolenie społeczne i niechybny jego radykalny wzrost siły antypolskie usiłują już teraz przechwycić i skierować całość tego niezadowolenia na masowe uderzenie rękoma Polaków w Kościół Katolicki w Polsce – i to we wszystkich bez żadnego wyjątku.
v
Taki stan rzeczy jest oczywisty. Istnieje bowiem poważna groźba zawalenia się realizacji omawianej doktryny (a i tym samym zakusów niemieckich),  gdyby w sytuacji gwałtownego wzrostu niezadowolenia Polaków (a to niechybnie nastąpi) znacząca część Kościoła Katolickiego w Polsce zmieniła swój kurs i ramię w ramię stanęła z Narodem Polskim dla ocalenia Narodu i polskiej państwowości.
v
W obecnym czasie Kościół Katolicki w Polsce przypomina oblężoną twierdzę, na którą ostateczny szturm chce się przeprowadzić również – a nawet przede wszystkim -  rękoma Polaków.
v
Temu celowi służy tworzenie przeróżnych list osób duchownych „pochodzenia żydowskiego” – rozpowszechnianie przy tym kłamliwych twierdzeń, że Kościół Katolicki to sekta żydowska lub takie sugerowanie. Narastająca niechęć Polaków do Żydów ma być ukierunkowana na wrogi stosunek Polaków do Kościoła i spożytkowana do jego totalnego osłabienia.
Temu samemu celowi służy wyciąganie wszelkich list agentury wśród księży i tworzenie takiego obrazu, jakby to Kościół Katolicki w Polsce był twórcą i wykonawcą terroru komunistycznego w Polsce.
Podobne zabiegi dywersyjne w stosunku do Kościoła czyni się na polu gospodarczym. Za katastrofalny stan polskiej gospodarki, za dopuszczenie do rozkradzenia majątku narodowego Polaków wskazuje się teraz na Kościół jako na głównego winowajcę.
v
Broniących Kościół Katolicki wyzywa się od matołów, prostaków, prowokatorów, głupców, ciemniaków, chorych z nienawiści, starozakonnych fanatyków, … etc.
Mają oni jedynie do wyboru milczeć (siedzieć cicho – skąd my to znamy?) lub przyłączyć się do chóru atakujących Kościół – można szydzić i drwić. Nie wolno pod żadnym względem wskazywać na zasługi Kościoła dla Narodu Polskiego (a i dla ludzkości) i polskiej państwowości.
v
Z łatwością można sobie wyobrazić co będzie się działo już za niedługo, gdy nie zostanie zablokowany skutecznie obrany kurs w stosunku do Polski i Narodu Polskiego. Frontalny atak na Kościół Katolicki w Polsce niechybnie nastąpi, bo to wynika z logiki toczących się procesów, którym poddana jest Polska. Polacy nie mogą teraz dać się podzielić i napuścić na Kościół.
v
W chwili dziejowej próby Polacy muszą ramię w ramię stanąć w obronie Kościoła Katolickiego w Polsce. Muszą pamiętać, że Polska będzie katolicka, albo jej wcale nie będzie!
v
Boguchwała, A.D. 06 grudnia 2006r. – Mgr inż. Józef Bizoń
v
Opublikowano
_________
13.08.2011

Od Pan Marka Głogoczewskiego otrzymałem drogą internetową  [9 stycznia 2011 r.] informację niesamowicie ważną dla Polaków i sił szczeropolskich mogących ich w końcu reprezentować w polskim parlamencie.
v
Podaje on w tej informacji:
„A oto co napisał LEONID IWASZOW 4 stycznia br:
http://ivashov.vkrugudruzei.ru/blog/post.asp?idp=4fa2d61d837e4cb3bbc7000363d40b43

NAJWAŻNIEJSZYM  ZDARZENIEM  DLA  ROSJI  W  ROKU  2010  BYŁ  SUKCES  WYBORCZY ŁUKASZENKI
Uważam za najważniejsze zdarzenie roku 2010 dla Rosji sukces prezydenckich wyborów na Białorusi. Ludność Białorusi poparła niezależny kurs reprezentowany przez Aleksandra Łukaszenkę. Sądząc po sondażach rosyjskich agencji prasowych, ponad 90 procent Rosjan popiera ten narodowy wybór Białorusi.
A to oznacza, że przykład Białorusi jest ważny także dla Rosji.
Jest ona krajem modelowym, który zachowuje suwerenność.”

Przyjrzyjmy się temu uważnie – co to oznacza dla Polski w obecnej sytuacji politycznej i gospodarczej istniejącej w Polsce w związku z wepchnięciem Polski do Unii Europejskiej i kryzysu finansowego w samej UE.
v
Rośnie niezadowolenie narodów byłego bloku sowieckiego [ale i nie tylko z tego bloku] z UE  i to niezadowolenie będzie szybko z czasem narastać. W Polsce przebija się z zwolna do świadomości społecznej jak i kto oszukał Naród Polski w wyniku czego mamy to, co mamy obecnie – chociażby poprzez upowszechnianie treści z Sursum Corda i dostępnych do ściągnięcia na własne dyski mych opracowań [dokumentacji] z 2002 r. [w formacie PDF] ukazujących zbudowane mechanizmy niewoli Polski i Narodu Polskiego.
W Narodzie Polskim zacznie szybko narastać świadomość potrzeby szczeropolskiego polskiego ruchu narodowego [czy szczeropolskiej partii narodowej] . Zresztą taka potrzeba już istnieje, bo przy PiS wielu jeszcze stoi – jak sądzi ze zwykłej konieczności.
v
Wyartykułowany publicznie 4 stycznia 2011 r. kurs polityczny Rosji – z podaniem Białorusi, jako przykładu – oznacza, że publicznie bardzo mocno będzie podkreślany kurs narodowy Rosji, z jednoczesnym podkreślaniem zachowania suwerenności Białorusi.
To zaś stanie się idealną pożywką i nośnikiem do odbudowywania wpływów Rosji w byłych państwa demoludu [aż do podporządkowania ich Rosji] – w tym w Polsce – za pomocą zepchniętych do defensywy sił specjalnych Rosji operujących w Polsce – no ich polskiej razwiedki. A o których to rosyjskich siłach niektórzy gardłują i wręcz wrzeszczą [szczególnie w przestrzeni internetowej],  że one w Polsce zniknęły lub jeżeli są, to są one szczątkowe – z czym trudno się zgodzić z uwagi na nie tak jeszcze dawne wielorakie ich powiązania z Polską.
v
Zarazem dla realizacji tak postawionego rosyjskiego celu koniecznym jest wytworzenie się partii – czy jakiegoś społecznego ruch – która będzie się kreować na jedynie prawdziwy ruch narodowy,  detronizować [lub przechwytywać] każdy inny istniejący lub powstający autentyczny ruch narodowy, prowadzić działania dezorganizacyjne uniemożliwiające powstanie autentycznego szerokiego ruchu narodowego.
v
Zaczątkiem takiego ruchu społecznego w Polsce jawi się  – nie zarejestrowane do tej pory stowarzyszenie – Wierni Polsce Suwerennej [WPS - pod przywództwem Pawła Ziemińskiego]. Stowarzyszenie bardzo krzykliwe, wybijające na plan pierwszy sprawę suwerenności Białorusi [tak jak teraz LEONID IWASZOW], stosując przeróżne środki  PR‑owskie, uważające siebie za jedyny autentyczny polski ruch narodowy, posługujące się wrzaskliwie retoryką antyżydowską,  rozrabiające wszędzie tam, gdzie napotyka na opór dla jego dominacji – np. podczas przygotowań do wyborów prezydenckich 2010 r. prowadzonych w Krakowie przez prof. Ryszarda Kozłowskiego. Przygotowań zakończonych fiaskiem z uwagi na nieprzewidywalną okoliczność jaką była katastrofa pod Smoleńskiem, a także z uwagi na prowadzone rozbijackie działania uczestników tych spotkań [w tym WPS}. Dla zmylenia wycina ono przeróżne wolty polityczne, a opornych usiłujące wdeptać w przysłowiową ziemię.
Czytaj:
„Dariusz Kosiur kandydatem z listy PiS. Po „Requiem ..” z tzw. narodowca na PiS-owca”
v
Stowarzyszenie WPS [Wierni Polsce Suwerennej] prowadzi przygotowania do swego startu w nadchodzących jesiennych wyborach parlamentarnych. Na tej samej kanwie jawi się start [razem z WPS lub oddzielnie] osób mieszkających poza granicami Polski.
v
W obecnej chwili widoczną staje się już realna groźba, że zrujnowana Polska i Naród Polski przejdzie spod brukselskiego buta na powrót pod but moskiewski.
v
Jednocześnie powstały niepowtarzalne warunki do rozpoczęcia pójścia Polski i Narodu Polskiego własną drogą – drogą zgodną z ponad 1000-letnim jej duchem.
Bowiem, oprócz biegnących procesów wyżej już wskazach, wypalają się z wolna wszystkie siły polityczne, które do tej pory zawładnęły Polskę.
Istniejąca awersja Narodu Polskiego do Rosji oraz narastająca awersja do Unii Europejskiej może stać się głównym czynnikiem powstania bardzo szerokiego szczeropolskiego ruchu narodowego w sojuszu z Kościołem Katolickim wynoszącego Polskę w kierunku odzyskania przez nią suwerenności i niepodległości.
v
Jednakże w takim ruchu – jeśli Polacy chcą tego i ma on powstać – nie mogą mieć miejsca ludzie i organizacje typu WPS lub im podobne, a duchowieństwo Kościoła Katolickiego w Polsce powinno zmienić dotychczasowy swój kurs i pójść wreszcie z Narodem Polskim dla ocalenia Narodu Polskiego, Polski i samego Kościoła w Polsce.
Potrzeba też – jeśli komuś jest miła Ojczyzna Polska – podjęcia szybkich i skutecznych działań, aby treści prezentowane na Sursum Corda dotarły szybko do jak najszerszych kręgów Narodu Polskiego, a zarazem, aby w ślad za tym poszedł odpowiedzialny i rozważny program polityczny i gospodarczy dla Narodu Polskiego i Polski.
v
Niech więc nikogo nie dziwi to, że z chwilą opublikowania artykułu „Polski trójkąt bermudzki: PO-PiS-SLD CZĘŚĆ II – POJMANIE POLSKI” w przestrzeni internetowej rozpoczęły się wściekłe ataki [szczególnie ze strony WPS] – nie przebierające w swych środkach – na autora tego artykułu [no i autora Sursum Corda], a szczególnie po tym, gdy podjął on temat dotarcia do jak największych rzesz ludzi z treściami zawartymi na Sursum Corda.
v
Kochani Polacy! – Od Was samych zależy to, czy wykorzystamy teraz tą niepowtarzalną daną nam jeszcze raz szansę bycia wreszcie u siebie gospodarzem na naszej ojczystej ziemi – układając poprawne swe stosunki z wszystkimi naszymi sąsiadami w zgodzie z polską racją stanu.
v
Boguchwała, A.D. 10 stycznia 2011 r. – mgr inż. Józef Bizoń
_____________

Post scriptum -
Niepowtarzalna szansa – Polska może pójść własną drogą!
Panu Pawłowi Ziemińskiemu i jego towarzyszom do sztambucha

Jeżeli katolicy nie chcą któregoś dnia usłyszeć „paszoł won” – to niech z daleka trzymają się od takich ludzi jak Pan Dariusz Kosiur  z Panem Pawłem Ziemińskim na czele.

I jeśli Polacy chcą się skutecznie organizować, to również muszą unikać takich osób jak ognia. Takim ludziom trzeba bardzo szybko pokazywać drzwi, gdy się pchają, bo potem będzie już za późno.
v
W komentarzu do artykułu
„Komentarz do „Niepowtarzalna szansa – Polska może pójść własną drogą!”” [w PDF]
macie Państwo obszerny wywód Pana Pawła Ziemińskiego kreującego się na przywódcę jedynie słusznej opcji narodowej Polaków.
v
Przypatrzmy się jednak jakiej grupie osób patronuje Pan Paweł Ziemiński, gdyż jest to świetna lekcja dla wszystkich zatroskanych Polaków o losy swej Ojczyzny.
Kto chce autentycznie staną w obronie Polski musi to znać, musi być na takie działania  gotowy, nie może przed takimi atakami zdezerterować i położyć po sobie uszy – bo właśnie taki jest cel opisanych niżej działań.
v
Na początek tylko próbka odpowiedzi Dariusza Kosiura – również zwanego u mnie od teraz „paszoł won” – [niedoszłego kandydata WPS na Prezydenta RP w wyborach 2010 r. skierowanej do Józefa Bizonia.

{ ----- Original Message -----
From: amicus..@....pl  [Dariusz Kosiur]
To: …..
Cc: ….
[łącznie 47 adresów e-mail – P. Ziemiński twierdzi, że to kilkanaście osób i niewielu liderów [przypis J. Bizoń]]
Sent: Wednesday, January 05, 2011 2:56 PM
Subject: Re: Fw: O Pięknie Wiary
v
Panie Bizoń,
odpowiedziałem na Pańskie zaproszenie do dyskusji wysłane do mnie, proponując tylko umożliwienie dyskusji osobom zablokowanym na ProPolonii – odpowiedziałem, więc Panu z czystej grzeczności.
Ale ponieważ zmusza mnie Pan do szczerej wypowiedzi, to przyznaję: gówno mnie obchodzą Pańskie rewelacje, Pański blog i to jak Pan go prowadzi.
D.K. }
v
{ —– Original Message —–
From:  amicus..@….pl  [Dariusz Kosiur]
To: …
Cc: …
[łącznie 47 adresów e-mail]
Sent: Thursday, January 06, 2011 12:19 AM
Subject: Re: Może by tak podyskutować o Polsce
v
Panie Bizoń,
własne żale, pseudonarodowe wypociny intelektualnego emeryta i wszelkie insynuacje na mój temat proszę zachować dla kolegów z ProPolonii i dla siebie samego, i nie przesyłać ich na mój adres.
Paszoł won.
D.K. }

Niżej opisano co tak rozwścieczyło Dariusza Kosiura – paszoł won – i w jakich nastąpiło to  okolicznościach.
v
W przestrzeni internetowej od wielu już lat funkcjonuje dr Marek Głogoczewski [filozof z czasów PRL – tak, ten sam przywołany w wstępie tego artykułu], który lubuje się w rozsyłaniu pocztą elektroniczną [grupowo] swych tekstów szydzących z wiary katolickiej i Kościoła Katolickiego [jego teksty dostępne są na stronie internetowej WPS Pana Ziemińskiego]. Niżej kilka skrótowych próbek jego „filozoficznej twórczości rozsyłanej pocztą elektroniczną.
Przy tej okazji tworzona jest w wybranym kręgu osób lista dyskusyjna m.in. z adresami osób z WPS i zaczyna się „zabawa” w urąganie katolikom.

Marek Głogoczewski [pisownia zachowana jak w oryginale] – “Sent: Friday, September 03, 2010 11:34 AM
Subject: Re: Re: Re: ODPOWIEDNIE CYTATY, a sprawe mego ewentualnego nawrócenia
v
Cytuję: “Panie Głogoczewski! – zawsze dobry jest czas na nawrócenie. Nigdy na to nie jest za późno!” – [napisał: Józef Bizoń - Sent: Thursday, September 02, 2010 7:02 PM]
Nie daj boże, abym się tak nawrócił, jak to zrobił na starość francuski, w wieku XX bardzo znany – także w Polsce – filozof Roger Garaudy, cytowany poniżej.
Bo jesli przypadkiem się w ten, zalecony niedawno Włochom przez Muhamara Kadafiego  sposób nawrócę, to zacznę głosić DOBRĄ  NOWINĘ (naprawdę jest ona dobra i dla Jezusa z Nazaretu i dla kontynuatorów jego misji i dla wszystkich ludzi dobrej woli na świecie), że NA KRZYŻU ZAWISŁ JUDASZ, a apostołom z odległości na to patrzącym się tylko zdawało, że to był ich Nauczyciel. I czciciele tego właśnie zdrajcy Judasza starają się w Polsce stawiać, gdzie się trylko da, pomniki całkowicie zasłużonej, męczeńskiej śmierci swojego idola.
Czy zrozumiano o co mi chodzi?”
v
Marek Głogoczewski – { Sent: Wednesday, December 15, 2010 12:09 AM
Subject: Fw: Czy Christus Rex to Zombie?
v
Czy Christus Rex to Zombie?*
– bo jeśli tak, „to cała nasza wiara jest daremna”**
…… }
v
Marek Głogoczewski [to był początek tego co potem nastąpiło] – { Sent: Sunday, January 02, 2011 4:03 PM
Subject: Fw: O Pięknie Wiary
O Pięknie Wiary „13” apostoła pogan
czyli credere non cogitatare est – wierzyć to znaczy biernie, bezmyślnie akceptować czyjś pogląd
Komentując mój Adwentowy artykuł „Czy Chrystus Rex to Zombie?” anonimowy „Jan K.” napisał na portalu www.wiernipolsce.pl :
Nie rozumie Pan piękna wiary, gdyż jest Pan nosem w bagnie, w szambie. Szambo też jest potrzebne, aby oczyścić wyższe piętra domu. Pan na te wyższe piętra nigdy się jeszcze nie wspiął, trwa w pozycji… szamba.
Wiara to subtelna wiedza i moc, trzeba wyjść wyżej, aby to zrozumieć.
(…)
Daremny Pana trud… .
v
Patrząc z pozycji „filozoficznego szamba”, imputowanego mi przez anonimowego „Jana K.”, tak zwane PIĘKNO CHRZEŚCIJAŃSKIEJ WIARY to nic innego jak szpetota „rozdeptywania przez wieprze pereł poznania otaczającego nas świata”, by użyć znanego porównania Jezusa z Nazaretu (Mat. 7,6), porównania skądinąd wzorowanego na analogicznej opinii Platona w jego „Liście VII”. Bowiem to nie tylko Francuzi kultywują swą negatywną opinię o oddziedziczonej po sekcie faryzeuszy, „chrześcijańskiej” wierze w trupów zmartwychwstanie. Cytuję najnowszą opinię na ten  temat pana Andreasa Szuberta, mieszkającego obecnie gdzieś w Bawarii:
v
“…  Niestety katolicyzm nie jest nauką, wiedzą, a opiera się na wierze w nigdy przez nikogo nie udowodnione dogmaty. Należy wierzyć, że Biblia jest Słowem Bożym, że Jezus umarł za nasze grzechy i że jest Bogiem i synem Bożym w jednej osobie. Należy też wierzyć, że Kościół jest napełniony Duchem Świętym.
v
Dogmaty, które są fundamentem wiary, a które należy ślepo zaakceptować, są też jej największym mankamentem. Jeśli ktokolwiek gotów jest przyjąć na wiarę jakikolwiek dogmat, to łatwiej przyjmie i drugi dogmat. A gdzie panują sztywne dogmaty, tam na samodzielne myślenie w dziedzinie spraw duchowych, transcendentalnych i eschatologicznych pozostaje coraz mniej miejsca.
v
Nie powinno się zapominać, że chrześcijaństwo w 100 % ma korzenie judaistyczne. To chrześcijaństwu Żydzi zawdzięczają fakt, iż ich mitologia i ideologia znane jako Stary Testament rozpropagowane zostały na całym świecie.
W sumie Żydzi mogliby być nawet zadowoleni widząc, jak ponad miliard Gojów pada na kolana przez Żydem, widząc w nim Boga, jak setki milionów modlą się do Żydówki nazywając ją Królową Nieba i Ziemi. Kto poza Żydami wiedziałby coś o Mojżeszu, czy Abrahamie, gdyby nie Biblia (i podszepnięty Mahometowi przez Żydów Koran)?
v
Jeśli chrześcijaństwo, a zwłaszcza katolicyzm są przez talmudystów, syjonistów i ich agenturę zwalczane, to głównie z takiego oto powodu – katolicyzm uznał sam siebie i swoich wyznawców za „nowy naród wybrany„. A to w oczach Żydów, przekonanych o ich monopolu na bycie narodem wybranych jest największą zbrodnią i uzurpacją. Dlatego właśnie katolicyzm jest niszczony.
Ja osobiście nie mam zaufania ani do dogmatów, ani do niczego, co wywodzi się z judaizmu.
Czy żydostwo jest w stanie wydać z siebie coś szlachetnego?
A wierzącym przypominam, że w NT Jezus kilkakrotnie podkreślał, iż został on przez Ojca (plemiennego Boga Żydów – Jahwe) przysłany do zagubionych synów Izraela. Do Gojów Jezus nigdy nie chodził, nie nauczał ich , nie uzdrawiał.” }

W tym momencie przypatrzmy się kim jest pan Andrzej Szubert przywoływany przez Pana Marka Głogoczewskiego i przez Pana Ziemińskiego.
v
Na stronie internetowej http://grypa666.wordpress.com/2010/11/
[rozdział: HISTORIA – O kłótniach Polaków] mamy:

Andrzej Szubert – { „Kolejną sprawą jest – to wywoła protest katolików – stan świadomości inkarnującej na Ziemi. Ogólnie mówiąc, najpierw świadomość z wcielenia na wcielenie opada w stronę prymitywizmu i przywiązania do instynktów i zwierzęcości w człowieku. Osoby wznoszące się w rozwoju świadomości w górę przekraczają kiedyś granicę, gdzie świadomość niefizyczna góruje już nad świadomością czasoprzestrzenną i materialną. Dopiero po uwzględnieniu wszystkich czynników możemy ocenić konkretną jednostkę. Nawet Jude może być osobą uduchowioną i szlachetną. Nawet Słowianin czy Hindus może być prymitywem i ludobójcą.
Wiedza o istnieniu kolejnych inkarnacji tej samej istoty na Ziemi ma o wiele lepszą podbudowę NIE aprioryczną, opartą na badaniach tysięcy ludzi zajmujących się tą problematyką, niż wiara w wymyślone przez teologów i hierarchów „prawdy wiary”. To chrześcijaństwio jest wiarą „w cośtam”, w wymyślone dogmaty. Różnica pomiędzy ludźmi wiedzącymi, że reinkarnacja jest faktem, a ludźmi wierzącymi w dogmaty religijne jest taka, że ci pierwsi nie misjonują, nie nawracają na siłę, nie patrzą z politowaniem na „niewierzących” uważając ich przy tym za upośledzonych i gorszych. Wiedza, nawet niepełna zmusza do szukania kolejnych odpowiedzi na pojawiające się wciąż nowe pytania. Wierzący wychodzi z założenia, że posiadł już prawdę ostateczną. Powtarza więc tylko w kółko to, w co wierzy. Ale tym samym sam zamyka sobie drogę do dalszego szukania pełniejszego zrozumienia otaczającej nas rzeczywistości z uwzględnieniem wielowymiarowości rzeczywistości niefizycznej. A ta jest o wiele ciekawsza i o niebo bardziej skomplikowana niż infantylne wyobrażenia o „sądzie Bożym”  i czekającym nas po nim piekle, niebie (ewentualnie czyśćcu).
A priori to są dogmaty. Np. ogłoszony na rozkaz cesarza dogmat o boskości Jezusa. Czy ogłoszony przez kapłanów polityków dogmat, że biblia to Słowo Boże, podyktowane biblistom  przez Boga. Albo dogmat o niepokalanym poczęciu. Albo o wniebowzięciu czy wniebowstąpieniu. Albo dogmat, że kościół napełniony jest duchem świętym.Ciekawe, gdzie był ten duch święty, jak papiestwo handlowało odpustami i kapeluszami kardynalskimi. Albo dogmat o nieomylności papieża. W pierwszym głosowaniu (Vaticanum I) odrzucony. Przeciwnicy tego dogmatu rozjechali się, poplecznikom papieża szepnięto pantoflową pocztą, aby jeszcze zostali, i w drugim głosowaniu, wobec braku oponentów popieża uznano nieomylnym. W dużej księgarni w działach parapsychologii czy tz. wiedzy z pogranicza istnieje imponująca ilość publikacji, książek. Autorami są nie tylko nawiedzeni oszołomi, ale ludzie z wykształceniem akademickim. [...] Głównym problemem ludzi są klapki na oczach i dogmaty wciśnięte do głowy. Na uwolnienie się od nich niektórzy potrzebują setki inkarnacji. W tej nauce jest jedna pocieszająca rzecz – nie za każdym razem banksterom udaje się urodzić w bogatej, żydowskiej, banksterskiej rodzinie. Już widzę oczami wyobraźni Rothschilda czy Rockefellera w kolejnej inkarnacji jako zaczipowynych niewolników. Każdy z nich będzie użalał się nad swoim losem i pytał – czym na niego sobie zasłużyłem? To jest mądrość i sprawiedliwość Boga – tego rzeczywistego, a nie jego dogmatycznej atrapy. To tłumaczy też, dlaczego rodzą się kalecy i genialne dzieci. Tylko zaślepieni dogmatem o jednorazowości naszej ziemskiej egzystencji ludzie takich podstawowych rzeczy nie dostrzegają.”  }

Teraz ponownie powracamy do chwilowo przerwanego tematu „O pięknie wiary”.

Tadeusz Dylak [z WPS} – { 2011-01-03 10:44, pisze:
To w końcu był Żydem czy nie?
Czy król Dawid z rodu, którego miał być Jezus był królem żydowskim czy  palestyńskim?
Bo tu już można zgłupieć.
td }
v
Andrzej Szubert – { Sent: Tuesday, January 04, 2011 12:42 AM
Subject: Re: Fw: O Pięknie Wiary
A ja polecam Panu mój tekst o Nibiru, bo sprawa robi się głośna. … }”

To właśnie jest ta twórcza dyskusja – zdaniem Pana Pawła Ziemińskiego – który w komentarzu do artykułu mówi:

{ „Czy miała to być dyskusja o sposobach koordynacji działań kilkunastu osób opiniotwórczych oraz bardzo niewielu liderów środowisk politycznych spod znaku antyglobalizmu, czy też sposób do rozpoznania rzeczywistej siły tych środowisk oraz ich zdolności do zbudowania możliwie zwartego ruchu politycznego, zdolnego zaistnieć realnie w kontekście nieuchronnego społeczno-gospodarczego krachu Polski, a być może na tym tle już także w zbliżających się wyborach do sejmu i senatu?” }

A mówi on o tym momencie, gdy przerywam pokazane wyżej drwiny z wiary katolickiej – które według Pawła Ziemińskiego miały być sposobem koordynacji działań kilkunastu osób opiniotwórczych oraz bardzo niewielu liderów – pisząc:

Józef Bizoń – { Sent: Tuesday, January 04, 2011 2:25 AM
Subject: Re: Fw: O Pięknie Wiary
v
Za 10 miesięcy w Polsce wybory parlamentarne.
Więc dyskutujmy o kosmosie, o pokrzywach, o całym bożym świecie - byle nie o Polsce, byle nie o tym jak się w istocie rzeczy mają, jakie i gdzie podjąć działania, jak z tym dotrzeć do jak największej liczy Polaków  - no i czy w ogóle warto je podejmować - aby na początek zatrzymać niszczycielskie procesy toczące Polskę.
Może by tak podyskutować o tym artykule "Polski trójkąt bermudzki: PO-PiS-SLD CZĘŚĆ II – POJMANIE POLSKI
czy on coś daje, czy nie, co z jego treści wynika, czy warto go rozpowszechniać czy też nie [bo są tam głupoty], a jeśli warto to jak to robić i jakimi jeszcze drogami to robić?
JB }

No i to teraz rozwścieczyło grupę Pana Ziemińskiego  - ciekawe dlaczego nieomal wyłażą ze skóry, aby tylko nie dopuścić do masowego zapoznania się Polaków z treściami publikowanymi na tym blogu Sursum Corda? Chcą Polakami – tak jak do tej pory inni – dalej manipulować?
v
Popatrzymy teraz jak na moją propozycję zareagowała grupa Pana Ziemińskiego.

Dariusz Kosiur – 05.01.2011 1:01 – odpisał:
{ Czemu nie, można podyskutować. Proszę, zatem umozliwić komentowanie osobom niezarejestrowanym na ProPolonii.
D. Kosiur } – [dopisek J. Bizoń: można dyskutować, tylko trzeba się u mnie zalogować, dowód widoczny bo są komentarze pod artykułem – ale tu chodziło o zrobienie jatki po artykułem]
v
Józef Bizoń – 05.01.2011 1:17  – odpisał:
{ Panie Kosiur
a czy oprócz tego masz Pan coś tutaj pomiędzy nami do powiedzenia na wywołany przeze mnie temat, bo o zasadach prowadzenia mego blogu decyduję ja, a nie Pan.
JB }
v
Dariusz Kosiur – 05.01.2011 2:56  – odpisał:
{ Panie Bizoń,
odpowiedziałem na Pańskie zaproszenie do dyskusji wysłane do mnie, proponując tylko umożliwienie dyskusji osobom zablokowanym na ProPolonii – odpowiedziałem, więc Panu z czystej grzeczności.
Ale ponieważ zmusza mnie Pan do szczerej wypowiedzi, to przyznaję: gówno mnie obchodzą Pańskie rewelacje, Pański blog i to jak Pan go prowadzi.
D.K. }
v
Dariusz Kosiur – 06.01.2011 12:19  -  odpisał:
{ Panie Bizoń,
własne żale, pseudonarodowe wypociny intelektualnego emeryta i wszelkie insynuacje na mój temat proszę zachować dla kolegów z ProPolonii i dla siebie samego, i nie przesyłać ich na mój adres.
Paszoł won.
D.K. }

Otworzyło się teraz piekło i jak wściekłe psy skoczyli na mnie towarzysze Pana Kosiura z przeplotem samego Pana Kosiura. Nie przebierano przy ty w słowach, nie bawiono już się jakieś tam ceregiele. Skoczył też Andrzej Szubert.
Nie będzie tutaj z tego cytatów. Bowiem wypowiedzi, które padły pod mym adresem, podpadają pod art. 213 Kodeksu Karnego i jako takie nadają się do prezentacji i omówienia w zupełnie innym miejscu.
v
Fałszem i manipulacją stoi to, co zaraz na wstępie komentarza pisze Pan Paweł Ziemiński:

„Przypatruję się od kilku dni toczącej się dyskusji i jak był chyba uprzejmy zauważyć pan M. Podlecki lub pan M. Pokora – jej przebieg mógł być na tyle zniechęcający do włączenia się w nią, że kilka osób z listy milczy lub po zabraniu raz czy drugi głosu, wyłączyła się z niej, nieco zażenowana. Za swój obowiązek uważam jednak zabrać głos, gdyż nie przeciwdziałanie złu i manipulacji oznacza przyzwolenie na nie.”

Otóż w obronie prawdy płynącej dla Narodu Polskiego z treści blogu  Sursum Corda – bo nie o moją osobę rzecz jasna tu chodzi – stanęło wielu, ale nie zwolenników Pana Ziemińskiego.
v
Stanął m.in. przywołany tu Pan Marek Podlecki m.in. pisząc w swoim „moje 3 grosze”:

„… Insynuacje, że p. Bizoń jest bezproduktywny nie mają żadnego uzasadnienia i są po prostu pomawianiem. Nie szkoda panu panie Pawle czasu?
Zrobił Pan bardzo dobry film (świetne zdjęcia, gorzej z montażem, treściowo – super!) i proszę to dalej robić, niech każdy z nas zajmuje się tym na czym się zna. Pan Józef jest biegły w prawie – zarówno cywilnym jak i karnym – jego publikacje powinny być dawno powielone w milionach egzemplarzy, żeby ogłupione społeczeństwo mogło zobaczyć jak i przez kogo zostaliśmy oszukani. I żeby nowe formacje polityczne mogły wyciągnąć wnioski, a w dalszym biegu historii żeby przestępcy, którzy sprzedali nasz kraj zostali pociągnięci do odpowiedzialności karnej. …”

W obronie stanął również Pan M. Pokora w specyficzny dla niego sposób – zupełnie źle odczytany przez Pana Ziemińskiego. Stanęli też i inni, których nie będę tutaj wymieniał.
v
A Pan Roman Kafel m.in. napisał:

{ „ … Pan Józef- to co zrobił  zrobił to dokładnie po amerykańsku, a wiem, że nie korzystał z naszych wzorców! Robi instrukcje -jak działa system, bez której nie można tego rozmontować , a nawet unieruchomić!
I wielu nie zadając sobie nawet trudu przeczytania tego, że nie wspomnę o zrozumieniu treści prycha lekceważąco i wypowiada bzdety na ten temat. Co natychmiast ludziom ,którzy się trochę chociaż na tym znają pokazuje z kim mamy do czynienia! … ” }

A tak wypowiedział się Pan Stanisław Papież – polski polityk, poseł na Sejm IV i V kadencji.
http://pl.wikipedia.org/wiki/Stanis%C5%82aw_Papie%C5%BC

{ „Panie Jóżefie ! I Wszyscy Szanowni Państwo dyskutanci !
Wątek podniesiony przez Pana Józefa jest niezwykle ważny i kluczowy – jak dotrzeć do Narodu ? – z prawdą o rzeczywistej sytuacji Polski i świata ( w tym z znakomitym opracowaniem Pana Jóżefa z Sursum Corda) Nie tylko z informacją, ale co bardziej ważne …..z formacją.
Rozumienie to wiadomo, najwyższy akt poznawczy, a tu na skutek propagandy mamy niebagatelny problem.
Moja propozycja jest taka:
Obok pracy w internecie – potrzeba aby w przynajmniej ważnych ośrodkach w Polsce powstawały Wszechnice Narodowe. Jest to najlepszy pozavirtualny środek do promieniowania prawdy o Polsce. i naszych treści i programów...
W najbliższym czasie przygotuję taki  wstępny program.
v
Osobiście uważam, że w większości miast w Polsce takie społeczne ośrodki Wszechnicowe  mogłyby powstawać  przy naprawdę niewielkim wkładzie ( 1-2 osoby koordynujące ) przy pewnym wsparciu naszych rodaków z zagranicy. Praca organiczna dobrze robiona napewno przyniesie owoce…Co Państwo o tym sądzą…?   pozdrawiam Wszystkich  s.papież” }

I tu nastała cisza ze strony zwolenników Pana Pawła Ziemińskiego i Pana Dariusza Kosiura, a potem przeszli oni dalej do swego ulubionego zajęcia – plucia.
v
Nieomal wszyscy oni, którzy stanęli w obronie prawdy, też zostali potraktowani kąśliwie przez prowadzących atak na moją osobę, a tak naprawdę prowadzący atak na treści blogu Sursum Corda..
v
Nie było więc milczenia, jak to twierdzi Pan Paweł Ziemiński.
Z pewnością liczył na milczenie ludzi i liczył na to, że wywieje tym sposobem ludzi stojących nie po jego stronie – bo przecież  po to tę całą zadymę robili jego ludzie.
v
Paweł Ziemiński mówi nam, że ma dziesięcioletnie doświadczenie w działalności politycznej [wskazując przy tym na swój udział organizacyjny przy różnych okazjach] i wyciąga na tej podstawie swe wnioski końcowe w swym komentarzu.
v
Na przykładzie tego tutaj opisanego można stwierdzić, że nic dziwnego, że wszędzie tam, gdzie się on pojawił [sam podaje gdzie] wszystko się fiaskiem kończyło. I zapewne winą za to fiasko obarczał innych. Trzeba przyznać, że to jego na tym polu  10-cioletnie doświadczenie nie poszło na marna i teraz w tym zakresie jest wysokiej klasy specjalistą.
v
Jeżeli katolicy nie chcą któregoś dnia usłyszeć „paszoł won” – to niech z daleka trzymają się od takich ludzi jak Pan Dariusz Kosiur  z Panem Pawłem Ziemińskim na czele.
I jeśli Polacy chcą się skutecznie organizować, to również muszą unikać takich osób jak ognia.
Takim ludziom trzeba bardzo szybko pokazywać drzwi, gdy się pchają, bo potem będzie już za późno.
v
Boguchwała, A.D. 11 stycznia 2011 r. – mgr inż. Józef Bizoń
_______________
Ps.
Polski trójkąt bermudzki: PO-PiS-SLD CZĘŚĆ I – NARODZINY
v
Polski trójkąt bermudzki: PO-PiS-SLD CZĘŚĆ II – POJMANIE POLSKI
v
MATRIX – zbudowane mechanizmy zniewolenia Narodu Polskiego
http://jozefbizon.wordpress.com/opracowania-matrix-ue-2002/
________________
Odwołania w tekście do innych artykułów opublikowanych przez Józefa Bizonia:
v
Dariusz Kosiur kandydatem z listy PiS. Po „Requiem ..” z tzw. narodowca na PiS-owca
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/08/12/dariusz-kosiur-kandydatem-z-listy-pis-po-%E2%80%98requiem-%E2%80%99-z-tzw-narodowca-na-pis-owca/
v
Komentarz do „Niepowtarzalna szansa – Polska może pójść własną drogą!”
http://jozefbizon.files.wordpress.com/2011/08/027k_komentarze_niepowtarzalna_szansa_polska_moze_pojsc_wlasna_droga.pdf
v
Polski trójkąt bermudzki: PO-PiS-SLD CZĘŚĆ I – NARODZINY
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/06/20/polski-trojkat-bermudzki-po-pis-sld-czesc-i-%E2%80%93-narodziny/
v
Polski trójkąt bermudzki: PO-PiS-SLD CZĘŚĆ II – POJMANIE POLSKI
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/08/11/polski-trojkat-bermudzki-po-pis-sld-czesc-ii-%E2%80%93-pojmanie-polski/
_______________________
Przeniesiono i uaktualniono po połączeniu z:
http://www.propolonia.pl/blog-read2.php?bid=142&pid=2964
http://www.propolonia.pl/blog-read2.php?bid=142&pid=2971
_________
13.08.2011

Na sam początek  – z konieczności  dla zrozumienia dalszego tekstu -  trzeba przypomnieć  obowiązującą w Polsce od wielu już lat doktrynę polityczną ujawnioną w wykładzie  Jarosława Kaczyńskiego wygłoszonym w lutym 2005 r. w Fundacji Batorego George’a Sorosa – żydowskiego „filantropa”. A swoją drogą, to Lech Kaczyński również miał tam swoje wykłady – obok innych tuzów tzw. polskiej polityki.
v
Otóż w siedzibie tej sławetnej fundacji Jarosław Kaczyński mówił tak:
v
„W 2002 roku radykałowie otrzymali w wyborach przeszło 30 procent (…) Ale jeżeli w Polsce dojdzie do sytuacji, w której połączą swoje siły, nie w jakiejś rewolucji, nie w wystąpieniach ulicznych, w wielkich strajkach, tylko przy urnie wyborczej, całkowicie wykluczeni z częściowo wykluczonymi, dwie wielkie grupy społeczeństwa, to będziemy mieli rządy Samoobrony, być może LPR-u (to też formacja radykalna), (…) …”
Więcej w „PiS w Fundacji Batorego George’a Sorosa”
v
Popatrzmy teraz – Samoobronę załatwili, LPR wyautowali, ale problem tych dwu wielkich grup społecznych ciągle istnieje, ba – grupy te się powiększają i w każdej chwili może niespodziewanie wyrosnąć siła polityczna, która porwie za sobą te dwie wielkie grupy społeczeństwa – ku przerażeniu PO, PiS, SLD – i wszelakiego rodzaju ich przybudówek łącznie z obrotowym PSL.
v
A jak powszechnie wiadomo – tudzież i z reklam – że przezorny zawsze jest ubezpieczony, co w polityce ma szczególne znaczenie, a tym bardziej w warunkach wyżej wymienionych, a takich ubezpieczeń trzeba mieć co najmniej dwa.
v
Wiec przezorni przygotowują odpowiednio wcześnie takie ubezpieczenie, które ma zgarnąć do siebie lwią część tych dwu grup społeczeństwa, a jeszcze inni ubezpieczający mają za zadanie pozostałą cześć rozproszyć.
v
Główne zagrożenie zaczęło się ujawniać na linii PiS-u odgrywającego swą rolę wielkich patriotów polskich i tym samym  mamiącego znaczną część wykluczonych.
Dziejową koniecznością dla PiS, a tym samym dla utrzymania Polskiego trójkąta bermudzkiego PO-PiS-SLD,
- czytaj: „Polski trójkąt bermudzki: PO-PiS-SLD CZĘŚĆ I – NARODZINY” -
stało się stworzenie  dla PiS ubezpieczającego go tworu. Funkcji tej z różnych racji nie mógł już dalej pełnić, Antoni Macierewicz – jak to wcześniej już czynił.
v
Potrzebna więc była  nowo objawiona nagle postać – elokwentna, z mocną retoryką narodową, no i z odpowiednią aparycją. Postać, której jednocześnie powierzywszy mocną krytykę PiS-u tegoż PiS-u, nie zawiedzie ona w toczącej się grze politycznej.  Postać ta oczywiście nie może działać w próżni , a więc konieczna jest nowo objawiona organizacja o nazwie ładnie brzmiąca dla ucha i dla serca Polaka. Katastrofa pod Smoleńskiem 10.04.2010 r. gwałtownie przyspieszyła  potrzebę takiego ubezpieczenia PiS-u – chociażby czasowe, no i w okresie newralgicznym spełniającego głównie rolę rozbijacza  mogącej nagle powstać siły politycznej po katastrofie 10.04.2010 r.
v
No i teraz popatrzmy.
v
Od dłuższego już okresu czasu w przestrzeni internetowej zaczął funkcjonować Dariusz Kosiur spełniający wszystkie podane wyżej wymagania – kreującego się na  wielkiego obrońcę Polaków i ich interesu narodowego.  Artykuły Dariusza Kosiura ochoczo zamieszczają portale polskojęzyczne, a i zamieszczają je portale szczeropolskie – bo skąd niby mają wiedzieć co jest grane?
W tym samym czasie dr Paweł Ziemiński wyłapuje z przestrzeni internetowej osoby piszące w duchu patriotycznym, spotyka się z nimi, no i w końcu  zakładana jest organizacja o nazwie „Wierni Polsce Suwerennej” –  nazwa spełniająca wymogi podane już wyżej. Piękna – prawda?
No nastał czas przyspieszonych wyborów prezydenckich. Huku i krzyku było co nie miara, bo Dariusz Kosiur startuje na urząd Prezydenta RP. Gra na uczuciach, tanie chwyty PR [Public Relations] – by tylko jak najdłużej robić wrzask i raban wokół Dariusza Kosiura, no i wokół „wiernych inaczej”.  1000 podpisów zebrać, to żadna przecież sprawa [ byłoby wówczas cicho, pewna przegrana z kretesem no i koniec zabawy], ale wówczas skąd brać materiał na tak przecież potrzebne wrzaski i robienie rabanu do taniej promocji  na przyszłość Dariusza Kosiura?
v
Zaraz po katastrofie i w trakcie ogłoszonej żałoby narodowej Dariusz Kosiur – członek zarządu stowarzyszenia „Wierni Polsce Suwerennej” [skarbnik] pisze i zamieszcza 14.10.2010 w Internecie swoje słynne „ Requiem dla Prezydenta” – [tekst w Ps.] na stronie tego stowarzyszenia.
http://wiernipolsce.wordpress.com/2010/04/14/requiem-dla-prezydenta/
v
Warto w tym miejscu podać skład zarządu tego stowarzyszenia.
Zarząd Główny
Paweł Ziemiński – prezes
Stanisław Baj- wiceprezes ds. gospodarczych
Bohdan Poręba- sekretarz, II wiceprezes ds. propagandy
Dariusz Kosiur – skarbnik
Tadeusz Dylak – członek zarządu
Ryszard Nosiński – członek zarządu
Andrzej Skorski – członek zarządu.
v
Nie przechodzi ono bez echa – zamieszczają to „requiem”  D. Kosiura  – niedoszłego kandydata na urząd Prezydenta RP, a obecnie kandydata na radnego z listy PiS do Rady Gminy Otwock  – liczne polskojęzyczne portale internetowe, a i portale szczeropolskie.
Szumu powstaje wokół tego moc.
Aby się o tym przekonać wystarczy wpisać w przeglądarkę Google „Requiem dla Prezydenta”.
v
I nagle – bum – Dariusz Kosiur startuje na radnego z listy PiS. Jak to możliwe? Okazuje się, że nie tylko możliwe, ale jest to fakt i nawet została podana recepta przez samego zainteresowanego jak to się robi.
v
No to teraz jednak widać, że to „requiem” należy raczej czytać wspak – tzn. że doceniamy [p. Kosiur i spółka] odegraną role przez Prezydenta Lecha Kaczyńskiego i jako „wierni …” będziemy temu wierni.
No bo jak można inaczej to oceniać, gdy po takim „requiem” Dariusz Kosiur startuje z listy PiS?
v
A wszystko się zaczęło po relacjach mediów z „MARSZU NIEPODLEGŁOŚCI ONR i MŁODZIERZY WSZECHPOLSKIEJ w dniu 11.11.2010 r. ” ukazujących w złym świetle te organizacje. Dariusz Kosiur raczył to wykorzystać no i dołożyć do tego na dokładkę J.K Mikkę pałętającego się na tym pochodzie  pośród ludzi z tych organizacji. Na portalu ‘propolonia’  przygrzał z grubej rury w te organizacje posługując się przy tym obecnością J.K. Mikke na tym pochodzie. Zapomniał jednak przy tym, że kij ma zawsze dwa końce.
v
No i na Grypa666 pojawił się mój komentarz z pytaniami do Dariusza Kosiura oraz jego odpowiedź na takie dictum [niżej prztoczone], która nie może nikomu ujść uwadze – a tym bardziej, że aspiracje są bardzo wielkie nie tylko Pana Kosiura, ale jego organizacji.
v
„Józef Bizoń: No i mamy – „Wierni Polsce suwerennej PiS”   Ulubieniec Pana Dylaka i Pana Ziemińskiego – niedoszły ich kandydat na urząd Prezydenta RP – w ramach wspierania zagrożonego wierzchołka polskiego trójkąta bermudzkiego w postaci PiS-u [tak jak kiedyś wspieracz lewej nogi Lech Wałęsa] – Dariusz Kosiur jest na liście kandydatów PiS do Rady Gminy Otwock. Otwock gmina pow. 20 tyś>. 141702 1 5 KOMITET WYBORCZY PRAWO I SPRAWIEDLIWOŚĆ, ZPOW-7500-12/10 partia 5 Kosiur Dariusz Edward PL M 56 141702 Otwock. Można to sobie odszukać po zaznaczeniu KANDYDACI  i następnie wyborze Województwo swietokorzyskie mazowieckie – rozpocznie się wówczas ściąganie pliku .zip … no i dalej cale korowody, aż dotrze sie do ślicznotki p. Kosiura. UWAGA! – tak sie starali w PKW to zagmatwać, że nawet w wykazie nie ma polskich liter – są krzoki. Grunt to Białoruś [no i film]  – WIWAT PiS! – Panie Dylak z Panem Ziemińskim. Zastanawiałem się kiedyś przed 10.04.2010 kto odegra ubezpieczającą rolę narodowca w miejsce Macierewicza – jaką on dużo wcześniej pełnił – w sytuacji widocznego wówczas wypalania sie PiS. Po 10.04.2010 – requiem i na liście PiS. No i jest Kosiur wraz ze swymi ‘wierni Polsce suwerennej’ – nazwa ładna, retoryka stosowna, rozbijackie ich ruchy u prof. Kozłowskiego, odwracanie kota ogonem … [nagle występują dotkliwe działania destrukcyjne zabierające mnóstwo czasu na naprawę] …, zbijanie przez kosiurów zainteresowania się innych materiałami z 2002 r. [i artykułów] na Sursum Corda.
No i gra na dwa fronty.”
v
W odpowiedzi D. Kosiura zwróćmy uwagę na to, że powstała ona zanim nastąpiło poprawienie omyłkowo podanego województwa świętokrzyskiego na województwo mazowieckie.
v
„Dariusz Kosiur: Szanowni Państwo, jak to zwykle bywa, prawda jest o wiele prostsza. Startuje w wyborach samorządowych z listy PiS (nie byłem, nie jestem i nigdy nie będę członkiem PiS), ponieważ miałem taką możliwość – zwykły układ koleżeński (zaproponował mi to kolega z dawnego LPR). Nie miałem czasu na tworzenie własnego komitetu i na zbieranie podpisów itp. Oczywiście nie znaczy to, że równie dobrze mógłbym iść do PO – NIE. Zwykli członkowie PiS (tzw. „doły”) nie mają politycznego wyrobienia i prawie nic nie wiedzą nt. polityki kierownictwa PiS. Jednak myślą w zasadzie patriotycznie (ulegając patriotycznej retoryce PiS) i to jest cenne. W otwockim PiS nikt nie był zorientowany, co do mojej działalności publicystycznej. Na usuniecie mnie z listy kandydatów, po ukazaniu się różnych paszkwili na moją osobę, prawdopodobnie było za późno. A może też i ktoś pomyślał, że skoro PiS odgrzewa własną retorykę patriotyczna o zabarwieniu narodowym, to niech taki Kosiur wystartuje sobie ostatecznie z naszej listy. I oto cala prawda. Natomiast, jestem w 100% pewien, ze PiS nigdy nie skręci w autentycznym kierunku narodowym – to jest nie możliwe ze względu na sponsorów PiS i takie myślenie trzeba porzucić. Ich patriotyczno-”narodowa” retoryka jest wyłącznie robieniem oka do elektoratu narodowego i niczym więcej.”
v
Teraz przyjrzyjmy się bliżej tej odpowiedzi D. Kosiura.
v
W gruncie rzeczy powiada on tak.
Ponieważ miałem w Otwocku kolesi, a oni nie mają politycznego wyrobienia, a do tego nic nie wiedzieli o moim „Requiem dla Prezydenta”, a ja sam im o tym nie powiedziałem [bo i po co?], to korzystając z tego [a czasu nie miałem na bawienie się w listy] znalazłem się na liście PiS-u do Rady Gminy Otwock. Dokonuje on jednakże zastrzeżenia – może i wiedzieli, ale ja o tym nic nie wiem, a sam im nic o mojej działalności publicystycznej nie powiedziałem. No, a teraz to ja mogę publicznie pokazać PiS gest Kozakiewicza, bo na usunięcie mnie z listy kandydatów prawdopodobnie jest za późno.  Więc  im ten gest pokazuję: „Ich patriotyczno-”narodowa” retoryka jest wyłącznie robieniem oka do elektoratu narodowego i niczym więcej.”
No i D. Kosiur nie zamierza przy tym sam zrezygnować z kandydowania, co można uczynić w każdej chwili składając stosowne oświadczenie do komisarza wyborczego [nawet już po wydrukowaniu kart], bo o tym nic nie wspomina w swym wyjaśnieniu.
v
No to mamy tu ładne kwiatki. Panie Kosiur – to aż cuchnie talmudyczną etyką i logiką.
v
Ale jeszcze wracając  do tego wyjaśnienia D. Kosiura. Przy błędnym podaniu, że chodzi o jakiś tam Otwock leżący w województwie świętokrzyskim, to i  opowiadanie o braku wyrobienia politycznego działaczy i ich niewiedzy publicystycznej D. Kosiura  jakoś tam może i by chwyciło [chociaż i w świętokrzyskim ludzie mają dostęp do Internetu], ale tu była pomyłka i chodzi o OTWOCK leżący pod Warszawą, a nie w pipidówce – o Otwock wchodzący w skład aglomeracji warszawskiej i  oddalony o 25 km od centrum stolicy [http://pl.wikipedia.org/wiki/Otwock ]
A do tego ten wasz wielki raban – przecież tak niedawny – z tym prezydentem Kosiurem.
No i w tym przypadku już o wiele mniej jest wiarygodne opowiadanie: nie wiedzieli, ciapy polityczne itp.
I już nieważne Panie Kosiur PiS nie PiS, ale za takie numery to wyborcy w Otwocku powinni złoić Panu solidnie skórę w tych wyborach. No ale, jak się o tym nie dowiedzą, to i skóry nie złoją.
v
No i rzecz najważniejsza z tego wynikająca już nie tylko dla Otwocka, ale dla całej Polski, bo aspiracje D. Kosiura i ‘wiernych..’ są wielkie. Z tego wyjaśnienia mamy alternatywę: „działacze PiS wiedzieli” lub „działacze PiS nie wiedzieli” kto zacz Pan Kosiur. Tym samym i my Polacy też mamy alternatywę: „wiemy” czy też „nie wiemy” kim jest Dariusz Kosiur”. No i co nam Polakom powiedział, a co przed nami ukrył – tak jak w tym Otwocku?
v
Jedno jest pewne – od takich „kosiurów” trzeba się trzymać z daleka. No i broń Panie Boże na prezydenta RP.
v
No i na koniec. Trzeba pamiętać, a wędkarze to wiedzą, że na błystkę najlepiej bierze głupi  i wygłodzony szczupak.
Lekcja w wydaniu Dariusza  Kosiura, Pawła Ziemińskiego i Tadeusza Dylaka z ich „Wierni Polsce Suwerennej” jest tu nader dobrym przykładem.
v
Aby nie być takim szczupakiem, to do nauki kochani bracia Polacy!
Rzetelna wiedza to potęgi klucz!
Sursum Corda!
http://jozefbizon.wordpress.com
v
Boguchwała, A.D. 17 listopada 2010 r. – mgr inż. Józef Bizoń
v
=====
Ps.
v
Fragment „Requiem dla Prezydenta” autorstwa Dariusza Kosiura, które raczej należy czytać wspak.
„Istnieje uświęcony tradycją zwyczaj, że nad trumnami dostojników Rzeczpospolitej wylicza się ich zasługi dla Państwa i Narodu. W katolickiej, polskiej obyczajowości istnieje także niepisany zwyczaj, że o zmarłym nie należy mówić źle. Ale czy wolno nam, nawet w tak smutnej na ludzki sposób chwili, przemilczać prawdy, które, za sprawą zmarłego Prezydenta Rzeczpospolitej, dotyczą już dziś i będą boleśnie dotyczyć w przyszłości najżywotniejszych spraw całego Polskiego Narodu i Państwa Polskiego?
Czy ogłuszany przez 20 ostatnich lat powszechnym medialnym łomotem, pogrążony dziś w bólu i w żałobie z powodu tragicznej śmierci wielu osób, zbyt wielu osób, Polski Lud wie i czy będzie pamiętał, kogo na prawdę stracił i kogo opłakuje w osobie Prezydenta Rzeczpospolitej?
v
Prezydencie Lechu Kaczyński
Jeszcze zanim zostałeś Prezydentem Rzeczpospolitej, jako Prokurator Generalny tej samej Rzeczpospolitej wstrzymałeś ekshumację Żydów zamordowanych w 1941 r. w Jedwabnem. Dzięki tej Twojej decyzji, we wszystkich mediach Żydzi mogli kłamać i pomawiać o ten mord Polaków. Urzędujący wtedy prezydent A. Kwaśniewski przypisał ten mord Polakom i w naszym imieniu przepraszał Żydów.
Panie Prezydencie – pamiętamy.
v
Prezydencie Lechu Kaczyński
To dla Ciebie marszałek sejmu Rzeczpospolitej, M. Jurek zmienił porządek obrad i pośpiesznie przyjęto uchwałę o zwrocie Żydom w naturze – w polskiej ziemi, bo Skarb Państwa rozkradziony stoi pusty – 20% z 65 mld. $ USA, których żądają od Polski gangsterzy ze Światowego Kongresu Żydów. O tym uchwalonym rabunku na Polsce i Polakach mogłeś chwalić się Żydom w Izraelu i w USA podczas swojej wizyty.
Panie Prezydencie – pamiętamy.
v
Prezydencie Lechu Kaczyński
W swoim liście do przywódców żydowsko-masońskiej loży „Niezależny Zakon Synów Przymierza” – Independent Order of B’nai B’rith, syjonistycznej agendy zwalczającej katolicyzm i narody europejskie, wyrażałeś radość z jej reaktywowania w Polsce.
Panie Prezydencie – pamiętamy.
v
Prezydencie Lechu Kaczyński
W prezydenckim pałacu katolickiej Polski zapalałeś żydowską menorę, symbol nienawiści i zwycięstwa żydów nad nie-żydami.
Panie Prezydencie – pamiętamy. … Dariusz Kosiur”
________
Odwołania w tekście do innych artykułów opublikowanych przez Józefa Bizonia:
v
PiS w Fundacji Batorego George’a Sorosa
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/06/17/pis-w-fundacji-batorego-georgea-sorosa-uaktualnienie/
v
Polski trójkąt bermudzki: PO-PiS-SLD CZĘŚĆ I – NARODZINY
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/06/20/polski-trojkat-bermudzki-po-pis-sld-czesc-i-%E2%80%93-narodziny/
_______________________
Przeniesiono i uaktualniono z:
http://www.propolonia.pl/blog-read.php?bid=142&pid=2907
_________
12.08.2011

MOTTO.
v
„Art. 123. Kto, mając na celu pozbawienie niepodległości, oderwanie części terytorium, obalenie przemocą ustroju lub osłabienie mocy obronnej Rzeczypospolitej Polskiej [przypis: po zmianie nazwy „Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej” z dniem 31.12.1989 r.], podejmuje w porozumieniu z innymi osobami działalność zmierzającą do urzeczywistnienia tego celu,
podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 5 albo karze śmierci.” – [Kodeks Karny z dn. 19.04.1969 r. Dz.U.69.13.94 - obowiązujący do dn. 01.09.1998 r.] http://isap.sejm.gov.pl/Download?id=WDU19690130094&type=3

19-ta rocznica aktu pojmania Polski dla jej likwidacji

16 grudnia roku 1991 r. – gdy Premierem Rządu RP od 05 [podają też, że od 06] grudnia tegoż roku  był już Jan Olszewski , za miłościwie nam panującego od 22 grudnia 1990 r. Prezydenta RP Lecha Wałęsę, a w Rzymie na Stolicy Apostolskiej zasiadającego  od  16 października 1978 r. Papieża Jana Paweł II [przybysz z dalekiego kraju] – został podpisany w Brukseli – zdradziecki dla Polski i Narodu Polskiego – Układ Europejski . Układ, którym Polska została wzięta w nową niewolę w celu  ostatecznego jej unicestwienia jako bytu państwowego – co ostatecznie nastąpiło z chwilą uroczystego podpisania przez Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego [zginał 10.04.2010 r. w katastrofie lotniczej pod Smoleńskiem] Traktatu Lizbońskiego w dniu 10.10.2009 r. – po wcześniejszym wyrażeniu na to zgody Sejmu RP w dniu 01 kwietnia 2008 r. i Senatu RP w dniu 02 kwietnia 2008 r.
v
Okoliczności powstania tego aktu prawnego zostały omówione w publikacji
„Polski trójkąt bermudzki: PO-PiS-SLD CZĘŚĆ I – NARODZINY” – należy zapoznać się z tą publikacją przed dalszym czytaniem niniejszego artykuły, gdyż jest on jego kontynuacją.
v
Ukazano też tam rolę kanciastego stołu – zwanego dla niepoznaki okrągłym – jako ważnego elementu przygotowań do przeforsowania tego zdradzieckiego aktu prawnego o nazwie: „UKŁAD EUROPEJSKI ustanawiający stowarzyszenie między Rzecząpospolitą Polską, z jednej strony, a Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z drugiej strony, sporządzony w Brukseli dnia 16 grudnia 1991 r.” – (Dz. U. z dnia 27 stycznia 1994 r. Nr 11, poz. 38).
http://www.cie.gov.pl/HLP/files.nsf/0/B2A4F6D0D2C08ACFC1256E7B0049ED16/$file/ue.pdf?Open
Uzgodnienia kanciastego stołu nie miały żadnego znaczenie prawnego. Miały natomiast ogromne znaczenie propagandowe i osłonowe dla mającego ogromnej wagi znaczenie prawne Układu Europejskiego z 16.12.1991 r.
v
Opracowanie tego układu przypada w głównej mierze na okres PRL i służb Kiszczaka – z końcowym okresem przypadającym na tzw. sejm kontraktowy [z ministrem spraw zagranicznych Krzysztofem Skubiszewskim – od 13.09.1989 r. do 25.10.1993 r.], którego głównym zadaniem było ubezpieczanie zakulisowych prac nad tym Układem Europejskim.  [Sejm kontraktowy - Sejm X kadencji PRL – wybrany w wyborach 04 i 18 czerwca 1989 r. i rozwiązany 26.10.1991 r.;  z prezydentami: Wojciechem Jaruzelskim [PZPR, uczestnik kanciastego stołu] do 22.12.1990 r., a następnie Lechem Wałęsą [uczestnik kanciastego stołu] od 22.12.1990 r.; z premierami: Tadeuszem Mazowieckim [uczestnik kanciastego stołu]  do 04.01.1991 r., a następnie Janem Krzysztofem Bieleckim; z Marszałkiem Senatu Andrzejem Stelmachowskim. [uczestnik kanciastego stołu]].
v
W ramach przygotowań do wcielenia w życie tego zdradzieckiego Układu Europejskiego z dnia 16.12.1991 r. zadbano też [z myślą na przyszłość i dla uniknięcia ewentualnych przyszłych komplikacji] o likwidację Rządu RP na Uchodźstwie.
Ostatni Prezydent RP na Uchodźstwie Ryszard Kaczorowski [zginał 10.04.2010 r. w katastrofie lotniczej pod Smoleńskiem] w dniu 22 grudnia 1990 złożył urząd na ręce nowo zaprzysiężonego Prezydenta RP Lecha Wałęsy i na Zamku Królewskim w Warszawie uroczyście przekazał mu insygnia władzy państwowej.
v
Lech Wałęsa na urzędzie Prezydenta RP i pełniący rolę marionetki idealnie nadawał się wówczas [tak z uwagi na swą przeszłość, jak i z uwagi na brak wykształcenia, a przy tym z uwagi na swe wyjątkowo specyficzne cechy charakteru] do przeforsowania przez Sejm, a następnie do ratyfikacji tego Układu Europejskiego z 16.12.1991 r. Zaplanowane mu zadanie posłusznie wykonał i to pomimo publicznego wyciągnięcia mu zarzutu współpracy z SB [„Bolek”] w dniu 04.06.1992 r.
v
W połowie 1991 r. zakulisowe przygotowania i prace nad tym Układem Europejskim dobiegały końca.  Tym samym dobiegała końca spełniana rola sejmu kontraktowego. Nastawała pilna potrzeba wyłonienia nowego składu Sejmu RP – ale tym razem „w wolnych i w pełni  demokratycznych” wyborach dla przeforsowania przez taki już Sejm RP przygotowanego tekstu Układu Europejskiego. Nie wchodziło bowiem w rachubę przyjęcie tego Układu przez sejm kontraktowy z uwagi na możliwe późniejsze jego podważanie z tego tytułu.
v
Z tych to przyczyn kontraktowy sejm swymi uchwałami skrócił swą kadencję [konstytucyjny termin zakończenia kadencji przypadał na 1993 r.], Lech Wałęsa zarządził przedterminowe wybory do Sejmu i Senatu RP na dzień 27.10.1991 r.
Przypisaną rolą tego Sejmu RP I kadencji [25.11.1991 r. do 31.05.1993 r.] było przyjęcie tego zdradzieckiego Układu Europejskiego z 16.12.1991 r. – po czym został on rozpędzony przez prezydenta Lecha Wałęsę, a oporni posłowie wobec tego Układu zniknęli później z życia politycznego.
Do Sejmu I kadencji weszło wiele osób nie mających doświadczenia parlamentarnego, a także nie orientujących się w tym co się faktycznie dzieje za ich plecami, ale była też grupa osób [wywodzących się z KOR oraz biesiadnicy kanciastego stołu zwanego okrągłym] wtajemniczonych w  rzeczywisty stan rzeczy].  No i był Wałęsa już prezydentem ze swoimi doradcami [m.in. bracia Kaczyńscy, Jan Olszewski] doskonale wiedzącymi co się faktycznie dzieje i co się szykuje.
Układ Europejski był już praktycznie gotowy. Należało go utrzymywać w tajemnicy przed niewtajemniczonymi posłami aż do ostatniej chwili – tj. do momentu wejścia w życie z dniem 01.03.1992 r. jego części dotyczącej handlu.
Tak też się stało i kiedy posłowie dowiedzieli się o istnieniu Układu Europejskiego i zażądali jego tekstu, a następnie wyjaśnień ze strony Premiera Jana Olszewskiego i jego ministra spraw zagranicznych Krzysztofa Skubiszewskiego, a następnie podjęli działania na forum parlamentu, to błyskawicznie poszła w ruch karta lustracyjna.  W ten sposób sprawa Układu Europejskiego została zamieciona pod dywan – no i pod osłoną czynionej pod niebiosa wrzawy lustracyjnej, w sposób niezauważalny przez ogół społeczeństwa polskiego, wprowadzono w życie [jako obowiązujący akt prawny] Układ Europejski z 16.12.1991 r.
v
W Układzie tym znalazły się zapisy dotyczące regulacji wszystkich sfer życia narodowego i państwowego.
W tym miejscu, dla bardzo pobieżnego zilustrowania obszarów objętych uregulowaniami Układu Europejskiego, wymieńmy tylko same tytuły tych obszarów:
v
Dialog polityczny; -  Zasady ogólne – ; -  Swobodny przepływ towarów – ; – Produkty przemysłowe – ; – Rolnictwo; Rybołówstwo – ; – Wspólne postanowienia – ; – Przepływ pracowników – ; – Zakładanie przedsiębiorstw – ; – Świadczenie usług między Polską a Wspólnotą – ; – Płatności bieżące i przepływ kapitału – ; – Konkurencja i inne postanowienia dotyczące gospodarki – ; – Zbliżanie przepisów prawnych – ; – Współpraca gospodarcza – ; – Współpraca przemysłowa; – Popieranie i ochrona inwestycji – ; – Przepisy i normy w dziedzinie przemysłu i rolnictwa oraz ocena ich zgodności – ; – Współpraca w dziedzinie nauki i techniki – ; Edukacja i kształcenie – ; – Rolnictwo i sektor rolno-spożywczy – ; – Energetyka; Współpraca w dziedzinie atomistyki – ; – Środowisko naturalne – ; Transport – ; – Łączność – ; – Bankowość – , – ubezpieczenia i inne usługi finansowe – ; – Polityka pieniężna – ; – „Pranie” pieniędzy – ; – Rozwój regionalny – ;  – Współpraca w dziedzinie socjalnej – ; – Turystyka – ; – Małe i średnie przedsiębiorstwa – ; Informacja i audiowizualne środki przekazu – ; – Cła – ; – Współpraca w dziedzinie statystyki – ; – Ekonomia – ; – Narkotyki – ; – Współpraca kulturalna – ; – Współpraca finansowa – ;
- CZĘŚĆ IX. Postanowienia instytucjonalne, ogólne i  końcowe
– w której to części zawarto zapisy dotyczące Rady Stowarzyszenia z uprawnieniami władczymi nad rządem RP i innymi ciałami konstytucyjnymi RP [art. 102 – 105]. Ustanowiono również Komitet Stowarzyszenia [art. 105 -106] z możliwymi uprawnieniami jak Rada Stowarzyszenia, a także przewidziano powoływanie przez Radę Stowarzyszenia dalszych ciał [art. 107].  Ustanowiono też Parlamentarny Komitet Stowarzyszenia [art. 108-110] .
v
„Artykuł 102
Ustanawia się niniejszym Radę Stowarzyszenia, która będzie nadzorować realizację niniejszego Układu. Rada będzie się zbierać na szczeblu ministrów raz w roku oraz gdy wymagać tego będą okoliczności. Rada będzie rozpatrywać wszelkie istotne kwestie, wynikające z ram niniejszego Układu oraz wszelkie inne problemy dwustronne lub międzynarodowe stanowiące przedmiot wzajemnego zainteresowania.
v
Artykuł 103
1. W skład Rady Stowarzyszenia wchodzić będą członkowie Rządu Polskiego z jednej strony oraz członkowie Rady Wspólnot Europejskich i członkowie Komisji Wspólnot Europejskich z drugiej strony.
2. Członkowie Rady Stowarzyszenia mogą ustanowić zastępców zgodnie z warunkami określonymi w jej regulaminie.
3. Rada Stowarzyszenia ustanowi swój Regulamin.
4. Radzie Stowarzyszenia będzie przewodniczył kolejno członek Rządu Polskiego oraz członek Rady Wspólnot Europejskich, zgodnie z postanowieniami, określonymi w Regulaminie Rady.
v
Artykuł 104
W celu realizacji zadań przewidzianych w Układzie, Rada Stowarzyszenia będzie miała prawo podejmowania decyzji w przypadkach w nim przewidzianych. Podjęte decyzje będą wiążące dla Stron, które podejmą niezbędne działania dla ich realizacji. Rada Stowarzyszenia może również udzielać odpowiednich zaleceń. Rada będzie podejmować decyzje i udzielać zaleceń za zgodą obydwu Stron.
v
Artykuł 105
1. Każda ze Stron ma prawo przedstawić Radzie Stowarzyszenia spór wynikający ze stosowania lub interpretacji niniejszego Układu.
2. Rada Stowarzyszenia może rozstrzygnąć spór przez podjęcie decyzji.
3. Każda ze Stron będzie zobowiązana do podjęcia środków, związanych z wypełnieniem postanowień decyzji określonej w punkcie 2.
4. W przypadku, gdy nie będzie możliwe rozstrzygnięcie sporu zgodnie z punktem 2, każda ze Stron może powiadomić drugą Stronę o wyznaczeniu arbitra; druga Strona jest zobowiązana wówczas do powołania, drugiego w ciągu dwóch miesięcy. Przy stosowaniu niniejszej procedury, Wspólnota i Państwa Członkowskie będą uważane za jedną stronę sporu. Rada Stowarzyszenia wyznaczy trzeciego arbitra. Decyzje arbitrów będą podejmowane większością głosów. Każda ze Stron sporu jest zobowiązana do podjęcia kroków wymaganych dla realizacji decyzji arbitrów.
v
Artykuł 106
1. Rada Stowarzyszenia będzie wspomagana w wykonywaniu swoich zadań przez Komitet Stowarzyszenia, złożony z przedstawicieli Rządu Polskiego z jednej strony oraz z przedstawicieli członków Rady Wspólnot Europejskich i członków Komisji Wspólnot Europejskich z drugiej strony, zazwyczaj na szczeblu wyższych urzędników państwowych. Rada Stowarzyszenia ustali w swoim regulaminie zadania Komitetu Stowarzyszenia, obejmujące przygotowanie posiedzeń Rady Stowarzyszenia, oraz zasady jego funkcjonowania.
2. Rada Stowarzyszenia może przekazać Komitetowi jakąkolwiek ze swoich kompetencji. W takim przypadku Komitet Stowarzyszenia będzie podejmował swoje decyzje zgodnie z warunkami określonymi w artykule 104.
v
Artykuł 107
Rada Stowarzyszenia może decydować o utworzeniu innego specjalnego komitetu lub organu, wspomagającego ją w wykonywaniu jej obowiązków. Rada Stowarzyszenia określi w swoim regulaminie skład i zakres obowiązków takich komitetów lub ciał, a także zasady ich funkcjonowania.
v
Artykuł 108
Ustanawia się niniejszym Parlamentarny Komitet Stowarzyszenia. Będzie on stanowił forum spotkań i wymiany poglądów członków Parlamentu Polskiego i Parlamentu Europejskiego. Komitet będzie się spotykał w terminach, które sam określi.
v
Artykuł 109
1. Parlamentarny Komitet Stowarzyszenia składać się będzie z członków Parlamentu Polskiego z jednej strony, oraz członków Parlamentu Europejskiego z drugiej strony.
2. Parlamentarny Komitet Stowarzyszenia opracuje własny regulamin.
3. Parlamentarnemu Komitetowi Stowarzyszenia przewodniczyć będą kolejno przedstawiciele Parlamentu Polskiego oraz Parlamentu Europejskiego, zgodnie z postanowieniami zawartymi w regulaminie Komitetu.
v
Artykuł 110
Parlamentarny Komitet Stowarzyszenia może zażądać od Rady Stowarzyszenia odpowiednich informacji, dotyczących realizacji niniejszego Układu. Rada udostępni Komitetowi żądane informacje. Parlamentarny Komitet Stowarzyszenia będzie informowany o decyzjach Rady Stowarzyszenia. Parlamentarny Komitet Stowarzyszenia może udzielać zaleceń Radzie Stowarzyszenia.”
v
I nie jest tak, że ten Układ Europejski – z tymi wyżej niekonstytucyjnymi ciałami z uprawnieniami władczymi nad Rzeczypospolitą Polską – nie został oprotestowany przez część ówczesnych posłów I kadencji, że nie zinterpretowali właściwie  zapisów art. 102 – 110 tego Układu w kontekście regulacji prawnych dotyczących wszystkich obszarów i dziedzin Rzeczypospolitej Polskiej.
Czytaj: „Tabu – o tym nie wolno mówić, pisać! Zdrada – po trzykroć zdrada???”
v
Opis przebiegu dramatu Polski, jaki się rozegrał w związku z Układem Europejskim z dnia 16 grudnia 1991 r., zawarty jest w publikacji:
Wybory przez pryzmat „Nocnej zmiany – czy nocnej zdrady?”.
v
I nie był to żaden dramat rządu Jana Olszewskiego, bo to była tylko rozegrana po mistrzowsku przykrywka do rzeczywistego rozgrywającego się wówczas dramatu Polski wzięcia ją w nową niewolę i zakończoną uroczystym złożeniem Polski do grobu w dniu 10.10.2009 r. przez Lecha Kaczyńskiego.
Wówczas Jan Olszewski [jako premier, a i później długo jeszcze} ani słowem nic nie bąknął o istnieniu czy zapisach Układu Europejskiego z dnia 16.12.1991 r. Później publicznie zdawkowo się tłumaczył [w mediach toruńskich], że on [jako premier RP] nic o tym Układzie Europejskim nie wiedział, że to nie on, to inni. Te zdawkowe tłumaczenia się [z myślą chyba o małych dzieciach] jakoś dziwnie wystarczyły Naszemu Dziennikowi i Radiu Maryja. Nawet nie podjęto próby drążenia jak to możliwe, aby Jan Olszewski nic nie wiedział o istnieniu Układu Europejskiego z dnia 16.12.1991 r. Twierdził też, że on by tego Układu nie podpisał. W takim razie kto z imienia i z nazwiska w imieniu Rządu RP podpisał ten Układ Europejski w dniu 16 grudnia 1991 r. w Brukseli i to w sytuacji, gdy pełnoprawną funkcję premiera pełnił już Jan Olszewski? Wiemy kto ze strony polskiej wcześniej parafował ten układ [że jest on gotowy do podpisania przez stronę polską], ale nie wiemy kto w imieniu Rządu RP ostatecznie go podpisał w dniu 16.12.1991 r.
Jeżeli ten Układ podpisał w imieniu Rządu RP ówczesny wicepremier Leszek Balcerowicz, to jak to się stało, że premier Jan Olszewski [doświadczony zawodowy adwokat] nie zadbał o pozbawienie go takiej możliwości?
v
Premier Jan Olszewski nie przybył na posiedzenie Sejmu RP zwołane na dzień 21.05.1992 r. i poświęconemu temu Układowi Europejskiemu., a nie było wówczas ważniejszej sprawy dla Polski i Narodu Polskiego niż ten układ.
W tym czasie uprawia gierki z Wałęsą z terenami po byłych bazach sowieckich w Polsce. Skoro Jan Olszewski twierdził, że on by tego układu nie podpisał [bo niby nie wiedział wówczas o jego istnieniu], to jego obowiązkiem prawnym – z racji zajmowanego przez niego urzędu – było przybycie na posiedzenie Sejmu w dniu 21.05.1992 r., bo o istnieniu tego Układu Europejskiego z 16.12.1991 r. już musiał wiedzieć. Od 1 marca 1992 r. weszła w życie część tego układu dotycząca handlu, wszyscy posłowie po tej dacie się dowiedzieli o istnieniu tego układu, wyegzekwowali dostarczenie im tekstu tego układu. Zwołano posiedzenie Sejmu na 21.05.1992 r.  i zaproszono na to posiedzenie premiera Jana Olszewskiego i jego ministra spraw zagranicznych Krzysztofa Skubiszewskiego. Na posiedzenie Sejmu przybył minister Krzysztof Skubiszewski i w imieniu rządu Jana Olszewskiego wniósł o wyrażenie przez Sejm zgody na ratyfikację przez prezydenta Lecha Wałęsę tegoż Układu Europejskiego – oczywiście po wcześniejszym jego peanach na temat tego układu. Następnie szybko uciekł z posiedzenia Sejmu twierdząc, że ma pilne inne sprawy. Posłowie mogliby przecież pytać co i jak było z tym układem i mogłyby wylądować w protokole  z posiedzenia Sejmu bardzo niewygodne sprawy jako dowody.
Szerzej na ten temat w publikacji:
„Jan Olszewski i Układ Europejski z 16.12.1991 r.”
v
W kluczowej dla Polski i Narodu Polskiego sprawie na posiedzenie Sejmu nie przybywa premier Rządu RP Jan Olszewski, a jego minister spraw zagranicznych szybko zmyka z posiedzenia Sejmu unikając w ten sposób wszelkich niewygodnych pytań ze strony posłów.
v
Za taką postawę i takie działanie [a także i za brak działania] Jan Olszewski i jego rząd będzie opłakiwany potem jako niedoszły zbawca Polski i Narodu Polskiego i na takiego będzie kreowany w filmie Jacka Kurskiego „Nocna zmiana”, jak i w mediach toruńskich.
Odegrany teatr przez Narodem Polskim z nocy czerwcowej 1992 r. będzie teraz wykorzystywany w kampaniach wyborczych AWS w 1997 r., a także PiS w roku 2005 i 2007.
Przodować w tym będą „Radio Maryja”, „Nasz (czyj?) Dziennik” i TV TRWAM.
v
Nic też dziwnego w tym, że we wszystkich mass-mediach panuje od samego początku wielce zastanawiająca zmowa milczenia na temat Układu Europejskiego z dnia 16.12.1991 r., a próby poruszania tej tematyki na antenie Radia Maryja [w rozmowach niedokończonych przez piszącego niniejszy artykuł] były natychmiast ucinane.
v
04 lipca 1992 r. Sejm ustawą wyraża zgodę ratyfikowanie przez Prezydenta RP  Układu Europejskiego z dnia 16 grudnia 1991 r.  – [Dz.U. 1992 nr 60 poz. 302]
http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19920600302
Ustawę podpisuje Marszałek Sejmu RP Wiesław Chrzanowski. Ustawa wchodzi w życie z dniem 13 sierpnia 1992 r.
04.07.1992 r. Sejm też wydaje Uchwałę Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 4 lipca 1992 r. w sprawie realizacji Układu Europejskiego – [M.P. 1992 nr 23 poz. 165]
http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WMP19920230165
Zgodę wyraża też Senat RP.
v
20 października 1992 r. prezydent Lech Wałęsa dokonuje ratyfikacji Układu Europejskiego sporządzonego w Brukseli w dniu 16 grudnia 1991 r. otwierając w ten sposób drogę do likwidacji państwa polskiego – otwierając tym samym swą osobą główny poczet grabarzy Polski zakończony prezydentem Lechem Kaczyńskim.
v
W tym miejscu przypomnijmy słowa przysięgi prezydenckiej Lecha Wałęsy:
“Obejmując urząd Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, przysięgam uroczyście Narodowi Polskiemu, że postanowieniom Konstytucji wierności dochowam, będę strzegł niezłomnie godności Narodu, suwerenności i bezpieczeństwa państwa. Przysięgam, że dobro Ojczyzny oraz pomyślność obywateli będą dla mnie zawsze najwyższym nakazem. Tak mi dopomóż Bóg“
v
Wielu też było uczestników tej nowej niewoli Polski, którzy potem obejmowali najwyższe stanowiska państwowe lub też kandydowali na najwyższe państwowe stanowiska, a co po części tylko opisano w publikacji:
„Kandydaci na Prezydenta RP a Układ Europejski – lekcja 3”
v
Niżej na Rys. 2 ukazano mechanizm działania Rady Stowarzyszenia w powiązaniu z zapisami  art. 68 i art. 69 Układu Europejskiego, z przyjętą w referendum Konstytucją RP z dnia 02 kwietnia 1997 r., a także w powiązaniu z mechanizmami zbudowanymi na bazie tego Układu Europejskiego i w oparciu o polskie ustawy, rozporządzenia uchwalane i wydawane za wsparciem posłów Akcji Wyborczej Solidarność [AWS, która wygrała wybory w 1997 r.].
Nad wykonawstwem tegoż czuwał premier Jerzy Buzek ze swą prawą rączką Jerzym Kropiwnickim od strategicznego planowania – częstego wówczas bywalca w Radio Maryja.
Za zasługi na tym polu Jerzy Buzek został przewodniczącym Parlamentu Europejskiego [oczywiście po wcześniejszym wybraniu go na posła PE] i asystował on Lechowi Kaczyńskiemu przy uroczystym składaniu przez tegoż do grobu Polski  w dniu 10.10.2009 r. poprzez złożenie podpisu prezydenta RP pod Traktatem Lizbońskim.
v
Przyjrzyjmy się też uważnie zbudowanym mechanizmom przedstawionym niżej na pozostałych rysunkach:
v
- Rys. 1. Ogólny schemat zbudowanego mechanizmu władzy kolonialnej nad Polską.
- Rys. 3. Układ Europejski kagańcem finansowym dla Polski.
- Rys. 4.  Konstytucja RP z 02.04.1997 r. koniem trojańskim

.

.

.

Wszystkie wyżej przedstawione mechanizmy zostały pobudowane i już funkcjonowały, gdy Papież  Jan Paweł II przemawiając w Sejmie RP w dniu 11 czerwca 1999 r.
http://ekai.pl/europa/x3730/przemowienie-w-sejmie-rp
i mówił m.in.:
„Proszę przyjąć ode mnie słowa serdecznego pozdrowienia i zarazem podziękowania za to zaproszenie. Pozdrawiam również cały naród polski, wszystkich moich drogich rodaków.
Dwadzieścia lat temu, podczas mojej pierwszej pielgrzymki do Ojczyzny, razem z rzeszami zgromadzonymi we wspólnocie modlitwy na placu Zwycięstwa, przywoływałem Ducha Świętego: “Niech zstąpi Duch Twój! I odnowi oblicze ziemi. Tej Ziemi!” (2 czerwca 1979 r.). Prosząc ufnie o tę odnowę, nie wiedzieliśmy wtedy jeszcze, jaki kształt przyjmą polskie przemiany. Dzisiaj już wiemy. Wiemy, jak głęboko sięgnęło działanie Bożej mocy, która wyzwala, leczy i oczyszcza. Możemy być wdzięczni Opatrzności za to wszystko, co udało się nam osiągnąć dzięki szczeremu otwarciu serc na działanie Ducha Parakleta. Składam dzięki Panu historii za obecny kształt polskich przemian, za świadectwo godności i duchowej niezłomności tych wszystkich, którzy w tamtych trudnych dniach byli zjednoczeni tą samą troską o prawa człowieka, tą samą świadomością, iż można życie w naszej Ojczyźnie uczynić lepszym, bardziej ludzkim. Jednoczyło ich głębokie przekonanie o godności każdej osoby ludzkiej, stworzonej na obraz i podobieństwo Boga i odkupionej przez Chrystusa. Dzisiaj zostało wam powierzone tamto dziedzictwo odważnych i ambitnych wysiłków podejmowanych w imię najwyższego dobra Rzeczypospolitej. Od was zależy, jaki konkretny kształt przybierać będzie w Polsce wolność i demokracja.”
v
„Przy okazji dzisiejszego spotkania pragnę raz jeszcze wyrazić moje uznanie dla podejmowanych konsekwentnie i solidarnie wysiłków, których celem, od chwili odzyskania suwerenności, jest poszukiwanie i utrwalanie należnego i bezpiecznego miejsca Polski w jednoczącej się Europie i świecie.
Polska ma pełne prawo, aby uczestniczyć w ogólnym procesie postępu i rozwoju świata, zwłaszcza Europy. Integracja Polski z Unią Europejską jest od samego początku wspierana przez Stolicę Apostolską. Doświadczenie dziejowe, jakie posiada naród polski, jego bogactwo duchowe i kulturowe mogą skutecznie przyczynić się do ogólnego dobra całej rodziny ludzkiej, zwłaszcza do umocnienia pokoju i bezpieczeństwa w Europie.”
http://ekai.pl/europa/x3730/przemowienie-w-sejmie-rp
v
Czy schorowany już wówczas Papież Jan Paweł II był świadomy rzeczywistego stanu rzeczy dotyczącego Polski w momencie, gdy wygłaszał w/w słowa w polskim Sejmie???
v
18 lutego 2000 r. Sejm RP podejmuje uchwałę w sprawie przygotowań do członkostwa Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej. – Opublikowano: M.P.00.6.124
do pobrania w PDF tu: http://isap.sejm.gov.pl/Download?id=WMP20000060124&type=2
Więcej w publikacji:
„Sprzedali Polskę i Polaków Unii Europejskiej AW$LD – lekcja 5”
v
10 lipca 2000 r. powstaje „DEKLARACJA MARSZAŁKA SEJMU RP, MARSZAŁKA SENATU RP ORAZ PREZESA RADY MINISTRÓW – TRÓJPOROZUMIENIE DLA PRZYSPIESZENIA PROCESU DOSTOSOWANIA PRAWA POLSKIEGO DO PRAWA UNII EUROPEJSKIEJ – [Kalendarium integracji europejskiej 1988-2002 (str. 31) ]
To trójporozumienie podpisuję: Marszałek Sejmu RP – Maciej Płażyński [zginał 10.04.2010 r. w katastrofie lotniczej pod Smoleńskiem]; Marszałek Senatu RP  – Alicja Grześkowiak; Prezes Rady Ministrów – Jerzy Buzek [obecnie Przewodniczący Parlamentu Europejskiego].
v
W 2001 r. Hanna Suchocka [od 1997 r. w rządzie Jerzego Buzka minister sprawiedliwości i prokurator generalny] otrzymuje nominację na ambasadora przy Stolicy Apostolskiej i 03 grudnia 2001 r. Hanna Suchocka składa listy uwierzytelniające  na ręce Papieża Jana Pawła II.
http://www.opoka.org.pl/biblioteka/I/IH/suchocka_ambpl.html
Przypomnijmy, że osobistym sekretarzem JP II był ks. Stanisław Dziwisz, który po otrzymaniu godności arcybiskupa  i po powrocie do Krakowa [po śmierci Jana Pawła II] 27 stycznia 2006 r. w papieskim oknie na Franciszkańskiej 3 zapalał wraz z ówczesnym premierem Kazimierzem Marcinkiewiczem święcę pokoju z okazji pierwszego Międzynarodowego Dnia Ofiar Holokaustu -
http://goscniedzielny.wiara.pl/zalaczniki/2006/02/13/1139828723/1139828744.pdf .
v
20 listopada 2002 r. powstaje „Deklaracja uczestników paktu na rzecz integracji w sprawie przystąpienia Polski do Unii Europejskiej” , którą podpisują w imieniu; Sojuszu Lewicy Demokratycznej – Leszek Miller;  Platformy Obywatelskiej – Donald Tusk,  SKL Ruch Nowej Polski – Artur Balazs, Unii Pracy – Izabela Jaruga-Nowacka, Partii Ludowo-Demokratycznej – Roman Jagieliński.
Patrz: „Kalendarium integracji europejskiej 1988-2002” .pdf  [str.  114 – 117]
http://www.powiatluban.home.pl/ue/mie60.pdf
v
Kiedy było już wszystko zapięte na ostatni guzik i Polska była już unieruchomiona zarządzono referendum na dzień 6-7 czerwca 2003 r. w sprawie przystąpienia Polski do Unii Europejskiej. Teraz Naród Polski miał tylko spełnić rolę oślego żyranta tego wszystkiego co zostało ukartowane za jego plecami.
Na dwa tygodnie przed tym referendum Jan Paweł II mówił: miejsce Polski jest w strukturach europejskich.  Przesądziło to o pokonaniu obrońców Polski i Narodu Polskiego.
v
26 czerwca 2006 r. Żydzi z fundacji Pave the Way, międzynarodowej organizacji z Nowego Jorku, odwiedzili w Krakowie ks. kard. Stanisława Dziwisza i przekazała metropolicie makietę pomnika, przedstawiającego Jana Pawła II pod Ścianą Płaczu. Pomnik ma być wyrazem wdzięczności za to, że JP II wiele zrobił dla pojednania z Żydami. – http://wiadomosci.gazeta.pl/kraj/1,34309,3446993.html
v
Potem szybko już się wszystko potoczyło i ostatecznie złożono Polskę do grobu.
01 kwietnia 2008 r. Sejm RP ustawą wyraził zgodę na ratyfikację przez Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego Traktatu Lizbońskiego z dn. 13 grudnia 2007 r.
v
Głosowało – 451  Za – 353  Przeciw – 54  Wstrzymało się – 44  Nie głosowało – 9
http://orka.sejm.gov.pl/SQL.nsf/glosowania?OpenAgent&6&12&3
v

Spójrzmy też na stenogram z posiedzenia Sejmu z 01-04-2008:
http://orka2.sejm.gov.pl/StenoInter6.nsf/0/4FC8CA74A8EAE739C125741E00622311/$file/12_ksiazka.pdf
Na str. 13-14 mamy wystąpienie Anny Sobeckiej z PiS. Mówi ona tam [oczywiście pod publiczkę], że 1 kwietnia , to dzień urodzin Judasza, ale sama już w głosowaniu zachowała się jak Piłat – wstrzymała się od głosu. Takich Piłatów – ludzi bez twarzy – było w PiS 40-tu, a m.in.: Antoni Macierewicz, Stanisław Zając [zginał w katastrofie pod Smoleńskiem 10.04.2010 r.], Jacek Kurski, Gabriela Masłowska, Zbigniew Girzyński, wszyscy posłowie PiS z woj. podkarpackiego.
112 posłów z PiS głosowało za ratyfikacją Traktatu z Lizbony, w tym m.in.: Jarosław Kaczyński. Beata Kempa, Joanna Kluzik-Rostowska, Ludwik Dorn.
LiD [czyli SLD] taktycznie głosowało przeciw.
v
02 kwietnia 2008 swą zgodę na ratyfikację wyraził Senat RP
Wynik głosowania: obecnych: 97,   za: 74,   przeciw: 17,   wstrzymało się: 6,   nie głosowało: 0
http://www.senat.gov.pl/k7/dok/sten/008/G/G0402001.HTM
v
Posiedzenie Senatu prowadził Bogdan Borusewicz i rozpoczęło się ono od modlitwy o beatyfikację Papieża Jana Pawła II, którą poprowadził Czesław Ryszka.
http://www.senat.gov.pl/k7/dok/sten/008/11.HTM#A00002
v
Jednakże na Bogdan Borusewicz powiedział [za stenogramem]:
„Pragnę serdecznie powitać gości przybyłych na posiedzenie Senatu: marszałka Sejmu, pana Bronisława Komorowskiego… (oklaski) …oraz pana Donalda Tuska, prezesa Rady Ministrów. (Oklaski)
Szanowni Państwo!
Dziś wieczorem, o 21.37, mija trzecia rocznica śmierci Jana Pawła II, wielkiego Polaka, ale także człowieka bliskiego nam wszystkim.
(Wszyscy wstają)
Jan Paweł II powiedział, że “doświadczenia dziejowe, jakie posiada Naród polski, jego bogactwo duchowe i kulturowe mogą skutecznie przyczynić się do ogólnego dobra całej rodziny ludzkiej, zwłaszcza do umocnienia pokoju i bezpieczeństwa w Europie” i że “Polska ma pełne prawo, aby uczestniczyć w ogólnym procesie postępu i rozwoju świata, zwłaszcza Europy”.
Proszę pana senatora o odczytanie krótkiej modlitwy.” [po czym modlitwę poprowadził Czesław Ryszka].
v
Jak łatwo zauważyć, to nie przypadkowo wybrano dzień 01 i 02 kwietnia 2008 r. na wyrażenie zgody ratyfikacji Traktatu z Lizbony. Ostatecznie 02.04.2008 r. dokonała się agonia Polski. Z wielką pompą uroczystość pogrzebową Polski zorganizowano rok później 10.10.2009 r. z udziałem Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego [zginął 10.04.2010 r. w katastrofie lotniczej pod Smoleńskiem].
Więcej w publikacji :
„Nie będziesz miał bogów cudzych przede Mną!”
v
Czy można mieć jeszcze jakieś złudzenia w stosunku do wszystkich tych, którzy konsekwentnie, krok po kroku doprowadzili do likwidacji Polski?
Kim trzeba być, aby nie widzieć tego co robił PiS [w tym obaj bracia Kaczyńscy] z Polską wraz ze swymi kamratami z innych partii,  i aby popierać w wyborach to całe towarzystwo – w tym PiS z Jarosławem Kaczyńskim?
Ślepym, głuchym, zakochanym, zaczadzonym, beztroskim, a może zdrajcą?
v
Boguchwała, A.D. 16 grudnia 2010 r. – mgr inż. Józef Bizoń
___
Ps.
To każdy Polak chcący rozumieć polską rzeczywistość powinien znać!
v
Dla ułatwienia rozumienia tego artykułu wcześniej należy przeczytać:
Polski trójkąt bermudzki: PO-PiS-SLD CZĘŚĆ I – NARODZINY
v
W ramach lepszego jeszcze zrozumienia otaczającej cię w Polsce rzeczywistości zapoznaj się z materiałami dostępnymi ze  strony:
Opracowania_MATRIX_UE_2002
http://jozefbizon.wordpress.com/opracowania-matrix-ue-2002/
Tam do samodzielnego pobrania są materiały ukazujące mechanizmy władzy kolonialnej nad Polską:
v
I.  OPRACOWANIA 2002 – autor Józef Bizoń [ boguchwala@go2.pl ] – Zbudowane mechanizmy władzy kolonialnej nad Polską [wraz z ich schematami w kolorze].
Mechanizmy władzy kolonialnej nad Polską – PDF
Samorządy terytorialne na usługach UE cz. 1 – PDF
Samorządy terytorialne na usługach UE cz. 2 – PDF
Województwo podkarpackie a UE – PDF – jako konkretny przykład; w pozostałych województwach są tylko mutanty tego samego
Sprzedali Polskę i Polaków Unii Europejskiej – DOC
v
II.  Akty prawne i dokumenty do opracowań 2002 r.
Zdradziecki „Układ europejski z 16.12.1991 r. – akt prawny PDF
Obwieszczenie koncepcji przestrzennego zagospodarowania Polski – akt prawny PDF
Obwieszczenie koncepcji przestrzennego zagospodarowania Polski. – wersja DOC – przydatna do analiz
Rozpracowanie duchowieństwa parafialnego [ ISP ] – PDF
Program ogłupiania społeczeństwa [PIS] UKIE – PDF
_____________
Odwołania w tekście do innych artykułów opublikowanych przez Józefa Bizonia:
v
Polski trójkąt bermudzki: PO-PiS-SLD CZĘŚĆ I – NARODZINY
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/06/20/polski-trojkat-bermudzki-po-pis-sld-czesc-i-%E2%80%93-narodziny/
v
Tabu – o tym nie wolno mówić, pisać! Zdrada – po trzykroć zdrada???
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/08/11/tabu-%E2%80%93-o-tym-nie-wolno-mowic-pisac/
v
Wybory przez pryzmat „Nocnej zmiany – czy nocnej zdrady?”.
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/08/10/wybory-przez-pryzmat-%E2%80%9Enocnej-zmiany-%E2%80%93-czy-nocnej-zdrady%E2%80%9D/
v
Jan Olszewski i Układ Europejski z 16.12.1991 r.
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/06/21/jan-olszewski-i-uklad-europejski-z-16-12-1991-r/
v
Kandydaci na Prezydenta RP a Układ Europejski – lekcja 3
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/08/07/kandydaci-na-prezydenta-rp-a-uklad-europejski-%E2%80%93-lekcja-3/
v
Sprzedali Polskę i Polaków Unii Europejskiej AW$LD – lekcja 5
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/08/07/sprzedali-polske-i-polakow-unii-europejskiej-awld-%E2%80%93-lekcja-5/
v
Nie będziesz miał bogów cudzych przede Mną!
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/08/08/nie-bedziesz-mial-cudzych-bogow-przede-mna/
_________________________
Przeniesiono i uaktualniono z:
http://www.propolonia.pl/blog-read.php?bid=142&pid=2937
_________________________
11.08.2011

Z Układu Europejskiego z dnia 16 grudnia 1991 r, – przyjętego pod osłoną burzy lustracyjnej wywołanej wnioskiem Korwina Mikke i przy milczeniu na temat tego Układu przez Jana Olszewskiego i Antoniego Macierewicza – co miało być wszystko razem zakryte przed światłem dziennym opowiadaniami i filmami o „nocnej zmianie” z czerwca 1992 r. [i tak to już 18 lat trwa].
.
„Artykuł 102
Ustanawia się niniejszym Radę Stowarzyszenia, która będzie nadzorować realizację niniejszego Układu. Rada będzie się zbierać na szczeblu ministrów raz w roku oraz gdy wymagać tego będą okoliczności. Rada będzie rozpatrywać wszelkie istotne kwestie, wynikające z ram niniejszego Układu oraz wszelkie inne problemy dwustronne lub międzynarodowe stanowiące przedmiot wzajemnego zainteresowania.”
.
„Artykuł 104
W celu realizacji zadań przewidzianych w Układzie, Rada Stowarzyszenia będzie miała prawo podejmowania decyzji w przypadkach w nim przewidzianych. Podjęte decyzje będą wiążące dla Stron, które podejmą niezbędne działania dla ich realizacji. Rada Stowarzyszenia może również udzielać odpowiednich zaleceń. Rada będzie podejmować decyzje i udzielać zaleceń za zgodą obydwu Stron.”
.
A tak na posiedzeniu Sejmu 1-wszej kadencji w dniu 21 maja 1992 r.   o tym Układzie wypowiedziała się poseł Bogumiła Boba, a Marek Jurek dowcipkował.
.
Poseł Bogumiła Boba (ZChN)
http://orka2.sejm.gov.pl/Debata1.nsf/main/68C439D6
.
„W Radzie Stowarzyszenia, proszę państwa, mamy 1/3 głosów. Nie wyobrażam sobie, że we własnym domu będę wołać jeszcze dwie osoby, żeby nim zarządzały, a ja mogę tylko podnieść palec i powiedzieć, że się zgadzam. Proszę państwa, można mieć takie poglądy. Proszę państwa, trzeba popatrzeć z dwóch różnych stron, nie zaś tylko z jednej strony. Oczywiście, przedstawiam to dosyć ostro. Jednak chcę, żebyśmy się zastanowili nad różnymi możliwościami, żebyśmy nie patrzyli zauroczeni Europą Zachodnią i nie myśleli, że musimy do niej lecieć na skrzydłach. Proszę państwa, jeżeli się palec oddaje mocniejszemu, to on chwyta za rękę, za łokieć, za szyję, a później może duszę wycisnąć, jeśli mu się tak spodoba, jeśli jest tak mocny.”
„Nie spieszmy się do sytuacji, w której nie będziemy decydować o sobie.”
„A teraz może coś z prywatnego doświadczenia. Moim rodzicom mówiono, że nie ukończę nawet podstawowej szkoły, a ukończyłam studia, więc nie bójmy się… (Głos z sali: Za komuny.) Tak jest, za komuny oczywiście, ale, proszę pana, przed wojną też bym je ukończyła, mogę pana zapewnić.
(Poseł Marek Jurek: Znowu się uważacie za właścicieli uniwersytetów.)
Tak, cały naród ciężko pracował na to, żebyśmy mogli skończyć studia, na pewno. Wszyscy przyłożyli się do tego. I, proszę państwa, kiedy mówi się, że nie ma żadnego innego wyjścia z sytuacji, ja wtedy uważam, że należy się jeszcze nad tym zastanowić, a wówczas bardzo często znajduje się wyjście. (Oklaski)”
.
A tak o takim stanie mówił ówcześnie obowiązujący Kodeks Karny.
.
„Art. 123. Kto, mając na celu pozbawienie niepodległości, oderwanie części terytorium, obalenie przemocą ustroju lub osłabienie mocy obronnej Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, podejmuje w porozumieniu z innymi osobami działalność zmierzającą do urzeczywistnienia tego celu,
podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 5 albo karze śmierci.” -
[Kodeks Karny z dn. 19.04.1969 r. [Dz.U.69.13.94] [ http://isap.sejm.gov.pl/Download?id=WDU19690130094&type=3 - obowiązujący do dnia 01.09. 1998 r.]
.
Więcej w artykule:
Jeżeli Radio Maryja i Nasz Dziennik nie wiedziały kogo i co popierają, to teraz już wiedzą!
.
Boguchwał A.D. 06 czerwca 2010 r. – w dniu beatyfikacji Ks. Jerzego Popiełuszki
mgr inż. Józef Bizoń
_________________
Odwołania w tekście do innych artykułów opublikowanych przez Józefa Bizonia:
.
Jeżeli Radio Maryja i Nasz Dziennik nie wiedziały kogo i co popierają, to teraz już wiedzą!
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/08/10/jezeli-radio-maryja-i-nasz-dziennik-nie-wiedzialy-kogo-i-co-popieraja-to-teraz-juz-wiedza/
______________
Przeniesiono i uaktualniono z:
http://www.propolonia.pl/blog-read.php?bid=142&pid=2698
____________
11.08.2011